christianna loupa journey to ithaca

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να'ναι μακρύς ο δρόμος…

  • Νικηφόρος Μανδηλαράς: Να γίνει αναψηλάφηση της δίκης

    Μπείτε και σεις στην ομάδα

  • R.I.P.

  • Γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση για να λαμβάνετε καθημερινά τα νέα του Blog με e-mail.

    Μαζί με 91 ακόμα followers

  • Ταξίδι ανά τον κόσμο αναζητώντας «ξεχασμένους» Έλληνες! godimitris

  • Υγρότοποι της Ελλάδας

  • Ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο

  • Οι απόψεις των αρθρογράφων που δημοσιεύονται σ’ αυτό το Blog δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τις δικές μου.

  • Όλα τα Σχόλια (εφ’ όσον είναι κόσμια) δημοσιεύονται. Αν δείτε ότι το Σχόλιό σας δεν δημοσιεύεται, παρακαλώ ειδοποιήστε με με e-mail.

  • «Με συλλαμβάνουν στο μετρό της Μόσχας. Μα εγώ σωπαίνω και δεν φωνάζω. Μου πέφτουν λίγοι οι Μοσχοβίτες που γεμίζουν τις σκάλες. Δεν μου φτάνουν. Εδώ την κραυγή μου θα την ακούσουν 200, τι θα γίνει όμως με τα 200 εκατομμύρια; Προαισθάνομαι πως θα έρθει κάποτε η μέρα που θα κραυγάσω σ’ αυτά τα 200 εκατομμύρια». Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1918 – 2008)

  • Μετά την Καταστροφή, Σμύρνη – Κατοχή

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Εκδόσεις Ιωλκός. Η μαρτυρία της Ευτέρπης Μαυρουδή - Αμυρά από τη Μικρασία στην Ελλάδα του σήμερα.
  • ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Ιστορικό Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Ιωλκός. Μέσα από τις προσωπικές στιγμές της Αθηνάς Λαμπρινίδου - Φιλιππακοπούλου ξετυλίγεται καρέ - καρέ η τραγική ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα και της μεταπολεμικής Ευρώπης, που ξαναγεννιέται από τις στάχτες της.
  • Εκδόσεις Ιωλκός (Κάντε κλικ στην εικόνα)

    iolkoslogo
  • Έχετε κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία, που νομίζετε ότι μπορεί να γίνει βιβλίο; Αν ναι, επικοινωνήστε μαζί μου. Θα χαρώ να την ακούσω.

  • gossip
  • Η μοναδική Μαρία Κάλλας!

    maria-callas
  • Όχι στην παιδική κακοποίηση!

    child_abuse_sym
  • Αμείλικτη τιμωρία για την παιδική πορνογραφία!

  • Γυναίκα κρεμασμένη για λόγους «ηθικής»από τους Ταλιμπάν στον 21ο αιώνα! Σε ποιον Θεό πιστεύουν άραγε;

    hanging_women_and_girls_in_iran
  • Υιοθετήστε ένα αδέσποτο!

    adespota4
  • Νόμος 1197/1981

    Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η δολοφονία ζώου είναι πλημέλλημα και τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες ή χρηματική ποινή από 300 έως 1500 ευρώ ή και με τις δύο ποινές.
  • Χρειάζεται τη γούνα της περισσότερο απ’ ότι εσύ!

    sheneedsherfur6x9_web_small
  • Όχι στο κυνήγι της φώκιας!

    sealhunt2
  • Όχι αλκοόλ και τιμόνι!

  • Φύτεψε κι εσύ ένα δεντράκι!

    Planting trees
  • Όχι στα ναρκωτικά!

    SayNotoDrugs-image
  • Πιείτε κανένα καφεδάκι καλύτερα!

    Drink-Coffee-Posters
  • Πάντα υπάρχει κάποιος πιο μόνος από σένα!

    Vasia3

Posts Tagged ‘nazism’

Siemens – Werken: H βιομηχανíα τoυ θανάτoυ!

Posted by christiannaloupa στο Μαρτίου 7, 2010

Aπoστoλή: Mάριoς Σoύσης

Στα κρεματóρια τoυ Buchenwald εíναι ακóμα γραμμένo τo  óνoμα «Siemens»!

Mπoυχενβαλντ, Αoυσβιτς

Posted in ναζισμός, ολοκαύτωμα, Siemens | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια »

Άουσβιτς – Μπιρκενάου – Η αρχή του τέλους – Ολοκαύτωμα – του Σπύρου Γκάρου (Γερμανία)

Posted by christiannaloupa στο Φεβρουαρίου 5, 2010

HOLOCAUST – AUSCHWITZ– BIRKENAU

ΑΟΥΣΒΙΤΣ – ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ – Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

                             ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

                             

Μία μελανή κηλίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στις 20 Ιανουαρίου 1942 συναντήθηκαν 15 αξιωματούχοι του τρίτου Ράιχ κατόπιν εντολής του στρατάρχη, Hermann Göring (Χέρμαν Γκέρινγκ) σε ένα υπερπολυτελές  ξενοδοχείο πλησίον της λίμνης Wannsee (Βανσέε – Βερολίνο), να αποφασίσουν και να δώσουν την τελική λύση (Endlösung) στο εβραϊκό πρόβλημα. Πρόεδρος σ΄ αυτήν την άκρως απόρρητη συνδιάσκεψη ήταν ο ανώτερος διοικητής των ΕΣ-ΕΣ Reinhard  Heydrich, (Ράινχαρτ Χάϊντριχ), επί του πρωτοκόλλου ο συνταγματάρχης των ΕΣ-ΕΣ Adolf Eichmann (Αδόλφος Άϊχμαν). Ο Heydrich  δήλωσε αμέσως την πρώτη ημέρα της συνδιάσκεψης στους παρευρισκόμενους, ότι ο  Göring (Γκέρινγκ) τον εξουσιοδότησε, μαζί με τον αρχηγό των ΕΣ-ΕΣ , Heinrich Himmler (Χάϊνριχ Χίμλερ),  να προετοιμάσουν την “ τελική λύση”, με λίγα λόγια την εξολόθρευση 11 περίπου εκατομμυρίων Εβραίων από την Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία και Τουρκία. 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Σπύρος Γκάρος | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ας υπογράψουμε όλοι το ψήφισμα για τον εμπρησμό της Συναγωγής Χανίων – Απευθύνεται στην Ελληνική Βουλή

Posted by christiannaloupa στο Ιανουαρίου 23, 2010

Κι εκεί που νομίζαμε ότι ο ρατσισμός έχει πεθάνει, να΄τος πάλι που αναβιώνει επικίνδυνα!

Μήπως τελικά η Ιστορία επαναλαμβάνεται;

Ας κάνουμε τουλάχιστον ό,τι περνά από το χέρι μας.

Παρακαλώ, προωθήστε το όπου μπορείτε.

Ευχαριστώ τον κ. Μάριο Σούση για την αποστολή

View Current Signatures   –   Sign the Petition

 


To:  Greek Parliament

 ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΧΑΝΙΩΝ (ΙΑΝ. 2010)

Τον Ιανουάριο του 2010 δύο φορές (μία στις 5 Ιανουαρίου και μία στις 16) η Συναγωγή των Χανίων έγινε στόχος εμπρηστών. Καθώς τα αποτελέσματα της πρώτης φοράς δεν ήταν θεαματικά, επανήλθαν κατορθώνοντας να κάψουν συνολικά 2.500 παλιά και σπάνια βιβλία, μέρος του αρχείου και πολύτιμα αντικείμενα. Την πρώτη φορά είχαν ήδη καεί η ξύλινη οροφή, το πάτωμα, η εσωτερική σκάλα. Τώρα όσα αντικείμενα διεσώθησαν μεταφέρθηκαν αλλού και η κατεστραμμένη Συναγωγή έκλεισε. Η Συναγωγή των Χανίων είναι το μοναδικό ίχνος εβραϊκής παρουσίας στην Κρήτη μετά από 2.400 χρόνια εβραϊκής ζωής σ� αυτό το νησί. Το 1999 ολοκληρώθηκε η αναστήλωσή της και άρχισε να λειτουργεί ως επισκέψιμο μνημείο πολιτισμού, κόσμημα αρχαιολογικό, αρχιτεκτονικό και συγχρόνως τόπος μνήμης για τους 265 Εβραίους των Χανίων που εκτοπίστηκαν από τους ναζί με πλοίο που βυθίστηκε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ρατσισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Πέθανε η Miep Gies,η γυναίκα που απέκρυψε την Άννα Φρανκ

Posted by christiannaloupa στο Ιανουαρίου 21, 2010

Miep Gies – Απόκρυψε την Άννα Φρανκ – Πεθαίνει στα 100!

Ιανουαρίου 12, 2010

Πηγή: By Associated Press Writer Arthur Max, Mon Jan 11, 9:40 pm ET (http://israelyesgr.wordpress.com)

Miep GiesAmsterdam, Ολλανδία – Miep Gies, η γραμματέας γραφείου που αψήφησε τους Ναζί κατακτητές, έκρυψε την Άννα Φρανκ και την οικογένειά της για δύο χρόνια και έσωσε το ημερολόγιο της εφήβου, πέθανε, είπε το μουσείο της Άννας Φρανκ.  Ήταν 100 ετών.

 Η Gies ήταν η τελευταία από τους λίγους μη-Εβραίους που εφοδίασαν με τρόφιμα, βιβλία και ευθυμία στο μυστικό δωμάτιο πίσω από το Ολλανδικό κανάλι στην αποθήκη όπου η Άννα, οι γονείς της, η αδελφή της και τέσσερις άλλους Εβραίους, τους έκρυψε για 25 μήνες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η ιστορία των ομοφυλόφιλων στη ναζιστική Γερμανία και το Ολοκαύτωμα

Posted by christiannaloupa στο Ιανουαρίου 6, 2010

Πηγή: Wikipedia

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%85%CE%BB%CF%8C%CF%86%CE%B9%CE%BB%CF%89%CE%BD_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%9D%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%84%CE%BF_%CE%9F%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1

Ιστορικό υπόβαθρο

Με το κίνημα του Διαφωτισμού στην Δυτική Ευρώπη αρχίζει να πνέει ένας, πολύ ασθενικός στην αρχή, άνεμος περισσότερης ελευθερίας. Ως συνέπεια αυτού του κινήματος κοινωνικού φιλελευθερισμού καταργείται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες η ποινή του θανάτου και αποποινικοποιούνται οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις, όπως στη Γαλλία του 19ου αιώνα και στην Βαυαρία. Αντίθετα, στην Πρωσσία και στη Γερμανική Αυτοκρατορία (Δεύτερο Γερμανικό Ράιχ) που δημιουργήθηκε υπό την ηγεσία της, ο Ποινικός Νόμος του 1871 απαγόρευε ρητά «τις μη σύμφωνες με τη φύση σεξουαλικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που διαπράττονται μεταξύ ατόμων άρρενος φύλου και μεταξύ ανθρώπου και ζώων». Οι πράξεις αυτές «τιμωρούνται με φυλάκιση και απώλεια πολιτικών δικαιωμάτων». Το άρθρο 175 του Ποινικού Κώδικα του Ράιχ προέβλεπε συγκεκριμένα: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ανθρώπινα δικαιώματα, ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Βρέθηκε η κλεμμένη επιγραφή της πύλης του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Αουσβιτς – Ανακρίνονται πέντε άτομα – in.gr

Posted by christiannaloupa στο Δεκέμβριος 21, 2009

21/12/2009

ΑΠΕ
Η επιγραφή έχει κατασκευασθεί από κρατούμενους
Βαρσοβία
Στείλε το άρθρο με emailΤύπωσε το άρθρο
Προηγούμενο άρθρο:
Επικηρύσσονται οι κλέφτες που ξήλωσαν την επιγραφή του Αουσβιτς (19/12/2009)
 

Βρέθηκε από την πολωνική αστυνομία η επιγραφή στα γερμανικά «Arbeit macht frei» (Η εργασία απελευθερώνει), που βρισκόταν στην είσοδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Αουσβιτς-Μπιργκενάου στο νότιο τμήμα της Πολωνίας και είχε κλαπεί την Παρασκευή από αγνώστους.

Σε ανακοίνωσή της, η αστυνομία αναφέρει ότι έχουν συλληφθεί και ανακρίνονται πέντε άνδρες ηλικίας 20-39 ετών, οι οποίοι θεωρούνται ύποπτοι για την κλοπή.

Η επιγραφή βρέθηκε κομμένη σε τρία κομμάτια, όσες είναι και οι λέξεις της.

Ωστόσο, η πολωνική αστυνομία αρνήθηκε να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες τόσο για τον εντοπισμό της επιγραφής, όσο και για τα κίνητρα των δραστών.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Εκλάπη η επιγραφή της πύλης του Αουσβιτς – Επί ποδός η αστυνομία – TO BHMA

Posted by christiannaloupa στο Δεκέμβριος 20, 2009

 Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009  [ 10:48 ]

Η γνωστή επιγραφή στα γερμανικά «Arbeit macht frei» (Η εργασία απελευθερώνει), που βρισκόταν τοποθετημένη στην πύλη εισόδου του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης του Αουσβιτς-Μπίρκενάου στη νότια Πολωνία, εκλάπη από αγνώστους, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία.

«Η επιγραφή εκλάπη κατά τις 06.00 (τοπική ώρα). Εκπαιδευμένος σκύλος της αστυνομίας ακολουθεί τα ίχνη των δραστών», δήλωσε εκπρόσωπος της πολωνικής αστυνομίας στον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό Trojika.

Η επιγραφή που βρισκόταν στην κύρια πύλη του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης ξεβιδώθηκε από τη μία πλευρά και τραβήχτηκε από την άλλη.

Την απουσία της επιγραφής αντιλήφθηκαν φύλακες του μουσείου, οι οποίοι και έσπευσαν να ειδοποιήσουν την αστυνομία.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιος ύποπτος, ωστόσο, η αστυνομία έχει ξεκινήσει εντατικές έρευνες για τον εντοπισμό τόσο των δραστών όσο και της ιστορικής επιγραφής.

Η επιγραφή είχε κατασκευασθεί από κρατούμενους και τοποθετήθηκε στην πύλη του στρατοπέδου στις αρχές της δεκαετίας του ΄40.

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Hitler’s Remains Were Destroyed on KGB Orders – Bloomberg.com (Τα λείψανα του Χίτλερ καταστράφηκαν με διαταγές της Κα-Γκε-Μπε)

Posted by christiannaloupa στο Δεκέμβριος 9, 2009

http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601100&sid=afB_Zuasc4H8

Hitler’s Remains Were Destroyed on KGB Orders, Interfax Reports

By Lucian Kim

Dec. 7 (Bloomberg) — Adolf Hitler’s remains were burned and dumped into an East German river by Soviet agents 25 years after the end of World War II, Interfax reported, citing Vasily Khristoforov, the Federal Security Service’s chief archivist.

The remains of Hitler, his companion Eva Braun and the family of Nazi propaganda chief Joseph Goebbels were destroyed in April 1970 on the secret orders of then-KGB chief Yuri Andropov, the Russian news agency said today. Andropov went on to become Soviet leader from 1982 until his death in 1984.

The Soviets were concerned that graves of Third Reich leaders might one day attract Nazi sympathizers, Interfax said. The remains were burned and dumped into the Biederitz River, outside the eastern city of Magdeburg, according to the news service.

The Soviet army moved the bodies from near Rathenow, west of Berlin, and reburied them at a garrison in Magdeburg in 1946, Interfax said. When the facility was returned to the East German government in 1970, Andropov decided to destroy the remains. Fragments of Hitler’s skull and jawbone are still in Russia, according to Interfax.

To contact the reporter on this story: Lucian Kim in Moscow at lkim3@bloomberg.net

Last Updated: December 7, 2009 11:59 EST

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ολοκαύτωμα – Πολύ σκληρό και θλιβερό video – Παρακαλώ απομακρύνετε τα παιδιά από την οθόνη

Posted by christiannaloupa στο Νοέμβριος 30, 2009

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Επίσκεψη του Χίτλερ στη Γδύνια (Gotenhafen) της Πολωνίας (20-9-1939) (video)

Posted by christiannaloupa στο Νοέμβριος 21, 2009

Αφορμή για εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία δεν υπάρχει και οι Ναζί αποφασίζουν να την δημιουργήσουν. Οι άνδρες της SS παίρνουν 150 κρατούμενους από το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, τους μεταφέρουν στον συνοριακό σταθμό διαβιβάσεων του Γκλάιβιτς και τους ντύνουν με πολωνικές στολές. Αμέσως μετά τους υποχρεώνουν να καταπιούν δηλητήριο, πυροβολούν τα πτώματα, προξενούν μικρές καταστροφές στον σταθμό, ώστε να φαίνεται ότι δέχτηκε επίθεση. Στον ασύρματο του σταθμού ένας άνδρας των SS ουρλιάζει στα Πολωνικά ότι τα στρατεύματα της Πολωνίας πρόκειται να εισβάλουν στην Γερμανία. Ο διοικητής του σταθμού συνταγματάρχης Στάινμετς αρχικά δοκιμάζει να αντισταθεί στην απάτη, αλλά οι SS του απαντούν με ένα «Fuhrerbefehl!» (διαταγή του Φύρερ). Μετά τη λήψη και σχετικών φωτογραφιών, οι SS αποχωρούν.

Με αυτό τον τρόπο ο Χίτλερ μπορεί πλέον να αναγγείλει επίσημα, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, στο Ράιχσταγκ ότι οι Πολωνοί προσπάθησαν την προηγούμενη να εισβάλουν στο Γερμανικό έδαφος και ότι η Βέρμαχτ ανταποδίδει τα πυρά που δέχτηκε στις 5:45 το πρωί. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Ο Χίτλερ έχει διατάξει την επίθεση κατά της Πολωνίας από τις 31 Αυγούστου. Η Βέρμαχτ, με βάση λεπτομερές σχέδιο που κατάρτισαν ο Βάλτερ φον Μπράουχιτς και το Επιτελείο του, με το κωδικό όνομα Fall Weiss (λευκό σχέδιο), επιτίθεται από ξηράς, θαλάσσης και αέρος στην Πολωνία. Είναι 1 Σεπτεμβρίου 1939 και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αρχίζει.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1939 ο Χίτλερ επισκέπτεται την παραθαλάσσια πόλη Γδύνια, την οποία μετονόμασε σε Gotenhafen. Πολύ σύντομα το λιμάνι μετατράπηκε σε πανίσχυρη βάση του Γερμανικού στόλου.

Πηγές:
wikipedia
http://www.gotenhafen.pl

Posted in Ιστορικά άρθρα, ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κατηγορίες για 58 δολοφονίες Εβραίων απαγγέλθηκαν σε πρώην μέλος των SS – Για σφαγή του 1945 – in.gr

Posted by christiannaloupa στο Νοέμβριος 19, 2009

18/11/2009
Από στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αυστρία
Βιέννη
Στείλε το άρθρο με emailΤύπωσε το άρθρο
 
 

Γερμανικό δικαστήριο απήγγηλε έναν 90χρονο, ύποπτο για συμμετοχή στα SS κατηγορίες για 58 δολοφονίες Εβραίων που δούλευαν σε καταναγκαστικά έργα, δήλωσαν αξιωματούχοι. Ο άνδρας κατηγορείται ότι δολοφόνησε τους εργάτες στο Ντόιτς Σούτσεν, ένα χωριό της ανατολικής Αυστρίας, στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το δικαστήριο δεν έδωσε πληροφορίες για τον άνδρα εκτός από το ότι πρόκειται για έναν συνταξιούχο από το Ντούισμπουργκ.

Σύμφωνα με τον δημόσιο κατήγορο, στις 29 Μαρτίου του 1945, ο κατηγορούμενος, μαζί με άλλα άτομα, μετέφεραν τουλάχιστον 57 εβραίους που δούλευαν σε καταναγκαστικά έργα, σε ένα δάσος, «όπου παρέδωσαν τα πολύτιμα αντικείμενά τους και γονάτισαν δίπλα σε έναν τάφο».

Ο κατηγορούμενος και άλλα μέλη των SS πυροβόλησαν από πίσω τους Εβραίους, συνέχισε ο δημόσιος κατήγορος. Ο 90χρονος κατηγορείται ότι την ίδια μέρα πυροβόλησε άλλον ένα εβραίο που δεν μπορούσε να περπατήσει κατά τη διάρκεια παρέλασης.

Ο ομαδικός τάφος βρέθηκε το 1995.

Οι Αρχές οδηγήθηκαν στον 90χρονο από έναν Αυστριακό φοιτητή, ο οποίος μελετούσε τη σφαγή.

Newsroom ΔΟΛ

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο Χίτλερ; Ήταν προπονητής ποδοσφαιρικής ομάδας στη Γερμανία! – Σφυγμομέτρηση – σοκ ανάμεσα σε μαθητές στη Μ.Βρετανία

Posted by christiannaloupa στο Νοέμβριος 17, 2009

24ωρη.com

http://www.24ori.com/news/article/380

 
Εξήντα τέσσερα χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, μια σφυγμομέτρηση που διεξήχθη ανάμεσα σε 2.000 μαθητές στη Μεγάλη Βρετανία προκαλεί αναστάτωση. Ένας στους 20 πιστεύει ότι ο δικτάτορας της ναζιστικής Γερμανίας υπήρξε προπονητής ποδοσφαιρικής ομάδας! Και: Το ίδιο ποσοστό είναι πεπεισμένο ότι το Ολοκαύτωμα ήταν μια γιορτή με αφορμή τη λήξη του πολέμου.

Hitler2
«Αγαπητοί νέοι της Αγγλίας, δεν έχετε παρακολουθήσει καθόλου τα μαθήματα ιστορίας;», διερωτάται αυτή τη φορά με αγγλικό σαρκασμό η γερμανική εφημερίδα «Bild». Αφορμή μια σφυγμομέτρηση της ανθρωπιστικής οργάνωσης «Erskine», η οποία εδρεύει στη Σκωτία και φροντίζει βετεράνους πολέμων. Η δημοσίευση της έρευνας λίγες μόνο μέρες πριν από την «Ημέρα Μνήμης» («Remembrance Day», 11 Νοεμβρίου), επιλέγηκε σκόπιμα.

Οι ερωτήσεις σχετίζονταν με σημαντικά γεγονότα και πρόσωπα. Τα αποτελέσματα: απίστευτα, καταθλιπτικά!

Όχι μόνο ότι το 40% των ερωτηθέντων νέων δεν είχαν ιδέα τι σημαίνει αυτή η μέρα, το ένα τέταρτο του δείγματος παραδέχθηκε ότι αδιαφορεί για τους πεσόντες στρατιώτες.

Ένας στους είκοσι έχει την εντύπωση πως ο δικτάτορας της ναζιστικής Γερμανίας Αδόλφος Χίτλερ υπήρξε προπονητής ποδοσφαιρικής ομάδας στη χώρα του! Και το χειρότερο: Ένας στους έξι απάντησε ότι το στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Άουσβιτς ήταν πάρκο αναψυχής!

Η έρευνα ανέδειξε ακόμα την άγνοια για ένα από τα τραγικότερα γεγονότα στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας: Ένας στους δώδεκα εξέφρασε την άποψη ότι η «Αστραπή» («Blitz»), οι αεροπορικές επιθέσεις δηλαδή της Γερμανίας κατά του Λονδίνου το 1940, ήταν μια «εκστρατεία καθαρισμού» των ερειπίων μετά το 1945…
Ο επικεφαλής της οργάνωσης «Erskine», Τζιμ Πάντον, εμφανίστηκε πολύ απογοητευμένος από τα κενά στις γενικές αυτές γνώσεις των νεαρών: «Μερικές απαντήσεις μάς κατακεραύνωσαν, δείχνοντας ότι δεν πρέπει να φροντίσουμε μόνο τους βετεράνους. Το ίδιο σημαντικό είναι να φέρουμε τα παιδιά μας κοντά στην ιστορία μας, γιατί τα παιδιά είναι το μέλλον μας.»

Μικρή παρηγοριά: Το 70% των ερωτηθέντων μαθητών ανέφερε ότι θα τους άρεσε να μάθουν περισσότερα για τους δύο παγκόσμιους πολέμους.

Posted in ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Τέθηκαν σε διαθεσιμότητα Τσέχοι στρατιώτες με διακριτικά των Ναζί στη ΝΑΤΟϊκή δύναμη στο Αφγανιστάν – ΤΟ ΒΗΜΑ

Posted by christiannaloupa στο Νοέμβριος 11, 2009

 

1073399_b

Πράγα – Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009  [ 18:16 ]

Σχετικοί Σύνδεσμοι

Κυβέρνηση της Τσεχίας

ISAF (NATO)

 Σε διαθεσιμότητα τέθηκαν τρεις Τσέχοι στρατιώτες που υπηρετούσαν στη ΝΑΤΟϊκή δύναμη στο Αφγανιστάν μετά την αποκάλυψη ότι είχαν τοποθετήσει στα κράνη τους τα διακριτικά ταγμάτων των SS.

 Φέρεται να επιχειρήθηκε συγκάλυψη για το περιστατικό που ήλθε στο φως από τις σελίδες της τσεχικής καθημερινής εφημερίδας Mlada Fronta Dnes.

 Ο Τσέχος υπουργός Αμυνας Μάρτιν Μπάρτακ δήλωσε ότι η συμπεριφορά των στρατιωτών είναι απαράδεκτη και έδωσε άμεση διαταγή να τεθούν σε διαθεσιμότητα.

 «Δεν υπάρχει χώρος στο στρατό για ανθρώπους που σκέφτονται κατ’ αυτό τον τρόπο» ανέφερε.

 Σε διαθεσιμότητα τέθηκε και ο διοικητής των στρατιωτών έως ότου διενεργηθεί έρευνα σχετικά με το ρόλο του στην υπόθεση, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι επιχείρησε να συγκαλύψει το όλο θέμα για να προστατεύσει τους στρατιώτες.

 Ο Τσέχος υπουργός Αμυνας δήλωσε ότι θα διενεργηθεί ενδελεχής έρευνα, σημειώνοντας ότι εάν οι κατηγορίες για επιχειρούμενη συγκάλυψη είναι αληθείς, τότε θα υπάρξει βαρύτατη τιμωρία.

 Κατά πληροφορίες ο Μάρτιν Μπάρτακ είχε πρόσφατα παρασημοφορήσει τους στρατιώτες κατά την επιστροφή τους από το ανατολικό Αφγανιστάν.

Posted in ΤΟ ΒΗΜΑ, ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Άσμα Ασμάτων» από τη συλλογή «Μαουτχάουζεν» – Μαρία Φαραντούρη/Μίκης Θεοδωράκης/Ιάκωβος Καμπανέλλης (music video)

Posted by christiannaloupa στο Οκτώβριος 26, 2009

Το Μαουτχάουζεν, φοβερό στρατόπεδο συγκεντρώσεως κοντά στην πόλη Λιντς της Αυστρίας, ιδρύθηκε το 1938 και υπολογίζεται ότι, μέχρι το τέλος του πολέμου, έχασαν εκεί τη ζωή τους περίπου 100.000 άτομα.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, γνωστός θεατρικός συγγραφέας, έγραψε τους αριστουργηματικούς στίχους αυτού του υπέροχου κομματιού που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης και περιγράφει τον έρωτα δύο κρατουμένων στο Μαουτχάουζεν. Ο ίδιος ο Καμπανέλλης συνελήφθη από τους Γερμανούς ως μέλος της Αντίστασης, το 1943 και στάλθηκε στο Μαουτχάουζεν, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1945, που το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από τους Συμμάχους.

Η πρώτη ηχογράφηση αυτού του τραγουδιού έγινε το 1966.

Posted in Ελληνική Μουσική, Μαουτχάουζεν | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κροατία: Το στυγερό στρατόπεδο του Γιασένοβατς (με συγκλονιστικές φωτογραφίες) – Παρακαλώ απομακρύνετε τα παιδιά από την οθόνη του υπολογιστή!

Posted by christiannaloupa στο Οκτώβριος 20, 2009

Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι το στρατόπεδο του Γιασένοβατς στην Κροατία, που ιδρύθηκε από το φιλοναζιστικό καθεστώς των Ουστάζι κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε το τρίτο σε μέγεθος στρατόπεδο συγκεντρώσεως στην Ευρώπη.
Υπολογίζεται ότι περίπου 700.000 άνθρωποι έχασαν εκεί τη ζωή τους, στην πλειοψηφία Εβραίοι,Σέρβοι,αθίγγανοι,κομμουνιστές και Κροάτες αντικαθεστωτικοί.
Τον Απρίλιο του 1945, καθώς οι παρτιζάνοι πλησίαζαν στο Γιασένοβατς, οι Ουστάζι ανατίναξαν τις εγκαταστάσεις του στρατοπέδου και σκότωσαν τους περισσότερους κρατούμενους, ενώ ο Τίτο απαγόρευσε οποιαδήποτε έρευνα σχετικά με το φρικιαστικό αυτό στρατόπεδο, προκειμένου να μην διαταράξει την εύθραυστη ισορροπία της πολυεθνικής Γιουγκοσλαβίας, που έμοιαζε να κοχλάζει μέσα σ’ ένα ερμητικά κλειστό καζάνι και θα εκραγεί ωστόσο, μερικές δεκαετίες αργότερα.

Ακολουθεί ένα πολύ περιγραφικό και ανατριχιαστικό κείμενο σχετικά με το στρατόπεδο, δανεισμένο από το Blog

«Απόψεις για τη Μονή Βατοπαιδίου (και όχι μόνο)» ,

 http://vatopaidi.wordpress.com/

Το στυγερό στρατόπεδο του Γιασένοβατς (με συγκλονιστικές φωτογραφίες)

16 Οκτωβρίου, 2009 — VatopaidiFriend

Η «Αυλόπορτα του θανάτου», η είσοδος που οδηγούσε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Γιασένοβατς Η «Αυλόπορτα του θανάτου», η είσοδος που οδηγούσε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Γιασένοβατς 

VatopaidiFriend: Στο άρθρο αυτό ακολουθούν φωτογραφίες που μερικές από αυτές δείχνουν την φρικαλέα βιαιότητα και κακουργία των Ούστασι. Ζητούμε την κατανόησή σας αλλά κάνουμε μία αποτύπωση της ιστορικής πραγματικότητας.

Το Γιασένοβατς είναι το πιο σημαντικό και συγχρόνως στυγερό στρατόπεδο αφανισμού που δημιούργησε η δικτατορία ούστασι. “Αρχιτέκτονας” του είναι ο υπουργός Εσωτερικών Άντρια Αρτούκοβιτς, ο οποίος θα ομολογήσει ότι εκεί δολοφονήθηκαν περίπου 700.000 κρατούμενοι [35].

Το λόγκορ Γιασένοβατς βρίσκεται 28 χιλιόμετρα από τη Στάρα Γκράντισκα και ιδρύεται τον Μάιο του 1941. Αρχικά στο στρατόπεδο κατασκευάζονται κάποιες παράγκες από τους ίδιους τους κρατούμενους, κατόπιν επεκτείνεται με ένα νέο συγκρότημα που θα ονομασθεί “Γιασένοβατς 2″. Τον Νοέμβριο του 1941, με την πλημμύρα των ποταμών Σάβα και Στρούγκ, καταστρέφονται και τα δύο συγκροτήματα, και οι κρατούμενοι αναγκάζονται να κατασκευάσουν ένα τρίτο. Στη διάρκεια των εργασιών κατασκευής του νέου συγκροτήματος, περίπου 650 κρατούμενοι, καταπονημένοι από τις βαριές εργασίες  δολοφονούνται από τους δεσμοφύλακες ούστασι με κτυπήματα τσεκουριών. Το Γιασένοβατς είναι διαιρημένο σε 4 τμήματα αφιερωμένα αντίστοιχα σε Σέρβους, Εβραίους, “διαφωνούντες” Κροάτες και Τσιγγάνους. Συνολικά έχει 4.000 θέσεις. Η εισροή των νέων κρατουμένων είναι συνεχής, όπως συνεχής είναι ο ρυθμός των δολοφονιών. Κάθε ημέρα οι κρατούμενοι οφείλουν να σκάβουν νέους τάφους για να θαφτούν νέα πτώματα. Επίσης πολλά πτώματα ρίχνονται στους ποταμούς Σάβα και Στρούγκ [36].

Σε σχέση με την πρακτική που ακολουθούσαν οι ούστασι στα στρατόπεδα εξόντωσης, στο Γιασένοβατς εφαρμόζεται μια διαφορετική τακτική, που “προσομοιάζει” περισσότερο τη ναζιστική. Πράγματι μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 1942, στο στρατόπεδο ενεργοποιούνται δύο φούρνοι αποτέφρωσης που σχεδιάστηκαν από τον συνταγματάρχη ούστασι Χίνκο Πίτσιλι. Οι φούρνοι λειτουργούν χωρίς διακοπές, μέρα και νύκτα, μέχρι τον Μάιο (όταν σταματούν για άγνωστους λόγους), δηλαδή για τρεις περίπου μήνες. Σ’ αυτή την περίοδο αποτεφρώνονται περίπου 15.000 άνθρωποι [37].

Για μια περίοδο, τα παιδιά διαμένουν στις παράγκες μαζί με τις φυλακισμένες οικογένειες τους. Κατόπιν, τον Δεκέμβριο του 1941, συγκεντρώνονται περίπου 400 παιδιά, από 4 έως 14 ετών, και με διαταγή του διοικητή των στρατοπέδων εξόντωσης, Βιέροσλαβ Λούμπουριτς, τους διατίθεται μια παράγκα όπου δάσκαλοι και καθηγητές, που επιλέγονται μεταξύ των κρατουμένων, διδάσκουν στα παιδιά να γράφουν, να διαβάζουν και να τραγουδούν. Αυτή η σκηνοθεσία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης έχει έναν σκοπό. Ο διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης αναμένει την επίσκεψη μιας ομάδας δημοσιογράφων και διεθνών παρατηρητών που συνοδεύονται από μια κροατική αντιπροσωπεία. Τέσσερις ημέρες μετά από αυτή την επίσκεψη, όλα τα παιδιά και οι δάσκαλοι τους δολοφονούνται [38].

Μία ομάδα από 3336 παιδιά Σέρβων στο Γιασένοβατς, ντυμένα με τις στολές ούστασι που οι δεσμοφύλακες υπέβαλαν "σεμινάρια επανεκπαίδευσης" για τον ασπασμό του καθολικισμού Μία ομάδα από 3336 παιδιά Σέρβων στο Γιασένοβατς, ντυμένα με τις στολές ούστασι που οι δεσμοφύλακες υπέβαλαν «σεμινάρια επανεκπαίδευσης» για τον ασπασμό του καθολικισμού 

Στην ομάδα των δημοσιογράφων-παρατηρητών, που στα τέλη του Ιανουαρίου 1942, επιθεωρεί το στρατόπεδο του Γιασένοβατς, συμμετέχει ο Ιταλός Άλφιο Ρούσο, ο οποίος μάταια προσπαθεί να απευθύνει ερωτήσεις στους κρατουμένους (στους οποίους είχε απαγορευθεί να απαντούν). Με την ευκαιρία της επίσκεψης το στρατόπεδο είχε υποστεί όλες τις συνέπειες της “καθαριότητας”, οι φρικαλεότητες είχαν συγκαλυφθεί, και όμως ο ιταλός δημοσιογράφος σημειώνει: «Κάθε μέρα εισέρχονται νέοι ένοικοι στους οποίους δίνεται ένας αριθμός. Κάθε μέρα άλλοι εξέρχονται νεκροί από τους πόνους και την κούραση» [39]. Η μακάβρια ατμόσφαιρα που κυριαρχεί στο στρατόπεδο εμφανίζεται ξεκάθαρα στον ιταλό δημοσιογράφο, αλλά δεν την κατανοούν ο γραμματέας της αντιπροσωπείας του Βατικανού, δον Τζιουζέπε Μαζούτσι, και ο γραμματέας του παναγιότατου Στέπινατς, ιερέας Στέπαν Λάτσκοβιτς. Και οι δύο συμμετέχουν στην αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε το στρατόπεδο και έγινε δεκτή από τον αρχηγό της Αστυνομίας ούστασι Εουτζέν Κβάτερνικ-Ντίντο [40].

Στις 19 Νοεμβρίου 1943, περίπου 800 Εβραίοι κρατούμενοι στο λόγκορ του Γιασένοβατς φορτώνονται σε πλωτές πλατφόρμες και μεταφέρονται στην άλλη όχθη του Σάβα, όπου και αναγκάζονται να ανοίξουν κάποιους λάκκους: θα είναι οι τάφοι τους, γιατί, μόλις τελειώνουν το σκάψιμο, οι ούστασι τους σκοτώνουν ξυλοκοπώντας τους. Στο τέλος του μήνα, ο νέος διοικητής του στρατοπέδου, Ίβιτσα Μάτκοβιτς, επιλέγει 160 διανοούμενους (στην πλειοψηφία τους δάσκαλοι και καθηγητές) από τους κρατούμενους στο στρατόπεδο και πραγματοποιεί ένα “πείραμα”: θέλει να διαπιστώσει πόσο καιρό ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει χωρίς τροφή και νερό. Πολλοί πεθαίνουν μετά από λίγες ημέρες, αλλά περίπου σαράντα “πειραματόζωα” κατορθώνουν να επιβιώσουν τρώγοντας το χορτάρι του στρατοπέδου και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τη σάρκα των νεκρών συγκρατούμενών τους [41]. Την παραμονή των Χριστουγέννων, όσοι επιβίωσαν, εκμεταλλευόμενοι μια καταιγίδα κατορθώνουν να πέσουν στο ποτάμι Σάβα υπερπηδώντας τα συρματοπλέγματα. Οι δεσμοφύλακες ούστασι “ψαρεύουν” από το ποτάμι 35 ζωντανούς και τους κλειδώνουν γυμνούς σε μια παράγκα: η θερμοκρασία είναι -30 °0 και πεθαίνουν όλοι από την παγωνιά.

Πτώματα πολλών δολοφονηθέντων Σέρβων από τους Κροάτες ούστασι στο στρατόπεδο Γιασένοβατς, που ρίχνονταν στον ποταμό Σάβα και τα πτώματα συσσωρεύονταν στις όχθες του ποταμού Πτώματα πολλών δολοφονηθέντων Σέρβων από τους Κροάτες ούστασι στο στρατόπεδο Γιασένοβατς, που ρίχνονταν στον ποταμό Σάβα και τα πτώματα συσσωρεύονταν στις όχθες του ποταμού 

Στη διάρκεια του χειμώνα 1944-45, στο Γιασένοβατς ο αριθμός των εκτελέσεων αυξάνεται: το τέλος της δικτατορίας του Πόγκλαβνικ πλησιάζει και οι μακελάρηδες συμπιέζουν τον χρόνο. Τον Μάρτιο – Απρίλιο 1945, 15.000 νεοσυλληφθέντες δολοφονούνται μόλις φθάνουν στο στρατόπεδο. Όσοι κρατούμενοι απέμειναν ζωντανοί υποχρεώνονται να θάψουν χιλιάδες πτώματα. Μετά, για να σβήσουν τα ίχνη των φρικαλεοτήτων, ένα μέρος του στρατοπέδου πυρπολείται.

Στις 20 Απριλίου όσοι κρατούμενοι είχαν μείνει ζωντανοί στο Γιασένοβατς, επιχειρούν μια μαζική απόδραση. Αποτυχημένη, όμως, γιατί οι περισσότεροι θερίζονται από τα πολυβόλα και μόνο περίπου 50 κατορ­θώνουν να δραπετεύσουν. Μερικές ημέρες αργότερα, οι ανθρωποφύλακες ούστασι ναρκοθετούν και διαλύουν τα υπολείμματα του στρατοπέδου αφα­νισμού, εγκαταλείποντας τα ερείπια στο Γιουγκοσλαβικό Απελευθερωτικό Στρατό.

Ο πρώτος διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης Γιασένοβατς είναι ο αξιωματούχος των ούστασι Λιούμπο Μίλος. Το 1948, φυλακισμένος στο Ζάγκρεμπ, ο Μίλος θα έχει πολύωρες συνομιλίες με τον άγγλο συγγραφέα Γκ. Μπιλέινκιν: θα διηγηθεί, μεταξύ άλλων, πως εφευρέθηκαν ειδικές λάμες για να γίνουν με γρήγορους ρυθμούς οι σφαγές, πως χρησιμοποιήθηκαν σφυριά για να δολοφονήσουν άνδρες και γυναίκες, και πως οι άνδρες του περπατούσαν πάνω σε κορμιά και κεφάλια παιδιών για να τα δολοφονήσουν [42].

Ο Φραγκισκανός μοναχός Μίροσλαβ Φιλίποβιτς Μαϊστόροβιτς, ο επονομαζόμενος "Πατήρ Σατανάς" και Διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Γιασένοβατς με το ράσο του Καθολικού μοναχού και με τη στολή των ούστασι Ο Φραγκισκανός μοναχός Μίροσλαβ Φιλίποβιτς Μαϊστόροβιτς, ο επονομαζόμενος «Πατήρ Σατανάς» και Διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Γιασένοβατς με το ράσο του Καθολικού μοναχού και με τη στολή των ούστασι 

Διάδοχος του Μίλος στη διοίκηση του στρατοπέδου Γιασένοβατς είναι ο φραγκισκανός μοναχός Μίροσλαβ Φιλίποβιτς Μαϊστόροβιτς, επονομαζόμενος ” Πατήρ Σατανάς”, προσωπικός φίλος του Πόγκλαβνικ (ο οποίος θα τον τιμήσει απονέμοντας του τον βαθμό του ταγματάρχη στην εθνοφρουρά ούστασι). Όταν ο “Πατήρ Σατανάς” ανέλαβε τη διοίκηση του στρατοπέδου εξόντωσης έχει ήδη άψογη “προϋπηρεσία”. Ο καθολικός φραγκισκανός μοναχός υπήρξε αρχηγός ενός τάγματος των “Προσωπικών φρουρών του Πόγκλαβνικ”, των ούστασι ομάδων του θανάτου που τον Οκτώβριο του 1941, στην περιοχή μεταξύ Μπάνια Λούκα και Μότιτσα, έσφαξαν περισσό­τερους από 4.800 Σέρβους [43]. Ακόμη τον Νοέμβριο του 1941, στο δημοτικό σχολείο της Κρίβαγια, κατάσφαξαν με μαχαιριές όλα τα παιδιά των ορθοδόξων Σέρβων [44]. Στο στρατόπεδο ο “Πατήρ Σατανάς” δεν περιορίζεται στα καθήκοντα διοίκησης του στρατοπέδου: ο ίδιος συμμετέχει προσωπικά στις δολοφονίες, όπως διαβεβαιώνει ο Σίμε Ρίμπολι, κρατούμενος στο Γιασένοβατς:

«Είναι απλά απίστευτο πως ένας φραγκισκανός μπορεί να είναι τόσο αιμοσταγής. Σε αντίθεση με τον Μάτκοβιτς [45] και τον Μίλος, που στη συμπεριφορά τους καθρέπτιζαν το επίπεδο τους, ο μοναχός Φιλίποβιτς είχε ευγενικούς τρόπους και ήταν γλυκομίλητος, με εξαίρεση τις ώρες της σφαγής. Τότε γινόταν αξεπέραστος. Αυτός στη Γκράντινα ήταν ο μπροστάρης της μαζικής σφαγής. Έβγαινε κάθε βράδυ για να καθοδηγεί τις δολοφονίες και επέστρεφε την αυγή με ματωμένα τα ράσα. Κανείς από τους δολοφόνους δεν είχε τη δική του δυναμικότητα… Μια ημέρα την ώρα που έτρωγε, ένας ούστασι τον πλησίασε και του ψιθύρισε κάτι στο αυτί. Ο ούστασι κατευθύνθηκε προς την είσοδο του στρατοπέδου και επέστρεψε συνοδεύοντας έναν κρατούμενο. Ο μοναχός Φιλίποβιτς σηκώθηκε και τον σκοτώνει. Ο δυστυχισμένος πέφτει στο πάτωμα. Ο μοναχός κάθισε ξανά στη θέση του και συνέχισε ήσυχος να τρώει. Αφού τελείωσε το φαγητό του ούρλιαξε: “Φέρτε τον νεκροθάφτη!”».

Οι φρικαλεότητες του καθολικού ιερομόναχου προκάλεσαν διαμαρτυρίες και πιέσεις προς τον αρχιεπίσκοπο της Κροατίας παναγιότατο Στέπινατς. Ο αρχιεπίσκοπος του Ζάγκρεμπ θα επέμβει πολύ αργά, το 1943, εκδίδοντας μια απλή απόφαση “αργίας ιερωμένου” για τον σφαγέα-μοναχό, και αποφεύγοντας να υιοθετήσει περισσότερο δραστικές αποφάσεις. Εξάλλου, αν ο Μίροσλαβ Φιλίποβιτς είναι χωρίς αμφιβολία ένας από τους πιο ανελέητους σφαγείς στα στρατόπεδα του αφανισμού των ούστασι, σίγουρα δεν είναι ο μοναδικός καθολικός ιερωμένος με δράση σ’ εκείνα τα στρατόπεδα.

Αποτροπιαστικά καρατομημένο σώμα νεαρού Σέρβου Αποτροπιαστικά καρατομημένο σώμα νεαρού Σέρβου 

Η οργάνωση της σφαγής στο Γιασένοβατς θα περιγραφεί από έναν από τους οργανωτές της, τον πρώην διοικητή του στρατοπέδου Λιούμπο Μίλος, στη διάρκεια της κατάθεσης του, στις 9 Ιουνίου 1948, ενώπιον του Δικαστηρίου του Ζάγκρεμπ:

«Μετά τη δημιουργία του στρατοπέδου III-Πλινθοποιείο, άρχισαν να φθάνουν νέες ομάδες κρατουμένων και συνεχώς πολυάριθμες νέες. Στην αρχή οι ομάδες αποτελούνταν από 300 άτομα, αργότερα από 500, 1.000, μέχρι 1.500. Σε ειδικές περιπτώσεις οι ομαδικές μεταφορές ξεπερνούσαν και τους 1.500… Ο σταθερός αριθμός των κρατουμένων στο στρατόπεδο παρέμενε στους 3.000 κρατούμενους. Τι συνέβαινε στους άλλους; Οφείλω κατ’ αρχάς να εξηγήσω ότι οι κρατούμενοι που στέλνονταν στο Γιασένοβατς ήταν δύο κατηγοριών. Αυτοί που στέλνονταν σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση καταγράφονταν στην καρτελλοθήκη [αρμόδιο γραφείο καταγραφής, Σ.τ.Ε.] του στρατοπέδου· αυτοί που έφθαναν χωρίς δικαστική απόφαση δεν καταγράφονταν πουθενά. Αυτοί που ανήκαν στη δεύτερη κατηγορία ήταν περισσότεροι από τους άλλους και οδηγούνταν αμέσως για εξόντωση. Μεταξύ αυτών που έφθαναν σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση υπήρχαν καταδικασμένοι με διάφορες ποινές, από 6 μήνες έως 3 χρόνια. Αυτοί που είχαν ποινή 3 χρόνων, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, εξοντώνονταν και αυτοί. Σ’ αυτό το ζήτημα υπήρχε μια συμφωνία, δηλαδή οι διαταγές του Λούμπουριτς: άμεση εξόντωση των κρατουμένων που στέλνονταν χωρίς δικαστική απόφαση και όλων εκείνων που είχαν καταδικαστική ποινή τριών χρόνων. Μου είναι γνωστό ότι, κάθε φορά που ο Λούμπουριτς πήγαινε στο Ζάγκρεμπ για αναφορά, γίνονταν δεκτός από τον Πάβελιτς και τον ενημέρωνε για όλα αυτά. Πολλές φορές ο Λούμπουριτς μου είπε ότι δεν έκανε τίποτα με δική του πρωτοβουλία, αλλά εκτελούσε διαταγές των υψηλά ισταμένων, δηλαδή διαταγές του Πάβελιτς. Κάθε φορά που ο αριθμός των κρατουμένων στο Γιασένοβατς ξεπερνούσε το καθορισμένο όριο, εξαιτίας των νέων ομάδων που έφθαναν, τότε υποχρεωτικά εφαρμόζονταν η μείωση του αριθμού μέσω της εξαφάνισης. Εξοντώνονταν πρώτα οι γέροι, μετά οι άρρωστοι και εκείνοι που δεν μπορούσαν να εργαστούν» [46].

Τα απομεινάρια από τους φούρνους-κρεματόρια του Γιασένοβατς, λίγο πριν από την οριστική τους ισοπέδωση, το 1948 μετά από διαταγή του Τίτο Τα απομεινάρια από τους φούρνους-κρεματόρια του Γιασένοβατς, λίγο πριν από την οριστική τους ισοπέδωση, το 1948 μετά από διαταγή του Τίτο 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

34. Το πιστοποιεί και η Πολίν Γουέις, Αγγλίδα εβραϊκής καταγωγής που κατοικούσε στην Κροατία και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο Στάρα Γκράντισκα από τις 22 Δεκεμβρίου 1942 μέχρι τις 15 Ιουλίου 1943.

35. Ο κολοσσιαίος αριθμός θα ομολογηθεί από τον Αρτούκοβιτς το 1986, όταν ο πρώην υπουργός Εσωτερικών ούστασι δικάστηκε στο Ζάγκρεμπ. Ο Αρτούκοβιτς διέφυγε μετά τον πόλεμο στις Η.Π.Α. και κατόρθωσε για σαράντα χρόνια να αποφύγει την έκδοση του στη Γιουγκοσλαβία, μέχρι το 1986. Ο σφαγέας βασανιστής πέθανε στη φυλακή, κατά τη διάρκεια της δίκης του.

Σρμπό - Σέκ ("η κοπτική μηχανή για τους Σέρβους"). Για τις δολοφονίες των κρατουμένων στα στρατόπεδα εξόντωσης πραγματοποιούσαν "αγώνες" σφαγής με αυτό. Νικητής αναδεικνυόταν αυτός που σε λιγότερο χρόνο έσφαζε περισσότερους κρατουμένους. Το Σμπρό - Σέκ (ή γκράβιζο) ήταν ένα δρεπάνι με λεπίδι που φορούσαν οι δολοφόνοι στον καρπό τους. Σρμπό – Σέκ («η κοπτική μηχανή για τους Σέρβους»). Για τις δολοφονίες των κρατουμένων στα στρατόπεδα εξόντωσης πραγματοποιούσαν «αγώνες» σφαγής με αυτό. Νικητής αναδεικνυόταν αυτός που σε λιγότερο χρόνο έσφαζε περισσότερους κρατουμένους. Το Σμπρό – Σέκ (ή γκράβιζο) ήταν ένα δρεπάνι με λεπίδι που φορούσαν οι δολοφόνοι στον καρπό τους. 

36. «Στα στρατόπεδα οργανώνονταν αγώνες επιδεξιότητας μεταξύ των δημίων. Αυτοί οι αγώνες σχετίζονταν με την ταχύτητα κοπής του λάρυγγα περισσοτέρων κρατουμένων, με την ειδική καμπυλοειδή λάμα που ονομαζόταν γκράβιζο. Νικητής αυτών των αναμετρήσεων υπήρξε ο Πέταρ Μπρζίτσα, ήδη μαθητής του φραγκισκανικού κολεγίου Σίροκι Μπρίγιεγκ και μέλος της αδελφότητας των Σταυροφόρων. Τη νύκτα της 29 Αυγούστου 1942, στο στρατό­πεδο Γιασένοβατς, ο Πέταρ Μπρζιτσα “κατόρθωσε” να σκοτώσει 1.300 κρατούμενους» (Συλλογικό έργο, Zlocini…, cit.).

37. Οι δεσμοφύλακες ούστασι δεν κατορθώνουν να ακολουθήσουν τους φοβερούς ρυθμούς των αποτεφρώσεων. Έτσι χρησιμοποιούνται ως “βοηθοί” περίπου εκατό κρατούμενοι Τσιγγάνοι, οι οποίοι υποχρεώνονται να μεταμορφωθούν σε συνενόχους των δεσμοφυλάκων, αποκτώντας τον τίτλο των γκρόμπαρι (”νεκροθάφτες”).

38. Για την ιδιαίτερη κτηνωδία του Λούμπουριτς προς τα παιδιά θα καταθέσει, μετά τον πόλεμο, ο 19χρονος ούστασι Γιόσο Ορέσκοβιτς, που συνελήφθη από τους αντάρτες: «Ο Λούμπουριτς με διάταξε να σηκώσω το δεξί πόδι. Το σήκωσα και αυτός έβαλε κάτω από το πόδι μου [ένα] μικρό παιδί. “Κτύπα”, με διάταξε. Το κτύπησα με το πόδι μου και πολτο-ποίησα το κεφάλι του μικρού» (Συλλογικό έργο, Zlocini…, cit.).

39. Α. Russo ό.π., σελ. 89.

40. Η παρουσία των δύο κληρικών στην αντιπροσωπεία πιστοποιείται από την αναφορά που έστειλε στο Βερολίνο, στις 6 Φεβρουαρίου 1942, ο γερμανός πρεσβευτής στο Ζάγκρεμπ, Ζίγκφριντ Κάσε.

41. Οι μάρτυρες Νίκολα Κούαντα, Μπράιερ και Σίμε Ρίμπολι θα πιστοποιήσουν ότι ήταν παρόντες στα ανατριχιαστικά γεύματα, βλ. τα Πρακτικά της δίκης Στέπινατς, cit.

42. Βλ. G. Bilainkin, Tito, Λονδίνο 1949, σελ. 144.

43. Στη διάρκεια του αιματοκυλίσματος στην Μότιτσα, ο μοναχός Μίροσλαβ Φιλίποβιτς δολοφονεί με μαχαιριές το μικρό παιδί Ντούρα Γκλάμοτσαν. Μπροστά στον αποτροπιασμό που προκαλεί αυτή του η πράξη ακόμη και στους υφισταμένους του ούστασι, ο ιερωμένος ουρ­λιάζει: «Εγώ προσηλυτίζω στο όνομα του Θεού το Διάβολο, ακολουθήστε το δικό μου παράδειγμα!». Για το επεισόδιο υπάρχει μια μικρή αναφορά και από τον απολογητή του παναγιότατου Στέπινατς, τον Φιορέλλο Καβάλλι, ο οποίος χαρακτηρίζει τη σφαγή των Σέρβων στην Μότιτσα «μια αποστολή τιμωρίας» για να αντιμετωπιστεί μια επίθεση τους στα ορυ­χεία κάρβουνου της περιοχής και για να «προστατευτούν οι καθολικοί κάτοικοι» της πόλης.

Το σώμα ενός μικρού παιδιού αποκεφαλισμένο από τους ούστασι Το σώμα ενός μικρού παιδιού αποκεφαλισμένο από τους ούστασι 

44. Ένας αυτόπτης μάρτυρας εκείνης της σφαγής θα διηγηθεί: «Ντυμένος με τα άμφια αλλά φορώντας στο κεφάλι το δίκοχο καπέλο των ούστασι, ο Φιλίποβιτς μπήκε στη σχολική τάξη ακολουθούμενος από μερικούς ούστασι. Διάταξε τη δασκάλα να διαχωρίσει τα παιδιά των ορθοδόξων από εκείνα των μουσουλμάνων και των καθολικών. Η δασκάλα, που δεν υποπτεύτηκε τίποτα, σήκωσε τους μικρούς Σέρβους μαθητές. Όταν τα παιδάκια βγήκαν στο διάδρομο, ο μοναχός Φιλίποβιτς όρμησε επάνω στους μικρούς με το μαχαίρι και τους έκοψε τα λαρύγγια μπροστά στους υπόλοιπους μαθητές, που ούρλιαζαν από τον τρόμο. Με κομμένους τους λαιμούς και κομμένα τα στήθη, τα παιδιά έτρεχαν σαν μανιασμένα στους διαδρόμους, γύριζαν μέσ’ την τάξη ουρλιάζοντας για τον πόνο και τον τρόμο» (Documenti, cit.).

45. Ο Ίβιτσα Μάτκοβιτς, ήδη υποδιοικητής στο Γιασένοβατς, διατέλεσε διοικητής για μια μικρή περίοδο, αναμένοντας την εναλλαγή μεταξύ Λιούμπο Μίλος και “Πάτερ Σατανά”.

46. Οι φρικαλεότητες των στρατοπέδων εξόντωσης ούστασι δεν φαίνεται να αναστάτωσαν τη συλλογική συνείδηση των Κροατών. Στις 31 Ιουλίου 1966, με την ευκαιρία των εγκαινίων του Μαυσωλείου για τα θύματα του Γιασένοβατς, στην τελετή μεταξύ των προσωπικοτήτων και των αρχών είναι και ο πρόεδρος της Βουλής της κροατικής Δημοκρατίας, ο Στέβο Κράιατσιτς. Μετά το τέλος της τελετής, πιστεύοντας ότι το μικρόφωνο ήταν κλειστό, ο Κράιατσιτς απευθυνόμενος στους Σέρβους απόμαχους του πολέμου μουρμούρισε: «Εδώ σκοτώσαμε πολύ λίγους από εσάς». Αλλά τα μικρόφωνα ήταν ανοικτά και γεννιέται ένα σκάνδαλο με αποτέλεσμα ο Κράιατσιτς, μετά από λίγες ημέρες, να αναγκαστεί να υποβάλλει την παραίτηση του.

Πηγή: Μάρκο Αουρέλιο Ριβέλλι, «Ο Αρχιεπίσκοπος της Γενοκτονίας», έρευνα-επιμέλεια: Νίκος Κλείτσικας, μετάφραση: Μαργαρίτα Σαλβάτο, εκδόσεις Προσκήνιο, Αθήνα 2000, σ. 91-96.

Posted in στρατόπεδο Γιασένοβατς, Ιστορικά άρθρα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

12 Οκτωβρίου 1944: Η απελευθέρωση της Αθήνας – της Χριστιάννας Λούπα

Posted by christiannaloupa στο Οκτώβριος 13, 2009

akr_109

Στις αρχές του Οκτωβρίου του 1944 η αντίστροφη μέτρηση για τη χιτλερική Γερμανία έχει ήδη αρχίσει, καθώς βρετανικά στρατεύματα αποβιβάζονται στη χειμαζόμενη από τις δυνάμεις του Άξονα μαρτυρική ελληνική γη. Ο γερμανικός στρατός εγκαταλείπει σταδιακά την Πελοπόννησο και τα νησιά και στις 12 Οκτωβρίου αποχωρεί από την Αθήνα, σφυροκοπούμενος διαρκώς, αλλά ανατινάζοντας εγκαταστάσεις στον Πειραιά και βυθίζοντας πολλά ελλιμενισμένα πλοία. Ο ΕΛ.Α.Σ. τις μέρες εκείνες δίνει την τελευταία μεγάλη μάχη κατά των κατακτητών, εμποδίζοντάς τους να ανατινάξουν το ηλεκτροπαραγωγικό εργοστάσιο του Κερατσινίου. Οι μάχες στη Βόρεια Ελλάδα συνεχίζονται, ωστόσο, με αμείωτη ένταση.

akr_108

Χαρακτηριστικό είναι πάντως ότι το πρωί της 12ης Οκτωβρίου, πριν την αποχώρησή τους, οι κατακτητές είχαν το θράσος να καταθέσουν στεφάνια στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Στεφάνια που λίγο αργότερα ο βασανισμένος λαός ποδοπάτησε με μανία.

Μέχρι το μεσημέρι τα χαρμόσυνα νέα είχαν κυκλοφορήσει σε κάθε γωνιά της πρωτεύουσας και οι Αθηναίοι ξεχύνονταν στους δρόμους. Μια λαοθάλασσα, που ξεκινούσε από το Σύνταγμα και έφτανε μέχρι τη συμβολή Πατησίων και Αγίου Μελετίου, ζούσε το απόλυτο παραλήρημα. Μια μέρα αλλιώτικη, ονειρεμένη, που λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν. Μια  μεγάλη παρένθεση μέσα στο χρόνο έκλεινε, μια δύναμη πανίσχυρη ένωσε ξανά το κομμένο νήμα της ζωής, δίνοντας πνοή στα κορμιά των νεκροζώντανων κατοίκων της κουρσεμένης πόλης.

Επιτέλους, εκείνο το πρωινό δεν θα αντίκριζαν τον αγκυλωτό σταυρό στο βράχο της Ακρόπολης, που επί τριάμισι χρόνια βεβήλωνε τα κατάλευκα ιερά μάρμαρα του Παρθενώνα! Εκείνο το πρωινό ο αέρας μοσχομύριζε, ο ήλιος έλαμπε αλλιώτικα, τα πουλιά είχαν ξεθαρρέψει και τα κορίτσια είχαν γίνει τόσο όμορφα! Εκείνο το πανέμορφο πρωινό ο χρόνος που τόσον καιρό είχε παγώσει, άρχιζε και πάλι να κυλά.

akropoli

Τι παραλήρημα ξέφρενης χαράς ήταν εκείνο! Πού βρέθηκαν τόσα λουλούδια; Πόσοι κήποι, πόσες γλάστρες άνθισαν ξαφνικά και γέμισε ο τόπος κόκκινα, ροζ, κίτρινα μοσχομυρωδάτα λουλούδια! Στο Σύνταγμα και στην Ομόνοια ο κόσμος ραίνει τα τζιπ των Άγγλων με λουλούδια. Φιλάει τους στρατιώτες, τους σηκώνει στα χέρια, τους αποθεώνει. Σπρώχνοντας για να περάσει, τραγουδώντας και χορεύοντας, ο κόσμος αγκαλιάζεται, φιλιέται κι ας μην ξέρει με ποιους. Τι σημασία έχει! Χριστός ανέστη, ακούγεται από όλα τα στόματα! Μουσική βγαίνει από τα μεγάφωνα του δρόμου. Τα παιδιά κυματίζουν χαρούμενα τις χάρτινες σημαιούλες, ελληνικές και συμμαχικές. Όλοι χορεύουν και τραγουδούν αγκαλιασμένοι.

Δε θα μπορούσαν, βέβαια, να λείψουν από τη μεγαλύτερη χαρά που γνώρισε ποτέ η Αθήνα, οι πρωτομάρτυρες της λευτεριάς: Οι ανάπηροι του μετώπου, χαμογελαστοί πάνω στα καροτσάκια τους. Και στροβιλιζόταν ο κόσμος μέσα στη δίνη της χαράς, μη μπορώντας ακόμα να διακρίνει αν αυτά που ζούσε ήταν όνειρο ή πραγματικότητα.

Πού βρέθηκαν τόσες φωνές αλήθεια! Πώς κατάφεραν να βγουν μέσα από τα αδυνατισμένα πνευμόνια! Ο κόσμος είχε ξεχάσει να μιλά μεγαλόφωνα. Ο φόβος υπαγόρευε τον ψίθυρο.

Τόσο φως πού βρέθηκε και ξεχύθηκε μέσα στα σπίτια από τα διάπλατα παράθυρα! Τριάμισι χρόνια όλοι ζούσαν με κλειστά παραθυρόφυλλα κι επτασφράγιστες καρδιές. Είχε γίνει τρόπος ζωής το ζοφερό σκοτάδι.

Και τόσα χαμόγελα! Το γέλιο ήταν κακούργημα και η χαρά πλημμέλημα για κάθε Έλληνα, για κάθε εξανδραποδισμένο και κατακτημένο.

Στο μεταξύ, Ατθίδες με εθνικές ενδυμασίες μεταφέρουν και υψώνουν στην Ακρόπολη την ελληνική σημαία, ενώ οι καμπάνες των εκκλησιών δεν έχουν σταματήσει να χτυπούν ούτε λεπτό από το πρωί.

Παρ’ όλα αυτά, «Τώρα νιώθουμε ένα μεγάλο και ασυγκράτητο λαϊκό κύμα που μας σηκώνει και μας παίρνει. Τι ακριβώς θέλει αυτή η μάζα βέβαια κανείς δεν το ξέρει, ούτε τα πιο συνειδητά μέλη της. Δεν είναι το βιομηχανικό προλεταριάτο των μεγάλων ευρωπαϊκών κέντρων με τις συγκεκριμένες οικονομικοκοινωνικές επιδιώξεις του επιστημονικού σοσιαλισμού. Εδώ έχουμε να κάμουμε με δυνάμεις αλόγιστες. Στον αέρα υπάρχει Ρωσική Επανάσταση, μα και Γαλλική Επανάσταση και Κομμούνα του Παρισιού και απελευθερωτικός εθνικός πόλεμος και ποιος ξέρει τι άλλα θολά στοιχεία που δεν τα ξεχωρίζουμε ακόμα», παρατηρεί ο συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς και πολύ προφητικά συμπληρώνει: «Έφτανε ένα σπίρτο για να πάρει η Αθήνα φωτιά, σαν ένα δοχείο μπεντζίνα»

Παράλληλα, η τριμελής Κυβερνητική Επιτροπή (Φ. Mανουηλίδης, Γ. Zεύγος, Θ. Tσάτσος),  που εγκαθίσταται στα Παλαιά Ανάκτορα αμέσως μετά την αποχώρηση των Ούννων, στέλνει το ακόλουθο τηλεγράφημα στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, που βρίσκεται στην Ιταλία: «Ο βραχνάς της σκλαβιάς τελείωσε στην Aθήνα. Mε το αναφιλητό μιας ανέκφραστης χαράς χαιρετάμε την Eθνική Kυβέρνηση. O Λαός, ο ηρωικός Λαός των Aθηνών, γιορτάζει αδελφωμένος την λευτεριά του».

Πράγματι, στις 18 Οκτωβρίου η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας φτάνει στην Αθήνα. Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου θα υψώσει την κυανόλευκη και πάλι στον ιστό της, εκεί που ανήκει, στο  βράχο της Ακρόπολης και θα μιλήσει στο λαό μέσα σε κλίμα απαράμιλλης συγκίνησης, επικαλούμενος εθνική ομοψυχία.

Αλίμονο όμως! Πόσο γρήγορα θα ξεχαστούν όλα αυτά! Τα πρώτα συννεφάκια αρχίζουν να διαφαίνονται στον αττικό ουρανό, καθώς έχει ήδη προηγηθεί η συνάντηση Τσόρτσιλ – Στάλιν στη Μόσχα, όπου οι δύο άντρες καθόρισαν τις σφαίρες επιρροής των Βαλκανίων.
Δύσκολες μέρες ξημερώνουν για τη μικρή μας χώρα, που δεν πρόλαβε να χαρεί την ελευθερία της. Ένας καινούριος χειρότερος αδελφοκτόνος πόλεμος ξεκινά, που θα γυρίσει την Ελλάδα πολλά χρόνια πίσω, τη στιγμή που η υπόλοιπη Ευρώπη ξαναγεννιέται από την τέφρα της.

Posted in Ιστορικά άρθρα, Χριστιάννα Λούπα, ναζισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »