christianna loupa journey to ithaca

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να'ναι μακρύς ο δρόμος…

  • Νικηφόρος Μανδηλαράς: Να γίνει αναψηλάφηση της δίκης

    Μπείτε και σεις στην ομάδα

  • R.I.P.

  • Γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση για να λαμβάνετε καθημερινά τα νέα του Blog με e-mail.

    Μαζί με 90 ακόμα followers

  • Ταξίδι ανά τον κόσμο αναζητώντας «ξεχασμένους» Έλληνες! godimitris

  • Υγρότοποι της Ελλάδας

  • Ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο

  • Οι απόψεις των αρθρογράφων που δημοσιεύονται σ’ αυτό το Blog δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τις δικές μου.

  • Όλα τα Σχόλια (εφ’ όσον είναι κόσμια) δημοσιεύονται. Αν δείτε ότι το Σχόλιό σας δεν δημοσιεύεται, παρακαλώ ειδοποιήστε με με e-mail.

  • «Με συλλαμβάνουν στο μετρό της Μόσχας. Μα εγώ σωπαίνω και δεν φωνάζω. Μου πέφτουν λίγοι οι Μοσχοβίτες που γεμίζουν τις σκάλες. Δεν μου φτάνουν. Εδώ την κραυγή μου θα την ακούσουν 200, τι θα γίνει όμως με τα 200 εκατομμύρια; Προαισθάνομαι πως θα έρθει κάποτε η μέρα που θα κραυγάσω σ’ αυτά τα 200 εκατομμύρια». Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1918 – 2008)

  • Μετά την Καταστροφή, Σμύρνη – Κατοχή

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Εκδόσεις Ιωλκός. Η μαρτυρία της Ευτέρπης Μαυρουδή - Αμυρά από τη Μικρασία στην Ελλάδα του σήμερα.
  • ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Ιστορικό Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Ιωλκός. Μέσα από τις προσωπικές στιγμές της Αθηνάς Λαμπρινίδου - Φιλιππακοπούλου ξετυλίγεται καρέ - καρέ η τραγική ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα και της μεταπολεμικής Ευρώπης, που ξαναγεννιέται από τις στάχτες της.
  • Εκδόσεις Ιωλκός (Κάντε κλικ στην εικόνα)

    iolkoslogo
  • Έχετε κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία, που νομίζετε ότι μπορεί να γίνει βιβλίο; Αν ναι, επικοινωνήστε μαζί μου. Θα χαρώ να την ακούσω.

  • gossip
  • Η μοναδική Μαρία Κάλλας!

    maria-callas
  • Όχι στην παιδική κακοποίηση!

    child_abuse_sym
  • Αμείλικτη τιμωρία για την παιδική πορνογραφία!

  • Γυναίκα κρεμασμένη για λόγους «ηθικής»από τους Ταλιμπάν στον 21ο αιώνα! Σε ποιον Θεό πιστεύουν άραγε;

    hanging_women_and_girls_in_iran
  • Υιοθετήστε ένα αδέσποτο!

    adespota4
  • Νόμος 1197/1981

    Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η δολοφονία ζώου είναι πλημέλλημα και τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες ή χρηματική ποινή από 300 έως 1500 ευρώ ή και με τις δύο ποινές.
  • Χρειάζεται τη γούνα της περισσότερο απ’ ότι εσύ!

    sheneedsherfur6x9_web_small
  • Όχι στο κυνήγι της φώκιας!

    sealhunt2
  • Όχι αλκοόλ και τιμόνι!

  • Φύτεψε κι εσύ ένα δεντράκι!

    Planting trees
  • Όχι στα ναρκωτικά!

    SayNotoDrugs-image
  • Πιείτε κανένα καφεδάκι καλύτερα!

    Drink-Coffee-Posters
  • Πάντα υπάρχει κάποιος πιο μόνος από σένα!

    Vasia3

«Αταλάντη» – Η αριστουργηματική ταινία του Ζαν Βιγκό (1934) για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Posted by christiannaloupa στο Ιουλίου 1, 2010

Η Αταλάντη   1934

L’Atalante

Ένα νιόπαντρο ζευγάρι πραγματοποιεί το γαμήλιο ταξίδι του πάνω σε ποταμόπλοιο, συντροφιά με έναν περίεργο γερο-ναύτη, ένα παιδί και μερικές δεκάδες γάτες. Η καθημερινότητα όμως φέρνει την ανία και η σύζυγος αποφασίζει να αφήσει το πλοίο για να ξεκινήσει μια πιο περιπετειώδη ζωή στο Παρίσι. Γρήγορα θα αντιληφθεί ότι και στην πόλη τα πράγματα δεν είναι πιο ρόδινα απ’ότι στη ζωή του ποταμού.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:Ζαν Βιγκό 

ΣΕΝΑΡΙΟ:Ζαν ΓκινέΆλμπερτ ΡιέραΖαν Βιγκό

ΗΘΟΠΟΙΟΙ:Μισέλ ΣιμόνΖαν ΝταστέΝτίτα Πάρλο

Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ

O Zαν Βιγκό πρόφτασε  να κάνει μόλις τέσσερις ταινίες  πριν πεθάνει από φυματίωση,  το 1934, σε ηλικία 29 ετών. Παρόλ’ αυτά, το έργο του φιγουράρει στις κορυφαίες λίστες των απανταχού σινεφίλ μέχρι σήμερα. Ασυμβίβαστος, εκκεντρικός και ονειροπόλος, ο Βιγκό, γιος μαχόμενου αναρχικού που πέθανε στη φυλακή, μέχρι το άδοξο τέλος του πάλευε για το σινεμά που αγαπούσε – εναντίον στενόμυαλων παραγωγών, άπληστων διανομέων και της γενικότερης ένδειας της εποχής του. Η «Αταλάντη» αποτελεί το κύκνειο άσμα του και τη σπουδαιότερη δουλειά του, αν και δεν ευτύχησε να δει την ταινία του όπως επιθυμούσε στη μεγάλη οθόνη: σφαγιασμένη από την εταιρεία Gaumont για την εξασφάλιση μιας καλύτερης εμπορικής τύχης, η ταινία για χρόνια κυκλοφορούσε στην 65λεπτη εκδοχή της, ενώ μόλις το 1990 αποκαταστάθηκε στην αρχική της διάρκεια των 90 λεπτών.

Η ιστορία, αρχική παραγγελία του ίδιου του Gaumont, αφηγείται το ταξίδι ενός νιόπαντρου ζευγαριού πάνω στο ποταμόπλοιο της Αταλάντης, που ενώ ξεκινά με ενθουσιασμό και joie de vivre σταδιακά καταλήγει στην πλήξη και τον μαρασμό. Η σύζυγος αποφασίζει να εγκαταλείψει το πλοίο για τις σειρήνες του μαγικού Παρισιού αλλά το όνειρό της θα μετατραπεί νωρίς σε εφιάλτη και τελικά το ζευγάρι θα επανενωθεί θριαμβευτικά. Η απλοϊκή σχεδόν ιστορία, στα χέρια του Βιγκό, μετατρέπεται στην απόλυτη φαντασία για τη ζωή και τον έρωτα: προσθέτοντας στην υπόθεση τη φιγούρα ενός ημίτρελλου νάυτη (Μισέλ Σιμόν), ένα παιδί και πολλές γάτες, ο Γάλλος σκηνοθέτης δίνει στο φιλμ μια αύρα εκκεντρική και παράξενη, που διατηρεί μέχρι σήμερα την ίδια ανοίκεια γοητεία.

Όντας βαριά άρρωστος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Βιγκό δούλευε ασταμάτητα, μη θέλοντας να σπαταλήσει ούτε στιγμή από τον χρόνο που μάντευε ότι ήταν περιορισμένος. Πράγματι, άφησε την τελευταία του πνοή λίγο μετά την έξοδο της ταινίας που αποτέλεσε μεγάλη εμπορική αποτυχία. Ωστόσο, το φιλμ καταφέρνει να διατηρεί την πυρετώδη διάθεση του δημιουργού του, χωρίς να προδίδει στιγμή την υπόνοια του επικείμενου θανάτου. Ο Φρανσουά Τρυφό, ένας μόνος από τους διάσημους σκηνοθέτες που ερωτεύτηκε την «Αταλάντη» ακαριαία, έγραψε κάποτε πως «αυτή η ταινία είναι αριστούργημα όχι λόγω της τραγικής ιστορίας του δημιουργού της ή της παράξενης γέννησής της αλλά επειδή με προζαϊκό λόγο και πράξεις επιτυγχάνει την ποίηση».

Και η μαγεία της  Αταλάντης έγκειται εκεί ακριβώς: στο  μεταίχμιο σιωπής και λόγου, στην τριβή του οικείου με το ανοίκειο, στην ανύψωση του καθημερινού σε εξαιρετικό. Οι μικρές δόσεις της ρουτίνας που σκοτώνουν το μυστήριο, οι ενοχλητικές συνήθειες και ό,τι προκαλλεί την -αναπόφευκτη μοιάζει να λέει ο Βιγκό- φθορά του έρωτα, μετατρέπονται σε εικόνες τολμηρές, που ακροβατούν μεταξύ ονείρου και φαντασίας. Ο ερωτισμός που αποπνέει το φιλμ, προκλητικός και θαρραλέος, κερδίζει και τον πιο άπιστο θεατή, φέρνοντας στον νου τα λόγια του Αντρέ Μπαζάν: «Ο Βιγκό τρελλαίνεται για τη σάρκα – τόσο που είναι σχεδόν άσεμνο».

Φαίδρα Βόκαλη

e-go.gr

http://www.e-go.gr/cinemag/moviespage.asp?catid=10177&subid=2&pubid=21518658#

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: