christianna loupa journey to ithaca

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να'ναι μακρύς ο δρόμος…

  • Νικηφόρος Μανδηλαράς: Να γίνει αναψηλάφηση της δίκης

    Μπείτε και σεις στην ομάδα

  • R.I.P.

  • Γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση για να λαμβάνετε καθημερινά τα νέα του Blog με e-mail.

    Μαζί με 90 ακόμα followers

  • Ταξίδι ανά τον κόσμο αναζητώντας «ξεχασμένους» Έλληνες! godimitris

  • Υγρότοποι της Ελλάδας

  • Ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο

  • Οι απόψεις των αρθρογράφων που δημοσιεύονται σ’ αυτό το Blog δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τις δικές μου.

  • Όλα τα Σχόλια (εφ’ όσον είναι κόσμια) δημοσιεύονται. Αν δείτε ότι το Σχόλιό σας δεν δημοσιεύεται, παρακαλώ ειδοποιήστε με με e-mail.

  • «Με συλλαμβάνουν στο μετρό της Μόσχας. Μα εγώ σωπαίνω και δεν φωνάζω. Μου πέφτουν λίγοι οι Μοσχοβίτες που γεμίζουν τις σκάλες. Δεν μου φτάνουν. Εδώ την κραυγή μου θα την ακούσουν 200, τι θα γίνει όμως με τα 200 εκατομμύρια; Προαισθάνομαι πως θα έρθει κάποτε η μέρα που θα κραυγάσω σ’ αυτά τα 200 εκατομμύρια». Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1918 – 2008)

  • Μετά την Καταστροφή, Σμύρνη – Κατοχή

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Εκδόσεις Ιωλκός. Η μαρτυρία της Ευτέρπης Μαυρουδή - Αμυρά από τη Μικρασία στην Ελλάδα του σήμερα.
  • ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Ιστορικό Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Ιωλκός. Μέσα από τις προσωπικές στιγμές της Αθηνάς Λαμπρινίδου - Φιλιππακοπούλου ξετυλίγεται καρέ - καρέ η τραγική ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα και της μεταπολεμικής Ευρώπης, που ξαναγεννιέται από τις στάχτες της.
  • Εκδόσεις Ιωλκός (Κάντε κλικ στην εικόνα)

    iolkoslogo
  • Έχετε κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία, που νομίζετε ότι μπορεί να γίνει βιβλίο; Αν ναι, επικοινωνήστε μαζί μου. Θα χαρώ να την ακούσω.

  • gossip
  • Η μοναδική Μαρία Κάλλας!

    maria-callas
  • Όχι στην παιδική κακοποίηση!

    child_abuse_sym
  • Αμείλικτη τιμωρία για την παιδική πορνογραφία!

  • Γυναίκα κρεμασμένη για λόγους «ηθικής»από τους Ταλιμπάν στον 21ο αιώνα! Σε ποιον Θεό πιστεύουν άραγε;

    hanging_women_and_girls_in_iran
  • Υιοθετήστε ένα αδέσποτο!

    adespota4
  • Νόμος 1197/1981

    Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η δολοφονία ζώου είναι πλημέλλημα και τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες ή χρηματική ποινή από 300 έως 1500 ευρώ ή και με τις δύο ποινές.
  • Χρειάζεται τη γούνα της περισσότερο απ’ ότι εσύ!

    sheneedsherfur6x9_web_small
  • Όχι στο κυνήγι της φώκιας!

    sealhunt2
  • Όχι αλκοόλ και τιμόνι!

  • Φύτεψε κι εσύ ένα δεντράκι!

    Planting trees
  • Όχι στα ναρκωτικά!

    SayNotoDrugs-image
  • Πιείτε κανένα καφεδάκι καλύτερα!

    Drink-Coffee-Posters
  • Πάντα υπάρχει κάποιος πιο μόνος από σένα!

    Vasia3

4 Νεκροί και μια Άθλια Μεταπολίτευση – του Ναπολέοντα Λιναρδάτου

Posted by christiannaloupa στο Μαΐου 6, 2010

Μάι 6th, 2010 | Ναπολέων Λιναρδάτος| Κατηγορία: Ελλάδα

Κάποια μέρα αν βλέποντας ξανά όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα έχεις την εντύπωση ότι παρατηρείς τα γεγονότα μιας ξένης και παράξενης χώρας θα ξέρεις ότι ζεις σε μια καλύτερη Ελλάδα. Αυτή η νέα Ελλάδα θα έχει αποκτήσει αυτό που η Μεταπολίτευση έχει σκοτώσει, και που για δεκαετίες, ανεξαρτήτως καταστάσεων στην νεότερη ιστορία μας ποτέ δεν είχαμε χάσει, την ελπίδα.

Μπορεί να είσαι υπερήφανος για Θερμοπύλες, για την προσφάτως καταληφθείσα Ακρόπολη, για το Όχι του 40, αλλά για την Ελλάδα του σήμερα, ντροπή, οργή, αγανάκτηση. Ήρθε ο καιρός να πούμε την μεγάλη αλήθεια που χρόνια τώρα αποφεύγουμε γιατί δεν έχουμε το θάρρος που θα απαιτούσε μια εθνική αυτογνωσία, η Μεταπολίτευση απέτυχε. Μια περίοδος της ελληνικής ιστορίας που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη πάτου – κάθε χρόνο που περνάει νομίζουμε ότι είδαμε τα χειρότερα και κάθε χρόνος που έρχεται μας διαψεύδει. Της Μεταπολίτευσης οι αξίες, τα οράματα, τα συνθήματα, τα οικονομικά, οι πολιτικοί και οι πολίτες απέτυχαν.

Άνηκαν σε αυτή την Ελλάδα που δεν είχε το μέσο η τη διάθεση να βολευτούν κάπου στο δημόσιο. Κέρδιζαν το ψωμί τους δουλεύοντας σκληρά και με το μόχθο τους πλήρωναν για την δικιά τους ζωή και για τη ζωή αυτών του δημοσίου

Χθες με έναν καθόλα βάρβαρο τρόπο 3 συνάνθρωποι μας και ένα αγέννητο μωρό εκτελέσθηκαν στο βωμό της μεταπολιτευτικής παράνοιας. Μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα δούλευαν για να συντηρήσουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειες τους προσφέροντας υπηρεσίες στους συμπολίτες τους.

 Άνηκαν σε αυτή την Ελλάδα που δεν είχε το μέσο η τη διάθεση να βολευτούν κάπου στο δημόσιο. Κέρδιζαν το ψωμί τους δουλεύοντας σκληρά και με το μόχθο τους πλήρωναν για την δικιά τους ζωή και για τη ζωή αυτών του δημοσίου.

Είναι η άλλη Ελλάδα που ποτέ δεν βλέπουμε στις τηλεοράσεις να κλείνει δρόμους και να πυρπολεί. Είναι η Ελλάδα που πολύ συχνά κάτω από άθλιες συνθήκες εργασίας καλείτε χωρίς ουσιαστικό αντάλλαγμα να πληρώνει το κόστος του άπληστου ελληνικού κρατισμού. Είναι η Ελλάδα που πληρώνει τους φόρους της και βλέπει τους απανταχού κρατικοδίαιτους προνομιούχους και επιχειρηματίες να φιγουράρουν το νεοπλουτισμό τους. Είναι η Ελλάδα που με ελαφρώς καμουφλαρισμένη περιφρόνηση σχολιάζεται από τον εθνικό μας πλακατζή κάθε Τρίτη στης 9 ως ανεπαρκώς ταξικά συνειδητοποιημένη και του καναπέ. Η πιο αδικημένη τάξη της Μεταπολίτευσης, οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα.

Για αυτό και το χθεσινό αιματοκύλισμα εμπεριέχει απίθανα μεγέθη ύβρεως. Θλίβομαι για όλα αυτά που πρόκειται να συμβούν αλλά καταλαβαίνω ότι θα κληθούμε να πληρώσουμε ακριβά για όλα αυτά που κάναμε και δεν κάναμε τα τελευταία 36 χρόνια. Και ας αρχίσει ο κατάλογος από τα χθεσινά όταν κάποιοι από εμάς πέταξαν μολότοφ σε μια τράπεζα, όταν κάποιοι άλλοι από εμάς χλεύαζαν τους υπαλλήλους όταν φώναζαν για βοήθεια, όταν επίσης κάποιοι από εμάς εμπόδιζαν τα πυροσβεστικά να φτάσουν.

Μετά ίσως ο κατάλογος θα πρέπει να επεκταθεί σε όλους αυτούς που απροκάλυπτα και καθημερινά υπερασπίζονται την βία ως πρέπων μέσο επιβολής των δικών τους πολιτικών προτιμήσεων. Όλους αυτούς που τόσο αβίαστα και ανεύθυνα εκστομούν μια από τις πιο χιλιοειπωμένες μπαρούφες της μεταπολίτευσης, «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη.» Όχι κύριοι, νόμος είναι αυτό που ψηφίζει το ελληνικό κοινοβούλιο και περνά συνταγματικό έλεγχο. Υπάρχουν νόμοι που μου είναι απεχθείς αλλά δεν έχω το δικαίωμα να τους καταργώ. Το ίδιο ισχύει και για την αριστερά. Σε μια δημοκρατία δεν κυβερνά ο όχλος ούτε και μια κρατικοδίαιτη και αυτόκλητη κάστα «εκφραστών» του εργάτη. Στη δημοκρατία κυβερνά ο νόμος.

Υπάρχουν νόμοι που μου είναι απεχθείς αλλά δεν έχω το δικαίωμα να τους καταργώ. Το ίδιο ισχύει και για την αριστερά. Σε μια δημοκρατία δεν κυβερνά ο όχλος ούτε και μια κρατικοδίαιτη και αυτόκλητη κάστα «εκφραστών» του εργάτη. Στη δημοκρατία κυβερνά ο νόμος
 

Το ότι τα παραπάνω δεν είναι κοινώς αποδεκτά αποδεικνύει πόση λίγη πρόοδο έχουμε κάνει από το 74. Το χειμώνα του 2009 είχα γράψει ότι η ημέρα αποκατάστασης της δημοκρατίας, η 24η Ιουλίου, είναι πράγματι μια ιστορική επέτειος. Το θέμα όμως είναι ότι κάποτε θα πρέπει να έλθει και η 25η Ιουλίου. Είναι καιρός να ξεκολλήσουμε από το 1974. Και τα προβλήματα θέλουν τον εκσυχρονισμό τους. Πριν από 34 χρόνια κάναμε ένα άλμα μπροστά και αφήσαμε δεκαετίες πολιτειακών προβλημάτων στον παρελθόν. Η 24η Ιουλίου ήταν πρόοδος, αλλά της μιας ημέρας πρόοδος.

Πρόσφατα μιλώντας με ένα φίλο που ανήκει στην αριστερά συμφωνήσαμε σε ένα πράγμα, το μεγάλο αριθμό ευκαιριών που η Ελλάδα έχασε από την Μεταπολίτευση και μετά. Αποδείξαμε σαν λαός, αυτό που συχνά λέγεται για τον αραβικό κόσμο, ότι είχαμε ένα απίστευτο ταλέντο στο να μην χάνουμε ευκαιρία να χάνουμε ευκαιρία.

Μήπως με την δημοκρατία αποκτήσαμε ένα σοβαρό πολιτικό προσωπικό; Όχι, απλά αναγάγαμε τον λαϊκισμό σε κυρίαρχο πολιτικό λόγο. Δημιουργήσαμε μήπως μια υπεύθυνη αστική τάξη; Ούτε και αυτό, έχουμε μια ομάδα κρατικοδίαιτων νεόπλουτων χωρίς καμία αίσθηση ευθύνης και αστικής πολιτικής συνείδησής. Τα προγράμματα της ΕΟΚ/ΕΕ τα χρησιμοποιήσαμε για να καταστρέψουμε την ελληνική γεωργία και τον αλόγιστο δανεισμό για την δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων εξαρτημένων από το κράτος νταντά.

Όλα αυτά με στενοχωρούν μα όλα αυτά μπορούμε να τα φτιάξουμε. Αλλά τώρα, βράδυ Τετάρτης, γράφοντας αυτό το άρθρο, αυτό που πραγματικά με θλίβει και οργίζει αφάνταστα είναι κάτι που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Αυτούς τους τέσσερις που δεν μπορούμε να τους έχουμε εδώ και που σε λίγο στην καθημερινότητα μας θα ξεχάσουμε. Αυτούς που θυσιάστηκαν στο τέλος μιας άθλιας και χρεοκοπημένης μεταπολίτευσης.

Ναπολέων Λιναρδάτος

e-rooster

http://e-rooster.gr/05/2010/2400

Advertisements

2 Σχόλια to “4 Νεκροί και μια Άθλια Μεταπολίτευση – του Ναπολέοντα Λιναρδάτου”

  1. Dimitris Kephalidis said

    Αγαπητη κα Λουπα,

    Με κατεχει ανειπωτη λυπη και πονος για τους αδικοχαμενους της Σταδιου, οργη για τα
    μολοτοφ της φασιστικης αλητειας μα και για κεινους που αδειοδοτησαν τη λειτουργια
    τραπεζιτικου καταστηματος δ ι χ ω ς στοιχειωδεις προϋποθεσεις ασφαλειας (τζαμα
    μαριες, εξοδο κινδυνου, πυρασφαλεια κ.λ.)

    Ο κυριος Εισαγγελεας εχει τωρα π α ρ α π ο λ λ η δουλεια κι΄οι τιμωριες ας ειναι
    α μ ε ι λ ι κ τ ε ς!

    Δημητρης Κεφαλιδης – Γερμανια

    • christiannaloupa said

      Δυστυχώς τίποτα δεν μπορεί να φέρει πίσω αυτούς τους άδικα χαμένους ανθρώπους, κ. Κεφαλίδη. Μια και καλή πάντως, πρέπει να τελειώνουμε με τους γνωστούς-άγνωστους-δολοφόνους. Όσο για τον Εισαγγελέα… υπάρχει άραγε ακόμα εμπιστοσύνη των πολιτών στην ελληνική Δικαιοσύνη; Οι άδειες, πολύ φοβάμαι, ότι δίνονται στα κτίρια χωρίς κανέναν έλεγχο, δια της οδού του λαδώματος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: