christianna loupa journey to ithaca

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να'ναι μακρύς ο δρόμος…

  • Νικηφόρος Μανδηλαράς: Να γίνει αναψηλάφηση της δίκης

    Μπείτε και σεις στην ομάδα

  • R.I.P.

  • Γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση για να λαμβάνετε καθημερινά τα νέα του Blog με e-mail.

    Μαζί με 91 ακόμα followers

  • Ταξίδι ανά τον κόσμο αναζητώντας «ξεχασμένους» Έλληνες! godimitris

  • Υγρότοποι της Ελλάδας

  • Ειδήσεις απ’ όλον τον κόσμο

  • Οι απόψεις των αρθρογράφων που δημοσιεύονται σ’ αυτό το Blog δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τις δικές μου.

  • Όλα τα Σχόλια (εφ’ όσον είναι κόσμια) δημοσιεύονται. Αν δείτε ότι το Σχόλιό σας δεν δημοσιεύεται, παρακαλώ ειδοποιήστε με με e-mail.

  • «Με συλλαμβάνουν στο μετρό της Μόσχας. Μα εγώ σωπαίνω και δεν φωνάζω. Μου πέφτουν λίγοι οι Μοσχοβίτες που γεμίζουν τις σκάλες. Δεν μου φτάνουν. Εδώ την κραυγή μου θα την ακούσουν 200, τι θα γίνει όμως με τα 200 εκατομμύρια; Προαισθάνομαι πως θα έρθει κάποτε η μέρα που θα κραυγάσω σ’ αυτά τα 200 εκατομμύρια». Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (1918 – 2008)

  • Μετά την Καταστροφή, Σμύρνη – Κατοχή

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Εκδόσεις Ιωλκός. Η μαρτυρία της Ευτέρπης Μαυρουδή - Αμυρά από τη Μικρασία στην Ελλάδα του σήμερα.
  • ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ

    Διαβαστε τις πρωτες 50 σελιδες του βιβλιου

  • Χριστιάννα Λούπα. Ιστορικό Μυθιστόρημα. Εκδόσεις Ιωλκός. Μέσα από τις προσωπικές στιγμές της Αθηνάς Λαμπρινίδου - Φιλιππακοπούλου ξετυλίγεται καρέ - καρέ η τραγική ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα και της μεταπολεμικής Ευρώπης, που ξαναγεννιέται από τις στάχτες της.
  • Εκδόσεις Ιωλκός (Κάντε κλικ στην εικόνα)

    iolkoslogo
  • Έχετε κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία, που νομίζετε ότι μπορεί να γίνει βιβλίο; Αν ναι, επικοινωνήστε μαζί μου. Θα χαρώ να την ακούσω.

  • gossip
  • Η μοναδική Μαρία Κάλλας!

    maria-callas
  • Όχι στην παιδική κακοποίηση!

    child_abuse_sym
  • Αμείλικτη τιμωρία για την παιδική πορνογραφία!

  • Γυναίκα κρεμασμένη για λόγους «ηθικής»από τους Ταλιμπάν στον 21ο αιώνα! Σε ποιον Θεό πιστεύουν άραγε;

    hanging_women_and_girls_in_iran
  • Υιοθετήστε ένα αδέσποτο!

    adespota4
  • Νόμος 1197/1981

    Η κακοποίηση, ο βασανισμός και η δολοφονία ζώου είναι πλημέλλημα και τιμωρείται με φυλάκιση έως 5 μήνες ή χρηματική ποινή από 300 έως 1500 ευρώ ή και με τις δύο ποινές.
  • Χρειάζεται τη γούνα της περισσότερο απ’ ότι εσύ!

    sheneedsherfur6x9_web_small
  • Όχι στο κυνήγι της φώκιας!

    sealhunt2
  • Όχι αλκοόλ και τιμόνι!

  • Φύτεψε κι εσύ ένα δεντράκι!

    Planting trees
  • Όχι στα ναρκωτικά!

    SayNotoDrugs-image
  • Πιείτε κανένα καφεδάκι καλύτερα!

    Drink-Coffee-Posters
  • Πάντα υπάρχει κάποιος πιο μόνος από σένα!

    Vasia3

Τα κατοχικά δάνεια – του Ακαδημαϊκού Άγγελου Θ.Αγγελόπουλου

Posted by christiannaloupa στο Μαΐου 3, 2010

AΠOΣTOΛH: ΓIΩPΓOΣ TΣIPIKOΣ (ΠEIPAIAΣ)

Η  ΛΑΙΚΗ  ΠΑΡΟΙΜΙΑ  ΛΕΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΓΑΝΕ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ  ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΔΙ.  

Κυριακή, 14 Μάρτιος 2010 12:36

Ο Ισοκράτης επιλέγει

Τα κατοχικά δάνεια

του Ακαδημαϊκού Αγγ.Θ.Αγγελόπουλου

Κύριε Καθηγητά· άφησα τελευταίο το μεγάλο πρόβλημα των δανείων, που πάρθηκαν υπό τύπο «πιστώσεων» από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς. Όπως παρακολουθούμε τελευταία στον τύπο, το θέμα είναι επίκαιρο μετά την ένωση των δύο Γερμανιών (1990). Επειδή υπήρξατε ο πρώτος, που αμέσως μετά την Απελευθέρωση θέσατε το θέμα, το έχετε μελετήσει και αναπτύξει διεξοδικά σε βιβλία, άρθρα και συνεντεύξεις και σε κάθε ευκαιρία το προβάλλετε, θα ήθελα να μας ενημερώσετε σχετικά.

 

Πράγματι, το πρόβλημα των κατοχικών δανείων είναι ένα από τα πιο μεγάλα και πιο επώδυνα προβλήματα της νεότερης Ελλάδας και ίσως δεν το γνωρίζουν οι νεότεροι Έλληνες στο βαθμό που πρέπει. Είναι ένα πρόβλημα που απετέλεσε μια μεγάλη πληγή για την ελληνική οικονομία και ένα,βαρύ πλήγμα για τον ελληνικό λαό και επηρέασε σημαντικά τις μεταπολεμικές εξελίξεις. Όπως ομολόγησε και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας του Γ’ Ράιχ Φούνκ σ’ ένα άρθρο του, η Ελλάδα «δοκίμασε τα δεινά του πολέμου και υπέστη τις συνέπειες του όπως ίσως καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης». Είμαστε οπωσδήποτε η μόνη Χώρα, που υπέστη τόσο οδυνηρά τις συνέπειες της Κατοχής. Αυτό είναι αληθινό και πρέπει να γίνει ευρύτερα γνωστό. Η φοβερή, λοιπόν, αφαίμαξη της Χώρας με τον πληθωρισμό και τις άλλες ενέργειες, για τις οποίες μιλήσαμε προηγουμένως, ανάγκασε τους ίδιους τους κατακτητές ν’ αποφασίσουν ότι θα έπρεπε, πέρα από τα υπερβολικά έξοδα κατοχής που οδηγούσαν σε ένα συνεχή πληθωρισμό, ένα μέρος των ποσών που ελάμβαναν να το επιστρέψουν υπό τον τύπο «δανείου» μετά το τέλος του πολέμου. Έτσι, η Συμφωνία της Ρώμης της 14ης Μαρτίου 1942 μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας, Γερμανίας και Ιταλίας προέβλεπε τη μορφή του «δανείου» για τα επιπλέον των εξόδων Κατοχής ποσά που θα ελάμβαναν οι Αρχές Κατοχής απευθείας από την Τράπεζα της Ελλάδος. Το άρθρο 4 της Συμφωνίας αυτής καθόριζε ότι «η οριστική ρύθμιση των καταβολών αυτών δύναται να λάβει χωράν αργότερα». Δεν υπάρχει, συνεπώς, αμφιβολία, ότι τα ποσά αυτά αποτελούν «δάνεια» με την πλήρη έννοια του όρου, αφού οι Αρχές Κατοχής πάντοτε έκαναν διάκριση μεταξύ των «εξόδων κα­τοχής» που επεβάρυναν το ελληνικό δημόσιο, και των «πιστώσεων* με τις οποίες χρεώνονταν οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι δηλαδή η αξίωση της Ελλάδας στην προκειμένη περίπτωση αναφέρεται σε «δάνειο», που οι Αρχές Κατοχής αναγνώρισαν με τη συμφωνία της Ρώμης, και όχι σε «επανορθώσεις».

Το ότι η χρέωση έγινε τότε σε δραχμές μήπως εξασθενίζει το ύψος των σημερινών απαιτήσεων μας;

Από τα σχετικά έγγραφα και τις απόψεις που ανταλλάχτηκαν προκύπτει κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι η χρέωση σε δραχμές ήταν απλώς τυπική. Στην ουσία είχε γίνει δεκτό και οι εκπρόσωποι της Γερμανίας και της Ιταλίας είχαν υποσχεθεί ότι η οριστική τακτοποίηση των οφειλών αυτών θα βασιζόταν επί της τιμαριθμικής αξίας της δραχμής κατά το χρόνο της εξόφλησης. Πράγματι, στη ρηματική διακοίνωση του πληρεξουσίου του Γ’ Ράιχ της 28ης Ιουλίου 1941 προς την τότε κυβέρνηση των Αθηνών, αναφέρονται τα εξής: «Η Τράπεζα της Ελλάδος δέον όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επαρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς, ώστε να εξασφαλισθεί μηνιαίως δια τας ανάγκας του γερμανικού στρατού ποσόν μέχρις 25 εκατομμυρίων μάρκων». ‘Αρα προείχε ο υπολογισμός σε μάρκα, τα οποία ακολούθως μετατρέπονταν σε δραχμές, δηλαδή στο νόμισμα της Χώρας.

Μεταγενέστερα πότε έγινε ανακίνηση του θέματος των κατοχικών δανείων;

– Με την ευκαιρία της συμμετοχής μου σ’ ένα Διεθνές Δημοσιονομικό Συνέδριο στη Δυτική Γερμανία εδώ και τριάντα περίπου χρόνια, το 1964, η τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου μου ανέθεσε να έλθω σε επαφή με τις αρμόδιες γερμανικές αρχές και ν’ ανακινήσω το θέμα.

1.Πρώτη αναφορά του Καθηγητή Αγγ. Αγγελόπουλου στα «δάνεια» έγινε σε συνέντευξη του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων στις 27 Νοεμβρίου 1944, όταν ήταν υφυπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (Σημ. Σ. Αημ.)

1. – θα θέλατε ν’ αναφερθείτε στις επαφές σας αυτές και τα αποτε­λέσματα τους;

Είχα επαφές με το διευθυντή του υπουργείου Οικονομικών Φ. Ντε λα Κρουά και το διευθυντή του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας Ράινχαρτ. Τα αποτελέσματα των επαφών αυτών, καθώς και τις υπο­δείξεις μου για τις επιβαλλόμενες παραπέρα ελληνικές ενέργειες, ανέπτυξα διεξοδικά στην έκθεση, που υπέβαλα τότε, στις 26 Σεπτεμβρίου 1964, στον τότε υπουργό των Εξωτερικών Σταύρο Κωστόπουλο και η οποία έχει δημοσιευθεί στον Α’ τόμο του βιβλίου μου «Οικονομικά» (Αθήνα 1974). Τα κυριότερα συμπεράσματα μου από τις επαφές αυτές, όπως διατυπώθηκαν στην έκθεση αυτή, είναι:

Πρώτον: Η Δυτική Γερμανία αναγνωρίζει καταρχήν την ύπαρξη της απαιτήσεως της Ελλάδας από τις κατοχικές πιστώσεις.

Δεύτερον: Στηριζόμενη στο άρθρο 3 παραγρ. 3 της Συμφωνίας του Λονδίνου της 27ης Φεβρουαρίου 1953, που έχει κυρώσει και η Ελλάδα, η Δυτική Γερμανία αρνείται να προβεί σε οποιαδήποτε εξέταση του θέματος πριν από την τελική ρύθμιση του όλου προβλήματος των επανορθώσεων, που θα γίνει με την υπογραφή της οριστικής συνθήκης ειρήνης. Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση – τόνιζα στην έκθεση μου – η Ελλάδα πρέπει να διατηρεί ανοικτή την εν λόγω απαίτηση, να την υπενθυμίζει σε κάθε ευκαιρία και να κάνει γνωστό ότι η ελληνική στάση θα είναι κατά κάποιο τρόπο «ανένδοτη».

Τα δάνεια αυτά σε πόσα δολάρια αντιστοιχούν σήμερα;

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του επί των οικονομικών γερμανού εκπροσώπου τότε στην Τράπεζα της Ελλάδος Νέστλερ, το οφειλόμενο από τα δάνεια αυτά ποσό, αρκετούς μήνες πριν από το τέλος του πολέμου, ανερχόταν σε 38 εκατ. χρυσές λίρες. Το ποσό αυτό αναφέρει ο Σπ. Χατζηκυριάκος, που τα χρόνια της Κατοχής διετέλεσε Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, σε επιστολή του στο περιοδικό «Νέα Οικονομία», που όπως γνωρίζεις εξέδιδα μετά τον Πόλεμο ως το 1967. Μάλιστα το ποσό αυτό το θεωρούσε κατώτερο του πραγματικού, εξαιτίας εσφαλμένων τιμαριθμικών αναπροσαρμογών. Αν, λοιπόν, συνυπολογισθούν και οι υπόλοιποι μήνες μέχρι το τέλος του Πολέμου και αν δεχτούμε ακόμη και τους υπολογισμούς των γερμανικών αρχών, που είναι πολύ κάτω της πραγματικότητος, τα δάνεια της Κατοχής θα είχαν ανέλθει το λιγότερο σε 45 εκατ. χρυσές λίρες, που αντί-; στοιχούν σε 4.050 δισ. δολάρια. Από το ποσόν αυτό, σύμφωνα με την κατανομή της Τραπέζης της Ελλάδος, αντιστοιχούν στη Γερμανία 3,5 δισ. δολάρια περίπου. Αν τώρα στο ποσό αυτό των 3,5 δισ. δολαρίων υπολογιστεί ένας πολύ χαμηλός τόκος 3%, η σημερινή οφειλή φθάνει τα 13 δισ. δολάρια.

Τα ποσά αυτά των δανείων, ανεξάρτητα από τις «πολεμικές επανορθώσεις» για τις καταστροφές και τις αρπαγές του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου της Χώρας μας, πρέπει να διεκδικήσει η Ελλάδα με απόλυτη προτεραιότητα.

Τώρα, λοιπόν, μετά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών, δεν θα πρέπει το νέο ενιαίο κράτος να εξοφλήσει τα δάνεια;

Ασφαλώς το θέμα ανακύπτει και πρέπει από ελληνικής πλευράς να επιδιωχθεί η εξόφληση των κατοχικών δανείων κατά απόλυτη προτεραιότητα. Βεβαίως, η Γερμανία επιδιώκει ν’ αποφύγει την υπογραφή «συνθήκη ειρήνης», που συνεπάγεται άμεση καταβολή επανορθώσεων και άλλων συμβατικών υποχρεώσεων. Γι’ αυτό και το 1990 υπέγραψε με την πρώην Σοβιετική Ένωση «συνθήκη συνεργασίας», που περιλαμβάνει και «σύμφωνο μη επιθέσεως» και με την οποία συνθήκη η Γερμανία δέχεται να καταβάλει αποζημιώσεις της τάξεως των 16 δισ. μάρκων. Ανάλογη δέσμευση ανέλαβε και με την Πολωνία και το Ισραήλ. Έτσι, με τον τρόπο των διμερών αυτών συμφωνιών, οι Γερμανοί θέλησαν ν’ αποφύγουν τη δέσμευση της ρύθμισης τους μέχρι την οριστική υπογραφή «συνθήκης ειρήνης», την οποία .και απέφυγαν τελικά να υπογράψουν.

Αυτό άλλωστε δεν το αποκρύπτουν οι Γερμανοί. Όπως έγραψε πριν τρία χρόνια το περιοδικό «Σπίγκελ» (22 Ιουλίου 1990), με βάση τις εγγυήσεις που έδωσαν οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων των 4 + 2 στο Παρίσι, «εξαφανίζεται ο εφιάλτης της υπογραφής «συνθήκης ειρήνης» με το επακόλουθο της διεκδίκησης πολεμικών επανορθώσεων από όλο τον κόσμο».

Για την Ελλάδα όμως το θέμα τίθεται διαφορετικά. Δεν ημπορεί να ισχύσει το ίδιο και με την περίπτωση των δανείων, που έχουν συμφωνηθεί με την ειδική Συμφωνία της Ρώμης, η οποία προέβλεπε την εξόφληση τους σε «μεταγενέστερο χρόνο». Εδώ, επαναλαμβάνω, πρόκειται για μοναδική περίπτωση που μόνο στην Ελλάδα συναντάται και που είχε ως αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, και την πλήρη εξανέμιση της αξίας της δραχμής. Ας σημειωθεί ότι στη διάσκεψη των νικη­τριών χωρών για τις πολεμικές επανορθώσεις (Παρίσι 1946) ο τότε αντιπρόσωπος της Ελλάδας Καθηγητής Α. Σμπαρούνης κατέθεσε σαφή επιφύλαξη, διαχωρίζοντας το «δάνειο» από τις «επανορθώσεις». Πρέπει όλοι να κατανοήσουν – και αυτό θέλω να το τονίσω όλως ιδιαιτέρως – ότι η έννοια της «πίστης» είναι ενιαία και ισχύει για όλους. Μετά τη λήξη του Πολέμου η Ελλάδα δεν μπορούσε να συνάψει εξωτερικά δάνεια, από τα οποία είχε απόλυτη ανάγκη έπειτα από τις τεράστιες καταστροφές που υπέστη από τον πόλεμο και την Κατοχή, γιατί οι ξένοι ομολογιούχοι έθεταν ως προϋπόθεση τη ρύθμιση του προπολεμικού χρέους, που είχε συναφθεί υπό εξαιρετικά δυσμενείς όρους για την Ελλάδα, ρύθμιση που τελικά επεβλήθη το 1960 για να μπορέσει να συνάψει έστω και μικράς κλίμακας δάνεια.

Κύριε Καθηγητά, τώρα με ποιον πρακτικό τρόπο μπορεί η Χώρα μας να διεκδικήσει την εξόφληση των δανείων αυτών;

– Με τη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953 προβλέπεται η υπογραφή διμερών συμφωνιών με τη Γερμανία και την Ιταλία για τον οριστικό διακανονισμό των διαφορών. Με την Ιταλία υπεγράφη Συνθήκη Ειρήνης από το 1947 και η Ιταλία κατέβαλε ένα ποσόν αποζημιώσεων 405 εκατομ. δολαρίων της εποχής εκείνης. Παραμένει τώρα το θέμα υπογραφής ειδικής συνθήκης και με τη Γερμανία. Αυτό, άλλωστε, προβλέπεται όχι μόνο από τη Συμφωνία του Αονδίνου, αλλά και από το Νόμο 2023, που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 10 Μαρτίου του 1952. Σύμφωνα με το Νόμο αυτό «… η μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας εμπόλεμος κατάστασις τερματίζεται από της 3ης Ιουνίου 1953 υπό την επιφύλαξιν της δια της συναφθησομένης συνθήκης ειρήνης ρυθμίσεως των εκ του πολέμου προκυψάντων ζητημάτων και υφισταμένου διαφορών». Σε περίπτωση διαφωνίας επί του βασικού αυτού αιτήματος της Ελλάδας, θα πρέπει να γίνει προσφυγή σε Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο, όπως προβλέπει και η Συμφωνία του Λονδίνου του 1953 (άρθρο 29), ή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

– Η κυβέρνηση, καθώς και η πολιτική ηγεσία της Χώρας, θα πρέπει να δώσουν στο βασικό αυτό αίτημα απόλυτη προτεραιότητα. Εκείνο, το οποίο η Ελλάδα οφείλει πρωτίστως να διεκδικήσει στα πλαίσια μιας νέας Συμφωνίας με τη Γερμανία, είναι το κεφάλαιο του δανείου, που, χωρίς τον υπολογισμό των τόκων, ανέρχεται, όπως είπαμε, στα 3,5 δισ. δολάρια. Το ποσό αυτό θα ήταν δυνατό να χορηγηθεί στην Ελλάδα, όπως άλλωστε έχω υποδείξει, σε μια μεσοπρόθεσμη χρονική περίοδο με καταναλωτικά και κεφαλαιουχικά αγαθά, με επενδύσεις ή με εκτελέσεις βασικών έργων υποδομής από γερμανικές εταιρίες, που θα πληρωθούν από το γερμανικό κράτος. Μια τέτοια ρύθμιση θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο τις οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, καθώς και τους φιλικούς δεσμούς που ήδη υπάρχουν και μάλιστα μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Αυτό είναι ένα αίτημα, που η Χώρα μας οφείλει να διεκδικήσει και, αν το όλο ζήτημα παρουσιασθεί με βάση τα υπάρχοντα αδιάσειστα επιχειρήματα ότι η αξίωση αυτή αφορά «δάνειο», όπως και οι ίδιοι έχουν με ειδική συμφωνία αναγνωρίσει και δεν πρέπει να υπαχθεί στις «επανορθώσεις», θέλω να ελπίζω ότι η σημερινή Γερμανία θα αναγνωρίσει το δίκαιο της Ελλάδας, που τελικά η ρύθμιση του, όπως ανέφερα και προηγουμένως, θα ωφελήσει και την ίδια τη Γερμανία, αν στηριχθεί σε εκτέλεση βασικών έργων υποδομής στην Ελλάδα έναντι του «δανείου», που η Χώρα μας χορήγησε την εποχή της Κατοχής.

Το περίεργο είναι ότι μέχρι τώρα καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν πρόβαλε ακόμα κατά τρόπο επίσημο τη βασική αυτή και νόμιμη διεκδίκηση της Χώρας μας.

Πιο πάνω τονίσατε πως η Χώρα μας υπέστη, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, τις φοβερές συνέπειες του πολέμου και της Κατοχής, και μιλήσατε διεξοδικά γι’ αυτές, τουλάχιστον από οικονομικής πλευράς. Πώς θα μπορούσαμε, γενικά, να συνοψίσουμε τα δεινά του πολέμου για τη Χώρα μας;

– Συμπερασματικά πρέπει να επισημάνουμε ότι οικονομικά η Χώρα μας διαλύθηκε, τα αγαθά και τα προϊόντα της γης καταληστεύτηκαν, η τεχνική υποδομή καταστράφηκε και το κυριότερο – πράγμα που δεν επανορθώνεται – εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες βρήκαν το θάνατο όχι μόνο μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα των κατακτητών,αλλά και από στοιχειώδη έλλειψη αυτού τούτου του επιουσίου. Ο πρώτος χρόνος της Κατοχής, όταν ακόμη δεν είχαν οργανωθεί οι αποστολές του Ερυθρού Σταυρού, ήταν χρόνος πείνας. Ο πληθυσμός πέρασε στερήσεις που ποτέ δεν είχε γνωρίσει ως τότε. Και όταν ακόμα άρχισαν να γίνονται οι διανομές του Ερυθρού Σταυρού, πάλι ο υποσιτισμός στην Ελλάδα ήταν σημαντικός. Όπως αναφέρει μια σχετική στατιστική, που έχω υπόψη μου, οι «Ελληνες ακόμα και με τη συνδρομή του Ερυθρού Σταυρού στην αρχή του 1943 δεν έπαιρναν παρά μόνο 29% του κατώτατου ορίου των απαραίτητων θερμίδων, ενώ την ίδια περίοδο οι Γάλλοι έπαιρναν 55% και οι Βέλγοι 67%.

Το κείμενο είναι από το βιβλίοΑπό την Κατοχή στον Εμφύλιο-Η μεγάλη ευθύνη των Συμμάχων”  του αειμνήστου Άγγελου Θ.Αγγελόπουλου, Εκδόσεις  ΠΑΡΟΥΣΙΑ 1994

 Aπο:  Αντίφωνο 

http://www.antifono.gr/portal/Ισοκρατημα/Ο-Ισοκρατης-επιλεγει/1926-Τα-κατοχικά-δάνεια.html

Σχετικά άρθρα του Blog

Τα κατοχικά δάνεια και το Γερμανικό χρέος στην Ελλάδα – Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: