Αφιέρωμα στη Ρωσική Επανάσταση (Οκτώβριος 1917)

 

 

 

 Το κείμενο και τα videos που ακολουθούν είναι από το “Piazza del Popolo” http://www.youtube.com/user/piazzapopolo

 

Η Ρωσική Επανάσταση ήταν μια σειρά μεγάλα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στη Ρωσία κατά το χρονικό διάστημα από την 24η Φεβρουαρίου 1917 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1920 και δεν σφράγισαν μόνο την ιστορική πορεία της χώρας αυτής,αλλά επηρέασαν καθοριστικά ολόκληρη τη νεότερη παγκόσμια ιστορία.Έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά γεγονότα της ανθρωπότητας.Είναι γνωστή και ως Οκτωβριανή Επανάσταση,από το γεγονός που υπήρξε το σημείο αναφοράς της,την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων,έδρας της προσωρινής ρωσικής κυβέρνησης,τη νύχτα της 24ης Οκτωβρίου 1917(με το παλαιό ημερολόγιο),στην Αγία Πετρούπολη.
Όπως η μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789,έτσι και η Ρωσική του 1917 αποτελούν κεφαλαιώδους σημασίας ορόσημα στη μακραίωνη και πολύμοχθη πορεία των λαών της Γης για την πραγματοποίηση του ιδεώδους της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.Η Ρωσική Επανάσταση γεννήθηκε σε μια κρίσιμη για την ανθρωπότητα στιγμή,σ’ ένα κλίμα πάντως ευνοϊκό για την εξέλιξή της.
Τον Ιούλιο ο Λβοφ παραιτήθηκε και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Κέρενσκι,που προκήρυξε εκλογές για το Νοέμβρη.Στο μεταξύ ο στρατιωτικός διοικητής της Πετρούπολης Κορνίλοφ επωφελήθηκε τόσο από τα στασιαστικά στρατιωτικά κινήματα του Ιουλίου,όσο και από την πολιτική χρεοκοπία του Κερένσκι και θέλησε να επιβάλει στρατιωτική δικτατορία.Το πραξικόπημα απέτυχε ολοκληρωτικά,κυρίως με τη συμβολή των οπλισμένων εργατικών μαζών κι έτσι η επανάσταση πέτυχε τη πρώτη της αποφασιστική νίκη.Το μέτωπο κατέρρεε,οι αγρότες οργανωμένοι επιτίθενται κατά των γαιοκτημόνων και στα σοβιέτ κυριαρχούσαν πλέον οι μπολσεβίκοι.Στις 25 Σεπτεμβρίου ο Τρότσκι εκλέχτηκε πρόεδρος του σοβιέτ της Πετρούπολης,ενώ στις 7 Οκτωβρίου ο Λένιν έφτασε κρυφά στην Πετρούπολη για να αναλάβει τη διεύθυνση της ένοπλης εξέγερσης.Στην ιστορική συνεδρίαση της 10 Οκτωβρίου της κεντρικής επιτροπής του Μπολσεβικικού κόμματος έγινε δεκτή η πρόταση του Λένιν για ένοπλη εξέγερση,με ψήφους 10 υπέρ και 2(Ζινόβιεφ, Κάμενεφ)κατά.
Στις 24 Οκτωβρίου ξέσπασε πλέον η μεγάλη επανάσταση.Το πρωί η κυβέρνηση απαγόρευσε την κυκλοφορία του κεντρικού οργάνου των μπολσεβίκων “Ραμπότσι Πουτ” κι έστειλε θωρακισμένα αυτοκίνητα στο τυπογραφείο και στα γραφεία σύνταξης της εφημερίδας.Οι κόκκινοι φρουροί όμως και οι επαναστατημένοι στρατιώτες απέκρουσαν τα θωρακισμένα αυτοκίνητα και κατά τις 11 η ώρα η εφημερίδα κυκλοφόρησε με την προκήρυξη της ανατροπής της κυβέρνησης.Το βράδυ της ίδιας μέρας κι ενώ το υπουργικό συμβούλιο συνεδρίαζε στα χειμερινά ανάκτορα, η κόκκινη φρουρά της Πετρούπολης καταλάμβανε το κεντρικό τηλεγραφείο,τις γέφυρες,τους σιδηροδρομικούς σταθμούς και την Κρατική Τράπεζα.Το καταδρομικό “Αυγή” μπήκε στο Νέβα κι έστρεψε τα πυροβόλα του στα ανάκτορα που ήταν έδρα της τελευταίας αστικής κυβέρνησης.Την άλλη μέρα τα ανάκτορα πολιορκήθηκαν και καταλήφθηκαν,η κυβέρνηση έπεσε,οι υπουργοί συνελήφθησαν και ο Κερένσκι δραπέτευσε.Και τυπικά πλέον η Ρωσική Επανάσταση επικράτησε.
Στις 25 Οκτωβρίου συνήλθε στο Σμόλνι το 2ο συνέδριο των σοβιέτ της Ρωσίας και αποφάσισε το πέρασμα της εξουσίας στα σοβιέτ και την έκδοση των δύο ιστορικών διαταγμάτων για την Ειρήνη και για τη Γη:”Η ιδιοκτησία των γαιοκτημόνων στη γη καταργείται από τη στιγμή αυτή χωρίς καμία αποζημίωση”.Σχηματίστηκε το πρώτο Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού(υπουργικό συμβούλιο),με το Λένιν ως πρόεδρο και τους Ρίκοφ,Μιλιούτιν,Τρότσκι,Λουνατσάρσκι και Στάλιν.Στις 2 Νοεμβρίου η σοβιετική κυβέρνηση δημοσίευσε τη διακήρυξη των δικαιωμάτων των λαών της Ρωσίας,ενώ η επανάσταση επικράτησε και στη Μόσχα κάτω από την καθοδήγηση του Μπουχάριν και του Σμιρνόφ.

 

 

 

 

Μέρος Α΄

Μέρος Β΄

Μέρος Γ΄

Μέρος Δ΄

Μέρος Ε΄

Νέα τροπή στην υπόθεση δολοφονίας της Άννας Πολιτκόφσκαγια – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

7/10/2009

Νέοι ύποπτοι εμφανίστηκαν στην υπόθεση της ρωσίδας δημοσιογράφου Άννα Πολιτκόφσκαγια, την ώρα που ο φερόμενος ως δολοφόνος της εξακολουθεί να διαφεύγει στο εξωτερικό, δήλωσε σήμερα ο διευθυντής της εφημερίδας στην οποία εργαζόταν η ρωσίδα δημοσιογράφος, τρία χρόνια μετά τη δολοφονία της.

“Θέλω να σας ενημερώσω ότι η έρευνα οδήγησε σε νέα ονόματα, τα οποία δεν έχουν δημοσιοποιηθεί”, δήλωσε ο Σεργκέι Σοκόλοφ, διευθυντής της Νοβάγια Γκαζέτα. “Τώρα όσον αφορά τον φερόμενο ως δολοφόνο της, επιβεβαιώνω ότι αυτός βρίσκεται στο εξωτερικό και ότι μετακινείται από τη μία χώρα στην άλλη”, προσέθεσε ο Σοκόλοφ, χωρίς να αποκαλύψει το όνομά του, και σημείωσε ότι εντοπίστηκε κυρίως σε μία “χώρα μέλος της Ε.Ε.”, χωρίς να διευκρινίσει σε ποια.

“Θα μπορούσε να έχει συλληφθεί από τον Απρίλιο, αλλά κατάφερε εκ νέου να εξαφανιστεί”, προσέθεσε, εκφράζοντας τη λύπη του για την έλλειψη συνεργασίας με τις ξένες αστυνομίες. Στο μεταξύ, δύο εκπρόσωποι της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) ανακοίνωσαν σήμερα από το Παρίσι ότι εμποδίστηκαν από τις ρωσικές αρχές να μεταβούν στη Μόσχα για να μετάσχουν αύριο στις εκδηλώσεις μνήμης για τα τρία χρόνια από τη δολοφονία της δημοσιογράφου.

“Σοκαριστήκαμε πάρα πολύ από αυτήν την απόφαση”, δήλωσε ο γενικός γραμματέας των RSF Φρανσουά Ζιλιάρ, ένας από τους δύο εκπροσώπους που δεν πήραν βίζα για τη Ρωσία. “Η Μόσχα δεν θέλει να μιλήσουμε απευθείας στους Ρώσους. Όμως εμείς δεν εγκαταλείπουμε”, προσέθεσε.

Η Άννα Πολιτκόφσκαγια, από τους λίγους δημοσιογράφους που συνέχισαν να καλύπτουν τον πόλεμο στην Τσετσενία στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και να καταγγέλλουν την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη Ρωσία, δολοφονήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2006 στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διέμενε.

Τα εγκλήματα κατά των δημοσιογράφων εξακολουθούν να μένουν ατιμώρητα στη Ρωσία, όπου 22 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από το Μάρτιο του 2000 λόγω των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων, δήλωσε ο Ρώσος εκπρόσωπος της RSF, Τίχον Ντζιάτκο.

(Πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ομπάμα: Αντιπυραυλική ασπίδα για «λιγότερο παρανοϊκή Ρωσία» – ΤΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009

Τελευταία ενημέρωση: 20/09/2009 17:36

Web-Only

Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε σε συνέντευξη του που μεταδόθηκε
σήμερα από το CBS ότι ελπίζει το νέο σχέδιο του για την αντιπυραυλική ασπίδα
στην Ευρώπη να κάνει την Ρωσία «λιγότερο παρανοϊκή».
 
Την ίδια στιγμή αρνήθηκε ότι εγκατέλειψε το προηγούμενο σχέδιο του για την αντιπυραυλική ασπίδα στην
ανατολική Ευρώπη για να εξευμενίσει την Ρωσία.
 
«Οι Ρώσοι δεν καθορίζουν ποια θα είναι η αμυντική μας στάση. Πήραμε την απόφαση
για το τι θα είναι το καλύτερο για να προστατεύσουμε τον αμερικανικό λαό καθώς
και τους στρατιώτες μας στην Ευρώπη και τους συμμάχους μας» δήλωσε ο Μπαράκ
Ομπάμα, μιλώντας στην εκπομπή του CBS ‘Face the Nation’.

«Αν το αποτέλεσμα αυτού είναι οι Ρώσοι να νιώσουν λίγο λιγότερο παρανοϊκοί και
προτίθενται τώρα να εργαστούν πιο αποτελεσματικά με εμάς ώστε να
αντιμετωπίσουμε απειλές όπως οι βαλλιστικοί πύραυλοι από το Ιράν ή η πυρηνική
ανάπτυξη του Ιράν, ξέρετε, αυτό είναι ευτύχημα» πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ο Μ.Ομπάμα αναμένεται να συναντήσει τον Ρώσο ομόλογο του Ντμίτρι
Μεντβέντεφ στη Νέα Υόρκη, όπου και οι δύο θα παραστούν στην Γενική Συνέλευση
των Ηνωμένων Εθνών.

«Οπισθοδρομική και διεφθαρμένη η Ρωσία» λέει ο πρόεδρός της, Ντμίτρι Μεντβέντεφ – Σκληρά προεδρικά λόγια – ΤΟ ΒΗΜΑ

11/9/2009

 Μόσχα – Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009  [ 21:47 ]

 

  

Αμείλικτος στην κριτική του για τη σημερινή Ρωσία παρουσιάζεται με άρθρο του σε εφημερίδα ο πρόεδρός της, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, χαρακτηρίζοντάς την διεφθαρμένη, οπισθοδρομική με «πρωτόγονη» οικονομία και ελλιπείς δημοκρατικούς θεσμούς.

 

Προσπαθώντας για μία ακόμη φορά να αποστασιοποιηθεί από την κληρονομιά του προκατόχου του, Βλαντιμίρ Πούτιν, και να δημιουργήσει τη δική του βάση, ανέφερε ότι στις πρώτες προτεραιότητές του είναι ο εκσυγχρονισμός της οικονομίας, η κατάργηση του «κρατικού πατερναλισμού» και η καταπολέμηση της διαφθοράς.

«Τα προβλήματα της Ρωσίας είναι η αναποτελεσματική οικονομία, η ημι-σοβιετική κοινωνική σφαίρα, η αδύναμη δημοκρατία και η αστάθεια στον Καύκασο» σημειώνει ο Ρώσος πρόεδρος.

Κάλεσε επίσης τους Ρώσους να αντισταθούν στην παθητικότητα και τη διαφθορά και να «πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους, αντί να καθιστούν το κράτος υπεύθυνο για τα πάντα», σημειώνοντας δηκτικά ότι η ανάληψη προσωπικής ευθύνης δεν αποτελεί μέρος της ρωσικής παράδοσης.

Η Ρωσία πρέπει να βρει τη μέση οδό, υποστηρίζει ο Ντ.Μεντβέντεφ, ανάμεσα στην τυφλή αναπαραγωγή του δυτικού συστήματος και την απομόνωση, σύμφωνα με το Reuters.

Ένα χρόνο μετά την ανάληψη της προεδρίας, ο προκάτοχός του και νυν πρωθυπουργός, B.Πούτιν, συνεχίζει να ξεπερνάει τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε δημοτικότητα

Πολωνία – Ρωσία: Τα φαντάσματα του παρελθόντος καλά κρατούν! – της Χριστιάννας Λούπα

«(Πρέπει) να αντισταθούμε στις προσπάθειες να ξαναγραφτεί η Iστορία, να αμφισβητηθούν οι αλήθειες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το εύρος των θυμάτων των ναζί και επίσης του πλήρους κομμουνισμού», αναφέρει σε άρθρο του στην εφημερίδα Rzeczpospolita ο Πρόεδρος της Πολωνίας, Λεχ Καζίνσκι, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 χρόνων από την έναρξη του φοβερότερου πολέμου της νεώτερης Ιστορίας.

Οι «μπηχτές» του κυρίου Καζίνσκι ωστόσο, φαίνεται να απευθύνονται, εκτός από τη Γερμανία, στη γειτονική Ρωσία, με την οποία ποτέ οι Πολωνοί δεν είχαν τις καλύτερες σχέσεις, αφού η υπερδύναμη εδώ και αιώνες ονειρεύεται να την προσαρτήσει. Από τον 18ο αιώνα η καταταλαιπωρημένη Πολωνία έχει διαμελιστεί πολλές φορές, με τη Ρωσία πάντα να παίρνει τη μερίδα του λέοντος και να την έχει υπό την απόλυτη επιρροή της, ενώ κάποτε έπαψε εντελώς να υπάρχει και ως κράτος. Το 1939 με το επαίσχυντο Σύμφωνο Ρίπεντροπ – Μολότωφ χιτλερική Γερμανία και σταλινική Σοβιετική Ένωση μοιράστηκαν την Πολωνία, γεγονός που ο Πολωνός Πρόεδρος χαρακτήρισε σαν «πισώπλατη μαχαιριά» από πλευράς ΕΣΣΔ, θίγοντας παράλληλα το θέμα της σφαγής του Κατίν, το 1940, στην οποία 20.000 Πολωνοί αξιωματικοί δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες και ενταφιάστηκαν σε ομαδικούς τάφους. Ο Πολωνός Πρόεδρος μάλιστα απαίτησε από τη Ρωσία να βγάλει επιτέλους στο φως τα επίσημα έγγραφα που διαθέτει για την σφαγή, τα οποία υποστηρίζει ότι χρειάζεται η Πολωνία ως απόδειξη για να οδηγήσει ενώπιον της δικαιοσύνης τους δράστες.

Όμως φαίνεται ότι για τη Ρωσία – εν αντιθέσει με τη Γερμανία -, κάθε άλλο παρά εύκολο είναι να αποποιηθεί την Ιστορία της, καθώς η πολιτική του Στάλιν εξακολουθεί να παραμένει ένα θέμα – ταμπού για τους πρώην Σοβιετικούς.

Την ώρα λοιπόν που η Άνγκελα Μέρκελ ομολογεί ότι «Η Γερμανία επιτέθηκε στην Πολωνία, η Γερμανία κήρυξε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προκαλέσαμε αμέτρητες πληγές στον κόσμο. Εξήντα εκατομμύρια νεκρούς», Πούτιν και Μεντβέντεφ προσπαθούν να αποκαταστήσουν τον «Πατερούλη Στάλιν» και το αναθεωρημένο βιβλίο Ιστορίας που διδάσκεται στους Ρώσους μαθητές από το 2007 παρουσιάζει τον Στάλιν ως «έναν από τους πιο αποτελεσματικούς ηγέτες της ΕΣΣΔ» και εξηγεί τα τρομερά μέτρα καταστολής που επέβαλε ως αποτέλεσμα της «βούλησής του να κινητοποιήσει την κοινωνία ώστε να επιτελέσει το ακατόρθωτο». (The Independent, Shaun Walker, ΤΑ ΝΕΑ, 3/9/2009).

Το σίγουρο είναι βέβαια ότι τα εκατομμύρια των εξορίστων που πέθαναν στα γκουλάγκ της Σιβηρίας εκτελώντας καταναγκαστικά έργα ή στα ψυχιατρεία των αντιφρονούντων, όπως επίσης και οι 30.000 αξιωματικοί του Κόκκινου Στρατού που εκτελέστηκαν το 1937, κατηγορούμενοι για συνωμοσία, θα είχαν εντελώς αντίθετη άποψη.

Παρ’ όλα αυτά πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτή η πρόσφατη προσπάθεια δικαίωσης ενός από τους σκληρότερους δικτάτορες της ανθρωπότητας, του Ιωσήφ Στάλιν, στην οποία έχει αποδυθεί μετά μανίας ο Ρώσος Πρόεδρος, ίσως έχει ως απώτερο σκοπό την δικαίωση της δικής του σκληροπυρηνικής πολιτικής. Ας μην ξεχνάμε ότι τουλάχιστον 40 διαφωνούντες δημοσιογράφοι έχουν δολοφονηθεί στη Ρωσία από το 1993, κάτω από περίεργες συνθήκες και χωρίς καμία δολοφονία να έχει εξιχνιαστεί.
Όσον αφορά τις προαιώνιες σχέσεις μίσους Πολωνίας – Ρωσίας είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν ποτέ να βελτιωθούν, ιδιαίτερα μετά την περσινή συμφωνία αντιπυραυλικής προστασίας που υπέγραψε η Βαρσοβία με την Ουάσινγκτον και αφορά την εγκατάσταση δέκα αμερικανικών πυραύλων στο Πολωνικό έδαφος.

Φαίνεται πάντως πως η Ρωσία δύσκολα θα χωνέψει το γεγονός ότι το Σύμφωνο της Βαρσοβίας δεν ισχύει πια και ότι ο Πολωνικός λαός είναι απρόθυμος να ξεχάσει τόσο την εξέγερση της Βαρσοβίας του 1956, όσο και την εγκαθίδρυση του καθεστώτος Γιαρουζέλσκι το 1981.

Με «αγκάθια» το πλησίασμα ΗΠΑ – Ρωσίας – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ (Έντυπη έκδοση)
Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009 07:00

Oι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία, τελικά, συμφώνησαν για αμοιβαίο περαιτέρω περιορισμό του πυρηνικού τους οπλοστασίου, κατά τη χθεσινή πρώτη ημέρα της επίσημης επίσκεψης του πρόεδρου Μπαράκ Ομπάμα στη Μόσχα.

Αυτή καθεαυτή η συμφωνία δεν έχει ουσιαστική σημασία, εκτός και αν οι Αμερικανοί αποσύρουν τους πυραύλους τους από Πολωνία και Τσεχία. Εκείνο όμως που γίνεται σαφές από την ακόμα εν εξελίξει επίσκεψη Ομπάμα στη Ρωσία είναι η επιθυμία των Αμερικανών να επιστρέψουν ως ο σημαντικότερος οικονομικός εταίρος στη Ρωσία, από όπου έχουν εκδιωχθεί μετά την εποχή Γέλτσιν.

Να θυμίσουμε ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ κυριάρχησαν απολύτως στη Ρωσία, μετά την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος, σε βαθμό που οι Αμερικανοί εξαγόρασαν με ψιχία ακόμα και το ρωσικό υπέδαφος.

Στη συνέχεια, ο Βλαδιμίρ Πούτιν ανέτρεψε την κατάσταση αυτή, ενώ η αντιαμερικανική ρητορική του, του εξασφάλισε απόλυτη κυριαρχία στην αχανή χώρα. Τώρα όμως ο Μπαράκ Ομπάμα επιδιώκει να γεφυρώσει το χάσμα με τη Ρωσία, με στόχο να υπερκεράσει τα τεράστια ανοίγματα, που έχει κάνει εν τω μεταξύ εκεί κυρίως η Γερμανία.

Το μέγεθος των υποχωρήσεων που είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι Αμερικανοί απέναντι στη Μόσχα φάνηκε από ένα σημαντικό γεγονός. Το ΝΑΤΟ, λοιπόν, την περασμένη εβδομάδα, ανέβαλε χωρίς κανέναν προφανή λόγο τις προγραμματισμένες κοινές ασκήσεις του με την Ουκρανία και τη Γεωργία, στον Εύξεινο Πόντο, αφήνοντας κυριολεκτικά στον «αέρα» τους φιλοαμερικανούς ηγέτες των δύο χωρών.

Το πρόβλημα όμως για τους Αμερικανούς είναι ότι ο πραγματικός ηγέτης της Ρωσίας δεν είναι ο πρόεδρος Μεντβέντεφ, αλλά ό πρωθυπουργός Πούτιν και η απόλυτη πολιτική κυριαρχία του δεν αφήνει αθέλητα ανοίγματα για αμερικανική διείσδυση.

Ποιος σκότωσε την Άννα Πολιτκόφσκαγια; – Ακυρώθηκε η πρωτόδικη αθωωτική απόφαση – της Χριστιάννας Λούπα

 

Οπως ανακοινώθηκε χθες, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας αναίρεσε τη δικαστική απόφαση του περασμένου Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την οποία οι τρεις κατηγορούμενοι για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια στις 7 Οκτωβρίου του 2006 είχαν κριθεί αθώοι. Ετσι, προς ικανοποίηση των συγγενών και υποστηρικτών της δημοσιογράφου που επέκρινε με σφοδρότητα τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τα ρωσικά στρατεύματα στην Τσετσενία, αναμένεται να διεξαχθεί νέα δίκη στο προσεχές μέλλον. (ΕΘΝΟΣ 26/6)

Προκειμένου να γίνει κατανοητή η υπόθεση της δολοφονίας της Ρωσίδας δημοσιογράφου παραθέτω ένα παλαιότερο άρθρο μου (Νοέμβριος 2008):

Ποιος σκότωσε την Άννα Πολιτκόφσκαγια;

της Χριστιάννας Λούπα

Είναι άραγε τυχαίο, ότι η Ρωσίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας Άννα Πολιτκόφσκαγια δολοφονήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 2006, ημέρα γενεθλίων του Βλαντιμίρ Πούτιν; Είναι τυχαίο, ότι η συγκεκριμένη δημοσιογράφος είχε σφόδρα κατακρίνει τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Τσετσενίας, αλλά και το ίδιο το Κρεμλίνο; Ή μήπως είναι τυχαίο, ότι δεκατρείς συνολικά δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν στη Ρωσία επί προεδρίας Πούτιν;

Κεκλεισμένων των θυρών σε κοινό και δημοσιογράφους ξεκίνησε επιτέλους σε στρατοδικείο της Μόσχας η πολύκροτη δίκη για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια, η οποία ωστόσο, δεν αναμένεται να φέρει αποτελέσματα, καθότι ο «άγνωστος» δολοφόνος κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος. Μα ακόμα κι αν αυτός που τράβηξε τη σκανδάλη του μοιραίου Μακάροφ συλληφθεί κάποτε, εκείνος που έδωσε τη στυγνή εντολή της δολοφονίας, δεν πρόκειται ποτέ να δικαστεί.

Πολεμική ανταποκρίτρια στην Τσετσενία, η Πολιτκόφσκαγια, συνελήφθη και η ίδια από την FSB, (διάδοχο της KGB), στην εμπόλεμη ζώνη, ενώ ο ίδιος ο Πούτιν την είχε χαρακτηρίσει ως «προδότρια των συμφερόντων του ρωσικού λαού». Η Άννα είχε καταλάβει πολλά για να είναι σε θέση να προβλέψει το τέλος της. Σε απόσπασμα του ημερολογίου της, που δημοσίευσε η Νόβαγια Γκαζέτα, στην οποία αρθρογραφούσε, διαβάζουμε: «Η Ρωσία βρίσκεται σε αδιέξοδο… Αυτό που συνέβη οφείλεται στο γεγονός ότι στις θέσεις κλειδιά της κυβέρνησης της χώρας βρίσκονται τώρα όλοι οι άνθρωποι που ήταν κάποτε στην KGB… Η πλειοψηφία του πληθυσμού συμφωνεί. Τι θα γίνει όμως με την μειοψηφία; Εγώ γράφω βιβλία και δημοσιεύω άρθρα. Πρέπει να εξηγήσω πού πάνε τα πράγματα, πρέπει να εξηγήσω ότι εάν το σύστημα νιώθει την ανάγκη να εξουδετερώσει κάποιον που τον ενοχλεί, θα το κάνει χωρίς κανένα δισταγμό…».

Μόνο οι τέσσερις σφαίρες που δέχτηκε η μαχητική δημοσιογράφος έξω από τον ανελκυστήρα της πολυκατοικίας της στη Μόσχα στάθηκαν ικανές να της κλείσουν το στόμα για πάντα, ενώ ετοίμαζε ένα άρθρο για βασανιστήρια στην Τσετσενία, που διέπραξαν οι φίλα προσκείμενες στον Πούτιν τοπικές αρχές και τελικά δημοσιεύθηκε ημιτελές.

Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ άλλωστε είχε δηλώσει στην εφημερίδα «La Republica» αμέσως μετά τη δολοφονία: «Είναι σαφές ότι θέλησαν να της κλείσουν το στόμα… πρόκειται για σκληρό πλήγμα κατά της ελευθερίας του Τύπου και εναντίον όποιου αγωνίζεται για τη δημοκρατία στη χώρα μας».

Λίγο μετά την εκτέλεση της Πολιτκόφσκαγια εξ άλλου, πέθανε στο Λονδίνο δηλητηριασμένος με το ραδιενεργό ισότοπο «Πολώνιο 210» ο Αλεξάντρ Λιτβινένκο, πρώην πράκτορας της FSB. Οι αποκαλύψεις του για τα εγκλήματα της πουτινικής Ρωσίας,
φαίνεται, δεν ήταν πλέον ανεκτές από το Κρεμλίνο, που δείχνει να μην μπορεί να απαγκιστρωθεί από τις δοκιμασμένες πρακτικές του επάρατου παρελθόντος.

Η ακτιβίστρια δημοσιογράφος, την οποία είχαν προσπαθήσει να δηλητηριάσουν στο παρελθόν, επανειλημμένα είχε βραβευθεί εντός και εκτός Ρωσίας για τη δράση της υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ σημαντικός ήταν ό ρόλος της στη μεσολάβηση για την ειρηνική επίλυση της κρίσης που προέκυψε από την κατάληψη του θεάτρου Νόρντ Οστ στην Μόσχα, με την ομηρία πολλών εκατοντάδων ανθρώπων. Μια τραγωδία όμως που τελικά δεν αποφεύχθηκε και κόστισε την ζωή σε 130 ανθρώπους.

Επί πλέον, στα βιβλία της στηλιτεύει το μετασοβιετικό καθεστώς και καταδικάζει απερίφραστα την επίθεση στην Τσετσενία – μια επιχείρηση για τα πετρέλαια.

Μέσα σ’ έναν ανελέητο πόλεμο συμφερόντων της μαφίας ωστόσο και των πρώην πρακτόρων της φοβερής μυστικής αστυνομίας, που με την πτώση του κομμουνισμού μετατράπηκαν σε μάνατζερ, των κομματικών «ινστρουχτόρων», που έγιναν μπίζνεσμεν και τα μέλη της τέως κομμουνιστικής νομενκλατούρας, που μετατράπηκαν σε αδίστακτους κεφαλαιοκράτες, «σπεκουλάροντας» τα πετρέλαια, η φωνή της Πολιτκόφσκαγια παραήταν ενοχλητική.

Και την ίδια ώρα που ο διεθνής τύπος, επέκρινε σφόδρα τον Πούτιν, εκείνος υπέγραφε με τη Γερμανίδα καγκελάριο, συμφωνία για το Φυσικό Αέριο.

«Μερικές φορές οι άνθρωποι πληρώνουν με τη ζωή τους την εκφορά της γνώμης τους δημόσια», είχε πει η Άννα σε Συνέδριο για την ελευθερία του Τύπου. Πόσο δίκιο είχε!