Στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας δεν υπάρχουν πια παράνομοι μετανάστες – Αυτοχειροκροτείται η Λέγκα… – in.gr

19/10/2009

ΑΠΕ

Αδειος είναι σήμερα ο προσφυγικός καταυλισμός της Λαμπεντούζα (φωτογραφία αρχείου)

Ρώμη

Στο ιταλικό νησί Λαμπεντούζα, που βρίσκεται νότια της Σικελίας, σχεδόν απέναντι από τις αφρικανικές ακτές, δεν κυκλοφορούν πλέον παράνομοι μετανάστες. «Πρόκειται για επίλυση του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης στο νησί που έχει βρεθεί πολλές φορές στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος ή για κουκούλωμα;» ρωτά η γερμανική Deutsche Welle.  Η Λαμπεντούζα είναι το νησί που σε τακτά χρονικά διαστήματα στοιβάζονται χιλιάδες παράνομοι μετανάστες από την Αφρική, καθώς γεωγραφικά αποτελεί την είσοδο στην Ιταλία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι χαρακτηριστικό πως περισσότεροι από 31.000 άνθρωποι κατάφεραν, μέσα στον περασμένο χρόνο, να φθάσουν μέχρι εκεί. Σήμερα, όμως, όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα της DW, ο προσφυγικός καταυλισμός στην κοιλάδα της Ιμπριάκολα είναι άδειος. Ούτε ένας παράνομος μετανάστης δεν κυκλοφορεί. Η αντιπρόεδρος του καταυλισμού Πάολα Σιλβίνο, είπε σχετικά: «Είναι τελείως σουρεαλιστικό. Υπήρχαν μέρες που στον καταυλισμό βρίσκονταν έως και 1.500 άτομα και τώρα είμαστε μόνον εμείς». Οι μετανάστες συνεχίζουν να έρχονται… Γιατί όμως ο καταυλισμός είναι άδειος; Όσο γι’ αυτό η Πάολα Σιλβίνο δε θέλει να πει λέξη. Ο υπουργός Εσωτερικών Ρομπέρτο Μαρόνι, από τη Λέγκα του Βορρά, δηλώνει πολύ ικανοποιημένος με την πολιτική του. Από τον περασμένο Μάιο σταματάει τους παράνομους μετανάστες στην ανοιχτή θάλασσα και τους στέλνει πίσω στη Λιβύη, χωρίς να τους δίνει τη δυνατότητα να κάνουν αίτηση για άσυλο. Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, είναι προφανές πως η Ιταλία, μ’ αυτήν την τακτική, αυτή παραβιάζει τη Συμφωνία της Γενεύης για την προστασία των προσφύγων. Αλλωστε, η Λαμπεντούζα ήταν παγκοσμίως γνωστή μέσα από τις τηλεοπτικές εικόνες, οι οποίες έδειχναν δυστυχισμένους μετανάστες να κατακλύζουν το νησί. Τώρα, δεν υπάρχουν παράνομοι μετανάστες, επομένως δεν υπάρχουν εικόνες, άρα δεν υπάρχει πρόβλημα, σύμφωνα με την εκτίμηση του Ιταλού πολιτικού. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως ανεκόπη η επιθυμία και η προσπάθεια των μεταναστών να μπουν στην Ιταλία. Μόνον που όσοι συλλαμβάνονται, τώρα μεταφέρονται στο λιμάνι Εμπεδοκλής της Σικελίας ή κάπου αλλού, εάν προηγουμένως δεν έχουν προλάβει να τους γυρίσουν πίσω στις αφρικανικές ακτές. Οι υπάλληλοι, πάντως, στον προσφυγικό καταυλισμό της Λαμπεντούζα εξακολουθούν να είναι επί ποδός. «Είμαστε πάντα επί ποδός. Το προσωπικό βρίσκεται όλο το 24ωρο εδώ. Είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν στη διοίκηση. Υπάρχει μια οργανωμένη παροχή υπηρεσιών σε περίπτωση που έρθει κάποιος, αλλά προς το παρόν δεν είναι κανείς εδώ» ανέφερε η Πάολα Σιλβίνο. Ο καταυλισμός του νησιού, χωρητικότητας 850 ανθρώπων, είναι άδειος και τα σχέδια για το χτίσιμο ενός άλλου φαίνεται ότι ματαιώνονται. Οι αντιδράσεις των κατοίκων ήταν πολύ μεγάλες. Εξίσου μεγάλες ήταν και οι διαμαρτυρίες μέσα στον καταυλισμό, που οδήγησαν τους πρόσφυγες να καίνε τα στρώματα των κρεβατιών τους. Η κατάσταση είχε φθάσει στο απροχώρητο και ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών θεωρεί πως βρήκε τρόπο, ώστε να καλύψει το θέμα… Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκκενώθηκε από τους μετανάστες το κτίριο του παλαιού Εφετείου μετά τις πυρκαγιές – in.gr

Eurokinissi

Κάτω από άθλιες συνθήκες ζούσαν εκατοντάδες αλλοδαποί

Αθήνα

Εκκενώθηκε το πρωί της Τρίτης και από τους τελευταίους μετανάστες που έμεναν εκεί, κάτω από άθλιες συνθήκες, το κτίριο του παλαιού Εφετείου, στην οδό Σωκράτους στην Ομόνοια. Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, μετά τις πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν σε τρεις ορόφους του κτιρίου, πριν από λίγες ημέρες, σε σωρούς απορριμμάτων και ύστερα από συμπλοκή μεταξύ των αλλοδαπών που έμεναν εκεί, δόθηκε τελεσίγραφο στους αλλοδαπούς να εκκενώσουν το κτίριο μέχρι την Τρίτη. Από το βράδυ της Δευτέρας, οι μετανάστες άρχισαν να αποχωρούν, υπό την επιτήρηση των αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίες δεν επέτρεπαν την είσοδο σε κανέναν άλλο. Το πρωί της Τρίτης είχαν μείνει έξι άτομα, Νιγηριανοί και Ρουμάνοι, τους οποίους οι αστυνομικοί απομάκρυναν. Οι έξι μετανάστες οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας, όπου θα εξεταστούν για να διαπιστωθεί αν είναι νόμιμοι ή παράνομοι στη χώρα μας, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες, που προβλέπονται από το νομικό πλαίσιο. Συνεργείο καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων καθαρίζει και απολυμαίνει τον περιβάλλοντα χώρο του πρώην Εφετείου. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αιχμάλωτες στο ροζ κύκλωμα – Συγκλονιστικές περιγραφές που δείχνουν την εξαθλίωση των αλλοδαπών γυναικών – TA NEA

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μίνα Μουστάκα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009   

«Γεια. Χρειάζομαι χρήματα για φαγητό. Ευχαριστώ, Γιούλα». Με ένα γραπτό μήνυμα μία από τις κοπέλεςθύματα του ροζ κυκλώματος που εξαρθρώθηκε πριν από λίγες μέρες από τις διωκτικές αρχές- ζητά από τον εργοδότη της χρήματα για να φάει.
«Μέχρι και 60 πελάτες είχα σε κάθε βάρδια, όταν δούλευα σε δύο διαφορετικούς οίκους ανοχής. Κάθε πελάτης πλήρωνε 15 ευρώ, από τα οποία τα 8 έπαιρνε το αφεντικό, 4 έδινε στη Ρ.Ε. και σε μένα έπειτα από κάθε συνεύρεση απέμεναν μόνο 3 ευρώ», λέει σε μία από τις καταθέσεις της μία άλλη νεαρή κοπέλα, η οποία αναγκάστηκε να εργάζεται σε «κρυφό οίκο ανοχής» ακόμα και όταν διαγνώστηκαν γυναικολογικά προβλήματα.

Οι συγκλονιστικές περιγραφές δείχνουν την εξαθλίωση των αλλοδαπών γυναικών που εξωθούνταν στην πορνεία από το κύκλωμα, στο οποίο κατηγορούνται ότι μετείχαν 42 άτομα, ανάμεσά τους 4 αστυνομικοί εν ενεργεία και ένας απόστρατος συνάδελφός τους. Όταν μάλιστα η Κ. Ν. σταμάτησε τη μία από τις δύο δουλειές, επειδή έβγαζε λιγότερα χρήματα- σύμφωνα με τη μαρτυρία της- το αφεντικό της (σ.σ.: το κατονομάζει) μαζί με μία ακόμη αλλοδαπή την πίεζαν να κάνει περισσότερα ποτά και ατομικούς χορούς λέγοντάς της ότι έπρεπε να ικανοποιεί ερωτικά τους πελάτες προκειμένου να έχει υψηλότερες αμοιβές.

Κάποια στιγμή όμως πριν από λίγους μήνες η κοπέλα κατάφερε να… αποδράσει από τη «φυλακή» που την κρατούσαν παρά τη θέλησή της και να καταγγείλει την παράνομη δραστηριότητα των κατηγορουμένων στις διωκτικές αρχές.

ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

Αναγκάστηκε να εργάζεται σε «κρυφό οίκο ανοχής» ακόμα και όταν διαγνώστηκαν γυναικολογικά προβλήματα

Ταρίφα 3.200 ευρώ είχαν κόψει οι αστυνομικοί

«ΤΑΡΙΦΑ» 3.200 ΕΥΡΩ τον μήνα φέρεται ότι είχαν… κόψει οι αστυνομικοί που έκαναν τα στραβά μάτια σε ιδιοκτήτες καταστημάτων που εμπλέκονται σε κύκλωμα παράνομης διακίνησης γυναικών που- κατά την κατηγορία- τις εξωθούσαν στην πορνεία.

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται απομαγνητοφωνημένοι διάλογοι κατηγορουμένων που ευθέως οι κατηγορούμενοι διατείνονται ότι είχαν τους δικούς τους αστυνομικούς, οι οποίοι εγκαίρως τους ειδοποιούσαν για επιχειρήσεις των διωκτικών αρχών. Χαρακτηριστικοί είναι οι διάλογοι που ακλουθούν.

Α: Τώρα με πήρε ο υπαστυνόμος τηλέφωνο. Βγαίνει το Αθηνών.

Β: Ναι; Α: Ναι… το Αθηνών είναι αυτοί με τα χαρτιά. Τώρα με πήραν τηλέφωνο. Κώστα να μην το μαθαίνει ο χοντρός, να πούμε… Να πάει να γ…. Χωρίς να πληρώνει μια να πούμε ο μ… να μαθαίνει; Β: Εγώ θα τα κόψω όλα αυτά… Α: Οι καλύψεις. Οι καλύψεις τον μήνα είναι 3.200.

Β: Τρία διακόσια; Α: Σύνολο τον μήνα. Β: Γιατί τόσα λεφτά; Α: Είναι 700 ευρώ τον μήνα η Υποδιεύθυνση, 500 είναι το Αλλοδαπών και 500 ευρώ την εβδομάδα το Ηθών.

Β: Όχι, δεν συμφέρει τόσο… Όπως παίρνουν για τ΄ άλλα μαγαζιά έτσι θα παίρνουν κι από μας.

«Έχουν εξόρμηση σήμερα»
Α: Με πήρε από τη Νίκαια ο Βασίλης. Β: Ναι. Α: Μου είπε ότι έχουν εξόρμηση σήμερα. Πρέπει να εξαφανίσουμε τις γυναίκες που δεν έχουν χαρτιά.

Β: Ναι. Α: Ούτε για καφέ να πάνε από δίπλα, γιατί θα μαζεύουνε και από δίπλα.

«Πιάσανε τον αστυνόμο»
Β: Έλα ρε… Α: Έλα, πες μου. Β: Γιατί δεν σηκώνεις το τηλέφωνο; Α: Γιατί είχα δουλειά ρε… Β: Μ… πες ότι έχεις πρόβλημα για να σου πω να εξαφανιστείς να πούμε.

Α: Ε, σώπα ρε, για ένα λεπτό; Β: Για ένα λεπτό ρε πιάσανε ρε μ… τον φίλο του Ν…, τον αστυνόμο που ΄βαζε στο Αθηνών, που πήγαινε και έπιανε τα μαγαζιά, αυτός που είχε έρθει και σε σένα. Α: Τι, τι, τι; Β: Πιάσαν ένα φίλο του Ν… Έναν αστυνόμο. Κάποιος τον κάρφωσε και σκάνε σαράντα άτομα από τις Εσωτερικές Υποθέσεις και τον κρατήσανε κρατούμενο και αυτόν μαζί με πέντε μαύρους;

Α: Έλα ρε… Β: Βέβαια θα ησυχάσουν και τα μαγαζιά γιατί αυτός έβγαινε και ήθελε μεροκάματο. Να δεις ότι η απληστία μ…, αυτά τα λαμόγια, άμα δεν ξέρουν να φυλαχτούνε;

Επαφές με γιατρούς
Προσβάσεις και σε γιατρούς ισχυρίζονται ότι είχαν οι κατηγορούμενοι καταφέρνοντας έτσι- κατά τα λεγόμενά τους πάντα- να εξασφαλίζουν για τις κοπέλες που έφερναν από το εξωτερικό παράνομα «άδεια για βεβαίωση εργασίας» ακόμα και αν αυτές είχαν πρόβλημα φυματίωσης.

Α: Έλα, Γιώργο, μου είπες να σου θυμίσω για τον Δημήτρη…

Β: Τον Δημήτρη; Α: Τον γιατρό στην πολυκλινική. Β: Τον έχουμε ειδοποιήσει από μέρες. Για πες μου ακριβώς τι έχουν οι κοπέλες και τι θέλουμε να κάνουμε; Α: Η Τατιάνα που πήγα χθες δεν θέλει τίποτα, οι άλλες δύο βγήκε το μαντού τους θετικό.

Β:Ναι.

Β: Και θέλουμε να μας δώσει μία βεβαίωση για άδεια εργασίας.

Συζητήσεις για ανασχηματισμό!
Και συζητήσεις περί ανασχηματισμού της κυβέρνησης περιέχονται στις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, όπου αστυνομικοί δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση σε συγκεκριμένο πρόσωπο που θα ήθελαν να αναλάβει τα ηνία στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Β: Άσε τώρα γιατί αύριο είδες, κάνουν ανακατατάξεις.

Α: Τι; Β: Πάνε να ξαναφέρουνε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, πάλι να φύγει από το Εσωτερικών, θα γίνουμε πάλι υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Πολύ μεγάλο υπουργείο. Ξέρεις ποιος προωθείται για το υπουργείο Δημόσιας Τάξης;

Στη συνέχεια του διαλόγου αναφέρεται συγκεκριμένο όνομα υπουργού, ο οποίος- όπως διατείνονται- προωθείται για το υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Έκανε το λάθος να φάει και πλήρωσε πρόστιμο

ΕΚΤΟΣ από το SΜS της κοπέλας που ζητούσε απεγνωσμένα χρήματα για φαγητό, στη δικογραφία υπάρχει αποκρυπτογράφηση ενός ακόμα γραπτού μηνύματος που αποτυπώνει τις συνθήκες διαβίωσης των γυναικών αυτών.

Ένας από τους άντρες που είχαν αναλάβει τη… φύλαξή τους ενημέρωνε το αφεντικό ότι τιμώρησε μία από αυτές με την επιβολή προστίμου, γιατί έκανε το… λάθος να φάει μέσα στο σαλόνι του σπιτιού!

«Της επέβαλα πρόστιμο 20 ευρώ γιατί έτρωγε μέσα στη σάλα», ανέφερε το συγκεκριμένο μήνυμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως προκύπτει από τη διάταξη της εισαγγελέως κ. Ελένης Ράικου, με βάση την οποία είχαν δημοσιοποιηθεί τα ονόματα των κατηγορουμένων, η αξιόποινη δράση των εμπλεκομένων άρχισε το 2006 και σταμάτησε με τη σύλληψή τους στις 7 Ιουλίου 2009. Κατηγορούνται μάλιστα ότι «συγκρότησαν δομημένη εγκληματική οργάνωση με διακριτούς ρόλους και διαρκή δράση, με σκοπό την οικονομική και γενετήσια εκμετάλλευση αλλοδαπών γυναικών από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων».

Αστυνομικοί
Στον κατάλογο των κατηγορουμένων εκτός από τους εμφανιζόμενους ως επιχειρηματίες περιλαμβάνονται ονόματα εν ενεργεία και απόστρατων αστυνομικών, ενώ στις τηλεφωνικές συνομιλίες οι βασικοί εμπλεκόμενοι διατείνονται ότι είχαν άμεση πρόσβαση σε αστυνομικούς.

Από τους συνολικά τριάντα κατηγορουμένους που έχουν συλληφθεί χθες απολογήθηκαν οι δέκα πρώτοι, οι οποίοι με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, αφού ήταν τα πρόσωπα που φέρονται να είχαν περιφερειακό ρόλο στο κύκλωμα.

Οι «καλοί πελάτες»

ΠΕΡΙΓΡΑΦΙΚΟΙδιάλογοι για τους «καλούς πελάτες» περιέχονται στη δικογραφία για το ροζ κύκλωμα.

Β: Έχει έρθει αυτός με τη λιμουζίνα. Έχει φέρει τέσσερα άτομα, αλλά ανάποδοι είναι.

Μεγαλογιατροί είναι.

Θέλουν κάθε λογαριασμό να τον πληρώνουν ξεχωριστά…. Έχει έρθει, έχει βάλει τη λιμουζίνα εδώ απέξω. Μόλις τελειώσει από δω θα πάμε και προς τα μπουζούκια πάνω, λέει.

Α: Μμμμ…

Β: Αυτός ήθελε και γυναίκες να βγούνε έξω.

Του λέω να σου πω, φίλε, μόνο άμα κανονίσουν μόνοι τους με γυναίκες.

Α: Όχι, άμα θέλουν να πάρουν γυναίκες στα μπουζούκια θα τις πληρώσουν. Θα δώσουν από 500 ευρώ την κάθε γυναίκα. Πόσες θέλουν;

Πέντε; Να ΄ρθούνε.

«Να μην αφήσουμε την Ελλάδα μόνη στο θέμα της λαθρομετανάστευσης» – Συνέντευξη του απερχόμενου Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Πέτερινγκ, στο naftemporiki.gr – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

2/7/2009

«Πρόβλημα για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση» χαρακτήρισε την παράνομη μετανάστευση ο απερχόμενος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Χανς Γκερτ Πέτερινγκ, μιλώντας στο naftemporiki.gr.

Tάχθηκε για άλλη μία φορά κατά της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ και υπέρ μιας προνομιακής σχέσης μαζί της. Όπως μας είπε, δεν υποστηρίζει τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την ένταξη της γείτονος, ενώ δεν θεωρεί αντιδημοκρατική τη διεξαγωγή δεύτερου δημοψηφίσματος για τη Συνθήκη της Λισαβόνας στην Ιρλανδία.

Όσο για την ίδια τη Συνθήκη, θεωρεί ως το πιο ατυχές γεγονός της προεδρίας ότι δεν επικυρώθηκε σε αυτό το διάστημα. Στήριξε την υποψηφιότητα Μπαρόζο για την προεδρεία της Κομισιόν επισημαίνοντας ότι «συνολικά έχει κάνει καλή δουλειά». Μας είπε τέλος, ότι δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένη την ειρήνη στην Ευρώπη, που εξακολουθεί να αποτελεί το σημαντικότερο σκοπό της ΕΕ.

Συνέντευξη στην Αλίνα Σαράντη

Η επίσημη θέση της Ελλάδας, όπως διατυπώθηκε από τον Έλληνα πρωθυπουργό, είναι ότι η Ελλάδα σηκώνει μεγαλύτερο βάρος από άλλα ευρωπαϊκά κράτη σε σχέση με την παράνομη μετανάστευση, η οποία όμως αποτελεί ευρωπαϊκό ζήτημα. Πιστεύετε ότι είναι σωστή αυτή η διαπίστωση και τι πρέπει να γίνει;

«Νομίζω ότι όταν μία χώρα, στη περίπτωση αυτή η Ελλάδα, έχει να αντιμετωπίσει μία μεγάλη πρόκληση, δεν είναι μόνο πρόκληση ή πρόβλημα για τη συγκεκριμένη χώρα. Βάσει της αρχής της αλληλεγγύης , είναι πρόβλημα για ολόκληρη την ΕΕ. Νομίζω ότι είναι ζωτικής σημασίας ολόκληρη η ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, να αρχίσει διαπραγματεύσεις, για παράδειγμα με την Τουρκία, από όπου προέρχονται πολλοί μετανάστες και να βρούμε λύσεις, ώστε αυτοί να μην έρχονται στην Ελλάδα. Πρέπει να βρούμε λύσεις βάσει διαπραγματεύσεων και δεν πρέπει να αφήσουμε την Ελλάδα μόνη της».

Πώς νιώθετε για τη θητεία σας ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Κοιτώντας πίσω, ποια ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία και ποια η μεγαλύτερη αποτυχία σας;

«Ήταν μία καταπληκτική περίοδος και αποτέλεσε πολύ μεγάλο προνόμιο για εμένα να υπηρετήσω ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για δυόμισι χρόνια. Αυτά τα δυόμισι χρόνια τα βάζω μαζί με την θητεία μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που ξεκίνησε από τις πρώτες εκλογές το 1979. Πριν γίνω πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ήμουν πρόεδρος της μεγαλύτερης ομάδας του, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που περιλαμβάνει τους Χριστιανοδημοκράτες και τη Νέα Δημοκρατία Νομίζω ότι ήταν πολύ σημαντική η νομοθεσία μας για την κλιματική αλλαγή και ήταν κάτι που έκανε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μαζί με το Συμβούλιο, βάσει της πρότασης της Κομισιόν, ώστε να βρούμε λύσεις για να μειώσουμε το διοξείδιο του άνθρακα. Τώρα πρέπει να συμφωνήσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο σε αυτή τη μεγάλη συνδιάσκεψη για την κλιματική αλλαγή, στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Εμείς οι Ευρωπαίοι πρωτοστατούμε και τώρα πρέπει να πείσουμε και τους άλλους, τους Κινέζους, τους Ρώσους, τους Ινδούς και πολλούς άλλους. Μπορούμε να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι που οι Αμερικανοί, με τη νέα κυβέρνηση, ήρθαν μαζί μας και πρωτοστατούμε. Μετά υπάρχουν και άλλα ζητήματα που είναι μάλλον συμβολικά, αλλά πολύ σημαντικά. Για παράδειγμα το Δεκέμβριο του 2007, άνοιξαν τα σύνορα για την Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία και άλλες χώρες. Αν σκεφτεί κανείς την ευρωπαϊκή ήπειρο όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξελέγη για πρώτη φορά το 1979, είχαμε τείχη, σύνορα, ναρκοπέδια και η Ευρώπη ήταν διαιρεμένη. Τώρα είμαστε ανοιχτοί, όλοι μπορούν να ταξιδέψουν ελεύθερα εντός της ΕΕ και αυτή είναι μία εκπληκτική εξέλιξη. Σχετικά τώρα με την αποτυχία, υπάρχει κάτι που θα ήθελα να έχει ήδη πραγματοποιηθεί, αλλά δεν μπορούμε να το αποκαλέσουμε αποτυχία: τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Τώρα έχουμε μεγάλες πιθανότητες να επικυρωθεί – εγώ θα ήθελα να έχει επικυρωθεί κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως προέδρου. Αυτό δεν συνέβη, αλλά έχουμε πολύ μεγάλες πιθανότητες μέχρι το τέλος αυτής της χρονιάς να επικυρωθεί η Συνθήκη της Λισαβόνας. Τη χρειαζόμαστε, γιατί μας δίνει περισσότερη δημοκρατία, περισσότερες δυνατότητες να δράσουμε και μεγαλύτερη διαφάνεια.

Για να μείνουμε λίγο εκεί, οι Ιρλανδοί θα προσέλθουν για δεύτερη φορά στις κάλπες το φθινόπωρο για τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Κάποιοι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτό καθιστά άμεση επίθεση κατά της δημοκρατίας και ότι απλώς θα έπρεπε να ξεχάσουμε τη Συνθήκη της Λισαβόνας εφόσον την απέρριψαν. Ποια είναι η γνώμη σας;

«Νομίζω ότι αυτό δεν είναι σωστό επιχείρημα. Είμαστε 27 χώρες στην ΕΕ και αν υπήρχε δημοψήφισμα σε όλες τις χώρες, τότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ακόμα μία ή και δύο ή και τρεις χώρες θα απέρριπταν ένα σχέδιο της ΕΕ ή ένα σχέδιο σε εθνικό επίπεδο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πολίτες πολύ συχνά στα δημοψηφίσματα απαντούν, όχι στο ερώτημα που τους τίθεται, αλλά σε άλλα ερωτήματα. Ο μεγάλος Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκολ, έλεγε, αν και εγώ δεν θα πήγαινα τόσο μακριά, ότι οι πολίτες στα δημοψηφίσματα δίνουν απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν τους έχουν τεθεί. Πιστεύω στο κοινοβουλευτικό σύστημα. Τα κοινοβούλια αποφασίζουν και, αν οι πολίτες δεν συμφωνούν, τότε μπορούν να ψηφίσουν άλλο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Στην Ιρλανδία είχαμε ένα δημοψήφισμα και επικράτησε το όχι. Γνωρίζουμε ποιος οργάνωσε αυτό το όχι, ήταν κάποιος που απέτυχε εντελώς στις ευρωπαϊκές εκλογές, το όνομά του είναι Γκένλεϊ. Τώρα οι Ιρλανδοί ζήτησαν να λάβουν κάποιες εγγυήσεις σε θέματα κοινωνίας, ηθικής, κτλ. Η ανταπόκριση της ΕΕ ήταν θετική, οπότε η απόφαση δεν είναι η ίδια με αυτήν που κλήθηκαν να λάβουν την πρώτη φορά – αυτό είναι μία δίκαιη και δημοκρατική εξέλιξη.

Πιστεύετε ότι θα έπρεπε να υπάρξει δημοψήφισμα για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ; Έχετε ταχθεί κατά της ένταξης στο παρελθόν…

«Δεν είμαι υπέρ της ένταξης της Τουρκίας, αλλά είμαι υπέρ μιας πολύ στενής σχέσης με την Τουρκία. Η Τουρκία είναι ένα σπουδαίο έθνος, μία σπουδαία χώρα που στηρίζει το δυτικό κόσμο, είναι ένας πιστός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ. Τώρα βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις. Πιστεύω ότι αν οι διαπραγματεύσεις ολοκληρωθούν κάποια μέρα, τα μέλη των κοινοβουλίων που θα κληθούν να αποφασίσουν, μεταξύ των οποίων και το ευρωπαϊκό, θα πρέπει να είναι εντελώς ελεύθερα στην απόφασή τους αν θα πουν ναι ή θα βρουν μία εναλλακτική, αυτό που λέμε προνομιακή σχέση, μία πολύ ισχυρή συνεργασία, αλλά όχι ένταξη. Εφόσον δεν πιστεύω γενικώς στα δημοψηφίσματα, επειδή πιστεύω στο κοινοβουλευτικό σύστημα, δεν μπορώ να είμαι υπέρ ενός δημοψηφίσματος για την ένταξη της Τουρκίας, παρόλο που στη χώρα μου θα επικρατούσε σχεδόν σίγουρα, τουλάχιστον τώρα, το όχι. Όμως δεν επιχειρηματολογώ βάσει τακτικής αλλά βάσει αρχών, οπότε είμαι κατά ενός δημοψηφίσματος σχετικά με την Τουρκία, γιατί είμαι κατ’ αρχήν εναντίον των δημοψηφισμάτων, πιστεύω στο κοινοβουλευτικό σύστημα.

Στο θέμα της προεδρίας της Κομισιόν, ο κ. Μπαρόζο έχει δεχθεί έντονες επικρίσεις, εν μέρει εξ’ αιτίας του τρόπου που χειρίστηκε την οικονομική κρίση . Στηρίζετε την υποψηφιότητά του για μια δεύτερη θητεία στην Κομισιόν και γιατί;

«Μπορώ εδώ να μιλήσω περισσότερο σαν πολιτικός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και όχι σαν πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Προσωπικά λοιπόν λέω ένα δυνατό ναι, ότι στηρίζω την υποψηφιότητα του προέδρου Μπαρόζο. Νομίζω ότι συνολικά έχει κάνει καλή δουλειά. Η ΕΕ είναι πολύ περίπλοκη και ο πρόεδρος της Κομισιόν έχει μία πολύ τρομακτική και δύσκολη δουλειά, πιο δύσκολη και από αυτήν του προέδρου των ΗΠΑ, παρόλο που ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει πιο πολλή δύναμη. Πρέπει να σκεφτεί κανείς τη θέση του προέδρου της Κομισιόν. Από τη μία έχει 27 κυβερνήσεις, που έχουν αιτήματα. Από την άλλη πλευρά έχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που έχει επίσης αιτήματα. Πολύ συχνά το Ευρωκοινοβούλιο δεν συμφωνεί με τις κυβερνήσεις και ο πρόεδρος της Κομισιόν πρέπει να παίξει το ρόλο του «κακού» για τη μια πλευρά ή την άλλη. Αν το δούμε συνολικά, έχει κάνει καλή δουλειά και του αξίζει να επανεκλεγεί.

Η αποχή στις τελευταίες ευρωπαϊκές εκλογές έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ. Γιατί πιστεύετε ότι οι πολίτες νιώθουν αποσυνδεμένοι από την ευρωπαϊκή πολιτική;

«Νομίζω ότι είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε τα επόμενα πέντε χρόνια για να δώσουμε περισσότερες πληροφορίες στον κόσμο και η συνέντευξή μας τίθεται σε αυτό το πλαίσιο. Η πρώτη προϋπόθεση είναι ότι η ευρωπαϊκή πολιτική πρέπει να εμπλέκεται περισσότερο στην εθνική πολιτική. Δεν μπορείς πλέον να ξεχωρίσεις τα σημαντικά θέματα της εθνικής πολιτικής από την ευρωπαϊκή, για παράδειγμα το θέμα της μετανάστευσης για την Ελλάδα. Δεν είναι μόνο ζήτημα για την Ελλάδα, αλλά και για την ΕΕ. Χρειαζόμαστε συνεχή πληροφόρηση των πολιτών μας και πρέπει τα εθνικά κόμματα να ασχοληθούν με αυτά τα ζητήματα και τα ΜΜΕ, ιδιαίτερα η τηλεόραση, να δίνουν πληροφορίες στον πληθυσμό – έτσι νομίζω ότι θα υπάρξει αύξηση στη συμμετοχή. Θέλω όμως να επισημάνω κάτι, που όμως δεν αποτελεί δικαιολογία. Όταν έχουν εκλογές στις ΗΠΑ για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και για το ένα τρίτο της Γερουσίας, αν δεν έχουν ταυτόχρονα προεδρικές εκλογές, τότε η συμμετοχή είναι πολύ πιο χαμηλή από τις ευρωεκλογές. Το 2006, όταν δεν είχαν εκλογές για τον πρόεδρο, αλλά μόνο για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και το ένα τρίτο της Γερουσίας, η συμμετοχή ήταν 36%. Το λέω αυτό επειδή κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί τη νομιμότητα της Ευρωβουλής, κατά τον ίδιο τρόπο που κανείς δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα του αμερικανικού Κογκρέσου. Πρέπει να το δούμε και αυτό, αλλά δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για εμάς, πρέπει να γίνουμε καλύτεροι, τα μέλη του ευρωκοινοβουλίου πρέπει να ενισχύσουν την παρουσία τους, οι βουλευτές σε εθνικό επίπεδο πρέπει να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή παρουσία τους, τα κόμματα πρέπει να κάνουν περισσότερα και τα ΜΜΕ πρέπει να συμμετάσχουν σε αυτή την προσπάθεια.

Και η τελευταία μου ερώτηση, σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο, αν μου επιτρέπετε. Στην ιστοσελίδα σας στο διαδικτυακό τόπο του Ευρωκοινοβουλίου, αναφέρεται ότι το γεγονός ότι δεν γνωρίσατε ποτέ τον πατέρα σας επειδή σκοτώθηκε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες που σας οδήγησαν να ασχοληθείτε με την ευρωπαϊκή πολιτική. Πιστεύετε ότι η ειρήνη εξακολουθεί να είναι ο κυριότερος στόχος της ΕΕ ή τη θεωρούμε δεδομένη, και πρέπει να τη θεωρούμε δεδομένη;

«Σας ευχαριστώ για αυτή την προσωπική ερώτηση. Η οικογένειά μου πιστεύει ότι ο πατέρας μου σκοτώθηκε σαν κανονικός στρατιώτης στα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου του 1945 και εγώ γεννήθηκα το Σεπτέμβριο του 1945, οπότε δεν τον είδα ποτέ. Για πολύ καιρό δεν ήμασταν σίγουροι αν είχε πεθάνει ή όχι, υπήρχε μία αβεβαιότητα για σχεδόν δέκα χρόνια και αυτό βέβαια δεν ήταν εύκολο για την οικογένειά μου. Νομίζω ότι ψυχολογικά για εμένα αυτό αποτέλεσε το κίνητρο για να ασχοληθώ με την πολιτική. Ήταν επίσης η ευρωπαϊκή πολιτική του πρώτου καγκελάριου μετά τον πόλεμο, του Κόνραντ Άντεναουερ που ήταν αφοσιωμένος Ευρωπαίος, που με έκανε να προσχωρήσω στη νεολαία του CDU και στη συνέχεια στο CDU. Ήμουν προσανατολισμένος στην Ευρώπη και είχα την ευκαιρία να εκλεγώ στην Ευρωβουλή το 1979. Παρόλο που ήμουν ήδη 33 τότε, ήμουν το νεότερο μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και ακόμα δεν είμαι το γηραιότερο, αλλά είμαι το μοναδικό που υπηρετεί από το 1979. Νομίζω ότι παρόλο που η ειρήνη δεν είναι πλέον το μοναδικό επιχείρημα για την ένωση της Ευρώπης, παραμένει το πιο σημαντικό, γιατί είναι ένα θαύμα που ζούμε ειρηνικά όλοι μαζί στην ΕΕ, πεντακόσια εκατομμύρια άνθρωποι μπορούμε να ταξιδεύουμε χωρίς συνοριακούς ελέγχους, σε πολλές χώρες υπάρχει κοινό νόμισμα. Αυτό λοιπόν είναι ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα και δεν πρέπει ποτέ να το θεωρούμε δεδομένο, γιατί όταν παίρνουμε ως δεδομένα πράγματα στην προσωπική μας ζωή ή την πολιτική, τότε μπορούμε πολύ εύκολα να τα χάσουμε. Πρέπει να προσπαθούμε γι’ αυτά συνεχώς. Η ειρήνη λοιπόν δεν είναι το μοναδικό κίνητρο, αλλά το πιο σημαντικό».

Αγαθονήσι – Αποστολή, Η “μπίζνα” των λαθρομεταναστών – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το «Κ» αποκαλύπτει από το ακριτικό νησί τι πραγματικά συμβαίνει με τα σύγχρονα δουλεμπορικά και τους επιβάτες τους. Του Νίκου Βαφειάδη – Φωτογραφίες: Νίκος Πηλός Πυθαγόρειο Σάμου – Αγαθονήσι σε περίπου μία ώρα με το «Νήσος Κάλυμνος». Μαζί μας αποβιβάζονται ένας μόνιμος υπαξιωματικός και δυο-τρεις φαντάροι, που υπηρετούν στο υπερσύγχρονο φυλάκιο πάνω στο Κάστρο. Κατασκευάστηκε πρόσφατα στην κορυφή της ανατολικής πλευράς του νησιού για την επόπτευση της θαλάσσιας περιοχής μέχρι τα απέναντι τουρκικά παράλια, την αρχαία Μίλητο, όπου εκβάλλει ο Μαίανδρος ποταμός, νοτίως του Κουσάντασι, απ’ όπου σχεδόν καθημερινά εισβάλλουν λάθρα με φουσκωτά σκάφη οικονομικοί μετανάστες. Το φαινόμενο έχει πολλαπλασιαστεί τα τελευταία δύο χρόνια και μόνο πέρυσι έφτασαν στο Αγαθονήσι περίπου 5.000 άτομα, ενώ φέτος μέχρι το Μάιο περίπου 1.500. Το διεθνές δουλεμπορικό κύκλωμα γιγαντώνεται, αφού οι διακινητές ψευτοδιώκονται σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ οι «συλληφθέντες» (150.000 σε όλη τη χώρα το 2008) επιτυγχάνουν το στόχο τους, που είναι η είσοδος στην Ε.Ε. Πρώτη εικόνα του επισκέπτη στο λιμάνι, δεκάδες Ασιάτες και Αφρικανοί, στη μικρή διαδρομή μέχρι το κτίριο της αστυνομίας όπου προσωρινά διαμένουν. Ελάχιστοι μπροστά στο καρτοτηλέφωνο, αφού κατά κανόνα έχουν μαζί τους κινητό. Ανάμεσά τους και ο Ζοάν, που δηλώνει Παλαιστίνιος, μου ζητάει την επόμενη μέρα το τηλέφωνό μου «να τα πούμε στην Αθήνα», αν και ο τελικός του προορισμός είναι, όπως λέει, η Αγγλία. Παλιά, εδώ ήταν το στρατιωτικό φυλάκιο. Τώρα η ταμπέλα έξω γράφει «Αστυνομικό Τμήμα», όμως οι αστυνομικοί μένουν αλλού, σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Ερχονται εδώ μόλις γίνουν οι νέες αφίξεις για να καταγράψουν τους καινούργιους. Από τη στιγμή που καταγράφονται εδώ, ακόμη και στην περίπτωση που καταφέρουν να φτάσουν λάθρα σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, προβλέπεται να επιστραφούν σύμφωνα με τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ στη χώρα μας, που αποτελεί την πρώτη χώρα εισόδου στην Ε.Ε. Στις αίθουσες, με εξαίρεση μία που είναι το γραφείο των αστυνομικών και είναι κλειδωμένη όταν αυτοί λείπουν, κοιμούνται αυτή τη στιγμή περίπου 60 άνθρωποι στο πάτωμα, πάνω σε χαρτόνια συσκευασίας και παλιές κουβέρτες. Τις τουαλέτες τις έχουν κλειδώσει οι Αρχές, διαδίδοντας πως «δεν υπάρχουν χώροι υγιεινής», για να μην αναγκάζονται να αδειάζουν κάθε δύο μέρες το βόθρο, με αποτέλεσμα δεκάδες έως και εκατοντάδες άτομα να κάνουν τις ανάγκες τους στο ύπαιθρο. «Πάνε πίσω απ’ το σχολείο. Αν ξεσπάσει γαστρεντερίτιδα, όλο το χωριό θα τρέχει. Οταν γίνει το περιστατικό, την επομένη θα έρθουν εδώ γιατροί και νοσοκόμες. Κανονικά θα έπρεπε να τους κάνουμε κάποιες υποτυπώδεις ιατρικές εξετάσεις, να έχουμε μια πρώτη κλινική εικόνα – στην Αφρική, η φυματίωση έχει επανέλθει», μου λέει ο αγροτικός γιατρός Φώτης Σεπεταδέλης, που έχει έρθει με απόσπαση από τη Λέρο. Το σύστημα δουλεύει… ρολόι «Εγώ δεν ήμουν ρατσιστής, τώρα είμαι ο μεγαλύτερος», μου λέει ο Γιάννης Κοπανιάρης, που χρησιμοποιεί απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τους μετανάστες. O ίδιος έχει μία απ’ τις ταβέρνες στο λιμάνι και έχει αναλάβει να μαγειρεύει μία φορά την ημέρα το συσσίτιό τους. «Τους κάνω κάθε μέρα ρύζι, που είναι το αγαπημένο τους φαγητό, και τσάι – πίνουν πολύ τσάι». Το αντίτιμο είναι 5,80 ευρώ για κάθε ατομικό γεύμα, ποσό που καταβάλλει το ελληνικό Δημόσιο. Στην προκειμένη περίπτωση, ένα καζάνι πιλάφι για 100 άτομα στοιχίζει περίπου 600 ευρώ. Το ρέμα που κατεβαίνει από τη διασταύρωση πλάι στο δρόμο είναι γεμάτο πεταμένα σκουπίδια, χρησιμοποιημένες αλουμινένιες συσκευασίες απ’ το συσσίτιο, κάποια παλιά ρούχα και πλαστικά. Κάποιοι πλένουν τα ρούχα τους στη θάλασσα. Η στερεότυπη εικόνα των απελπισμένων αλλοδαπών, που εισβάλλουν καθημερινά θαλασσοπνιγμένοι απ’ τις ακτές της Τουρκίας, και των Ελλήνων λιμενικών, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους αποτρέψουν, δεν αντιστοιχεί στην εικόνα που σχημάτισα στο Αγαθονήσι. Οι πνιγμοί, κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα, σε περίπτωση που ανατραπεί η βάρκα τους απ’ τη θαλασσοταραχή, αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα, όπως με διαβεβαιώνουν λιμενικοί, αστυνομικοί και κάτοικοι. Οσοι έχουν φτάσει αυτές τις μέρες στο νησί, σχεδόν όλοι σε παραγωγικές ηλικίες, δείχνουν ήρεμοι. Επικοινωνούν μέσω των κινητών τους τηλεφώνων με συγγενείς και φίλους στις χώρες τους, τους λένε ότι έφτασαν, ότι είναι καλά. Είναι αισιόδοξοι, γεμάτοι ελπίδες. Οι ίδιοι μπήκαν εύκολα στη χώρα μας, που αποτελεί πύλη της Ε.Ε., χωρίς να βραχούν, χωρίς να κινδυνέψουν ιδιαίτερα. Γνώριζαν από ομοεθνείς τους, που βρίσκονται ήδη εδώ, ότι, αν εντοπιστούν απ’ το Λιμενικό και κάνουν πως σκίζουν με το μαχαίρι το φουσκωτό, θα θεωρηθούν ναυαγοί και θα διασωθούν. Ακόμη και στην περίπτωση που το φουσκωτό δεν βυθιστεί και δεν αναγκαστούν καν να πέσουν στη θάλασσα, όπως και έγινε στην περίπτωση της φωτογράφισης. Ξέρουν ότι ύστερα από κάποιες διατυπώσεις και κάποιο μικρό χρονικό διάστημα αναμονής θα βάλουν πλώρη για την Αθήνα. Το πρώτο πρωί που ξύπνησα στο νησί, γύρω στις 8.30, βγαίνοντας απ’ το δωμάτιό μου, είδα δύο «φρέσκες» ομάδες των περίπου 25 ατόμων η καθεμία να κατηφορίζουν για το αστυνομικό τμήμα. Δεν είχαν εντοπιστεί στη θάλασσα και είχαν βγει κανονικά στη στεριά. Νεαροί, ως επί το πλείστον Αφρικανοί, με δυτική νεανική ενδυμασία, κάποιοι με επώνυμα αθλητικά παπούτσια. Ανετοι, χαλαροί, πληροφορημένοι για το πού έπρεπε να παρουσιαστούν. Ξέρουν την Ομόνοια, το μετρό και την Πάτρα. Εχουν πετάξει στη θάλασσα τα χαρτιά τους πριν φτάσουν, δηλώνουν όλοι πως έρχονται από εμπόλεμες ζώνες, προκειμένου να έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση πολιτικού ασύλου και, αφού δεν έχουν χαρτιά, υπογράφουν με όποιο ονοματεπώνυμο θέλουν. Εχει παρατηρηθεί πως, όταν το κτίριο της αστυνομίας είναι γεμάτο, καθυστερούν οι νέες αφίξεις από απέναντι. Το σύστημα δουλεύει ρολόι. Δεδομένου ότι η παράνομη είσοδος στη χώρα αποτελεί ποινικό αδίκημα, βάσει του άρθρου 83 του νόμου 3386/2005, υποτίθεται πως οι αλλοδαποί συλλαμβάνονται. Εξω από το κτίριο της αστυνομίας τούς γράφουν με μαρκαδόρο έναν αριθμό στο χέρι, τους φωτογραφίζουν και τους παίρνουν δακτυλικά αποτυπώματα. Στη συνέχεια όμως αφήνονται ελεύθεροι, αφού οι εισαγγελικές Αρχές κρίνουν πως δεν είναι ύποπτοι φυγής ή επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη, αφού πρώτα υπογράψουν πως θα αναχωρήσουν μόνοι τους από τη χώρα μέσα σε διάστημα 30 ημερών. Δέσμευση την οποία, φυσικά, κανένας απολύτως δεν τηρεί. Οι περισσότεροι φτάνουν στην Αθήνα, κάποιοι μάλιστα διαμένουν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στο κτίριο του παλιού Εφετείου της Σωκράτους, κάποιοι στην Πάτρα και την Ηγουμενίτσα, στο δρόμο για την Ιταλία, οι υπόλοιποι εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα, αναζητώντας τρόπους να επιβιώσουν, άλλοι πουλώντας τσάντες, ομπρέλες και CD, άλλοι καθαρίζοντας τζάμια στα φανάρια των λεωφόρων, ενώ άλλοι γίνονται έρμαια των γραφείων ενοικίασης εργαζομένων, δουλεύοντας σε όλη την Ελλάδα για ένα κομμάτι ψωμί. Ακόμη και στο Αγαθονήσι θα έρθουν κάποιοι ξανά στη συνέχεια: τρεις Ινδοί και ένας Αιγύπτιος δουλεύουν στις ιχθυοκαλλιέργειες στο Καθολικό, ενώ ένας Αφρικανός στην ανακαίνιση του σχολείου στο Μεγάλο Χωριό και ένας ανήλικος Πακιστανός στην ταβέρνα στο λιμάνι – «έχουν έρθει νόμιμα από γραφείο της Αθήνας». «Αν δεν τους ήθελαν, θα τους σταματούσαν» Αστυνομικοί, λιμενικοί, φαντάροι αλλά και οι κάτοικοι αδυνατούν να κατανοήσουν την επίσημη πολιτική γραμμή. «Ταξιτζήδες είμαστε, κόσμο μαζεύουμε», αυτοσαρκάζεται ένας λιμενικός. «Προφανώς τους θέλουν για φτηνά μεροκάματα. Οταν έρχονται και σε δύο μέρες κυκλοφορούν ελεύθεροι στην Αθήνα, είναι χαρούμενοι, ειδοποιούν και άλλους να έρθουν», τον διακόπτει ένας αστυνομικός. Ενώ και ο πρόεδρος της κοινότητας, Βαγγέλης Κόττορος, είχε προτείνει μεταξύ αστείου και σοβαρού στον υφυπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Παναγιώτη Καμμένο, «αφού έτσι κι αλλιώς έρχονται, να βάλουμε εμείς ένα πλοίο να τους φέρνουμε από απέναντι και να παίρνουμε εμείς τα 1.000 ευρώ το κεφάλι που παίρνουν τα κυκλώματα». Ο Χαράλαμπος Κυπραίος, που διατηρεί το παντοπωλείο στο Μεγάλο Χωριό, κοινοτάρχης την περίοδο 1959 – 1972, πιστεύει πως είναι καθαρά θέμα πολιτικής βούλησης. Το ίδιο πιστεύει και ο φιλόλογος Φάνης Καρκατζούνης: «Είναι θέμα κεντρικής πολιτικής. Ηταν χρήσιμοι για να ρίξουν τα μεροκάματα σε πολλές περιοχές». Αλλά και ο 27χρονος Μανώλης Κατσουλιέρης, που σπούδασε ηλεκτρολόγος σε τεχνική σχολή στη Σάμο και έχει επιστρέψει στο Αγαθονήσι, υποστηρίζει: «Κυρίως πηγαίνουν στην Αθήνα και δουλεύουν με χαμηλά μεροκάματα. Εάν δεν τους ήθελαν, θα τους σταματούσαν. Είναι προφανές ότι τους θέλουν. Αυτό βλέπουμε, αυτό καταλαβαίνουμε. Το ξέρουμε ότι μπαίνουν και τους καλωσορίζουμε, δεν συλλαμβάνονται». Υστερα απ’ το θόρυβο που έκαναν τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ και οι δημοσιογραφικές αποστολές στο Αγαθονήσι, ύστερα απ’ τα απανωτά διαβήματα και τις δηλώσεις του κοινοτάρχη πως «τα αισθήματα φιλοξενίας των κατοίκων εξαντλήθηκαν», ιδρύθηκε λιμενικό φυλάκιο, αυξήθηκε η δύναμη του αστυνομικού σταθμού, στάλθηκαν πλωτά μέσα για θαλάσσιες περιπολίες. Οπως το υπερσύγχρονο ΠΑΘ (Πλοίο Ανοιχτής Θαλάσσης) «ΡΩ» – 070 του Λιμενικού, με 25μελές πλήρωμα και θερμική κάμερα συνδεδεμένη με τα οπλικά συστήματα -η οποία καταγράφει τα πάντα ακόμη και στο σκοτάδι-, που αγοράσαμε λίγο πριν από την Ολυμπιάδα της Αθήνας από το Ισραήλ, μαζί με δύο άλλα όμοιά του έναντι 30 εκατομμυριών ευρώ το ένα. «Απ’ τα καλύτερα στο είδος τους, 10 εκατομμύρια ευρώ κάνουν μόνο τα οπλικά συστήματα», μου λέει ένα βράδι, που ακολουθούσαμε την περιπολία ο αρμενιστής του Λιμενικού, Σταμάτης Παπανικολάου, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί στο Ισραήλ πριν έρθει το πλοίο στην Ελλάδα. Δεν υστερούμε, λοιπόν, σε τεχνολογικά μέσα. Είναι καθαρά θέμα πολιτικής γραμμής. Εντολές για απώθηση δίνονταν, όπως διασταύρωσα, μόνο κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Από τότε πραγματοποιούνται μόνο διασώσεις. Τόσο από τα σκάφη του Λιμενικού όσο και από τα πλοία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα (FRONTEX), που προστίθενται στις περιπολίες τους καλοκαιρινούς μήνες. Ετσι, τίποτε ουσιαστικά δεν πρόκειται να αλλάξει. Ισως, λόγω της τοπικής πίεσης, που έφτασε μέχρι και σε αποχή των μαθητών απ’ την τελετή κατάθεσης στεφάνου την 25η Μαρτίου, οι αλλοδαποί να μην παραμένουν πια για μεγάλο χρονικό διάστημα στο Αγαθονήσι και να μεταφέρονται γρηγορότερα στη Σάμο ή στην Πάτμο και από εκεί στην Αθήνα, όμως η ροή συνεχίζεται κανονικά. «Οταν δεν περιπολεί το Λιμενικό, το φαινόμενο είναι πιο μαζικό. Βγαίνουν κανονικά σαν κύριοι το πρωί στη στεριά. Εμείς τους βλέπουμε, αλλά δεν μπορούμε να αντιδράσουμε ως κάτοικοι, να πάμε να τους διώξουμε. Δεν έχουμε ούτε τα μέσα ούτε τη δυνατότητα ούτε το δικαίωμα. Δεν υπάρχει όμως υποδομή για να τους κρατήσουμε εδώ. Το αίτημά μας είναι να φεύγουν αυθημερόν για Πάτμο και από εκεί κατευθείαν για Πειραιά. Θα μου πείτε, πάει αλλού το πρόβλημα…» λέει ο κοινοτάρχης. Στη Σάμο, όπου λειτουργεί «πρότυπο» κέντρο υποδοχής, καθ’ υπόδειξιν της Ε.Ε., έχει επιτραπεί με κάποια διάταξη στους ντόπιους να διαλέγουν κάθε πρωί απέξω όσους θέλουν για σκληρή δουλειά, κυρίως στις ελιές, με αμοιβή 15 ευρώ και την υποχρέωση να τους γυρίζουν πίσω το βράδυ. «Μου είπαν ‘γιατί δεν παίρνεις και εσύ για τις ελιές; Κορόιδο είσαι;’» μου λέει ένας αστυνομικός στο Πυθαγόρειο και αποκαλύπτει στη συνέχεια πως στο Βαθύ οι Αλβανοί, που ως παλιοί μετανάστες έπαιρναν 50 – 60 ευρώ μεροκάματο, επιτέθηκαν σε κάποιους Ασιάτες και τους μαχαίρωσαν. 4 AΠOΨEIΣ KAI MIA OMOΛOΓIA ΓIA TH ΛAΘPOMETANAΣTEYΣH «Οι επιχειρηματίες θέλουν τους μετανάστες γιατί τους βλέπουν ως φτηνή, εύκολα εκμεταλλεύσιμη εργατική δύναμη. Οι εργαζόμενοι βιώνουν τη μετανάστευση ως μοχλό για τη συμπίεση των ημερομισθίων και των κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στη ρίζα του είναι να βελτιωθούν οι υποδομές, οι μισθοί και το βιοτικό επίπεδο στις χώρες απ’ όπου προέρχονται οι μετανάστες. Τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα δεν θέλουν κατά βάση να αντιμετωπίσουν τη λαθρομετανάστευση» (από συνέντευξη στην «Κ» του καθηγητή του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης, Νόαμ Τσόμσκι, στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου το 2006). «Η άφιξη μεταναστών δημιουργεί ευκαιρίες και προκλήσεις στις χώρες που τους υποδέχονται, ωστόσο στις χώρες απ’ όπου προέρχονται προκαλεί μόνο προβλήματα, αφού συνήθως οι μετανάστες είναι το νεότερο και δυναμικότερο τμήμα της κοινωνίας τους» (εκτιμήσεις της Eurostat, 18/11/2008). «Στο νέο οικονομικό περιβάλλον, οι λιγότερες θέσεις ανειδίκευτης απασχόλησης θα αποτελέσουν πεδίο διαμάχης ανάμεσα στους γηγενείς, τους παλαιούς μετανάστες και τους νέους μετανάστες. Οι νέοι μετανάστες θα είναι διατεθειμένοι να αμείβονται ολοένα και χαμηλότερα και οι παλαιοί μετανάστες θα βρεθούν στην ίδια θέση που είχαν βρεθεί οι Ελληνες ανειδίκευτοι, πριν από λίγα χρόνια, όταν έχασαν την εργασία τους ή μειώθηκε η αμοιβή τους» (έρευνα που παρουσιάστηκε το 2008 με τίτλο: «Πόσους μετανάστες μπορούμε να έχουμε;» των Σταύρου Ζωγραφάκη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πατρών, Αντώνη Κόντη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και Θόδωρου Μητράκου της Τραπέζης της Ελλάδος). «Πιέσεις στους μισθούς των παλαιότερων μεταναστών ασκούνται από τις συνεχιζόμενες αφίξεις παράνομων μεταναστών από την Ασία και την υποσαχάρια Αφρική και τη μαζική νόμιμη είσοδο -αλλά όχι νόμιμη απασχόληση- μειονοτήτων από Ρουμανία και Βουλγαρία» ( έρευνα του 2007, πανεπιστημιακής ομάδας με επικεφαλής τον καθηγητή Χαράλαμπο Κασίμη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου ). «Εμπορεύομαι ανθρώπους για τον απλούστατο λόγο ότι το εμπόρευμα είναι πολύ φθηνότερο από ένα καλάσνικοφ ή ένα κιλό ηρωίνης, κινδυνεύω λιγότερο αν πουλήσω άνθρωπο παρά αν πουλήσω όπλα ή ναρκωτικά και επιπλέον το εμπόρευμα είναι αυτοκινούμενο, το κλωτσάς και προχωράει» (καταγεγραμμένη ομολογία διακινητή ανθρώπων στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης). «Υπάρχουν προοπτικές, είναι ωραίο το νησί μας» – Η ζωή στο Αγαθονήσι πέρα από μετανάστες και «γκρίζες ζώνες» Mια σταλιά τόπος, περίπου 14 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 8 ναυτικά μίλια από τις μικρασιατικές ακτές. Μέχρι το 1945 ονομαζόταν Αγκαθονήσι ή Γάιδαρος. Εξι βραχονησίδες υπάρχουν στην ανατολική του πλευρά, η Πίττα (Ψαθονήσι), η Στρογγυλή, το Πράσο, το Νερονήσι, το Κατσαγάνι (Γλάρος) και το Κουνελονήσι. Ως «ο τελευταίος ανέγγιχτος παράδεισος της Δωδεκανήσου» παρουσιάζεται στο τετράπτυχο φυλλάδιο της κοινότητας. Η Τουρκία περιλαμβάνει το νησί στις «γκρίζες», αμφισβητούμενες ζώνες, επειδή δεν αναφέρεται στη συνθήκη παραχώρησης της Δωδεκανήσου, όπως άλλωστε και τα Ιμια, το Φαρμακονήσι, η Ψέριμος και οι Φούρνοι, με συνέπεια η πολεμική της αεροπορία να πραγματοποιεί συχνότατα υπερπτήσεις, δημιουργώντας ανησυχία στους κατοίκους. Διοικητικά υπάγεται στο νομό Δωδεκανήσου, οι υπηρεσίες όμως είναι διασκορπισμένες σε διάφορα νησιά: το λιμεναρχείο και η αστυνομία στην Πάτμο, η εφορία και τα ΕΛΤΑ στη Λέρο, το γραφείο συγκοινωνιών και η πυροσβεστική στην Κω και το επαρχείο (τμήμα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης) στην Κάλυμνο. Εχει καθημερινή συγκοινωνία, τέσσερις φορές την εβδομάδα με Σάμο, μία φορά με Ρόδο και άλλες δύο φορές με Κάλυμνο, Λέρο, Λειψούς και Αρκιούς, χρειάζεται όμως καλύτερος σχεδιασμός σε σχέση με τις ανταποκρίσεις, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι ντόπιοι και να μην αναγκάζονται να διανυκτερεύουν στα ενδιάμεσα νησιά. Φτάνοντας στο μικρό λιμανάκι του Αγίου Γεωργίου, με δυο-τρεις καλοκαιρινές ταβέρνες και κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια, βλέπεις λίγο πιο πάνω αριστερά το σχεδόν ακατοίκητο Μικρό Χωριό και συνεχίζοντας δεξιά, το Μεγάλο Χωριό. Απ’ το λιμάνι στο Καθολικό, το ψαροχώρι στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού, μόλις τρία χιλιόμετρα δρόμος. Ογδόντα έως εκατό οι μόνιμοι κάτοικοι, καμιά δεκαπενταριά οι νέοι και σχεδόν πενήντα οι δημόσιοι υπάλληλοι – δάσκαλοι και καθηγητές, λιμενικοί, αστυνομικοί και φαντάροι. Πέντε καθηγητές για πέντε μαθητές Οι αλλαγές είναι ορατές σε σχέση με 12 χρόνια πριν, όταν είχα φτάσει αναζητώντας ήσυχες διακοπές. Εχει ανοιχτεί δρόμος για τη γειτονική στο λιμάνι παραλία της Σπηλιάς, που, όπως και το Γαϊδουραύλακο δυτικότερα, έχει απίθανα νερά αλλά κακοτράχαλη ακτή. Πραγματοποιείται μια στροφή προς τον τουρισμό και στο προστατευμένο απ’ τα μελτέμια λιμάνι του καταφεύγουν όλο και πιο συχνά ιστιοπλοϊκά σκάφη και θαλαμηγοί. Στα περίπου 50 ενοικιαζόμενα δωμάτια μπορούν να φιλοξενηθούν 100 – 130 τουρίστες. Οι κάτοικοι είναι κατεξοχήν ψαράδες και κτηνοτρόφοι, κάνουν όμως και κανένα μεροκάματο στις οικοδομές για να συμπληρώσουν το εισόδημα. «Το κρέας δεν έχει τιμή, 2 – 2,20 ευρώ το κιλό, πρέπει να πάμε και τα ζώα στο σφαγείο στη Σάμο», μου λέει ο Γιάννης Κατσουλιέρης, υπάλληλος της ΔΕΗ, που εντάχθηκε σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα LEADER και κατασκεύασε μια όμορφη μικρή τουριστική μονάδα, ανεβαίνοντας απ’ το λιμάνι στο δρόμο για το Μεγάλο Χωριό. Κάποιοι δουλεύουν στις ιχθυοκαλλιέργειες στο Καθολικό. Η παραγωγή φεύγει κατευθείαν για Πειραιά. «Είμαστε 13 άτομα, είναι καλή επιχείρηση, αφήνει χρήματα στον τόπο. Αλλοι το βλέπουν ότι δεν είναι καλό, ο καθένας με την άποψή του», λέει ο Γιάννης Καρύδης. Κάποιοι άλλοι δουλεύουν στη ΔΕΗ, άλλοι στο ΚΕΠ, στην κοινότητα. Το εμπορικό του Χαράλαμπου Κυπραίου στο Μεγάλο Χωριό υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια. Ενα δεύτερο άνοιξε τελευταία κάτω στο λιμάνι. Δύο δάσκαλοι διδάσκουν τους τέσσερις μαθητές του δημοτικού και πέντε καθηγητές (φιλολογίας, μαθηματικών, πληροφορικής, αγγλικών και γυμναστικής) τους πέντε μαθητές του γυμνασίου. Δημοτικό και γυμνάσιο στεγάζονται προσωρινά σε ενοικιαζόμενα δωμάτια στο λιμάνι· από την επόμενη σχολική χρονιά θα λειτουργήσουν ξανά στο Μεγάλο Χωριό, στο παλιό κτίριο, που ανακαινίζεται. «Σβήνουμε μέρες εδώ, είμαστε αποκλεισμένοι, το κινητό δουλεύει στο φουλ», λέει η γυμνάστρια Δώρα Δρουβέλη, που βρίσκεται στο νησί δύο χρόνια. «Υπάρχουν προοπτικές, το νησί είναι ωραίο, καθαρό, τα προϊόντα του γνήσια, είναι ένα παρθένο μέρος που προσφέρεται για ήρεμες διακοπές», τονίζει ο κοινοτάρχης, που θεωρεί πως τα αιτήματα των κατοίκων σιγά-σιγά ικανοποιούνται. «Είχα βάλει στόχο να διπλασιαστούν οι κάτοικοι, να δημιουργηθούν υποδομές και ανάπτυξη και να επανέλθουν οι κάτοικοι που είχαν αναγκαστεί να φύγουν για λόγους εργασίας ή και εκπαίδευσης. Εχουν γίνει πολλά βήματα. Εχω κάνει τρεις προσλήψεις μονίμων στην κοινότητα, θα κάνω κι άλλες, θα δημιουργηθεί μια μικρή δημοτική επιχείρηση για να δουλέψουν άλλες 4 – 5 οικογένειες. Παρακινώ τους νέους να δημιουργήσουν ιδιωτικές τουριστικές επιχειρήσεις, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, καφενεία, κάμπινγκ, τους εξηγώ ότι θα επιδοτηθούν από κοινοτικά προγράμματα, δεδομένου ότι ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας. Θέλουμε να μεγαλώσουμε το λιμάνι, να φτιάξουμε βιολογικό καθαρισμό, εργοστάσιο αφαλάτωσης, έχουμε μεγαλόπνοα σχέδια…» Πώς θα πάτε To καλοκαίρι, το Αγαθονήσι έχει καθημερινή επικοινωνία με Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σάμο και Χίο και μέσω αυτών των νησιών με τη Ρόδο και τον Πειραιά. Πληροφορίες: Λιμεναρχείο Πειραιά (210-41.72.675), Λιμεναρχείο Πάτμου (22470-31.231), Λιμεναρχείο Ρόδου (22410-28.666). Στο νησί λειτουργεί επίσης μεγάλο και σύγχρονο ελικοδρόμιο. Πηγή: Περιοδικό «Κ» 18/6/2009

Βαρβαρότητες κατά δύο μεταναστών στη Μανωλάδα -Σοκαρίστηκαν οι κάτοικοι του χωριού και ειδοποίησαν την Αστυνομία! – TA NEA

Δύο αγρότες χτύπησαν, έδεσαν και έσυραν τους μετανάστες πίσω από το μηχανάκι τους στους δρόμους του χωριού, ισχυριζόμενοι ότι εκείνοι είχαν αποπειραθεί να κλέψουν τρία αρνιά από τη στάνη τους

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 20 Ιουνίου 2009

Σκηνές φαρ ουέστ με θύματα απάνθρωπης βίας δύο μετανάστες από το Μπανγκλαντές εκτυλίχθηκαν προχθές στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Πρωταγωνιστές είναι δύο νεαροί αγρότες, οι οποίοι χτύπησαν, έδεσαν και έσυραν τους μετανάστες πίσω από το μηχανάκι τους στους δρόμους της Μανωλάδας, ισχυριζόμενοι ότι εκείνοι είχαν αποπειραθεί να κλέψουν τρία αρνιά από τη στάνη τους. Η Αστυνομία κινητοποιήθηκε έπειτα από τηλεφωνήματα κατοίκων της περιοχής και συνέλαβε τους αγρότες, αλλά και τους μετανάστες.

Το θέμα έφερε στη δημοσιότητα η εφημερίδα «Πατρίς» του Πύργου και όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ «οι αγρότες της περιοχής πήραν τον νόμο στα χέρια τους και αποφάσισαν να τιμωρήσουν με τον δικό τους, απάνθρωπο τρόπο, οικονομικούς μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην περιοχή.

Τους γρονθοκόπησαν, στη συνέχεια τους έδεσαν στο δίκυκλο και τους έσυραν σαν ζώα στο κέντρο του χωριού για παραδειγματισμό, επειδή το τελευταίο δεκαήμερο φέρεται να είχαν αφαιρέσει αιγοπρόβατα από το αγρόκτημά τους. Οι κλοπές ωστόσο ουδέποτε είχαν δηλωθεί στις αστυνομικές αρχές… Η άμεση επέμβαση των ανδρών του Α.Τ. Βάρδας, που ενημερώθηκε για το τραγικό περιστατικό, ήταν αυτή που λύτρωσε τους μετανάστες».

Όπως έγινε γνωστό, οι δύο αγρότες ηλικίας 31 και 24 ετών που χθες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα με τις κατηγορίες της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, παράνομης βίας, εξύβρισης και κλοπής (πήραν το κινητό του ενός), ισχυρίσθηκαν ότι το τελευταίο διάστημα άγνωστοι τους έκλεβαν ζώα. Αποφάσισαν να μην καταγγείλουν στην Αστυνομία τις κλοπές και να παραφυλάξουν στη στάνη τη νύχτα ώστε να πιάσουν οι ίδιοι τους κλέφτες.

Πράγματι αντιλήφθηκαν τρία άτομα να προσπαθούν να κλέψουν τρία αρνιά. Όταν οι αγρότες πλησίασαν, οι άγνωστοι άφησαν τα ζώα και τράπηκαν σε φυγή. Οι αγρότες πήγαν προχθές το μεσημέρι στην περιοχή όπου πίστευαν πως έμεναν οι δράστες και προσπάθησαν να τους εντοπίσουν. Δεν τα κατάφεραν και έτσι έδεσαν με σκοινί έναν άσχετο με την απόπειρα ζωοκλοπής μετανάστη, τον οποίο ανάγκασαν να τους οδηγήσει σε εκείνους που θεωρούσαν ως δράστες. Όταν τους εντόπισαν, άφησαν ελεύθερο τον πρώτο και τους υπέβαλαν σε βασανιστήρια. Φέρονται να πήραν το κινητό τηλέφωνο του ενός, τους έδεσαν με σχοινί μεταξύ τους και άρχισαν να τους γρονθοκοπούν.

Στη συνέχεια της απάνθρωπης βαρβαρότητας έδεσαν το σκοινί στο πίσω μέρος από το μηχανάκι τους και άρχισαν να τους σέρνουν σαν ζώα μέσα στο χωριό. Σοκαρισμένοι οι κάτοικοι από το πρωτοφανές θέαμα ειδοποίησαν την Αστυνομία. Αστυνομικοί από το Α.Τ. Βάρδας έσπευσαν στη Μανωλάδα, συνέλαβαν τους αγρότες και έλυσαν τους μετανάστες, τους οποίους όμως συνέλαβαν στη συνέχεια με την κατηγορία της απόπειρας ζωοκλοπής.

Οι κλοπές των ζώων ουδέποτε είχαν δηλωθεί στις αστυνομικές αρχές

Διάβημα Ιταλίας – Ελλάδας στην ΕΕ – Καραμανλής – Μπερλουσκόνι ζητούν κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για τους μετανάστες – ΤΟ ΒΗΜΑ

Μετανάστες που μόλις αποβιβάστηκαν σε νησί του Αιγαίου

Τη θέσπιση «βίζας Σένγκεν» για τους πολίτες τρίτων χωρών προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Μ. ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗΣ | Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ Με βασικό στόχο να ωθήσουν την Ευρωπαϊκή Ενωση προς την έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης προς χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα που δέχονται καθημερινά κύματα λαθρομεταναστών, οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών κκ. Σίλβιο Μπερλουσκόνι και Κ. Καραμανλής απέστειλαν διαδοχικά αυτή την εβδομάδα επιστολές τόσο προς την τσεχική προεδρία όσο και προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας επιτακτικά να τεθεί το πρόβλημα προς συζήτηση στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη και την Παρασκευή στις Βρυξέλλες. Στις εκκλήσεις Καραμανλή- Μπερλουσκόνι έτειναν ευήκοον ους τα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ και, σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων στα λόγια τουλάχιστον θα ανταποκριθούν και στα τελικά συμπεράσματα της συνόδου της ερχόμενης εβδομάδας θα υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές στο ζήτημα.

Στην πράξη ωστόσο δεν αναμένεται να υπάρξουν θεαματικές εξελίξεις, κυρίως δε σε σχέση με την επανεγκατάσταση των λαθρομεταναστών που κατακλύζουν τις μεσογειακές χώρες-μέλη της ΕΕ, στις άλλες χώρες-μέλη. Ετσι θα εξακολουθήσει να ισχύει η αρχή σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί να υποχρεωθεί κράτος-μέλος της ΕΕ να δεχθεί λαθρομετανάστες που βρίσκονται σε άλλη χώρα-μέλος. Αυτό θα μπορεί να συμβεί μόνο εφόσον συμφωνεί η χώρα υποδοχής των λαθρομεταναστών.

Κατά τα άλλα, η σύνοδος κορυφής αναμένεται να ταχθεί υπέρ της ενίσχυσης της Frontex, της κοινοτικής υπηρεσίας εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, που σήμερα έχει μόνο 600 υπαλλήλους για όλη την Ευρώπη. Συζητείται επίσης το ενδεχόμενο να συσταθεί ένα κοινοτικό ταμείο «εσωτερικής ασφάλειας» της Ευρώπης για τη χρηματοδότηση της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της. Οσον αφορά την Τουρκία, η ελληνική πλευρά ευελπιστεί ότι οι «27» θα εντείνουν τις πιέσεις τους ώστε να υπογράψει διμερή συμφωνία επανεισδοχής με την ΕΕ και στη συνέχεια να την εφαρμόσει.

Ενώ όμως βραχυπρόθεσμα δεν αναμένονται σημαντικές αποφάσεις, η μεσοπρόθεσμη αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης απασχολεί όλο και περισσότερο την ΕΕ. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και ο αρμόδιος για θέματα Δικαιοσύνης επίτροπος κ. Ζακ Μπαρό δημοσιοποίησαν αυτή την εβδομάδα σειρά προτάσεων τις οποίες θα πρέπει τα κράτημέλη να εξετάσουν τους επόμενους μήνες. Ειδικότερα:

- Προτείνεται η θέσπιση «βίζας Σένγκεν» για τους πολίτες τρίτων χωρών, οι κάτοχοι της οποίας θα κινούνται ελεύθερα σε όλη τη ζώνη Σένγκεν και όχι μόνο στο κράτος που την έδωσε. Η «βίζα Σένγκεν» θα δίδεται βάσει κοινών κριτηρίων για την «προσωπική επικινδυνότητα» του αιτούντος και όχι βάσει των εθνικών κριτηρίων που έχει κάθε κράτος-μέλος.

- Κρίνεται απαραίτητη η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος καταγραφής (νόμιμων και παράνομων) εισόδων και εξόδων στη ζώνη Σένγκεν. Ετσι οι Αρχές όλων των κρατών-μελών θα γνωρίζουν ποιοι πολίτες τρίτων χωρών εξακολουθούν να κινούνται, παρά τη λήξη της άδειας παραμονής τους, στη ζώνη Σένγκεν.

Ολα αυτά θα συζητηθούν στο πρώτο επί σουηδικής προεδρίας συμβούλιο των υπουργών Δικαιοσύνης της ΕΕ (τον Ιούλιο στη Στοκχόλμη) και σίγουρα θα είναι ένα από τα κεντρικά θέματα της συνόδου κορυφής του Δεκεμβρίου, αλλά και της ισπανικής προεδρίας που θα ακολουθήσει το 2010.