Τριάντα χιλιάδες στρατιώτες στέλνει στο Αφγανιστάν ο Ομπάμα – Ανακοίνωσε σχέδιο αποχώρησης – in.gr

02/12/09 08:13

Associated Press Το εθνικό συμφέρον επικαλέστηκε ο Μπ.Ομπάμα για να δικαιολογήσει την αποστολή επιπλέον στρατιωτών Ουάσινγκτον Προηγούμενο άρθρο: Ενισχύσεις μαζί με σχέδιο εξόδου από το Αφγανιστάν ανακοινώνει ο Ομπάμα (1/12/2009)   Την αποστολή 30.000 στρατιωτών στο Αφγανιστάν, αλλά και σχέδιο αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων από τη χώρα, από το 2011, ανακοίνωσε ο Μπαράκ Ομπάμα, απορρίπτοντας κάθε παρομοίωση με τον πόλεμο στο Βιετνάμ.  Οι πολυαναμενόμενες αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου για τη στρατηγική στο Αφγανιστάν ανακοινώθηκαν από τη Στρατιωτική Ακαδημία του Ουέστ Πόιντ, στη Νέα Υόρκη, και έρχονται σε πλήρη συμφωνία με τις προτάσεις που είχε υποβάλει ο διοικητής των δυνάμεων στην περιοχή, στρατηγός Στάνλεϊ Μακρίσταλ. Στο διάγγελμά του, ο Μπαράκ Ομπάμα δικαιολόγησε την αποστολή επιπλέον στρατευμάτων, λέγοντας πως η καταστολή των Ταλιμπάν και των εξτρεμιστών που δρουν στη χώρα είναι ζήτημα της «παγκόσμιας ασφάλειας». Στο πλαίσιο αυτό ζήτησε από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ να ενισχύσουν τη διεθνή δύναμη (ISAF), ενώ απέρριψε κάθε παρομοίωση που γίνεται με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. «Σε αντίθεση με το Βιετνάμ, οι Αμερικανοί πολίτες ‘χτυπήθηκαν’ από το Αφγανιστάν και παραμένουν στόχος των ίδιων εξτρεμιστών που συνωμοτούν εναντίον τους» υπογράμμισε. Το χρονοδιάγραμμα που ανακοινώθηκε προβλέπει τη σταδιακή αποστολή 30.000 στρατιωτών, εντός έξι μηνών. Μόλις η αποστολή ολοκληρωθεί, ο συνολικός αριθμός των Αμερικανών που θα υπηρετούν στη χώρα θα φτάνει τις 100.000. Υπογραμμίζοντας ότι οι αμερικανικές δυνάμεις βρίσκονται στο Αφγανιστάν εξαιτίας των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 από την Αλ Κάιντα, ο Μπ.Ομπάμα τόνισε πως οι Ταλιμπάν συνεργάτες τους ανασυντάσσονται, εξαπολύοντας παράλληλα καταστροφικές τρομοκρατικές επιθέσεις στο Πακιστάν. Οι αμερικανικές δυνάμεις, σύμφωνα με τον Ομπάμα, δεν είχαν την υποστήριξη που χρειάζονταν ώστε να εκπαιδεύσουν τους Αφγανούς και να συνεργαστούν με τις αρχές, προκειμένου να εδραιωθεί η ασφάλεια των πολιτών. «Είμαι βέβαιος πως τα εθνικά μας συμφέροντα υπαγορεύουν την αποστολή 30.000 στρατιωτών. Έπειτα από 18 μήνες οι στρατιώτες μας θα αρχίσουν να επιστρέφουν στην πατρίδα» διεμήνυσε. Θετικές οι αντιδράσεις Τις αποφάσεις Ομπάμα χαιρέτισαν τόσο ο ΓΓ του NATO Αντερς Φογκ Ράσμουσεν όσο και ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί. «Η απόφαση του προέδρου Ομπάμα να προβεί σε μια ουσιώδη αύξηση του αριθμού των δυνάμεων των ΗΠΑ στην επιχείρηση της οποίας ηγείται το NATO είναι απόδειξη της αποφασιστικότητας του. Η συνολική προσέγγιση που περιέγραψε είναι μια ευρύτερη πολιτική στρατηγική για την επιτυχία» ανέφερε ο Ράσμουσεν, εκφράζοντας την πεποίθηση πως και άλλες χώρες «θα αυξήσουν σημαντικά» τις δυνάμεις τους στο Αφγανιστάν. «Δεν είναι μόνο μια αποστολή των ΗΠΑ. Οι σύμμαχοι της Αμερικής στο NATO μοιράζονται τους κινδύνους, τα κόστη και τα εμπόδια αυτής της αποστολής από την αρχή» σημείωσε ο Ράσμουσεν. Από την πλευρά του, το Παρίσι χαιρέτισε τη νέα αμερικανική στρατηγική, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να στείλει και αυτό ενισχύσεις το 2010. «Η ομιλία (του Μπ.Ομπάμα) ήταν θαρραλέα, αποφασιστική και σαφής, δίνει νέα ώθηση στην διεθνή δέσμευση (στο Αφγανιστάν) και ανοίγει νέες προοπτικές» επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση. «Ο πρόεδρος προσφέρει την πλήρη υποστήριξή του και καλεί όλες τις χώρες που θέλουν να βοηθήσουν το λαό του Αφγανιστάν να το στηρίξουν» προστίθεται. Η Le Monde έγραψε ότι η Ουάσινγκτον ζητά από το Παρίσι την αποστολή άλλων 1.500 Γάλλων στρατιωτών, πλέον των 3.400 που ήδη υπηρετούν εκεί. Βρετανία, Ιταλία και Πολωνία έχουν δεσμευτεί να στείλουν ενισχύσεις, ενώ η Ουάσινγκτον υπολογίζει ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες οι σύμμαχες χώρες θα στείλουν άλλους 5.000 με 7.000 στρατιώτες.   Newsroom ΔΟΛ

Σε εξέλιξη η εκκαθαριστική επιχείρηση κατά των Ταλιμπάν – Μάχες στα ορεινά σύνορα με το Αφγανιστάν – ΕΘΝΟΣ

«E» 19/10

Ευρείας κλίμακας εκκαθαριστική επιχείρηση πραγματοποιεί απ το Σάββατο ο πακιστανικός στρατός εναντίον των Ταλιμπάν στο Νότιο Ουαζιριστάν, στα ορεινά σύνορα με το Αφγανιστάν.

Χθες, δεύτερη ημέρα των επιχειρήσεων, σφοδρή ήταν η ανταλλαγή πυρών μεταξύ των 28.000 Πακιστανών στρατιωτών που μετέχουν στην επιχείρηση και περίπου 10.000 Ταλιμπάν, αλλά και 1.000 Ουζμπέκων μαχητών και ορισμένων Αράβων εθελοντών της Αλ Κάιντα, όπως ανακοίνωναν οι πακιστανικές ένοπλες δυνάμεις.

Ο πακιστανικός στρατός ανακοίνωσε πως 60 αντάρτες και 5 Πακιστανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στις πρώτες 24 ώρες της επιχείρησης, ενώ δεν υπάρχει επιβεβαίωση των απωλειών από ανεξάρτητη πηγή.

Τουλάχιστον 100.000 άμαχοι έχουν εγκαταλείψει την περιοχή του νότιου Ουαζιριστάν, στην οποία αναμένεται να φτάσουν πακιστανικές ενισχύσεις μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ανεβάζοντας τον αριθμό των στρατιωτών από 28.000 σε 60.000. Σε διάφορες πόλεις και χωριά της περιοχής έχει επιβληθεί απαγόρευση της κυκλοφορίας. Τουλάχιστον οι 16.000 άμαχοι εγκατέλειψαν την περιοχή τις δύο, τρεις τελευταίες ημέρες.

Η ευρείας έκτασης επιχείρηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων αποτελεί απάντηση στις επιθέσεις των Ταλιμπάν το τελευταίο δεκαήμερο, στη διάρκεια των οποίων έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 150 άνθρωποι.

Σε μια επίδειξη ενότητας πριν από την εκδήλωση της επιχείρησης, κυβέρνηση και ηγέτες όλου του πολιτικού φάσματος στο Πακιστάν πρόσφεραν την πλήρη υποστήριξή τους στον στρατό, με στόχο την εξόντωση των ανταρτών.

Το Πακιστάν δέχεται ισχυρότατες πιέσεις από τις ΗΠΑ για την πάταξη των ισλαμιστικών οργανώσεων, καθώς η κυβέρνηση Ομπάμα ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά για την ενίσχυση του αριθμού των αμερικανικών στρατευμάτων στο γειτονικό Αφγανιστάν. Πολλά μέλη της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν διέφυγαν στο βορειοδυτικό Πακιστάν μετά την αμερικανική επέμβαση στο Αφγανιστάν και την ανατροπή του καθεστώτος των Ταλιμπάν το 2001.

Πακιστάν: Έκκληση για την απελευθέρωσή του απευθύνει ο Θ.Λερούνης με χειρόγραφη επιστολή – Συνεχίζεται η προσπάθεια – in.gr

Associated Press

O Έλληνας εθελοντής απήχθη από αντάρτες Ταλιμπάν (φωτ. αρχείου)

12/10/2009 Θεσσαλονίκη

Προηγούμενο άρθρο: Σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση του Θανάση Λερούνη  (9/10/2009)   Έκκληση προς την κυβέρνηση του Πακιστάν, προκειμένου να μεσολαβήσει ώστε να αφεθεί ελεύθερος απευθύνει, με χειρόγραφη επιστολή του, ο εθελοντής Θανάσης Λερούνης, ο οποίος απήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου από Ταλιμπάν. Στην επιστολή του, η οποία φέρει ημερομηνία 2 Οκτωβρίου και είναι γραμμένη στα αγγλικά, ο Θ.Λερούνης αναφέρει ότι η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο και ζητά να γίνουν δεκτοί οι όροι που θέτουν οι απαγωγείς για την απελευθέρωσή του, δηλαδή η καταβολή λύτρων 20.000 δολαρίων και η απελευθέρωση τριών ηγετικών στελεχών των Ταλιμπάν από τις πακιστανικές αρχές. «Εάν τα παραπάνω αιτήματα δεν υλοποιηθούν, με ενημέρωσε ο διοικητής των Ταλιμπάν ότι θα έχω μεγάλα προβλήματα και ότι η ζωή μου θα τεθεί σε κίνδυνο» γράφει χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα «Chitral Times», η αντιπροσωπεία με εξέχοντες μουσουλμάνους τοπικούς ηγέτες της κοιλάδας Μπουμπουρέτ, που είχε μεταβεί για δεύτερη φορά στο Νουριστάν, προκειμένου να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση του Αθανάσιου Λερούνη με τους Ταλιμπάν, γύρισε με «άδεια χέρια». Ωστόσο, μετέφερε τρία γράμματα του Έλληνα εθελοντή: ένα προς την πακιστανική κυβέρνηση, ένα προς τον Έλληνα πρεσβευτή στο Πακιστάν κι ένα προς τη ΜΚΟ «Έλληνες Εθελοντές», με την οποία συνεργαζόταν ο Λερούνης, έως την απαγωγή του. Η αποστολή είχε αναχωρήσει στα τέλη Σεπτεμβρίου, αλλά δεν κατάφερε να συναντήσει τελικά τους διοικητές των Ταλιμπάν, καθώς δεν βρισκόταν στην περιοχή Νουριστάν (του Αφγανιστάν), όπου κρατείται όμηρος. Ωστόσο, αναμένεται να επιχειρήσει να επισκεφθεί την περιοχή για τρίτη φορά, προκειμένου να επιδιώξει νέα συνάντηση με τους απαγωγείς, αλλά παραμένει άγνωστο το πότε. Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα, στις επιστολές του προς την οργάνωση των «Ελλήνων Εθελοντών» και προς την ελληνική πρεσβεία, ο Θ.Λερούνης, αναφέρει ότι είναι καλά στην υγεία του και ότι παραμένει με τους Ταλιμπάν, οι οποίοι τον ενημέρωσαν για τους όρους που θέτουν για την απελευθέρωσή του. «Εργάστηκα ως εθελοντής στις κοιλάδες των Καλάς της περιοχής του Chitral από το 1995, συμμετέχοντας σε εργασίες προς όφελος φτωχών Πακιστανών πολιτών, όπως κατασκευές σχολείων, συστημάτων ύδρευσης, κέντρων υποστήριξης μητέρων κ.α.» γράφει στην επιστολή του και συμπληρώνει ότι η πρεσβεία του Πακιστάν στην Ελλάδα είναι καλά ενημερωμένη για τις δραστηριότητες της οργάνωσης των «Ελλήνων Εθελοντών» στο Πακιστάν. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι τέσσερις «άθλοι» του Μπαράκ Ομπάμα – Tου David Ignatius, αρθρογράφου της Washington Post – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Hμερομηνία δημοσίευσης: 26-07-09

Πέρασαν έξι μήνες και τι γίνεται άραγε με την εξωτερική πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα; Ορισμένοι εμπειρογνώμονες δίνουν τα εύσημα στον πρόεδρο επειδή βελτίωσε τη ζοφερή στο εξωτερικό εικόνα της Αμερικής. Οι ίδιοι όμως προειδοποιούν ότι τα δύσκολα έρχονται.Υψίστη προτεραιότητα του Ομπάμα ήταν να αναβαθμίσει τη θέση της Αμερικής σε ένα κόσμο οργισμένο με την αλαζονεία και τη μονομέρεια της κυβέρνησης Μπους. Ο πρόεδρος πολύ σωστά αντιμετώπισε το ζήτημα σαν σοβαρή απειλή κατά της εθνικής ασφάλειας και επιστράτευσε το φυσικό του χάρισμα για να αλλάξει την εντύπωση αυτή κατεσπευσμένα. Τα κατάφερε αρκετά καλά. «Εξαλείψαμε το αντανακλαστικό του αντιαμερικανισμού, στο οποίο οφείλεται η άρνηση συνδιαλλαγής μαζί μας. Δεν έχουμε φτάσει στο τέλος της διαδρομής, αλλά απέχουμε πολύ πλέον από την αφετηρία», λέει ο Ραμ Εμάνιουελ, προσωπάρχης του Λευκού Οίκου. Η επιτυχία του Ομπάμα στην καταπολέμηση του αντιαμερικανισμού επαινέθηκε και από τον Μπρεντ Σκόουκροφτ, πρώην σύμβουλο ασφαλείας των Ρεπουμπλικανών προέδρων Τζέραλντ Φορντ και Τζορτζ Μπους του πατρός. «Ο Ομπάμα έπρεπε πρώτα να αλλάξει την κακή διάθεση και νομίζω ότι έκανε πολύ καλή δουλειά. Η μεταβολή διαθέσεων σε ολόκληρο τον κόσμο είναι αξιοσημείωτη», λέει. Το πρόβλημα στην εξωτερική πολιτική που θα ανακύψει στο μέλλον θυμίζει επισφαλές δάνειο. Στην αρχή όλα είναι φτηνά και εύκολα. Ο κόσμος είναι ανακουφισμένος με το νέο αμερικανικό πνεύμα, ο Ομπάμα έχει δημιουργήσει προσδοκίες για τη διευθέτηση δύσκολων προβλημάτων. Και εδώ όμως υπάρχει μια μεγάλη «φούσκα», που θα εμφανιστεί όταν η Αμερική και οι σύμμαχοί της θα πρέπει να λάβουν αποφάσεις με μεγάλο κόστος. Και τότε τα αποθεματικά ίσως να μην επαρκούν για την αποπληρωμή των υποχρεώσεων του Ομπάμα. Ο κίνδυνος ανυπαρξίας ισοζυγίου μεταξύ προσδοκιών και αποτελεσμάτων είναι εμφανής όσον αφορά τους τέσσερις «άθλους» του Ομπάμα, δηλαδή τη σύρραξη Ισραηλινών – Παλαιστινίων, το Ιράκ, το Ιράν και το Αφγανιστάν. Ο Ομπάμα υπήρξε τολμηρός και άσκησε πιέσεις στους Ισραηλινούς, ζητώντας τους να σταματήσουν τους εποικισμούς, ώστε να δοθούν έτσι κίνητρα στους Αραβες να προβούν σε ανάλογες υποχωρήσεις και να αναθερμανθεί η ειρηνευτική διαδικασία. Ομως η αραβική πλευρά, επιφυλακτική, ζητεί από τον Ομπάμα κάτι σαν «μεγάλη έκρηξη», δηλαδή να καταθέσει το πλαίσιο ενός παλαιστινιακού κράτους. Εάν ο Αμερικανός πρόεδρος το αποτολμήσει, θα χάσει την υποστήριξη των Ισραηλινών. Εάν δεν τολμήσει, τότε θα χάσει τους Αραβες. Στο Ιράκ στόχος είναι η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων. Τον περασμένο μήνα, όταν στον Λευκό Οίκο επικράτησε νευρικότητα εξαιτίας της βραδύτητας με την οποία συντελείται η πολιτική συμφιλίωση στο Ιράκ, ο Εμάνιουελ πρότεινε την αποστολή του αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν με την ιδιότητα του ειδικού απεσταλμένου. Ετσι το ιρακινό ζήτημα επανήλθε στο προσκήνιο, δεν είναι όμως καθόλου σαφές, ειδικά στους Ιρακινούς, ποια θα είναι μελλοντικά η ανάμειξη της Αμερικής στην προσπάθεια να αποτραπεί το χάος σε μια πάντα εύθραυστη χώρα. Οπότε και εδώ οι δύσκολες αποφάσεις θα ληφθούν στο μέλλον. Το Ιράν είναι ο μεγαλύτερος «άθλος» προς πραγμάτωση της κυβέρνησης αυτής. Ο Ομπάμα προσβλέπει σε συνομιλίες με την ιρανική ηγεσία για το θέμα του πυρηνικού προγράμματος, παρά τις ταραχές που συνόδευσαν τις εκλογές της 12ης Ιουνίου. Ο Εμάνιουελ ισχυρίζεται ότι με μια διαιρεμένη και αποπροσανατολισμένη ηγεσία, η προσέγγιση και η πίεση δεν συνιστούν αντίθετα, αλλά η προσέγγιση είναι ένα είδος πίεσης. Σωστά, αλλά τι θα γίνει όταν το Ιράν απορρίψει το αίτημα των ΗΠΑ για την περικοπή του πυρηνικού του προγράμματος; Το Αφγανιστάν χαρακτηρίζεται ήδη «Βιετνάμ του Ομπάμα» και είναι το θέμα που διχάζει την κυβέρνηση. Ο Μπάιντεν δεν είναι καθόλου βέβαιος ότι οι στρατιωτικές ενισχύσεις θα αναχαιτίσουν τους Ταλιμπάν και ζητεί αναθεώρηση της αμερικανικής στρατηγικής το φθινόπωρο, ούτως ώστε να συζητηθεί ποιοι μεγάλοι στόχοι πρέπει να μικρύνουν. Ο διοικητής της Centcom Ντέιβιντ Πετρέους πιστεύει ότι πριν από το καλοκαίρι του 2010 δεν είναι δυνατή η πλήρης αξιολόγηση της κατάστασης. Αναμένεται λοιπόν διαμάχη ως προς την ακολουθητέα πολιτική, με τις σκληρές αποφάσεις σε εκκρεμότητα. Ενας τελευταίος «άθλος» του Ομπάμα είναι να εξορθολογίσει τη διαδικασία της εξωτερικής πολιτικής. Μέχρι στιγμής η εικόνα είναι συγκεχυμένη, θυμίζει σύστημα ad hoc, κατά το οποίο σε κάθε θερμό σημείο αποστέλλεται ένας ειδικός απεσταλμένος και οι επικεφαλής, η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον και ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Τζιμ Τζόουνς, αντιμετωπίζονται ως συμβολικά πρόσωπα. «Δέστε τα αποτελέσματα», είναι η απάντηση του Λευκού Οίκου. Οπως ισχυρίζονται οι διάφοροι αξιωματούχοι, σε έξι μήνες ανέτρεψαν την προηγούμενη εικόνα της Αμερικής. Ισως να έχουν δίκιο, όμως για την ώρα δοκιμάσαμε μόνο τα ορεκτικά. Μένει το κυρίως φαγητό, χωρίς να έχουμε ιδέα τι θα είναι το επιδόρπιο.

Αφγανιστάν: Επαναστατούν ενάντια στην πατριαρχική κοινωνία οι γυναίκες – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Hμερομηνία :  22-07-09

Αφγανιστάν: Επαναστατούν ενάντια στην πατριαρχική κοινωνία οι γυναίκες Διαρκή αύξηση παρουσιάζει στην Χεράτ, την πιο συντηρητική πόλη του Αφγανιστάν, ο αριθμός των γυναικών, οι οποίες έρχονται σε αντιπαράθεση με τους νόμους της πατριαρχικής κοινωνίας και με τη βοήθεια μιας γυναικείας κοινωνικής οργάνωσης, αποφασίζουν να πάρουν διαζύγιο, επιλογή ταμπού για μία μουσουλμανική κοινωνία. «Δεν έζησα ούτε μία χαρούμενη ημέρα με το σύζυγο μου, ήταν απάνθρωπος, με χτυπούσε κάθε μέρα», λέει μία από αυτές, η 35χρονη Ζαρά, η οποία πριν καταφύγει στο διαζύγιο, είχε προσπαθήσει να αυτοπυρποληθεί για να ξεφύγει από το γάμο της. Ακόμη και τώρα αποκαλύπτει τα σημάδια που της έμειναν στο δεξί της πόδι από τα ηλεκτροσόκ στα οποία ηθελημένα την υπέβαλλε ο άνδρας της. Η Ζάρα παντρεύτηκε στα 14 και υπέφερε από την αρχή του γάμου της μέχρι που μία περιουσιακή διαφορά με τους συγγενείς του συζύγου της μετέτρεψε το γάμο της σε κόλαση. «Θέλησαν να με σκοτώσουν τρεις ή τέσσερις φορές, μία φορά με ποντικοφάρμακο, δεν μπορώ να βγω έξω εξαιτίας του διαζυγίου και με αναζητούν οι τέσσερις αδελφοί μου να με σκοτώσουν», λέει η Ζαρά, την οποία έχει αποκηρύξει ο πατέρας της και η οποία έχει χάσει την κηδεμονία των εννέα παιδιών της, επτά αγοριών και δύο κοριτσιών. Ο πρώην σύζυγος της, της είχε επιτρέψει να κρατήσει τις δύο θυγατέρες της υπό τον όρο ότι δεν θα ξαναπαντρευόταν αλλά οι οικονομικές συνθήκες σε μία χώρα, στην οποία σπάνια δουλεύουν οι γυναίκες, την ανάγκασαν να ξαναπαντρευτεί και όταν εκείνος το έμαθε, τις πήρε πίσω. Σύμφωνα με την Σουράγια Πακζαντ, η οποία λειτουργεί τον οίκο βοήθειας για γυναίκες στη Χεράτ και έχει βοηθήσει πολλές να πάρουν διαζύγιο, λέει ότι υπάρχουν προγράμματα που τις πληροφορούν για το διαζύγιο, τις αποθαρρύνουν από το να αυτοπυρπολούνται και να τις βοηθούν να αντιμετωπίσουν το νόμο περί διαζυγίου. Ο αριθμός των διαζυγίων στη Χεράτ διπλασιάστηκε πέρυσι ενώ μειώθηκε ο αριθμός των αυτοκτονιών γυναικών, από τις 98 που ήταν το 2006 στις 73, το 2008. «Όταν μειώσαμε τον αριθμό των αυτοκτονιών, αυξήθηκε ο αριθμός των διαζυγίων, διότι οι γυναίκες κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα τους αυτοπυρπολούμενες», λέει η Πακζαντ. Με βάση τον ισλαμικό νόμο του Αφγανιστάν, ένας άνδρας μπορεί να χωρίσει χωρίς να χρειάζεται τη συμφωνία της συζύγου του, αλλά αν μία γυναίκα θελήσει διαζύγιο, πρέπει να έχει την έγκριση του και χρειάζεται μάρτυρες που να καταθέσουν στο δικαστήριο ότι το διαζύγιο δικαιολογείται. «Ένας άνδρας αποφασίζει το μέλλον μιας γυναίκας με ένα κομμάτι χαρτί», λέει η επικεφαλής των εισαγγελικών αρχών της Χεράτ, Μαρία Μπασίρ. Μία γυναίκα μπορεί να ζητήσει διαζύγιο επικαλούμενη ότι ο άνδρας της απουσιάζει για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν προσφέρει στην οικογένεια, είτε οικονομικά, είτε επειδή είναι ανίκανος ή επειδή την κακομεταχειρίζεται σε σημείο που να κινδυνεύει η ζωή της. Το αντάλλαγμα για τη συμφωνία του συζύγου για το διαζύγιο είναι συνήθως η εγκατάλειψη των παιδιών, προοπτική που αποθαρρύνει πολλές κακοποιημένες γυναίκες. «Οι γυναίκες προτιμούν το θάνατο από το να αποχωριστούν τα παιδιά τους, γι’ αυτό καταφεύγουν στην αυτοκτονία ή απλώς το σκάζουν», προσθέτει η Μπασίρ, ενώ η Πακζάντ επισημαίνει τις οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες που το διαζύγιο έχει για μία γυναίκα και τονίζει ότι ο νόμος περί διαζυγίου πρέπει να αλλάξει Στη Χεράτ λειτουργεί η μοναδική σε όλο το Αφγανιστάν πτέρυγα νοσοκομείου, η οποία είναι αφιερωμένη στα θύματα αυτοπυρπολήσεων. Ένα από αυτά, είναι η 20χρονη Ζαρμπάτ, η οποία είναι τυλιγμένη σε λευκές γάζες σα μούμια, και με πολύ δυσκολία κουνά τα χείλη της και μιλά. «Αναγκάστηκα να παντρευτώ στα 14 επειδή η οικογένεια μου ήταν φτωχή, δεν είχα άλλη διέξοδο, αλλά μετά από 5 χρόνια δεν μπορούσα να το ανεχθώ, τι άλλο μπορούσα να κάνω;», ψιθυρίζει. Η οικογένεια της δεν την επισκέπτεται ποτέ. Ο γιατρός που την παρακολουθεί, ο Μοχαμέντ Αλέ Ζαλαλί επιβεβαιώνει ότι εφέτος υπήρχαν λιγότερες περιπτώσεις αυτοπυρπολήσεων. «Το πρόβλημα είναι ότι το 80% των γυναικών είναι αναλφάβητες και δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα τους και γι αυτό καταφεύγουν σε ακραία και απεγνωσμένα μέσα, όπως η αυτοκτονία», λέει ο Ζαλαλί. Από τους 85 ασθενείς που είχε πέρυσι, οι 63 πέθαναν από τα εγκαύματα που οι ίδιες είχαν προκαλέσει στον εαυτό τους. Στην οργάνωση της Πακζάντ στη Χεράτ έχει καταφύγει και μία 21χρονη από το Κουντούζ, μία πόλη, 750 χιλιόμετρα μακριά Έφυγε κρυφά από το σύζυγο της, τον οποίο είχε παντρευτεί όταν αυτή ήταν 12 και αυτός 32, γιατί την κακοποιούσε επειδή δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, αν και τρεις διαφορετικοί γιατροί είχαν διαγνώσει ότι αυτός ήταν άγονος. Τελικά συμφώνησε να της δώσει το διαζύγιο αλλά ζητά να του πληρώσει 60.000 αφγκανί (περίπου 9000 ευρώ) για να τον αποζημιώσει για τα έξοδα του γάμου ή να του βρει άλλη σύζυγο. Η συγκεκριμένη γυναίκα όμως, η οποία φορά λευκό τσαντόρ διακοσμημένο με λουλούδια, είναι μορφωμένη και εργάζεται σε πολλές δουλειές για να τον αποζημιώσει. «Ελπίζω ότι μια μέρα, θα είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε άλλες γυναίκες, έτσι ώστε να μην είμαστε αδύναμες, όπως όλος ο κόσμος νομίζει. Δεν είμαστε αδύναμες, η ιστορία μας επέβαλε την αδυναμία», λέει η Πακζάντ. www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατά της Γαλλίας στρέφεται η Αλ Κάιντα μετά το «όχι» στη μπούργκα – Απειλεί με επιθέσεις – ΤΟ ΒΗΜΑ

Παρίσι – Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009 [ 11:53 ]

Με επιθέσεις στο έδαφος της Γαλλίας απειλεί η Αλ Κάιντα, μετά τη δήλωση του Νικολά Σαρκοζί ότι η μπούρκα δεν είναι ευπρόσδεκτη στη χώρα του, επειδή -όπως είπε- αποτελεί «σύμβολο υποταγής».

«Δεν θα ανεχθούμε τέτοιες προκλήσεις και αδικίες και θα πάρουμε εκδίκηση» αναφέρει σε ανακοίνωσή του που δημοσιεύθηκε στο Διαδίκτυο ο Αμπού Μουσάμπ Αμπντούλ Ουαντούντ, ο οποίος αυτοαποκαλείται «αρχηγός της Αλ Κάιντα στη Βόρεια Αφρική.

«Οι μουσουλμάνοι αδελφοί μας κυρίως στη Γαλλία, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, ανησυχούν ιδιαίτερα για τις αποφάσεις των Γάλλων πολιτικών και των ηγετών τους, καθώς και για τη συνεχή παρενόχληση που υφίσταται ο λαός μας σχετικά με το θέμα της μπούρκα» αναφέρεται στην ανακοίνωση, η αυθεντικότητα της οποίας δεν έχει εξακριβωθεί.

Την περασμένη εβδομάδα ο Γάλλος πρόεδρος είχε δηλώσει από το βήμα του Κοινοβουλίου πως η μπούρκα αποτελεί «σύμβολο υποταγής και υποβιβασμού» των γυναικών και δεν είναι αποδεκτή στη γαλλική επικράτεια.

Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ WALL STREET JOURNAL – Η μεταστροφή του κ. Ομπάμα (H ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ)

Η άποψη Μπους!

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ (Έντυπη έκδοση) Παρασκευή, 22 Μαϊου 2009 07:00

Ο Μπαράκ Ομπάμα κληρονόμησε μια πολιτική εθνικής ασφάλειας, την οποία προεκλογικά απέρριπτε, αλλά τώρα ως πρόεδρος την ενστερνίζεται. Για παράδειγμα, διατήρησε τα στρατοδικεία του Τζορτζ Μπους, στα οποία εκδικάζονταν οι υποθέσεις των υπόπτων για τρομοκρατία, αφού προηγουμένως τα είχε χαρακτηρίσει «τεράστια αποτυχία» και «νομική μαύρη τρύπα».

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας το περασμένο καλοκαίρι υποστήριζε ότι το «δικαστικό σύστημα είναι ικανό να καταδικάσει τρομοκράτες». Μόλις όμως ανέλαβε τα προεδρικά του καθήκοντα κατάλαβε ότι τελικά δεν ήταν.

Καθ’ όλη την προεκλογική του εκστρατεία ο κ. Ομπάμα ασκούσε δριμεία κριτική στη στρατηγική αντιμετώπισης τρομοκρατικών απειλών του κ. Μπους στο Ιράκ, επιμένοντας ότι δεν μπορεί να πετύχει. Νωρίτερα φέτος, όταν ξέσπασε ένα κύμα βίας στο Αφγανιστάν, ο κ. Ομπάμα διέταξε την αποστολή περισσότερων στρατιωτών στη χώρα, εφαρμόζοντας στο Αφγανιστάν την ίδια στρατηγική που χρησιμοποίησε ο Τζορτζ Μπους στο Ιράκ.

Ως υποψήφιος ο κ. Ομπάμα υποσχέθηκε να λήξει τον πόλεμο στο Ιράκ, αποσύροντας τα στρατεύματα το Μάρτιο του 2009. Ως πρόεδρος καθυστέρησε την αποχώρηση και δήλωσε ότι στο Ιράκ θα παραμείνουν περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες.

Είδαμε επίσης μια μεταστροφή του κ. Ομπάμα και στο εσωτερικό μέτωπο. Προεκλογικά δεσμευόταν για «υπεύθυνες οικονομικές πολιτικές», υποστηρίζοντας ότι το «αυξανόμενο χρέος είναι ένας κρυμμένος εγχώριος εχθρός». Όμως η συντηρητική οικονομική ρητορική του κ. Ομπάμα, προδίδεται από τις φιλελεύθερες πράξεις του.

Η προσαρμογή σε δεδομένες συνθήκες είναι ένα πράγμα. Όμως το να κυβερνάς σε πλήρη αντίθεση με όσα προεκλογικά είχες υποσχεθεί είναι κάτι διαφορετικό. Η μεταστροφή του κ. Ομπάμα όσον αφορά στην εθνική ασφάλεια υπήρξε σοφή, στο εσωτερικό όμως μέτωπο ήταν επιβλαβής.

Και στις δύο περιπτώσεις πάντως μάθαμε κάτι για τον κ. Ομπαμα. Αυτό που τον καθοδηγούσε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του καμπάνιας ήταν η επιθυμία του να γίνει αρεστός. Προεκλογικά άρθρωσε ακραία ρητορική από τα αριστερά για την εθνική ασφάλεια και να ανακαλύψουμε αργότερα ότι οι προεκλογικές του δεσμεύσεις ήταν ρηχές και συγκρούονταν με τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Είτε ο κ. Ομπάμα έχει περιορισμένη αντίληψη για το τι περιλαμβάνει η άσκηση των προεδρικών καθηκόντων του, είτε χρησιμοποίησε συγκεκριμένη ρητορική για να παραπλανήσει την κοινή γνώμη. Καμία από τις δύο πιθανότητες δεν είναι ενθαρρυντικές. Η Αμερική έχει τώρα έναν πρόεδρο πολύ διαφορετικό από τον άνθρωπο εκείνο που πέρυσι προωθούσε τον εαυτό του για το αξίωμα.

KARL ROVE, πρώην ανώτατος σύμβουλος και αναπληρωτής προσωπάρχης του προέδρου Τζορτζ Μπους
——————————————————————————–