Η Κύπρος και το πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κων/πολης τον Σεπτέμβριο του 1955 – της Χριστιάννας Λούπα

 Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που καινούριες ιδέες κάνουν την εμφάνισή τους, όπως το πνεύμα της απελευθέρωσης των λαών από κάθε είδους δουλεία και ξενοκρατία και μέσα στο διεθνές κλίμα κατάλυσης της αποικιοκρατίας, η Κύπρος φαίνεται να διεκδικεί τα δικαιώματά της περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Ήδη από το 1947, η ελληνική Βουλή έχει πάρει ομόφωνη απόφαση υπέρ της αυτοδιάθεσης της Κύπρου – πλατωνική ενέργεια χωρίς καμία ιδιαίτερη βαρύτητα ωστόσο.

Η άνοδος στον αρχιεπισκοπικό θρόνο του Μακαρίου Γ΄ το 1950, θα αποτελέσει αποφασιστικό βήμα στον κυπριακό αγώνα, ενώ το ιστορικό δημοψήφισμα που θα διεξαχθεί, δεν είναι τίποτε άλλο παρά παλλαϊκή διακήρυξη υπέρ της Ένωσης με την Ελλάδα. Οι τόμοι εκείνοι με τις υπογραφές του κυπριακού λαού στάλθηκαν στην Ελλάδα και δυστυχώς, λόγω της αδιαφορίας των ελληνικών κυβερνήσεων, κατέληξαν στη βιβλιοθήκη της Βουλής.

Πράγματι, οι ελληνικές κυβερνήσεις αρνούνται να εναντιωθούν στην Αγγλία, με εξαίρεση τον Παπάγο, που προσφεύγει μάλλον μάταια στον ΟΗΕ, γεγονός που αναγκάζει τους Κυπρίους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, αρχίζοντας το 1955 ένοπλο αγώνα που θα κρατήσει τέσσερα χρόνια. Τέσσερα χρόνια γεμάτα αίμα και θυσίες των Κυπρίων, με σκληρά αντίποινα των Άγγλων. Και η Τουρκία, που μέχρι τότε σιωπούσε επικίνδυνα κάνει την αιφνιδιαστική επίθεσή της, πυροδοτώντας ακόμα περισσότερο τη φορτισμένη ατμόσφαιρα.

Στην Αθήνα, αλλά και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους με πλακάτ και σημαίες, διαδηλώνοντας με πρωτόγνωρο πάθος υπέρ της Ένωσης της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα, υπέρ «των παιδιών της ΕΟΚΑ» και του Γρίβα. Είναι από τις ελάχιστες φορές που σύσσωμη η χώρα είναι ταγμένη σε έναν σκοπό.

Όμως, όσο κι αν ο λαός στέλνει κραυγές απελπισίας, όσο κι αν το αίμα ρέει άφθονο στην Κύπρο, δεν υπάρχει δυστυχώς ένας στιβαρός εθνικός ηγέτης που να αναλάβει τις ευθύνες μιας ριζικής απόφασης. Παράλληλα η Μεγάλη Βρετανία έχει αρχίσει να ενθαρρύνει την ανάμιξη της Άγκυρας ολοένα και περισσότερο, σαν μέρος του καλοστημένου σχεδίου της, που αποκαλύφθηκε στην Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου. Εκεί, ο εκπρόσωπος της Τουρκίας, Ζουρλού, δήλωσε κατηγορηματικά στους δημοσιογράφους: «Η κυβέρνησίς μου έπαψε να ενδιαφέρεται δια την παρούσαν Διάσκεψιν. Διακόπτομεν την συμμετοχήν μας. Ο λόγος είναι ότι θεωρούμε απαράδεκτον το ελληνικόν αίτημα δι αυτοδιάθεσιν της Κύπρου. Εάν η Ελλάς επιμένει, ας διαλέξει μεταξύ της Κύπρου και της φιλίας μας.»

Σαν «διπλωματική χειροβομβίδα» χαρακτηρίστηκε αυτή η δήλωση, που έθετε για μια ακόμα φορά την Ελλάδα αντιμέτωπη με δύο ισχυρότατους αντιπάλους. Αναστάτωση μεγάλη άρχισε να επικρατεί στη χώρα μας, καθώς κλίμα πολέμου βάραινε την ατμόσφαιρα. Ο πανικός έκανε τον κόσμο να αδειάσει τα ράφια των καταστημάτων κι όλοι ήταν προετοιμασμένοι για το χειρότερο.

Η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει ωστόσο, ήταν όταν λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις του Ζουρλού εξερράγη ωρολογιακή βόμβα στο Γενικό Προξενείο της Τουρκίας στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα μόλις είχε αρχίσει η Διεθνής Έκθεση. Όπως απέδειξαν οι ανακρίσεις, αυτή ήταν η αρχή ενός καλομελετημένου σχεδίου της Άγκυρας προκειμένου να ξεκινήσουν ταραχές, αφού η βόμβα είχε τοποθετηθεί από την τουρκική οργάνωση «Η Κύπρος είναι τουρκική», στενά συνεργαζόμενη με την τουρκική κυβέρνηση.

Έτσι, την επόμενη μέρα, παράρτημα τουρκικής εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη διατυμπάνιζε πως Έλληνες είχαν πυρπολήσει το σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη! Η διάδοση αυτή, πέρα για πέρα ψεύτικη και ανυπόστατη – αφού οι ίδιοι οι Τούρκοι προέβησαν στη βομβιστική ενέργεια, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα – ήταν αρκετή για να φουντώσει τα αλαλάζοντα πλήθη των Τούρκων, που ξεχύθηκαν στους δρόμους της Βασιλεύουσας, κραδαίνοντας λοστούς, απειλώντας θεούς και δαίμονες κι αρχίζοντας με λύσσα το καταστροφικό έργο τους. Ένα έργο που πάμπολλες φορές έχουμε δει να παίζεται με πρωταγωνίστρια την Τουρκία. Ένα έργο τρόμου, που οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά και σίγουρα παραπέμπει στις μέρες εκείνες που η χώρα μας έζησε τον ανατριχιαστικό εφιάλτη της μικρασιατικής καταστροφής.

Τη νύχτα της 6ης προς 7ης Σεπτεμβρίου 1955 αφηνιασμένα και οπωσδήποτε κατευθυνόμενα πλήθη επιτέθηκαν σε ελληνικά καταστήματα και σπίτια, αλλά και σε εκκλησίες, που φρόντισαν να βεβηλώσουν με τη γνωστή τους βαρβαρότητα, ποδοπατώντας τις εικόνες και καταστρέφοντας τα πάντα. Μολονότι τα πλήθη είχαν εντολή να μην πειράξουν ανθρώπους, υπήρξαν 3 νεκροί, 30 τραυματίες και εκατοντάδες βιασμοί. Οι υλικές καταστροφές ήταν ανυπολόγιστες. 5538 ακίνητα λεηλατήθηκαν, 33 εκκλησίες και 2 μοναστήρια. Οι ελληνικές περιουσίες είχαν γίνει θρύψαλα και ο,τιδήποτε ελληνικό είχε σωριαστεί σε ερείπια. Καταστήματα, μονοκατοικίες, διαμερίσματα, εκκλησίες, αυτοκίνητα έχασκαν μπαρουτοκαπνισμένα, ενώ οι λεηλασίες και οι αρπαγές έδιναν κι έπαιρναν.

Η Σμύρνη άλλωστε δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη στις εκδηλώσεις … πολιτισμού των άξεστων Αγαρηνών, τις οποίες δυστυχώς γνώριζε καλά από το 1922. Ταυτόχρονα σχεδόν ξέσπασαν ταραχές και στην πρωτεύουσα της Ιωνίας, όπου πρώτος στόχος ήταν το ελληνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση, το οποίο και πυρπολήθηκε. Η ελληνική σημαία ξεσκίστηκε με λύσσα, ενώ η παρακείμενη εκκλησία, όπου εκκλησιάζονταν οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟ, δεν είχε καλύτερη τύχη. Εικόνες και καντήλια θρυμματίστηκαν κι ο Επιτάφιος πετάχτηκε στο δρόμο. Τα σπίτια των αξιωματικών και το ελληνικό προξενείο είχαν επίσης οικτρό τέλος.

Ο πρωθυπουργός Μεντερές εξ άλλου είχε το θράσος να κάνει και δηλώσεις: «Αυτό που έγινε δεν μπορεί παρά να είναι έργο κομμουνιστών. Έπληξε την τιμή του έθνους!» Πέντε χρόνια αργότερα ωστόσο το στρατιωτικό καθεστώς που τον ανέτρεψε και τον απαγχόνισε τον κατηγόρησε απερίφραστα ότι αυτός είχε οργανώσει τα επεισόδια του Σεπτεμβρίου του 1955.
Πράγματι, η αστυνομία κατάφερε να συλλάβει τους ενόχους, που ομολόγησαν Ο ένας ήταν ο Hasan Ucar, κλητήρας του τουρκικού προξενείου της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο σπίτι του Κεμάλ κι ο άλλος ο Octay Engin από την Κομοτηνή, που το κράτος τον είχε βοηθήσει μάλιστα να μπει στη Νομική Σχολή και ο οποίος έγινε αργότερα νομάρχης Nevsehir! Αλλά και πολλοί απ’ αυτούς που συνελήφθησαν στην Κωνσταντινούπολη ομολόγησαν ότι είχαν πάρει κατεύθυνση από το Δημοκρατικό Κόμμα.

Οι ένοχοι άλλωστε αποκαλύφθηκαν και από τα αρχεία του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας, σύμφωνα με τα οποία το πογκρόμ αυτό ήταν η πρώτη μαζική επιχείρηση που διοργανώθηκε από το εν λόγω Γραφείο. Και εξ οικείων τα βέλη λοιπόν!

Όσο για τους Έλληνες, εγκατέλειψαν οριστικά την Πόλη και ακόμα περιμένουν τις αποζημιώσεις για τις κατεστραμμένες περιουσίες τους…

Εγκρίθηκαν στις ΗΠΑ τα εμβόλια της νέας γρίπης – Χορήγηση από τον Οκτώβριο – ΤΟ ΒΗΜΑ

 

 Ουάσινγκτον – Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009  [ 15:18 ]

Σχετικοί Σύνδεσμοι

US Food and Drug Administration (FDA)

 

Τέσσερα από τα πέντε εμβόλια κατά της γρίπης 2009 Η1Ν1 που έχει παραγγείλει η αμερικανική κυβέρνηση έλαβαν εγκρίθηκαν από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και η χορήγησή τους μπορεί να αρχίσει τον Οκτώβριο σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, ανακοίνωσε η υπουργός Υγείας των ΗΠΑ.

Η Ουάσινγκτον έχει παραγγείλει συνολικά 195 εκατομμύρια δόσεις των εμβολίων και οι πρώτες 45.000 δόσεις θα αρχίσουν να χορηγούνται την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου σε 90.000 σημεία όπως σχολεία και κλινικές, είπε ενώπιον του Κογκρέσου η υπουργός Υγείας Καθλίν Σιμπέλιους.

«Θα έχουμε αρκετά εμβόλια για όλους» υποσχέθηκε.

Προτεραιότητα στον εμβολιασμό θα έχουν οι έγκυες, τα βρέφη και τα παιδιά ηλικίας έξι μηνών έως 24 ετών, οι χρόνιοι ασθενείς με άσθμα, καρδιοπάθεια ή διαβήτη ηλικίας κάτω των 65 ετών και οι εργαζόμενοι σε υπηρεσίες Υγείας.

Η FDA διαβεβαίωσε ότι τα εμβόλια κατά της γρίπης των χοίρων είναι εξίσου ασφαλή με τα εμβόλια κατά της εποχικής γρίπης: «Τα εμβόλια κατά του Η1Ν1 που εγκρίθηκαν σήμερα υποβάλλονται από την FDA στην ίδια εποπτεία της παραγωγής, τον ίδιο έλεγχο ποιότητας προϊόντων και τις ίδιες διαδικασίες διάθεσης των παρτίδων όπως τα εμβόλια κατά της εποχικής γρίπης» δήλωσε ο Δρ Τζέσε Γκούντμαν, επιστημονικός υπεύθυνος της υπηρεσίας.

Η έγκριση αφορά τα εμβόλια της αυστραλιανής CSL, της ελβετικής Novartis, της γαλλικής Sanofi-Pasteur και της αμερικανικής MedImmune, η οποία ανέπτυξε το μοναδικό εμβόλιο σε μορφή ρινικού σπρέι. Την έγκριση της FDA αναμένει τώρα και μια πέμπτη φαρμακοβιομηχανία, η βρετανική GlaxoSmithKline.

Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών σε ενήλικες, οι οποίες ξεκίνησαν τον Αύγουστο, μια δόση αρκεί για να προσφέρει επαρκή απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε διάστημα οκτώ έως δέκα ημερών.

Κλινικές δοκιμές σε παιδιά βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, ενώ οι πρώτες μελέτες σε εγκύους μόλις ξεκίνησαν, ανέφερε στο Κογκρέσο η Αμερικανίδα υπουργός Υγείας.

Αδεια κυκλοφορίας εμβολίων για τη γρίπη Η1Ν1 έχουν λάβει και τρεις εταιρείες και ινστιτούτα στην Κίνα. Πρόκειται για τις Sinovac Biotech, Hualan Biological Engineering και το Ινστιτούτο Βιολογικών Επιστημών της Σαγκάης.

Ο εφιάλτης του φασισμού περιπολεί στους δρόμους – Ομάδες νεοφασιστών ανέλαβαν να «επαγρυπνούν» στις πόλεις της Ιταλίας – ΤΑ ΝΕΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009   

Με την ενθάρρυνση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ομάδες ακροδεξιών περιπολούν στους δρόμους των ιταλικών πόλεων ως «επιτροπές επαγρύπνησης» κατά της εγκληματικότητας, αφυπνίζοντας φόβους για επιστροφή στον φασισμό.

OΓκαετάνο Σάγια δεν κρύβει την οργή του για την αναταραχή που προκάλεσαν τα εμβλήματα που επελέγησαν για τις περιπόλους των βιτζιλάντες που δημιούργησε πρόσφατα το αναγεννηθέν νεοφασιστικό κόμμα του, το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα- Εθνική Δεξιά (ΜSΙ-DΝ). Ανάμεσά τους είναι ο αυτοκρατορικός αετός που φορούσαν οι μελανοχίτωνες του Μουσολίνι. «Οι αετοί στα σήματά μας είναι ρωμαϊκοί, όχι φασιστικά εμβλήματα», λέει στην Κριστίν Τόμι των βρετανικών «Σάντεϊ Τάιμς». «Αποτελούν μέρος της ιστορίας μας».

Τους μαχαίρωσαν
Η Ρώμη έχει σήμερα, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της, δεξιό δήμαρχο, τον Τζάνι Αλεμάνο, ο οποίος μάλιστα δεν είναι απλώς δεξιός, αλλά πρώην ακτιβιστής νεοφασίστας. Εξελέγη χάρη στη γενική υστερία που επικράτησε στην πρωτεύουσα μετά τον φόνο της συζύγου ενός αξιωματικού από έναν Ρομ. Τέσσερις Ρομά που επαιτούσαν στο κέντρο της Ρώμης ξυλοκοπήθηκαν και μαχαιρώθηκαν, καταλύματα μεταναστών πυρπολήθηκαν σε όλη την Ιταλία και ο νεοφασίστας Αλεμάνο κέρδισε τις δημοτικές εκλογές. Αλλά ο μεγάλος κερδισμένος ήταν ο Μπερλουσκόνι, ο οποίος κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές προτείνοντας στους φοβισμένους Ιταλούς ένα «πακέτο μέτρων εθνικής ασφαλείας», που κατέστησε την εγκληματικότητα συνώνυμη με τη λαθρομετανάστευση. Και πρόσφατα νομιμοποίησε τις περιπόλους των νεοφασιστών, της Ιταλικής Εθνοφρουράς (Guardia Νazionale Ιtaliana), όπως αυτοαποκαλέστηκαν. Ο Μουσολίνι
Ο Σάγια καυχάται στους «Σάντεϊ Τάιμς» ότι χιλιάδες Ιταλοί ζητούν να συμμετέχουν σ΄ αυτές τις περιπόλους. Τα μέλη τους φορούν μαύρα στρατιωτικά πηλήκια με τον αυτοκρατορικό αετό, μαύρα γάντια, μαύρες γραβάτες, χακί πουκάμισα και περιβραχιόνια με το σύμβολο του μαύρου ήλιου που συνδέεται με τον ναζισμό. Ιταλοί εισαγγελείς άρχισαν αμέσως έρευνα, καθώς τα ναζιστικά και τα φασιστικά σύμβολα έχουν απαγορευθεί στην Ιταλία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως ο 52χρονος Σάγια είναι σίγουρος ότι η έρευνα θα μπει σιωπηρώς στο αρχείο.
Το τζίνι της οχλοκρατίας ζωντανεύει

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΛΩΣ ΕΝΘΕΡΜΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ. Πώς μπορεί να έχει κανείς αντίρρηση σ΄ αυτό;

Υποστηρίζουμε τον υπερεθνικισμό. Υπερασπιζόμαστε την ιστορία μας», λέει στη δημοσιογράφο της βρετανικής εφημερίδας ο Σάγια. «Ο Μουσολίνι ήταν ένας σπουδαίος άνδρας που εμπνεόταν από πραγματική αγάπη για το έθνος του. Ήταν νόμιμος ηγέτης, όχι δικτάτορας».

Πάντως και ο Μπερλουσκόνι φαίνεται πως έχει συνειδητοποιήσει ότι το παρατράβηξε με την υποστήριξη των βιτζιλάντες. Έπειτα από συγκρούσεις με αριστερούς στη Μάσα της Τοσκάνης, ο υπουργός Εσωτερικών Ρομπέρτο Μαρόνι επέβαλε περιορισμούς: οι περιπολίες τους δεν πρέπει να έχουν πάνω από τρία μέλη, δεν πρέπει να φορούν στολές στρατιωτικού στυλ και πρέπει να είναι «οπλισμένοι» μόνο με γουόκι τόκι και κινητά για να ειδοποιούν την αστυνομία. Όμως το «τζίνι» της οχλοκρατίας έχει βγει από το μπουκάλι του.

Κάποιοι ιερωμένοι… αλλιώτικοι από τους άλλους! – της Χριστιάννας Λούπα

Οι τεράστιες εκκλησίες, τα πολυτελή μοναστήρια, οι χλιδάτοι γάμοι, οι πολυέξοδες κηδείες έχουν άραγε καμία σχέση με τον χριστιανισμό, τη στιγμή που κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά τα παιδιά του Θεού ζουν αγκαλιά με το θάνατο κι ο Χριστός καθημερινά ξανασταυρώνεται σε μια ήπειρο καταραμένη και λεηλατημένη; Εκεί που κάποιοι ιεραπόστολοι που – με κίνδυνο ζωής – έχουν ταχθεί στην πραγματική υπηρεσία του Θεού και, αντιμέτωποι με θανατηφόρες επιδημίες και συχνά εμπόλεμες καταστάσεις, πασχίζουν να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο και να δημιουργήσουν βιώσιμες συνθήκες για τους απόκληρους της ζωής.

«Βρίσκομαι έξω από την καλύβα μου στο Βόρειο Καμερούν, το 2005, μία κοπέλα έρχεται και κρατάει τέσσερα πράγματα που έμοιαζαν με καρπούς. Βγάζει το πανί και αποκαλύπτονται τα τετράδυμα που είχε γεννήσει πριν από λίγο. Το μόνο που ζητούσε ήταν ένα κομμάτι ύφασμα για να τα ντύσει. Φέτος που πήγα, έμαθα ότι είχαν πεθάνει τα δυο και επέζησαν τα άλλα δύο. Αυτή είναι δυστυχώς η δυσκολία της καθημερινότητας στην Αφρική». Αυτά τα λόγια ανήκουν στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο (Έθνος, 12/6/09).

Πράγματα αυτονόητα για μας τους Δυτικούς, όπως το νεράκι που τρέχει από τη βρύση, είναι πιο πολύτιμα κι από χρυσάφι στη Μαύρη Ήπειρο, που ο κόσμος πεθαίνει από την έλλειψή του. Σήμερα, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας έχει επιτύχει να κατασκευάσει 500 πηγάδια με χειροκίνητες αντλίες και 100 πηγάδια με μοτέρ σε όλη την Αφρική, μια ανεκτίμητη «περιουσία» για τους κατοίκους της Μαύρης Ηπείρου.

Γράφει σ’ ένα μήνυμά του ο Μητροπολίτης Καμερούν Γρηγόριος: «Στο Βόρειο Καμερούν ένας μικρός είχε ξεχωρίσει από τ’ άλλα παιδιά. Γιόρταζαν τη θεμελίωση μιας νέας εκκλησίας στο χωριό τους. Δεν ξέρω γιατί, αλλά τούτη η εικόνα τράβηξε την προσοχή μου. Έμεινα να τον παρακολουθώ από μακριά. Εμοιαζε το ύφος του σαν να μην ήταν της ηλικίας του. Σαν κάτι να τον απασχολούσε. Έλα κοντά μας, μη φοβάσαι του είπα, με όποιον τρόπο μπορούσα κι όσο πιο σιγά γινόταν. «Δεν θέλω να έλθω μαζί σας, γιατί στην εκκλησία που θα φτιάξετε θα ναι πάντα ο Χριστός εσταυρωμένος, όπως και στην άλλη Εκκλησία στο διπλανό χωριό. Δεν θέλω να βλέπω τον Χριστό να πονάει στο Σταυρό», ήταν η απάντηση του παιδιού.

Συσσίτια, σχολεία, ορφανοτροφεία, γεωτρήσεις, κλινικές, είναι μερικά μόνο από τα έργα, τα οποία έχει υλοποιήσει η Ορθόδοξη Ιεραποστολή για την αρωγή των γηγενών. Σε μια ήπειρο όπου το AIDS ξεκληρίζει ολόκληρες οικογένειες και χωριά, η ελονοσία και η ιλαρά – ασθένειες αστείες πλέον στον πολιτισμένο κόσμο – αποδεκατίζουν τον πληθυσμό κι οι άνθρωποι πρέπει να διανύσουν χιλιόμετρα ολόκληρα για να εξασφαλίσουν λίγο νεράκι, πολύ συχνά μολυσμένο και θανατηφόρο, κάθε μικρή βοήθεια μπορεί να σώσει μια ζωή.

Οι ιερωμένοι στην Αφρική, σαν άλλοι μαθητές του Χριστού, κάτω από αδιανόητες για μας συνθήκες διανύουν απροσπέλαστες περιοχές, κάτω από 45^ο C, προκειμένου να φτάσουν και στο πιο απομακρυσμένο και ξεχασμένο χωριό και όχι μόνο να διδάξουν το λόγο του Θεού, αλλά να ανακουφίσουν κιόλας τα παιδιά Του  με όποιον τρόπο μπορούν.

Στην Τανζανία, όπου εκτελεί σημαντικό έργο ο Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως και Σεϋχελλών Νήσων, Δημήτριος, δύο στα δέκα παιδιά πεθαίνουν από AIDS, μεγάλος αριθμός παιδιών μένει ανάπηρος λόγω πολιομυελίτιδας, ενώ το γενικό ποσοστό θνητότητας είναι πολύ υψηλό, εξαιτίας της έλλειψης τροφής και πόσιμου νερού και των τροπικών ασθενειών. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά μέσο όρο οι γυναίκες ζουν 45 χρόνια.

«Μούγκου ακού μπαρίκι Σάνα», «Να σας ευλογεί ο Θεός, κύριε», είναι η ευχή που  δίνει στον Μητροπολίτη Δημήτριο το ποίμνιό του, που έχει διανύσει πολύ δρόμο κάτω από τον καυτό ήλιο της Αφρικής για να παρευρεθεί στη λειτουργία, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του. Κι ο αξιέπαινος ιερωμένος έχει ήδη εισπράξει την αμοιβή του…  

 

  

“Ritual Fire Dance” (Η τελετουργία του χορού της φωτιάς) – Manuel de Falla (1876 – 1946) – Πιάνο: Αρθούρος Ρουμπινστάιν – Δεκαετία 1940 – (πολύ σπάνιο video)

Ο Πόρος εκπέμπει S.O.S.! – “Αυτή θα είναι η ταφόπλακα του Πόρου που γνωρίζαμε” – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 

«Αυτή θα είναι η ταφόπλακα του Πόρου που γνωρίζαμε»

Της Λινας Γιανναρου

Μια ακόμη τουριστική σεζόν έκλεισε με επιτυχία στον Πόρο. «Πόσες τέτοιες απομένουν ακόμα στο νησί είναι βέβαια θέμα προς συζήτηση», όπως είπε στην «Κ» κάτοικος του Πόρου εκφράζοντας την πικρία του για τη δρομολογούμενη μετατροπή του νησιού σε Περιοχή Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ). «Αυτή θα είναι η ταφόπλακα του Πόρου. Τουλάχιστον όπως τον γνωρίζαμε».

Πράγματι, ο Πόρος αποτελεί μία από τις ΠΟΑΥ που προωθεί το ΥΠΕΧΩΔΕ στο πλαίσιο της προσπάθειας να μπει τάξη στο χώρο των ιχθυοκαλλιεργειών (αναμένεται να θεσμοθετηθούν με το Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο των Υδατοκαλλιεργειών). Αυτό σημαίνει ωστόσο ότι στον Πόρο θα συγκεντρωθούν όλες οι μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας της Περιφέρειας Αττικής, γεγονός που, όπως καταγγέλλουν τα μέλη της Πρωτοβουλίας για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος του Πόρου, θα αλλάξει άρδην το χαρακτήρα του νησιού, μετατρέποντάς το από τουριστικό προορισμό σε ιχθυο-βιομηχανική ζώνη.

Ο Πόρος ήδη ζει τις συνέπειες της εγκατάστασης εκεί τεσσάρων μεγάλων ιχθυοτροφικών μονάδων -και κυρίως της διαρκούς, και συχνά «άτυπης», επέκτασής τους. Τα εκμισθωμένα θαλάσσια στρέμματα ιχθυοκαλλιέργειας (το εμβαδόν των κλωβών) από 40 το 2000 έχουν φθάσει τα 165 σήμερα. Εκτιμάται ότι, σε περίπτωση χαρακτηρισμού του Πόρου ως ΠΟΑΥ, τα κατειλημμένα στρέμματα θα εκτιναχθούν στα 1.069 για τον Πόρο και στα 3.040 για τα Μέθανα. Η γιγάντωση των ιχθυοτροφείων σημαίνει αύξηση της παραγωγής, και βέβαια των αποβλήτων τους. Αναλύσεις που πραγματοποίησε το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών, που κατέφθασε στο νησί με έξοδα των κατοίκων, κατέδειξαν υπερβάσεις των επιτρεπόμενων ορίων σε τρεις από τις επτά παραμέτρους και στα 57 σημεία δειγματοληψίας! Τα αποτελέσματα αυτά αμφισβητήθηκαν επισήμως, ωστόσο η πρωτοβουλία των κατοίκων βρήκε… σύμμαχο στο πρόσωπο του νομάρχη Πειραιά. Σε έγγραφό του, ο κ. Γ. Μίχας αναφέρει ότι από ελέγχους που έχει πραγματοποιήσει η νομαρχία «έχουν προκύψει ξεκάθαρα στοιχεία αυξανόμενης παραβατικότητας ως προς τους Εγκεκριμένους Περιβαλλοντικούς Ορους των ιχθυοκαλλιεργειών… με δυσμενείς επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και τον τουρισμό».

«Ο Πόρος σήμερα, με τις περισσότερες ακτές του κατειλημμένες από ιχθυοτροφικές μονάδες, μολυσμένες και ακατάλληλες για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, είναι το νησί με τη μικρότερη ίσως αναλογία μήκους ελεύθερων ακτών ανά κάτοικο σε όλη την Ελλάδα», αναφέρουν τα μέλη της Πρωτοβουλίας, καταγγέλλοντας το Δήμο Πόρου για αδράνεια. Πράγματι, η δημοτική αρχή δεν «συστρατεύθηκε» με τους κατοίκους όταν εκείνοι κατέθεσαν ψήφισμα διαμαρτυρίας στους αρμόδιους υπουργούς για το σχέδιο χαρακτηρισμού του Πόρου ως ΠΟΑΥ, ενώ τον περασμένο Μάιο το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισε «μέχρι την έκδοση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου όπου θα καθορίζονται οι Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών, να μην εκδοθεί καμία πράξη (που αφορά τη λειτουργία ιχθυοκαλλιεργειών στον Πόρο)». «Η τουριστική σεζόν τελείωσε, κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει για δυσφήμιση του νησιού», αναφέρει στην «Κ» μέλος της Πρωτοβουλίας. «Ωρα είναι να κοιτάξουμε το πρόβλημα κατάματα».

Σοκαρισμένοι από την καταστροφή

Μαγεμένο από την ομορφιά των ελληνικών βυθών και σοκαρισμένο με την οικολογική καταστροφή που έχει επιτελεσθεί σε αυτούς δήλωσε το πλήρωμα του Rainbow Warrior της Greenpeace, που αγκυροβόλησε ύστερα από έναν χρόνο έρευνας της υποθαλάσσιας ζωής στις Βόρειες Κυκλάδες. «Οι Β. Κυκλάδες πληρούν όλες τις προϋποθέσεις, ώστε να ανακηρυχθούν θαλάσσια καταφύγια», επισήμανε η κ. Αντζελα Λάζου, υπεύθυνη της εκστρατείας για τη θάλασσα στη Greenpeace σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε χθες παρουσία των βουλευτών Δ. Παπαδημούλη (ΣΥΡΙΖΑ) και Σπ. Κουβέλη (ΠΑΣΟΚ). Η πρόταση της Οργάνωσης είναι η περιοχή γύρω από τα νησιά Ανδρος, Τήνος, Μύκονος, Σύρος, Κύθνος και Κέα να ανακηρυχθεί θαλάσσιο καταφύγιο, όπου θα απαγορευθεί η μέση αλιεία και η Γυάρος να μετατραπεί σε θαλάσσια ζώνη απόλυτης προστασίας. Το πρωτότυπο είναι ότι η πρωτοβουλία ανήκε στους ίδιους τους αλιείς, που έχουν θορυβηθεί από τη μείωση των ιχθυοαποθεμάτων.

Η περιβαλλοντική οργάνωση χαιρετίζει την απόφαση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να ξεκινήσει πιλοτικό πρόγραμμα για την προστασία των Βόρειων Κυκλάδων, αλλά επιφυλάσσεται να δει την υλοποίησή του από τη νέα κυβέρνηση την επομένη των εκλογών.

Συνελήφθη 39χρονος για διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας και οπλοκατοχή – in.gr

15/9Οδηγείται στον εισαγγελέα Συνελήφθη 39χρονος για διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας και οπλοκατοχή

Associated Press

Στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του 39χρονου και σε συσκευή κινητού τηλεφώνου βρέθηκαν βίντεο με υλικό παιδικής πορνογραφίας

Αθήνα

Για διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω Διαδικτύου και παράβαση του νόμου περί όπλων κατηγορείται ένας 39χρονος που συνελήφθη την Δευτέρα από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε μετά από καταγγελία ότι ο 39χρονος κατείχε και διακινούσε υλικό παιδικής πορνογραφίας μέσω Διαδικτύου. Σε ψηφιακή έρευνα που έγινε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου, αλλά και σε συσκευή κινητού τηλεφώνου βρέθηκαν αποθηκευμένα βίντεο με υλικό παιδικής πορνογραφίας. Επίσης, στο σπίτι του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ένας σκληρός δίσκος ηλεκτρονικού υπολογιστή, ένα πιστόλι κρότου με γεμιστήρα που περιείχε 9 φυσίγγια, αλλά δύο φυσίγγια, ένα στιλέτο σουγιάς με δύο δίστομες λάμες, ένα όπλο ηλεκτρικής εκκένωσης, ένα ζευγάρι χειροπέδες και τρία κινητά τηλέφωνα. Ο 39χρονος οδηγείται την Τρίτη στον εισαγγελέα. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Αντικατοπτρισμοί” – Το video που προβλήθηκε στα εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης – Αξίζει να το δείτε!

Σκηνοθεσία: Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Ισιδώρα Ντάνκαν (1877 – 1927): Η “ξυπόλυτη χορεύτρια” που έφερε την επανάσταση στην Τέχνη

Στο Δήμο Βύρωνα λειτουργεί το Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν που στεγάζεται στο κτίριο που σχεδίασε και έκτισε το 1903 ο Ραϋμόνδος, αδελφός της Ισιδώρας Ντάνκαν, σύμφωνα με τα πρότυπα του Ανακτόρου του Αγαμέμνονα στις Μυκήνες.

 

ΤΟ ΒΗΜΑ

Ισιδώρα Ντάνκαν
Χορεύτρια (1877-1927)

ΙΣΜΑ ΤΟΥΛΑΤΟΥ | Κυριακή 7 Ιουλίου 2002

«Δεν επινόησα τον χορό, υπήρχε πριν από εμένα. Κοιμόταν όμως κι εγώ τον ξύπνησα» είπε κάποτε η Ισιδώρα Ντάνκαν. Και αν η παραπάνω δήλωση ακούγεται ίσως υπερφίαλη, δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας η «ξυπόλυτη χορεύτρια» υπήρξε ο άνθρωπος που προσέφερε περισσότερα από κάθε άλλον στην τέχνη της κίνησης. Η Ισιδώρα Ντάνκαν δεν ήταν απλώς μια καλλιτέχνις που σφράγισε ανεξίτηλα την κουλτούρα του 20ού αιώνα. Ηταν ολοκληρωμένη πνευματική οντότητα: λάτρης της περιπέτειας, κοινωνικά συνειδητοποιημένη, φλογερή επαναστάτρια. Πεθαίνοντας το 1927 δεν άφησε πίσω της μόνο τη χαρακτηριστική τεχνική της και το αναντίρρητο παιδαγωγικό της έργο αλλά και μια πληθώρα από σχέδια, ζωγραφιές, φωτογραφίες και κείμενα για τα οποία υπήρξε ταυτόχρονα το μοντέλο και η έμπνευση.

Η Αντζελα Ισιδώρα Ντάνκαν γεννήθηκε το 1877 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας. Η πρώτη της επαφή με τον χορό έγινε στα παιδικά της χρόνια όπου από πολύ νωρίς παρουσίασε δείγματα του «παραβατικού» χαρακτήρα της δηλώνοντας στη δασκάλα της πόσο «άσχημες» έβρισκε τις στάσεις του μπαλέτου. Το επαγγελματικό της ντεμπούτο έγινε το 1896 στο Σικάγο όπου γνώρισε τον θεατρικό παραγωγό Ογκυστέν Νταλί. Λίγο αργότερα, η Ντάνκαν έγινε μέλος του περιοδεύοντος συγκροτήματός του ερμηνεύοντας διάφορους ρόλους. Εναν χρόνο αργότερα, με το ίδιο σχήμα πάντα, ταξίδεψε στο Λονδίνο όπου παράλληλα έκανε και κάποιες ατομικές χορευτικές εμφανίσεις. Υστερα από μια σύντομη επιστροφή στη Νέα Υόρκη, όπου απογοητεύτηκε από την έλλειψη ενθουσιασμού απέναντι στην τέχνη της, το 1899 την βρίσκει και πάλι στη Βρετανία. Από τότε και για τα αμέσως επόμενα χρόνια η Ισιδώρα Ντάνκαν έζησε και δούλεψε σε πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις. Στο Λονδίνο μάλιστα συνδέθηκε με τους πρωτοπόρους πνευματικούς κύκλους της εποχής μέσω των οποίων μυήθηκε στην αρχαιοελληνική γλυπτική, στην ιταλική ζωγραφική της αναγεννησιακής περιόδου αλλά και στη συμφωνική μουσική. Εκείνη περίπου την περίοδο άρχισε να αναζητεί την έμπνευση στις νότες του Σοπέν και του Μπετόβεν.

Λίγο αργότερα η Ισιδώρα Ντάνκαν βρέθηκε στη Γερμανία, όπου γνώρισε τη φιλοσοφία του Φρειδερίκου Νίτσε για τον οποίο ο χορός αποτελούσε τρόπο σκέψης: πολύ σύντομα διαμόρφωνε τη δική της φιλοσοφία για την τέχνη της. Το 1903, στο Βερολίνο, διατύπωνε τον περίφημο λόγο που έμεινε γνωστός ως «χορός του μέλλοντος». Σύμφωνα με την Ντάνκαν, η τέχνη της θα έπρεπε στο εξής να προσανατολιστεί στα αρχαιοελληνικά της πρότυπα: φυσικότητα και ελευθερία. Κατηγορούσε το μπαλέτο ότι «κατέστρεφε τη φυσική ομορφιά του σώματος» και πίστευε ότι ο χορευτής έπρεπε να νιώθει ότι βρίσκεται σε αρμονία με τη φύση. Γι’ αυτό και οι κινήσεις που διάλεξε ήταν εξαιρετικά απλές: τρεξίματα, χοροπηδητά, πηδήματα κι όλα αυτά με τα χέρια ελεύθερα να κυματίζουν. «Η τέχνη μου δεν είναι παρά μια προσπάθεια να εκφράσω την ύπαρξή μου» συνήθιζε να λέει. Αναζητούσε τη «θεία έκφραση του ανθρώπινου πνεύματος» περισσότερο στην έμπνευση παρά στην τεχνική.

Από το 1904 ως το 1907 η Ντάνκαν έζησε και δούλεψε στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στη Ρωσία και στη Σκανδιναβία. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου συνεργάστηκε με πάμπολλους διάσημους καλλιτέχνες της εποχής, ανάμεσά τους ο περίφημος ρώσος σκηνοθέτης Κωνσταντίν Στανισλάφσκι. Το 1904 ίδρυσε την πρώτη της σχολή χορού λίγο έξω από το Βερολίνο, όπου άρχισε να εξελίσσει τη θεωρία της γύρω από τη χορευτική εκπαίδευση. Παρά το ότι ο μεγάλος της θρίαμβος προκλήθηκε στην Ευρώπη, η Ντάνκαν κατάφερε να κερδίσει και την Αμερική όπου επέστρεψε για λίγο το 1908. Παρά τις τραγωδίες που έπληξαν τη ζωή της (ο θάνατος των δύο παιδιών της και η γέννηση ενός τρίτου, νεκρού ωστόσο, παιδιού) η Ντάνκαν στάθηκε στα πόδια της και συνέχισε να μαγεύει το κοινό που έμενε εκστατικό σε κάθε της εμφάνιση. Ιδρυσε σχολές στη Γαλλία, στη Γερμανία, στη Ρωσία, έκανε διάφορες περιοδείες στις ΗΠΑ αλλά ουδέποτε έζησε ξανά εκεί. Το 1927 βρήκε φρικτό θάνατο στο Παρίσι όταν το μακρύ μαντήλι που φορούσε στον λαιμό της πιάστηκε στη ρόδα του αυτοκινήτου της και την έπνιξε.

Καθώς η τέχνη της είχε τόνο πολύ προσωπικό, η Ντάνκαν δεν κατάφερε να αφήσει πίσω της μια σχολή. Ο,τι άφησε ήταν ένας θρύλος. Η άποψή της ωστόσο για τον χορό ως μέσο προσωπικής έκφρασης παραμένει ζωντανή μέσα από πολλές μεταγενέστερες τάσεις της τέχνης που υπηρέτησε η ίδια με τόσο πάθος.

Η πρώτη “Επιτροπή Φίλων της Ελλάδας” στην Αυστραλία! – του δημοσιογράφου κ. Αλφρέδου – Γιώργου Κουρή (Μελβούρνη)

 

ΜΠΡΑΒΟ  ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ  ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ !

ΙΔΡΥΣΕ ΠΡΩΤΟ  «  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΦΙΛΩΝ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔAΣ » 

                      ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΛΦΡΕΔΟΣ –ΓΙΩΡΓΟΣ  ΚΟΥΡΗΣ,ΟΑΜ

   Παλαίμαχος ομογενειακός δημοσιογράφος,εκδότης και συγγραφέας

 

Την  Τρίτη , 3 Σεπτεμβρίου , 2009 έγινε γνωστό από τα ΜΜΕ, μιά πολύ ευχάριστη είδηση ,που ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Ελλάδα, την εδώ Ομογένεια , όλα τα Κοινοβούλια της Αυστραλίας, και όλους τους ‘Ελληνες της Διασποράς. 

Η  ευχάριστη είδηση είναι,  ότι 34 βουλευτές, εκ των οποίων 4 ελληνικής καταγωγής , μέλη του Κοινοβουλίου  της Βικτώριας  και οι υπόλοιποι 30 φιλέλληνες βουλευτές συνάδελφοί τους,  συγκρότησαν την 1^η Σεπτεμβρίου, 2009 « Ελληνο-Αυστραλιανή Επιτροπή Φίλων  της Ελλάδας »

‘Οπως  αναφέρουν τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα ο « Νέος Κόσμος » στην ανωτέρω έκδοσή του της Πέμπτης 3/9/09 : « Είναι η πρώτη Επιτροπή, που συγκροτείται στο Πολιτειακό Κοινοβούλιο της Βικτώριας ,με κεντρικούς στόχους την προώθηση των σχέσεων και δεσμών του Κοινοβουλίου με την Ελλάδα , καθώς και την σύσφιγξη των πολιτισμικών και άλλων δεσμών της Ελλάδας με την Βικτώρια.»

Τονίσθηκε δε ιδιαίτερα από τα  34 μέλη που παρέστησαν στην ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπής, ότι « η Επιτροπή  Φίλων της Ελλάδας » είναι υπερκομματική και συμμετέχουν Βουλευτές και Γερουσιαστές απ’όλα τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο.

Επίσης έγινε γνωστό ότι την ημέρα της ιδρυτικής συνεδρίασης εξελέγησαν δύο προεδρεύοντες , οι : Martin Foley ( ALP- βουλευτής  του Albert Park ) και  Martin  Dixon      ( Liberal -  Nepean και σκιώδης υπουργός Παιδείας.

Επίσης Γραμματέας εξελέγη ο κ. Bob Stenholt (ALP-βουλευτής  Burwood ).

‘Οπως έγινε επίσης γνωστό, η Επιτροπή θα συναντηθεί σύντομα με τον Γενικό Πρόξενο της ‘Ελλάδας στη Μελβούρνη τον κ. Χρήστο Σαλαμάνη , γιά να συζητήσει τους λόγους συγκρότησης της επιτροπής και τους στόχους της. Θα επιδιώξει δε την οργάνωση εκδήλωσης στην  Πολιτειακή  Βουλή, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 25 χρόνων από την  « Αδελφοποίηση της Μελβούρνης  με την  Θεσσαλονίκη ».

Τα ιδρυτικά μέλη της πρώτης Επιτροπής στην Αυστραλία  « Οι Φίλοι της ‘Ελλάδας » είναι  τα εξής:Jude Perera ,Steve Herbert, Khalil Eideh, Nazih Εlasmar,Martin Foley,Jenny Mikakos,John Pantazopoulos,Martin Dixon,Judith Graley, Nicholas Kotsiras, Cristine Fyffe, Geoff Howard,Brian Tee, Ann Barker,Richard Dalla Riva, Rob Stensholt, George Seitz,lily D’Ambrosio, Jenny Huppert,Johan Scjeffer, Theo Theophanous , Heidi Victoria, Ryan Smith, David Hodgett, Colin Brooks,Michael O’Brien , Don Nardella, Danielle Geen, Rod Hudson , Lynne Kosky, Inga Peulich, Murray Thompson,Wendy Lovell, Telmo Languiller .

Η ομογενής υφυπουργός Πολεοδομίας Τζένη Μικάκου, εξέφρασε την ικανοποίησή της γιά τη συγκρότηση της Επιτροπής κι’εδήλωσε απόλυτα αισιόδοξη γιά το ρόλο και  το ουσιαστικό έργο, που  ευελπιστεί να επιτελέσει  μελλοντικά η Επιτροπή :

« Φίλοι της Ελλάδας » .

Οφείλω βεβαίως να προσθέσω ,ότι και εγώ είμαι πανευτυχής ,όχι μόνο διότι ο “σπόρος” που φύτεψα με την  επιστολή μου της Δευτέρας 20 Ιουλίου ,2009 σ’αυτή την ηλεκτρονική εφημερίδα μας το « Νέο Πυρσό » , καρποφόρησε –κρίνοντας από τα γράμματα και τα τηλεφωνήματα που επήρα-, αλλά καρποφόρησε επίσης και με  το ίδιο  γράμμα μου που δημοσίευσε ο « Νέος Κόσμος» στην έκδοση του της Πέμπτης 23 Ιιουλίου,2009 με τίτλο : “Επιτροπές Φίλων  Ελλάδας ” , αφού το επικρότησαν με τα γράμματά τους στην ίδια εφημερίδα και  άλλοι γνωστοί συμπάροικοι οι κ.κ. Κυριάκος Βαβάκης και Αθανάσιος Τσιαμπούρης, και οι έγκριτοι αρθρογράφοι με γνώσεις και με  κύρος οι κ.κ.  Δρ  Κώστας Βίτκος και  Κυριάκος  Αμανατίδης .

Επίσης τώρα το επισφραγίζει και στην Αθήνα το 35^ον Διεθνές Βυρωνικό Συνέδριο στο οποίον ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Κίττας προσφωνόντας τον  γνωστό Αμερικανό Βυρωνιστή Τζέρομ Μακ Γκαν, σ’επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών,αναφέρθηκε και στο έργο του μεγάλου φιλέλληνα ποιητή Λόρδου Βύρωνα.(Νέος Κόσμος  Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου,2009 σελ.10).  

Υπήρξαν βεβαίως και μιά-δυό διαφωνίες αναμενόμενες,αυτών  που συνήθως « βλέπουν  το δένδρο..και χάνουν το δάσος!..»,γιά λόγους πολιτικής και πελατειακής σκοπιμότητας.

 Στη προκειμένη περίπτωση του άρθρου μου, το κύριο θέμα ήτανε, να γίνουν “Επιτροπές Φίλων της Ελλάδας “ , που όπως δείχνουν τα πράγματα τους χρειάζεται η Γενέτειρά μας και αυτό  είναι το « δάσος » , που δεν πρέπει να χάσουμε !…   

Είναι το « δάσος..» ,που όπως ομολόγησε και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης το χρειαζόμαστε γιατί : « η Ελλάδα είναι ανάδελφη!..»

Γι’αυτό συμπληρώνω κι’εγώ,επειδή είμαστε μικρή χώρα και δεν έχουμε « συγγενείς », πρέπει  να φροντίσουμε τουλάχιστον να κάνουμε φίλους διεθνώς !.

Και εδώ είναι που διαφώνησα με τον Μπ.Σταυρόπουλο και του έδωσα «κόκκινη» κάρτα.

Γιατί αντί να κοιτάξει το «δάσος» -να επικροτήσει δηλαδή την ιδέα να γίνουν «Επιτροπές Φίλων της Ελλάδας» σ’όλα τα πέρατα της Γης, είδε « το δένδρο » βρήκε δηλαδή τον άγνωστο Κωστή Παπαγιώργη και τον εγκωμίασε,  που έγραψε στο βιβλίο του, γιά να το πουλήσει ,  ότι ο Λόρδος Βύρωνας δεν ήτανε Φιλέλληνας,αλλά τουρκόφιλος!..  

Συμφωνώ βεβαίως , ότι πρέπει να είναι οι φίλοι μας οπωσδήποτε ειλικρινείς και γι’αυτό    είμαι ιδιαίτερα ευτυχής. Διότι, αυτοί οι 34 βουλευτές της Βικτώριας είναι όντως ειλικρινείς φίλοι και γι’ αυτό κι’ εγώ και όλοι μας,  τους λέμε αυτό το « εγκάρδιο μπράβο! »

Μακάρι να βρεθούν παρόμοιοι φίλοι της Ελλάδας και από άλλες πολιτείες της  Αυστραλίας  και να παραδειγματισθούν  και  να βρεθούν και  από άλλες  χώρες.  

ΑΛΦΡΕΔΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΚΟΥΡΗΣ,ΟΑΜ

 

 

“Wind of change” – Scorpions + Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου – 2000 (live video)

Νόρμαν Μπορλάουγκ – Απεβίωσε «ο άνθρωπος που έθρεψε τον κόσμο» – ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

NAFTEMPORIKI.GR Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009 16:53

Πέθανε από καρκίνο, στο Τέξας, σε ηλικία 95 ετών, ο «πατέρας της πράσινης επανάστασης» Νόρμαν Μπορλάουγκ, στον οποίο απονεμήθηκε το 1970 το βραβείο Νόμπελ για τη συνεισφορά του στην καταπολέμηση της πείνας μέσω γεωργικών καλλιεργειών υψηλής απόδοσης.

Χάρη στην «πράσινη επανάσταση», η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 1960 – 1990. «Ο Νόρμαν Μπορλάουγκ έσωσε περισσότερες ζωές από κάθε άλλο άνθρωπο στην ανθρώπινη ιστορία», δήλωσε η Τζοσέτ Σίραν, επικεφαλής του Παγκόσμιου Προγράμματος Διατροφής του ΟΗΕ. «Ο άνθρωπος που έθρεψε τον κόσμο», όπως ήταν ο τίτλος βιβλίου που εκδόθηκε το 2006, ήταν σχεδόν άγνωστος στη διεθνή κοινή γνώμη.

Εν μέρει επιστήμονας και εν μέρει ανθρωπιστής, ο γεννημένος το 1914 στην αγροτική Αϊόβα, Μπορλάουγκ συνειδητοποίησε έγκαιρα ότι ο κόσμος χρειάζεται βελτιωμένες αγροτικές ποικιλίες, φιλικές προς τον αγρότη κρατικές οικονομικές πολιτικές και βελτιωμένες υποδομές και θεσμούς, ώστε τα αγροτικά προϊόντα να βρίσκουν εύκολη πρόσβαση στις αγορές.

Ο Μπορλάουγκ, που υπήρξε καθηγητής αρχικά στο πανεπιστήμιο Κορνέλ και στην συνέχεια στο πανεπιστήμιο Α & Μ του Τέξας, αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο άρχισε να πειραματίζεται στο Μεξικό με τις διασταυρώσεις ποικιλιών για την παραγωγή σιταριού ανθεκτικού στις ασθένειες και πιο αποδοτικού ανά στρέμμα. Κάτι ανάλογο έκανε για το ρύζι και το καλαμπόκι στην Ασία, την Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Ν. Αμερική. Εργαζόταν ο ίδιος σκληρά στα χωράφια και δεν περιοριζόταν στην τυπική ζωή του επιστήμονα μέσα σε ένα εργαστήριο.

Οι βελτιώσεις τις οποίες πέτυχε, επέτρεψαν την σημαντική αύξηση της γεωργικής παραγωγής διεθνώς, σε μια συγκυρία που χρειαζόταν επειγόντως κάτι τέτοιο, καθώς η βελτίωση των συνθηκών υγείας σε πολλές χώρες, είχε οδηγήσει σε εκρηκτική αύξηση του πληθυσμού, με αποτέλεσμα να προβάλλει πλέον το φάσμα της πείνας. Η γεωργική επιτυχία του Μπορλάουγκ στη δεκαετία του ’60 συνέπεσε με την έκδοση του μπεστ-σέλερ «Η βόμβα του πληθυσμού», που προειδοποιούσε για την απειλή του υπερπληθυσμού.

Παρέμεινε ενεργός μέχρι σχεδόν το τέλος της δεκαετίας του ’90 και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της βιοτεχνολογίας ως απαραίτητης μεθόδου για την καταπολέμηση της πείνας και ως συνέχισης της “πράσινης επανάστασης” για την αύξηση της αγροτικής παραγωγικότητας διεθνώς.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πανελλήνιος Διαγωνισμός Διηγήματος και Ποίησης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

 

Η Λογοτεχνική Ομάδα Πετρούπολης “Ιδεόπνοον”

& το Περιοδικό “Πνοές Λόγου και Τέχνης”  διοργανώνουν τον:

<< 5^ο Ετήσιο Πανελλήνιο διαγωνισμό

Διηγήματος και Ποίησης      

εφήβων και ενηλίκων  με ελεύθερο θέμα >>.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν τα κείμενά τους, τα οποία για το μεν διήγημα δεν θα υπερβαίνουν τις τρεις σελίδες, για τη δε ποίηση, τους τριάντα στίχους, με ψευδώνυμο, σε τέσσερα αντίτυπα τα οποία δεν επιστρέφονται, με απλή ταχυδρομική επιστολή (συστημένα θα αποκλείονται). Έξω από το φάκελο να ορίζεται η κατηγορία (πεζό ή ποίηση). Τα πλήρη στοιχεία των ενδιαφερομένων να εσωκλείονται σε δεύτερο φάκελο (κλειστό, διαφορετικά αποκλείονται), έξω από τον οποίο θα αναγράφεται το ψευδώνυμο. Τα κείμενα πρέπει να είναι ανέκδοτα, να μην έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν με οποιονδήποτε τρόπο και να είναι γραμμένα με γραφομηχανή ή Η/Υ. Μόνο ένα έργο μπορεί να υποβληθεί από τους ενδιαφερόμενους για κάθε μία από τις δύο κατηγορίες. Κάθε αποστελλόμενο έργο να είναι τυπωμένο στη μία πλευρά της σελίδας. Ως τελευταία ημερομηνία συμμετοχής στο διαγωνισμό ορίζεται η       30^η  Νοεμβρίου 2009 .  Ημερομηνία αποστολής θα θεωρείται αυτή που αναγράφεται στην ταχυδρομική σφραγίδα του φακέλου. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν σε ειδική εκδήλωση τον Ιανουάριο του 2010 (ακριβής ημερομηνία θα ανακοινωθεί έγκαιρα).

Αποστολή κειμένων: Προς  Αρετή Γκιωνάκη,                                                                    

 “5^ος Ετήσιος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Διηγήματος και Ποίησης”                                                             

                              Ποστ – Ρεστάντ ,Ταχυδρομείο Πετρούπολης , 132 31                                                                                                      

 

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6948160002                                          

Email: ideopnoon@gmail.com, pnoeslogou@gmail.com, pnoeslogou@in.gr                                                                              

Σελίδες με χρήσιμες πληροφορίες για τον διαγωνισμό: http://logotexniar.blogspot.com, Ideoopnoon,  ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ.

Βανδαλισμοί σε ελληνικό νεκροταφείο της Κωνσταντινούπολης – Πράξη μισαλλοδοξίας – in.gr

  

15/9/2009 
Εκτεταμένες καταστροφές σε τάφους στο ελληνικό νεκροταφείο του Βαλουκλή της Κωνσταντινούπολης προκάλεσαν βάνδαλοι στις αρχές του μήνα.

 Συγκεκριμένα, το πρωί της 2ας Σεπτεμβρίου διαπιστώθηκε από του φύλακες της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής, που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από το νεκροταφείο, ότι άγνωστοι δράστες κατέστρεψαν 89 τάφους.

 Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις οι βάνδαλοι εισέβαλαν στο νεκροταφείο από τον πέτρινο φράχτη του νεκροταφείου που βρίσκεται επί της παρακείμενης δημόσιας οδού.

 Πηγές της ελληνικής ομογένειας στην Πόλη σχολιάζουν ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το νεκροταφείο γίνεται στόχος των βανδάλων, ωστόσο αυτή τη φορά είναι πρωτοφανής η έκταση των ζημιών.

 Μετά από το περιστατικό αυτό η Εφοροεπιτροπή των Νοσοκομείων Βαλουκλή προτίθεται να προχωρήσει στην ανέγερση υψηλότερου τοίχου για να αποτρέψει την πρόσβαση στο χώρο του νεκροταφείου. Οι ζημιές θα αποκατασταθούν μετά την ανέγερση του τοίχου.

Καζαμπλάνκα (1942) – As time goes by – Ingrid Bergman/ Humphrey Bogard (video)

“Canon in D” – Johann Pachelbel (1653 – 1706) – Χαλαρώστε και λίγο! (music video)