Η σφαγή του Babi Yar (Μπάμπι Γιαρ) 30/9/1941

Το Κίεβο καταλήφθηκε από στρατεύματα της Γερμανικής 6ης Στρατιάς στις 19 Σεπτεμβρίου 1941. Η πόλη είχε τότε περίπου 900.000 κατοίκους, από τους οποίους 150.000 ως 200.000 ήταν Εβραίοι. Οι Σοβιετικοί, μη θέλοντας να εγκαταλείψουν τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της χώρας τους στις δυνάμεις του Χίτλερ, τις αποσυναρμολόγησαν και τις μετέφεραν σε περιοχές κοντά στα Ουράλια όρη. Μαζί με τις βιομηχανίες που απομάκρυναν, ήταν και το ειδικευμένο προσωπικό που τις επάνδρωνε. Ανάμεσα στο προσωπικό αυτό ήταν και ανεξακρίβωτος αριθμός Εβραίων (από 30.000 έως 100.000) από το Κίεβο. Οι υπόλοιποι παρέμειναν στην πόλη, καθώς έλειπαν τελείως τα μεταφορικά μέσα, ενώ οι Γερμανοί απαγόρευσαν κάθε μετακίνηση πληθυσμού.

Στις 23 Σεπτεμβρίου έγινε σαμποτάζ στην πόλη, πιθανότατα από άνδρες της NKWD (Εν-Κα-Βε-Ντε), της μυστικής υπηρεσίας του σταλινικού καθεστώτος: Εξερράγησαν αρκετές βόμβες, οι οποίες κατέστρεψαν επιταγμένα κτίρια, ανάμεσα στα οποία το αρχηγείο των Γερμανικών στρατευμάτων και το ξενοδοχείο Κοντινένταλ, κατάλυμα των ανώτερων Γερμανών αξιωματικών, ενώ καταστράφηκε και ένα τμήμα της πόλης. Ακολούθησε πυρκαϊά και κατά τη διάρκεια των προσπαθειών κατάσβεσης της συνελήφθη ένας Εβραίος, ο οποίος έκοψε μια από τις μάνικες εκτόξευσης νερού και ο οποίος εκτελέσθηκε επί τόπου.

Αν και οι Εβραίοι είχαν ήδη αρχίσει να υφίστανται διώξεις από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, το γεγονός αποτέλεσε την αφορμή για την εξολόθρευση ολόκληρου του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1941 η αποστολή εξόντωσης ανατέθηκε στο Ζόντερκομμάντο (Sonderkommando) 4a, υπό τις διαταγές του Συνταγματάρχη των SS (SS-Standartenführer) Πάουλ Μπλόμπελ (Paul Blobel). Στις 28 Σεπτεμβρίου μια ανακοίνωση των δυνάμεων κατοχής κάλεσε όλο τον εβραϊκό πληθυσμό της πόλης να συγκεντρωθεί σε ένα πλατύ σταυροδρόμι στις 8 το πρωί της επομένης, 29ης Σεπτεμβρίου. Στην ανακοίνωση οι Εβραίοι καλούνταν να έχουν μαζί τους όλα τα χαρτιά τους, ζεστά ρούχα και εσώρουχα, καθώς και όλα τα φορητά πολύτιμα αντικείμενά τους. Όποιος συλλαμβανόταν σε διαφορετικό μέρος θα εκτελούνταν επί τόπου, ενώ το ίδιο θα συνέβαινε και με όποιον μη Εβραίο παρείχε καταφύγιο ή τρόπο διαφυγής σε Εβραίο. Η φήμη που κυκλοφόρησε ανάμεσα στους Εβραίους ήταν ότι θα μεταφέρονταν σε στρατόπεδο εργασίας στη Γερμανία.

Όταν συγκεντρώθηκαν όλοι, άρχισε η πορεία, σε ομάδες των 100 ατόμων, προς τη χαράδρα Μπάμπι Γιάρ, κοντά στην οποία υπήρχε και εβραϊκό νεκροταφείο. Οι Εβραίοι επιτηρούνταν από ομάδες των SS, των SD και ουκρανικής αστυνομίας. Για μεγαλύτερη ασφάλεια, η χαράδρα είχε περιφραχτεί με συρματόπλεγμα, ενώ υπήρχε και τριπλός κύκλος ασφάλειας από ενόπλους. Μόλις έφθαναν, οι Εβραίοι διατάσσονταν να γδυθούν και να τακτοποιήσουν τα ρούχα και τα υπάρχοντά τους και, στη συνέχεια, σε ομάδες των 10 ατόμων, οδηγούνταν στο άκρο της χαράδρας, όπου και εκτελούνταν με πυρά αυτόματων όπλων και πολυβόλων. Η σφαγή διήρκεσε τέσσερα (κατ’ άλλους δύο)^[1] ολόκληρα εικοσιτετράωρα, μέχρι τις 3 Οκτωβρίου. Ο αριθμός των εκτελεσθέντων υπολογίζεται σε περίπου 35.000 σύμφωνα με το Ίδρυμα Σίμον Βίζενταλ^[2].

Η χαράδρα, ωστόσο, εξακολούθησε να αποτελεί τόπο εκτέλεσης τόσο για Σίντε και Ρομά, όσο και για σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου. Σύμφωνα με έρευνες των Σοβιετικών, υπολογίζεται ότι στη χαράδρα αυτή εκτελέσθηκαν συνολικά περίπου 100.000 άτομα^[3].

Τον Ιούλιο του 1943 ο Μπλόμπελ, που είχε φύγει από το Κίεβο, επέστρεψε εκεί λόγω της προοπτικής εκκένωσης της πόλης και τον Αύγουστο, με ειδικά συγκροτημένες ομάδες (συμμετείχαν και Εβραίοι), άρχισε την εκταφή και την καύση των πτωμάτων, με σκοπό να εξαλείψει τα ίχνη των εγκληματικών αυτών εκτελέσεων. Χρειάστηκαν έξι περίπου εβδομάδες για την ολοκλήρωση της μακάβριας αυτής εργασίας.

Το 1976 ανεγέρθηκε μνημείο για να θυμίζει τις ωμότητες που διαπράχθηκαν στο Μπάμπι Γιάρ. Για πολιτικούς λόγους αρχικά δεν αναφέρονταν ως εκτελεσθέντες Εβραίοι, η «παράλειψη» όμως αυτή επανορθώθηκε δεκαπέντε χρόνια αργότερα με την ανέγερση νέου μνημείου.

Ο Γιεβγκένι Γιεφτουσένκο (Yevgeni Yeftusenko) έγραψε ένα ποίημα με αφορμή τα γεγονότα του Μπάμπι Γιάρ. Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς τιτλοφόρησε τη 13η Συμφωνία του «Μπάμπι Γιάρ», περιλαμβάνοντας σε αυτή μελοποιημένο το ποίημα του Γιεφτουσένκο.

Πηγή: Βικιπαίδεια

Έκλεισαν λόγω γρίπης το Λύκειο Μελισσίων και το 4ο Λύκειο Χαϊδαρίου – in.gr

30/9/2009 Επιβεβαιώθηκαν νέα κρούσματα Έκλεισαν λόγω γρίπης το Λύκειο Μελισσίων και το 4ο Λύκειο Χαϊδαρίου

Associated Press

Η ΕΕ ενέκρινε την πώληση των πρώτων εμβολίων κατά της νέας γρίπης

Αθήνα

Προηγούμενο άρθρο: Καθησυχάζουν οι επιστήμονες για τα κρούσματα της νέας γρίπης σε σχολεία της Αττικής (29/9/2009)   Τη διακοπή της λειτουργίας του Λυκείου Μελισσίων και του 4ου Λυκείου Χαϊδαρίου για επτά ημέρες αποφάσισε η Νομαρχία Αθηνών, έπειτα από σχετική εισήγηση του υπουργείου Υγείας και μετά την εμφάνιση νέων κρουσμάτων της νέας γρίπης. Συνεδριάζει την Τετάρτη η Εθνική Επιτροπή Πανδημίας. Το κλείσιμο των σχολείων αποφασίστηκε το βράδυ της Τρίτης, καθώς υπήρξαν άλλα δύο επιβεβαιωμένα κρούσματα της νέας γρίπης στη Β’ τάξη του Λυκείου Μελισσίων, ενώ από την Α’ τάξη του Λυκείου απουσίαζαν χθες επτά μαθητές που ανέφεραν συμπτώματα γριπώδους συνδρομής. Επίσης, αποφασίστηκε να κλείσει για επτά ημέρες και το 4ο Λύκειο Χαϊδαρίου, όπου παρουσιάστηκαν άλλα δύο επιβεβαιωμένα κρούσματα σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ενώ 15 μαθητές ανέφεραν συμπτώματα γριπώδους συνδρομής. Να σημειωθεί πως σε κατ’ οίκον νοσηλεία εξακολουθούν να βρίσκονται οι μαθητές των Λυκείων Μελισσίων και Χαϊδαρίου, οι οποίοι επίσης προσβλήθηκαν από τον ιό, ενώ εξιτήριο από το νοσοκομείο πήρε ο ένας εκ των δύο μαθητών που προσβλήθηκαν από την νέα γρίπη και νοσηλευόταν. Ο δεύτερος, νοσηλεύεται με συμπτώματα ήπιας πνευμονίας, αλλά η κατάσταση της υγείας του παρουσιάζει συνεχή βελτίωση. Newsroom ΔΟΛ

Οι απόγονοι του Όθωνα ζουν στο Ηράκλειο Αττικής

ΤΑ ΝΕΑ

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4538752

Από του Όθωνα τα χρόνια

 Οι πρόγονοί τους ήρθαν με τους Βαυαρούς το 1833 και ρίζωσαν στην Αθήνα

 ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ζωή Λιάκα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009 

«Αυτό που μας συνδέει με τη βαυαρική καταγωγή μας είναι το θρήσκευμα.
Είμαστε οι περισσότεροι καθολικοί. Είναι αστείο έπειτα από τόσα χρόνια να μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Ο πατέρας μου, Ιωσήφ Βάγγερ, πολέμησε στον μικρασιατικό πόλεμο».

O κ. Δημήτρης Βάγγερ με το βαυαρικής καταγωγής όνομα είναι ένας από τους απογόνους των 18 οικογενειών που προτίμησαν να παραμείνουν στην Ελλάδα μετά την αποχώρηση του Όθωνα τον Οκτώβριο του 1862. Από αυτές τις οικογένειες έμειναν τα περίεργα για την Ελλάδα ονόματα όπως Γιάμαν, Χόφμαν, Πίτλιγκερ, Κελμάγιερ. Όπως λέει ο κ. Δημήτρης Βάγγερ, «οι περισσότεροι από τους Βαυαρούς που ήρθαν στην Ελλάδα και ανήκαν στον στρατό του Όθωνα έμειναν στο Ηράκλειο. Και υπάρχει μάλιστα ένας μύθος γύρω από την επιλογή του τόπου όπου προτίμησαν να μείνουν: λέγεται ότι έσφαζαν ένα αρνί και έμεναν στο μέρος που πάγωνε το αίμα πιο γρήγορα. Έψαχναν ένα μέρος που να είναι ξηρό, έτσι δημιούργησαν τη συνοικία στο Ηράκλειο Αττικής που βρίσκεται στα όρια με την Καλογρέζα».

Αγρότες
Αυτοί που παρέμειναν είχαν στην κατοχή τους χωράφια και συνέχισαν να ζουν καλλιεργώντας τη γη που τους μοίρασε ο Όθωνας. «Αυτή ήταν μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η βασικότερη επαγγελματική δραστηριότητα. Γεωργός ήταν και ο πατέρας μου μέχρι το 1942».

Εκείνη τη χρονιά η οικογένεια του Ιωσήφ Βάγγερ μετακομίζει με τα παιδιά της στη Γερμανία. «Ο πατέρας μου δεν τους ήθελε τους Γερμανούς, δεν τους συμπαθούσε. Το μίσος του μεγάλωσε όταν πήγαμε στη Γερμανία γιατί μας έταξαν λαγούς με πετραχήλια». Σε αυτό το σημείο παρεμβαίνει η κ. Κοντσέτα, η αδελφή του κ. Δημήτρη Βάγγερ, η οποία θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο για εκείνη τη μετακόμιση στη χιτλερική Γερμανία. «Εγώ πήγαινα και μάθαινα κρυφά από τους γονείς μου γερμανικά. Εκείνη την εποχή ήταν σαν να λέμε τα αγγλικά της εποχής. Η «φρόιλαϊν», η δασκάλα, μάς έκανε πλύση εγκεφάλου. Μας είπε ότι μπορεί να μας πάει διακοπές στη Γερμανία. Εγώ δεν μπορούσα να το πω στους γονείς μου, αφού πήγαινα κρυφά στο μάθημα».

Οι γονείς της κ. Κοντσέτας Βάγγερ πείστηκαν έπειτα από την επίσκεψη της δασκάλας των γερμανικών στο σπίτι τους όπου τους είπε ότι θα προσέφερε τρίμηνες διακοπές στη Γερμανία και φυσικά το παιδί τους θα ήταν ασφαλές. «Δεν χρειαζόταν όμως να πειστεί ο πατέρας μου και πολύ, αφού το 1942 στην Αθήνα η κατάσταση ήταν τραγική. Πήγαμε λοιπόν στο Τέκερζεε και πραγματικά περάσαμε φανταστικά. Φαγητά, γλυκά και παιχνίδια για ένα παιδί που ερχόταν από μια χώρα στην οποία πεινούσαν ήταν ανεκτίμητα». Εκτός όμως από εκείνα που ενθουσιάζουν ένα παιδί η κ. Κοντσέτα φέρνει και στο μυαλό της και μια άλλη ιστορική εμπειρία. «Μια μέρα η δασκάλα μάς είπε ότι θα πάμε στο σπίτι του Χάιντς Χίλμερ. Έτσι κι έγινε: μας υποδέχτηκε η γυναίκα τού υπαρχηγού του Χίτλερ και μας φιλοξένησε για μία μέρα». Όταν γύρισε στην Ελλάδα η κ. Κοντσέτα δεν περίμενε να επιστρέψει εκ νέου στη Γερμανία λίγους μήνες αργότερα: «Τον Απρίλιο του 1942 μετακομίσαμε οικογενειακώς στη Γερμανία. Η προπαγάνδα της δασκάλας των γερμανικών- που έγινε και σε άλλους με την ίδια καταγωγή- έπιασε τόπο για δεύτερη φορά. Έπεισε τον πατέρα μου ότι εκεί θα ήμασταν καλύτερα, δίνοντάς του μάλιστα πολλές υποσχέσεις. Ό,τι είχαμε εδώ σε περιουσιακά στοιχεία θα μας τα προσέφεραν κι εκεί». Σύμφωνα με την κ. Κοντσέτα, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Τα τρία χρόνια παραμονής τους στη χιτλερική Γερμανία ήταν επώδυνα, ιδιαίτερα για τον πατέρα της:

«Όχι μόνο δεν του έδωσαν αυτά που του υποσχέθηκαν, τον έκαναν χαμάλη και του συμπεριφέρονταν απαίσια. Ζήσαμε τρία χρόνια κόλασης και γι΄ αυτό δεν τους συμπαθώ τους Γερμανούς».

Μετανάστης
Η κακή εικόνα για τον τόπο καταγωγής τους ενισχύθηκε δύο δεκαετίες μετά όταν ο κ. Δημήτρης Βάγγερ πήγε στη Γερμανία για να δουλέψει: «Έμεινα από το 1969 έως το 1982. Είναι ένα τέλεια οργανωμένο κράτος, όμως δεν συμπαθώ τον λαό του. Δεν έχω καλή εικόνα για εκείνους». Παρόλα αυτά, ο κ. Βάγγερ παρακολουθεί καθημερινά γερμανικά κανάλια γιατί όπως λέει: «Μου αρέσει παρά πολύ η γλώσσα τους. Γι΄ αυτό και την έμαθα. Η σχέση μου με τη Γερμανία σταματάει εκεί».

ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Οι Βαυαροί λέγεται ότι έσφαζαν ένα αρνί και στο μέρος που πάγωνε το αίμα πιο γρήγορα έφτιαχναν το σπίτι τους

Δεκαοκτώ οικογένειες δεν έφυγαν το 1862

ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ του 1833 ο Όθων σε ηλικία 17 ετών ήρθε στην Ελλάδα, στο Ναύπλιο, με τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη» μαζί με τριμελή αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνούσε μέχρι αυτός να ενηλικιωθεί το 1835) και 3.850

Βαυαρούς στρατιώτες. Από αυτούς 18 οικογένειες παρέμειναν και μετά την αποχώρηση του Όθωνα από την Ελλάδα, το 1862. Οι περισσότερες από αυτές τις οικογένειες ήταν στο Ηράκλειο, εκεί όπου είχαν επιλέξει να μείνουν όταν έφτασαν στην Ελλάδα. Σήμερα από τους περίπου 700 καθολικούς που μένουν στο Ηράκλειο Αττικής, οι περίπου 40 είναι βαυαρικής καταγωγής.

Γλυπτοθήκη

 

http://glypto.wordpress.com/2007/10/31/vavaroi/

Βαυαροί στην Ελλάδα

Οκτωβρίου 31, 2007 – 9:04 μμ

 Αναρτήθηκε στις Art, Αθήνα Βόρεια, Γλυπτική

Είμαστε στο Ηράκλειο Αττικής.

Το προάστιο αυτό της Αθήνας, την περίοδο της βασιλείας του Όθωνα ( 1833 – 1867 ),υπήρξε τόπος διαμονής πολλών Βαυαρών που ζούσαν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο ( εκεί και το πρώτο εργοστάσιο μπύρας του Φιξ ).
Είχαν δε αναπτύξει την κοινότητά τους γύρω από την καθολική εκκλησία : Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής.
( φώτο κάτω )

Στο προαύλιο του ναού υπάρχει από το 1967 η προτομή του Όθωνα, φιλοτεχνημένη από το γλύπτη Γεώργιο Μαλτέζο ( 1904 – ? ), ( φώτο κάτω )

Στο προαύλιο υπάρχει επίσης  ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία της Λούρδης ( λατρεύεται σε θαυματουργό σπήλαιο της Γαλλίας) ( φώτο κάτω )

Μετά την έξωση του Όθωνα πολλοί Βαυαροί παρέμειναν στην Ελλάδα συνεχίζοντας τη ζωή τους σαν Έλληνες πολίτες. Πολλοί από αυτούς πολέμησαν και έχασαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι τα Ελληνικά δίκαια.Κάποιοι αναφέρονται στο ηρώο που υπάρχει σε πλατεία έξω από τον Άγιο Λουκά. ( φώτο κάτω )

Πολύ κοντά στον Άγιο Λουκά και δίπλα στο ορθόδοξο υπάρχει το καθολικό νεκροταφείο του Ηρακλείου. Εκεί ,ένας συμπαθής παππάς με οδήγησε στον παλαιότερο τάφο του νεκροταφείου που ήταν ο λιτός τάφος του Γ. Ι. . Φιξ. ( φώτο κάτω )

Σήμερα πολλοί απόγονοι των Βαυαρών,από το φύλακα του νεκροταφείου μέχρι τον πρώην αρχηγό πολιτικού κόμματος,ζούν στην Ελλάδα πλήρως εξελληνισμένοι. Ο δε Όθωνας ,πολύ σύντομα μετά την έξωσή του ( 1862 ), πέθανε το 1867 καί βρίσκεται θαμμένος δίπλα από την Αμαλία  στην εκκλησία  Theatinerkirche στο Μόναχο της Γερμανίας.Στη σαρκοφάγο το όνομά του και ο τίτλος του αναγράφονται στα Ελληνικά. ( φώτο κάτω )

Το πλήρες όνομά του ήταν : Otto Friedrich Ludwig Wiffelsbach
( φώτο : findagrave.com )

Ο Στέλιος Κούλογλου βραβεύθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Σεούλ – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η Σεούλ βράβευσε Κούλογλου

29/9/2009

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μ. ΠΕΤΡΟΥΤΣΟΥ / Σ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ / Δ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Το δεύτερο βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ απέσπασε η ταινία «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» του Στέλιου Κούλογλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Σεούλ, που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα της Ασίας.

Στο φεστιβάλ είχαν υποβάλει υποψηφιότητα 320 ταινίες, από τις οποίες βραβεύτηκαν τελικά τρεις. Το πρώτο βραβείο κέρδισε το ντοκιμαντέρ του Ισραηλινού σκηνοθέτη Nati Baratz «Unmistaken child», στο οποίο περιγράφεται η ιστορία ενός παιδιού που στο Νεπάλ θεωρείται μετεμψύχωση του Δαλάι Λάμα. Το τρίτο βραβείο απέσπασε το «Gaza-Sderot, Pre-War chronicles», μια παραγωγή του γαλλογερμανικού ARTE με παράλληλες ιστορίες Ισραηλινών – Παλαιστινίων λίγο πριν ξεσπάσει ο πρόσφατος πόλεμος στη Γάζα. Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» θα προβληθεί τον χειμώνα από τον κινηματογράφο «Μικρόκοσμος».

“Alexander the Great” – Iron Maiden – 1986 – Από το album “Somewhere in time” (music video)

“Μy son, ask for thyself another kingdom,
For that which i leave is to small for thee.”

Near to the east, in a part of Ancient Greece,
In an ancient land called Macedonia,
Was born a son to Philip of Macedon,
The legend his name was Alexander.

At the age of nineteen, he became the Macedon king,
And swore to free all of Asia minor,
By the Aegian sea in 334 bc,
He utterly beat the armies of Persia.

Chorus:
Alexander the great,
His name struck fear into hearts of men,
Alexander the great,
Became a legend ‘mongst mortal men.

King Darius the third, defeated fled Persia,
The Scythians fell by the river Jaxartes,
Then Egypt fell to the Macedon king as well,
And he founded the city called Alexandria.

By the Tigris river, he met king Darius again,
And crushed him again in the battle of Arbela,
Entering Babylon and Susa, treasures he found,
Took Persepolis, the capital of Persia.

Chorus:
Alexander the great,
His name struck fear into hearts of men,
Alexander the great,
Became a god amongst mortal men.

A Phrygian king had bound a chariot yoke,
And Alexander cut the “gordion knot”,
And legend said that who untied the knot,
He would become the master of Asia.

Helonism he spread far and wide,
The Macedonian learned mind,
Their culture was a western way of life,
He paved the way for christianity.

Marching on, marching on.

The battle weary marching side by side,
Alexander’s army line by line,
They wouldn’t follow him to India,
Tired of the combat, pain and the glory.

Chorus:
Alexander the great,
His name struck fear into hearts of men,
Alexander the great,
He died of fever in Babylon”.

“Μηδέν εις το… πηλήκιο”!!! – Δείτε απόσπασμα από την ομιλία του Γώργου Παπανδρέου στην Κοζάνη (live video)

Ασφαλώς και ένας πολιτικός δεν κρίνεται από τα γραμματικά του λάθη, αν αποφεύγονταν πάντως δεν θα ήταν κι άσχημα…

 

Η Σρεμπρένιτσα της ντροπής! – της Χριστιάννας Λούπα

Όπως μου ζητήθηκε από αρκετούς αναγνώστες αναδημοσιεύω παλιότερα άρθρα σχετικά με τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα.

Σήμερα το πρώτο από τα δύο.

Αύγουστος 2006

«Η τραγωδία της Σρεμπρένιτσα θα μας στοιχειώνει για πάντα. Οι ευθύνες μας είναι τεράστιες».

                                                 Κόφι Ανάν, Γεν. Γραμματέας ΟΗΕ

«Αυτό που συνέβη στη Σρεμπρένιτσα είναι ντροπή. Ντροπή που πρέπει να μείνει στη μνήμη όλων των Ευρωπαίων».

                                                  Ζακ Ντε Λορ, Πρόεδρος Κομισιόν

Τι κοινό έχουν μια πόλη της Ανατολικής Βοσνίας, ο Χίτλερ και Έλληνες εθελοντές; Μα είναι πολύ απλό: ο Χίτλερ είναι ο μεγάλος διδάξας της εθνοκάθαρσης την οποία οι Σέρβοι (χριστιανοί) αποφάσισαν να εφαρμόσουν στη μουσουλμανική κωμόπολη Σρεμπρένιτσα με τη συνδρομή Ελλήνων εθελοντών, (κατά πάσα πιθανότητα), πριν έντεκα ακριβώς χρόνια.

Η ανθρωπότητα είχε πιστέψει ότι μετά τον Χίτλερ και τον Στάλιν δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά τέτοια ειδεχθή και αποτρόπαια εγκλήματα. Όμως, τον Ιούλιο του 1995, συντελέστηκε στη Σρεμπρένιτσα η μεγαλύτερη μεταπολεμική σφαγή στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Από το 2000 μέχρι σήμερα, αμερικανικοί δορυφόροι της CIA, χρησιμοποιώντας υπέρυθρους θερμικούς ανιχνευτές, εντόπισαν δεκάδες ομαδικών τάφων. Ένας καινούριος τάφος ήρθε στο φως πριν λίγες μέρες με 733 λείψανα μουσουλμάνων.

Έντεκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, οι γυναίκες της Σρεμπρένιτσα ακόμα περιμένουν να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι άντρες που σκότωσαν τους γιούς και τους συζύγους τους. Πολλές περιμένουν ακόμα να τους επιστραφούν τα λείψανα των αγαπημένων τους για να τα θάψουν.

Επρόκειτο για μια κωμόπολη 6.000 κατοίκων, στην οποία όμως λόγω του εμφυλίου πολέμου είχαν συρρεύσει 20.000 πρόσφυγες Βοσνιακοί, αφού η Σρεμπρένιτσα τελούσε υπό την απόλυτη προστασία του ΟΗΕ. Οι Ολλανδοί κυανόκρανοι ωστόσο αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, ενώ η βοήθεια που αναμενόταν από τα Ηνωμένα Έθνη έφτασε κατόπιν εορτής. Η Σρεμπρένιτσα που σημαίνει «μικρό ορυχείο», ήταν κιόλας στο στόχαστρο των εθνικιστών του Μιλόσεβιτς.

Πράγματι, από τις 11 έως τις 18 Ιουλίου οι δυνάμεις των Σερβοβοσνίων, υπό τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς και την πολιτική κάλυψη του Ράντοβαν Κάρατζιτς και του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, προχώρησαν ανενόχλητοι στο εθνοκαθαρτήριο έργο τους, δηλαδή στην ανελέητη σφαγή περίπου 8.000 αμάχων ανδρών μουσουλμάνων 14 – 75 ετών, που άγγιξε τα όρια της γενοκτονίας.

Σύμφωνα με αναφορά του Ολλανδικού Ινστιτούτου Πολεμικής Τεκμηρίωσης (NIOD), στην επιχείρηση πήραν μέρος και δώδεκα Έλληνες, οι οποίοι ανήκαν στην ελληνική φρουρά εθελοντών. Το πιθανότερο είναι ότι ανήκαν σε ακραίες εθνικιστικές οργανώσεις, παρ’ όλο που τίποτα ακόμα δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα. Το θέμα είχε εντελώς ξεχαστεί μέχρι πέρυσι που ο Α. Ανδριανόπουλος έκανε σχετική επερώτηση στη Βουλή και η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη.

Τι μπορεί κανείς να σκεφτεί ωστόσο, αντικρίζοντας την ελληνική σημαία να κυματίζει αιματοβαμμένη σε ένα καμπαναριό πάνω από τη Σρεμπρένιτσα, πλάι στα σερβικά λάβαρα, την κίτρινη σημαία του Βυζαντίου και τον ήλιο της Βεργίνας; Ότι η μωροφιλοδοξία και ο φανατισμός κάποιων μπορεί να τους τυφλώσει τόσο πολύ, ώστε να τους οδηγήσει μέχρι το έγκλημα; Ότι κάποιοι οραματίζονται την ανασύσταση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, την επικράτηση του χριστιανισμού και τα περασμένα μεγαλεία;

Κάπως έτσι ήταν και το όραμα του ναζισμού: επικράτηση της Αρείας φυλής, εθνική καθαρότητα, γερμανική αυτοκρατορία. Ένας είναι ο δρόμος: η εξόντωση των «υπανθρώπων». Οι μουσουλμάνοι θεωρήθηκαν υπάνθρωποι, ανάξιοι να ζουν. Η Ελλάδα, με την τότε κυβέρνηση, τάχθηκε στο πλευρό των «ορθόδοξων αδερφών Σέρβων» και οι εθελοντές πίστευαν ότι αγωνίζονται για να υπερασπιστούν τον χριστιανισμό από τη λαίλαπα του ισλαμισμού! Και ο ίδιος ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφόρησε τους Έλληνες εθελοντές για το θεάρεστο έργο τους!

Μολονότι η αλήθεια είναι δύσκολο να αποδειχθεί, ο Άλεξ Χάγκεντορν ωστόσο, Γερμανός δικηγόρος και πρόεδρος του μεγαλύτερου δικηγορικού γραφείου της Ολλανδίας, στρέφεται κατά των Ηνωμένων Εθνών και της ολλανδικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβάνοντας τρεις βασικές κατηγορίες στην αγωγή του:

Πρώτον, ο θύλακας της Σρεμπρένιτσα παραδόθηκε χωρίς προηγουμένως να έχουν μεταφερθεί οι άνθρωποι από τους κυανόκρανους σε ασφαλείς περιοχές.

Δεύτερον, παράλειψη παροχής βοήθειας στους ανθρώπους που κατέφυγαν στον καταυλισμό στο Ποτόκαρι της Σεμπρένιτσα.

Τρίτον, ελλιπής ενημέρωση. Αν είχαν μεταδοθεί περισσότερες πληροφορίες, η επέμβαση ίσως να είχε πετύχει.

Οι ολλανδικές αρχές παρ’ όλα αυτά, ισχυρίζονται πως οι Ολλανδοί στρατιώτες δεν γνώριζαν τίποτα για τις σφαγές. Ο Χάγκεντορν πάντως πιστεύει ότι μπορεί να καταρρίψει και αυτό το επιχείρημα και γενικά εμφανίζεται αισιόδοξος ως προς την έκβαση της υπόθεσης.

΄Όπως και να ‘χει πάντως το πράγμα, η ταπείνωση και ανεπάρκεια του ΟΗΕ, που θύμισε εκείνη της ΚτΕ, ανάγκασε τη διεθνή κοινότητα να βομβαρδίσει τις σερβοβοσνιακές περιοχές και η Βοσνία χωρίστηκε σε κροατομουσουλμανικό και σερβοβοσνιακό τομέα, ενώ το πρόβλημα δεν φαίνεται να παίρνει τέλος. Όσο για τους εγκληματίες Μλάντιτς και Κάρατζιτς, ακόμα καταζητούνται για να λογοδοτήσουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, ενώ ο Μιλόσεβιτς δεν είναι πια στη ζωή. Τελικά, για το διαρκές και αποτρόπαιο αυτό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας μόνο δύο χαμηλόβαθμοι Σερβοβόσνιοι αξιωματικοί έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη.

Τελειώνοντας την αναφορά στην τραγική σφαγή, που μόνο αίσχος και όνειδος μπορεί να αποτελέσει για την πολιτισμένη Ευρώπη, θα παραθέσω μια ισλαμική προσευχή που είναι χαραγμένη στα σλαβικά, αραβικά και αγγλικά στην επιτύμβια στήλη του νεκροταφείου του Ποτοκάρι, όπου χιλιάδες θύματα είναι ενταφιασμένα. Στο νεκροταφείο αυτό, απέναντι από ένα εργοστάσιο μπαταριών, όπου ατέλειωτες σειρές από πράσινα μνήματα, στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες του μεγάλου και απίστευτου κρίματος. Τα λόγια που ακολουθούν εμένα προσωπικά με παρέπεμψαν στην επιγραφή «Ποτέ πια», που είναι γραμμένη σε όλες τις γλώσσες στο στρατόπεδο του Άουσβιτς.

«Στο όνομα του Αλλάχ του πολυεύσπλαχνου και συμπονετικού, ευχόμαστε η οδύνη να γίνει ελπίδα, η εκδίκηση δικαιοσύνη, τα δάκρυα προσευχή, ώστε η Σρεμπρένιτσα να μην ξανασυμβεί ποτέ».

Και όμως, η Ιστορία επαναλαμβάνεται!

Συνελήφθη στην Ελβετία ο Ρομάν Πολάνσκι – ΤΑ ΝΕΑ

Για ένταλμα εναντίον του από τις ΗΠΑ του 1978

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Τελευταία ενημέρωση: 27/09/2009 16:26

Web-Only

Η ελβετική αστυνομία συνέλαβε τον Ρομάν Πολάνσκι βάσει εντάλματος που είχαν εκδώσει οι ΗΠΑ το 1978, ανακοίνωσαν σήμερα οι διοργανωτές του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ζυρίχης.

Ο 76χρονος σκηνοθέτης «κρατείται προσωρινά και αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο έκδοσης», καθώς υπάρχει συμφωνία έκδοσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ελβετίας, αλλά υπάρχει περίπτωση να ασκήσει έφεση, δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Ο σκηνοθέτης έφτασε στην Ελβετία προκειμένου να παραλάβει βραβείο για το σύνολο του έργου του, συνελήφθη όμως χθες και παραμένει υπό κράτηση, αναφέρει ανακοίνωση του Φεστιβάλ, χωρίς να δίνει διευκρινίσεις. Την είδηση επιβεβαίωσε αργότερα στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η αστυνομία της Ζυρίχης.

Το 1977, ο Πολάνσκι παραδέχτηκε ότι είχε παράνομη σεξουαλική επαφή με κορίτσι 13 ετών. Ένα χρόνο αργότερα, έφυγε από τις ΗΠΑ και αναζήτησε καταφύγιο στη Γαλλία.

Οι διοργανωτές του φεστιβάλ ανακοίνωσαν ότι η κράτηση του Πολάνσκι τους προκάλεσε «σοκ και φόβο», αλλά θα προχωρήσουν κανονικά στην προγραμματισμένη τελετή βράβευσης για τη δουλειά του διάσημου σκηνοθέτη.

Ειδική τελετή έχει προγραμματιστεί για απόψε ώστε να επιτραπεί «σε όλους να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στον Ρόμαν Πολάνσκι και τον θαυμασμό τους στη δουλειά του», αναφέρει η διεύθυνση του φεστιβάλ σε ανακοίνωση της.

Ο Πολάνσκι, που γεννήθηκε στην Πολωνία και τώρα έχει γαλλική υπηκοότητα, έγινε γνωστός από την ταινία του το Μωρό της Ρόζμαρι το 1968 και το 2002 βραβεύθηκε με Οσκαρ για την ταινία του Ο Πιανίστας.

Κλείσιμο σχολικών τμημάτων λόγω γρίπης A – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

28/9 Κρούσματα της γρίπης Α εμφανίστηκαν σε τμήματα του 4ου Λυκείου Χαϊδαρίου και του Λυκείου Μελισσίων.   Ο νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός, έπειτα από εισήγηση – πρόταση που του κοινοποιήθηκε από τον διοικητή του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας (ΕΚΕΠΥ) στις 22:08 χθες το βράδυ, αποφάσισε την παύση λειτουργίας από σήμερα (Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου) έως και την Παρασκευή (2 Οκτωβρίου), του τμήματος Α3 του 4ου Λυκείου Χαϊδαρίου και όλων των τμημάτων της Β΄ και Γ΄ Λυκείου Μελισσίων.           Σχετικά θέματα   Η νέα γρίπη προκαλεί βαριές πνευμονίες Ερχεται το εμβόλιο διά πάσαν ίωσιν Μόνο σε σοβαρά περιστατικά το τεστ     Στην απόφαση αυτή οδηγήθηκε μετά την εμφάνιση συμπτωμάτων γρίπης Α Η1Ν1 που παρουσίασαν συνολικά 13 μαθητές στο Λύκειο Μελισσίων και 9 μαθητών στο Λύκειο Χαϊδαρίου. Ο κ. Σγουρός ενημερώθηκε προφορικά τόσο από τον υπουργό Υγείας Δημήτρη Αβραμόπουλο όσο και από την γενική γραμματέα του υπουργείου Παιδείας κ. Γκοτζοπούλου. Σήμερα το πρωί, όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο του υπουργείου Υγείας, κλιμάκιο του ΕΚΕΠΥ και του ΚΕΛΠΝΟ θα επισκεφθούν τα δύο σχολεία προκειμένου να ενημερώσουν μαθητές και εκπαιδευτικό προσωπικό για την επαύξηση των μέτρων υγιεινής. www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ

Απόσπασμα από τον Λόγο του Οδυσσέα Ελύτη στην Ακαδημία της Στοκχόλμης

 

Εκφωνήθηκε από τον ποιητή στα γαλλικά, κατά την τελετή απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας

8 Δεκεμβρίου 1979

 

«Μου δόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράψω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ’ όλα αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ’ ελάχιστες διαφορές. Η παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση αντιστοιχεί και στην υλικοπνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου. Και το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ, αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής, όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μια Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος […]. Χωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος είκοσι πέντε αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μην γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Να τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει. Το παρουσιάζει ανάγλυφα η νέα ελληνική ποίηση».

Ο.Ελύτης «Λόγος στην Ακαδημία της Στοκχόλμης», Εν λευκώ, Αθήνα 1992, σσ.325-327

“5η Συμφωνία” – Ludwig van Beethoven (1770 – 1827) – Herbert von Karajan – 1966 (Πολύ σπάνιο συλλεκτικό video)

Η Συμφωνία αυτή που γράφτηκε το 1807, ονομάστηκε και Συμφωνία της Μοίρας, γιατί το θέμα της είναι η πάλη του ανθρώπου με το πεπρωμένο. Σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές του έργου του Μπετόβεν, η πάλη αυτή καταλήγει στον θρίαμβο της ανθρώπινης θέλησης.

Πρώτο μέρος (Part I)

 

Δεύτερο μέρος (Part II)

Ιωάννης Καποδίστριας – Ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας – του κ. Διονύση Κονταρίνη – Νέα Υόρκη

 

 

Γράφει ο Διονύσης Ε, Κονταρίνης  Νέα Υόρκη  Σεπτέμβριος 2009

 Ένα από τα πλέον σημαντικά πρόσωπα στη νεώτερη ιστορία της Ελλάδας, είναι αναμφησβήτητα ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της πατρίδας μας.  Ένα πρόσωπο αμφιλεγόμενο γιά πολλούς, Ένας πολιτικός που ακόμη και σήμερα αποτελεί αντικείμενο μελέτης γιά τις ικανότητες, που του είχαν αποδοθεί, αλλά και γιά τον τρόπο που επέλεξε να κυβερνήσει. Ένας κυβερνήτης που κατάφερε να διχάσει το λαό της χώρας, που μόλις είχε απελευθερωθεί.

Ο στρατηγός Μακρυγιάννης, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές φυσιογνωμίες στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, γράφει γιά τον Καποδίστρια στα απομνημονεύματά του

Ο Κυβερνήτης μας φέρνει οπαδούς των τυρράγνων να τον οδηγήσουνε πως τυρραγνούνε εκείνοι οι τύρραγνοι να τυρραγνήσει και αυτός.

Κι΄όμως ο Μακρυγιάννης ήταν από τους πρώτους που δήλωσε την αφοσοίωσή του στον Κυβερνήτη και πως μπορούσε ακόμη και τη ζωή του να δώσει γι΄αυτόν. Τι τον έκαμε να αλλάξει;

Θα πρέπει όμως πρώτα απ΄όλα να δούμε ποιά ήτανε η πολιτική αλλά και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα όταν ο Καποδίστριας έφτασε εκεί γιά να την κυβερνήσει.

Είναι αλήθεια πως όταν ο Καποδίστριας πάτησε το πόδι του στην ελληνική γη, η χώρα, όση είχε απελευθερωθεί, ήταν πραγματικά ένα χάος.

Στην στεριά, γράφει ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς, επικρατούσε το δίκιο της αρπακτηκότητας του Τοπάρχη Κοτζαμπάση και στη θάλασσα η πειρατία.

Στην ελεύθερη χώρα δεν υπήρχαν χέρια να επιδοθούν στην καλλιέργεια της γης. Εικοσιπέντε χιλιάδες μαχητές γύριζαν από χωριό σε χωριό χωρίς καμμιά μισθοδοσία, χωρίς καμμιά ενίσχυση. Καμμιά υπηρεσία δεν λειτουργούσε. Ο Μωρηάς ήταν μιά έρημος. Κάθε μεγαλοκαπετάνιος, που κρατούσε ένα κάστρο τυρρανούσε σαν καταχτητής τον γυμνό και άστεγο πληθυσμό. Γιά να μπορέσει κανείς να μεταμορφώσει σε κράτος αυτό το χάος δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έπρεπε να διαθέτει ισχυρή κεντρική εξουσία με σιδερένια πυγμή κι΄οποσδήποτε μιά πολιτική γενναίου αστυκοδημοκρατικού εκσυγχρονισμού. Ο οποιοσδήποτε όμως κι΄αν διέθετε αυτές  τις θέσεις μοιραία  θα ερχόταν σε κάθετη ρήξη με το παλιό φεουδαρχικό καθεστώς, που το αποτελούσαν τα τζάκια και οι νεόπλουτοι, που η περιουσία τους ήταν από το πλιάτσικο σε βάρος της επανάστασης.  Αυτά είχε να αντιμετωπόσει ο κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, μπροστά σε αυτά βρέθηκε κι΄αυτά κλήθηκε να πολεμήσει.

 Όμως ποιός ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας;.

Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1776 από οικογένεια ευγενών, μορφώθηκε με επιμέλεια στην πόλη του και στην συνέχεια σπούδασε ιατρική και φισοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Μετά τις σπουδές του επιστρέφει στην Κέρκυρα και γιά ένα διάστημα εργάζεται σαν γιατρός χειρουργός. Όταν όμως τα Εφτάνησα κατακτώνται από τους Ρώσσους ο Καποδίστριας θα εγκαταλείψει την ιατρική και θα περάσει στον πολιτικό χώρο. Το 1803 με την ίδρυση της Πολιτείας των Ιονίων Νήσων  ο Καποδίστριας θα διοριστεί Γραμματέας. Όμως το 1807 με την συνθήκη του Τιλσίτ το κράτος των Ιονίων Νήσων πάυει να υπάρχει κ;αι φυσικά σταματάει και η Γραμματεία του Καποδίστρια. Σ΄αυτό το διάστημα όμως είχε αναπτύξει στενές σχέσεις με την ρωσσική διπλωματία κι΄έτσι μετά το τέλος της Γραμματείας στο κράτοσ των Ιονίων Νήσων θα μεταπηδήσει στον χώρο της ρωσσικής διπλωματίας όπου πραγματοποιεί λαμπρή σταδιοδρομία. Μάλιστα το 1815 διορίζεται Υπουργός Εξωτερικών, μιά θέση που κρατάει μέχρι το 1822

Από τον χρόνο αυτόν κα μετά διαμένει στη Γενεύη και παρ΄όλο που βρίσκεται σε άδεια αορίστου χρόνου συνεχίζει να είναι μέλος της ρωσσικής διπλωματίας. Από τα καθήκοντά του αυτά θα απαλλαγεί τον Ιούλιο του 1827 με επίσημη έγκριση του Τσάρου Νικολάου και αφού είχε εκλεγεί στη θέση του Κυβερνήτη της Ελλάδας.

Το πρωί της Κυριακής 8 Ιανοαρίου του 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας, εκλεγμένος κυβερνήτης της Ελλάδας από την Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας φτάνει στο Ναύπλιο με το αγγλικό πλοίο Warspite και πατάει το ελληνικό έδαφος.

Ο Κάρλ Μέντελσον στην Επίτομη Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης γράφει,

Τρία ξένα πολεμικά πλοία χαιρέτησαν την ελληνικά σημαία με κανονιοβολισμούς.

Είναι η πρώτη περίπτωση αποδόσεως επισήμων τιμών εκ μέρους Ευρωπαϊκών Δυνάμεων ενώ ο λαός επευφημούσε.

Κι΄ο Νίκος Κασομούλης στα Ενθυμήματα στρατιωτικά αναφέρει. Τι να ενθυμηθεί κανένας και τι να γράψει. Πως να ζωγραφίσει το ηθικόν της ώρας εκείνης. Άλλος έτρεχε, άλλος πηδούσε, άλλος χόρευε. Οι δρόμοι ταράτοντο.Όλοι πλέον από την χαράν αλησμόνησαν την θέσην των. Άνδρες και γυναίκες. Μικροί και μεγάλοι.

Ο νέος κυβερνήτης θα φτάσει στις 11 Ιανοαρίου στην Αίγινα, όπου εκεί έχει την έδρα της η Επιτροπή, που τον αναπληρώνει στα καθήκοντά του και η οποία αποτελείται από τους Γεώργιο Μαυρομιχάλη, Ιωάννη Μηλαήτη και Ιωάννη Νάκο. Από εκείνη τη στιγμή οι τύχες της χώρας ανήκουν πλέον στα χέρια του κυβερνήτη.

Πριν να καταπιαστούμε με το έργο του Καποδίστρια, αξίζει να δούμε τι λένε τόσο οι υμνητές του όσο και οι επικριτές του. Χαρακτηρίζοντας τον Καποδίστρια γιά τις πολιτικές του ιδέες, ο εκ των επικριτών του ιστορικός Γιάννης Κορδάτος, στην Μεγάλη Ιστορία της Ελλλάδος γράφει. Ήταν συντηριτικός ως το κόκαλο και υπηρέτης της ρωσσικής πολιτικής. Κάπως ίδια είναι και η γνώμη του Τάσου Βουρνά ο οποίος στην Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδας γράφει. Ήταν αριστοκράτης στην καταγωγή, ολογαρχικός στις ιδέες, δοκιμασμένος από την εποχή της Ρωσσοκρατίας στα Εφτάνησα, οπόταν σαν πληρεξούσιος της ξένης κατοχής έπνιξε στο αίμα την αγροτική εξέγερση της Κεφαλονιάς, το 1804 και είχε πάρει σαφή θέση υπέρ του φεουδαρχισμού.

Πιό πολύ επικριτικός ο Ιωάννης Ζέβγος, γράφει στην Σύντομη Μελέτη της Νεοελληνικής Ιστορίας.

Ήταν αντιδραστικός, διπλωμάτης της Σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική.

Ο Φίνλευ, από τους ένθερμους υποστηρικτές και υμνητές του Ιωάννη Καποδίστρια, γράφει στην Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Ο πατριωτισμός του Καποδίστρια είχε ταυτιστεί με την ορθοδοξία και την εθνική ανεξαρτησία, όχι όμως με την πολιτική ελευθερία και τα πολιτικά δικαιώματα. Ελάχιστα πρόσεξε την κοινωνική πρόοδο των λαϊκών μαζών της Δυτικής Ευρώπης που συντελέστηκε στη διάρκεια της ζωής του και η παράλειψη αυτή τον εμπόδισε να παρατηρήσει την επίδραση που ασκούσε ήδη η κοινή γνώμη στην διαγωγή των περισσοτέρων κυβερνήσεων.

Οι προθέσεις του Καποδίστρια γιά τον τρόπο με τον οποίον θα κυβερνούσε την Ελλάδα, φάνηκαν από τις πρώτες ημέρες της ανάληψης των καθηκόντων του. Κύριος σκοπός του ήταν όλες οι εξουσίες να βρίσκονται συγκεντρωμένες στα χέρια του. Μία από τις πρώτες ενέργειές του ήταν η αναστολή του Συντάγματος της Τροιζήνας. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να δηλώσει πως αν το Σύνταγμα δεν ανασταλεί ο ίδιος θα έφευγε αφήνοντας την χώρα και τον λαό της στην τύχη τους. Ακόμη διέλυσε τη Βουλή και στη θέση της τοποθέτησε ένα Συμβουλευτικό Σώμα με την επωνυμία Πανελλήνιον. Αυτό το Συμβουλευτικό Σώμα με 27 μέλη είχε καθαρά διακοσμητικό χαρακτήρα. Χωρισμένο σε τρία τμήματα ανέλαβε τις διοικητικές , οικονομικές και δικαστικές εξουσίες. Ακόμη ίδρυσε την Κεντρική Γραμματεία, ένα είδος υπουργικού συμβουλίου που όμως έπερνε απ΄ευθείας γραμμή από τον ίδιο.

Αφού έθεσε τις βάσεις της εξουσίας έτσι όπως αυτός τις ήθελε ο Καποδίστριας ορκίστηκε ότι θα εκπλήρωνε τις αποφάσεις των Εθνικών Συνελέυσεων της Επιδαύρου, του Άστρους και της Τροιζήνας. Κάτι που δεν τήρησε αφού ευθύς εξ΄αρχής κατήργησε κάθε μορφή αντιπροσωπευτικής συνταγματικής Δημοκρατίας.

Ο Νίκος Σβορώνος στην Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας υποστηρίζει ότι η εξωτερική πολιτική του Καποδίστρια είχε σαν σκοπό να υποτάξει το νέο κράτος στις βλέψεις του Τσάρου.

Στην εσωτερική πολιτική ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν κατάφερε να λύσει το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπιζε το καινούργιο κράτος. Τη διανομή στους αγρότες της εθνικής γης, που άλλοτε ανήκε στους Τούρκους. Το μεγαλύτερο μέρος της γης αυτής πέρασε στα χέρια των προκρίτων και των κοτζαμπάσηδων ενώ οι αγρότες παρέμειναν και πάλι εξαρτώμενοι από αυτούς. Ωστόσο θα πρέπει κανείς αντικειμενικά να αναγνωρίσει ότι η διακυβέρνηση της χώρας από τον Καποδίστρια αποτελεί την πρώτη σοβαρή προσπάθεια οργάνωσης του ελληνικού κράτους.  Πρώτος αυτός φροντίζει γιά την δημόσια εκπαίδευση, καταστέλει την πειρατία, διοργανώνει την διοίκηση. Η προσπάθειά του να επιβάλει κάποια πειθαρχία στο πνεύμα των προκρίτων που ήθελαν να αντικαταστήσουν στην ελεύθερη Ελλάδα τους Τόυρκους αξιωματούχους, συνάντησε από την πλευρά τους μεγάλη αντίδραση. Κι΄ίσως ήταν αυτή η αιτία και ο λόγος που όπλισε τα χέρια των Μαυρομιχαλαίων..

Το πρωινό της Κυριακής 27^ης Σεπτεμβρίου του 1831, ο Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας θα πέσει νεκρός έξω από την είσοδο του ναού του Άγιου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο από τις σφαίρες των Κωνσταντίνου και Γιώργη Μαυρομιχάλη.

Υποστηρίχτηκε ότι την δολοφονία οργάνωσαν οι Πρεσβευτές της Αγγλίας και της Γαλλίας με σκοπό να εξασθενήσουν τη Ρωσσική επιρροή στην Ελλάδα. Χωρίς να έχει αποδειχτεί κάτι συγκεκριμένο, το γεγονός είναι ότι οι δύο αυτές χώρες εμψύχωναν την αντιπολίτευση στην πολιτική του Καποδίστρια. Όμως η πολιτική του αυτή δημιουργούσε πολλές αντιδράσεις όχι μόνο μέσα στον απλό λαό αλλά και στις τάξεις των κοτζαμπάσηδων που δεν ήθελαν να παραχωρήσουν τίποτα από την τοπική τους εξουσία.

Η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια θα σηματοδοτήσει μιά νέα εποχή γιά την διακυβέρνηση της χώρας. Οι πρόκριτοι, οι κοτζαμπάσηδες, οι καπεταναίοι θα αρχίσουν έναν αγώνα γιά την εξουσία. Γιά να καταλήξει η Ελλάδα στην βασιλεία του Όθωνα που με τον ερχομό του στην Ελλάδα μαζύ του, εκτός από τους Βαβαρούς θα φέρει και τους ασκούς του Αιόλου.

Στην Κέρκυρα, λίγο έξω από την πλατεία του Σαν Ρόκκο βρίσκεται η μικρή μονή της Παναγίας της Πλατυτέρας. Στο προάυλιο αυτής της μικρής εκκλησιάς βρίσκεται ένας απλός τάφος όπου μέσα του κρύβει τα οστά του Ιωάννη Καποδίστρια. Μιά απλή μαρμάρινη πλάκα αναφέρει. Ενθάδε κείται ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος Ιωάννης Καποδίστριας. Δίπλα του ακριβώς είναι ο τάφος του αδελφού του, Αυγουστίνου Καποδίστρια.

Οι γιάφκες στο πέρασμα του χρόνου – ΕΘΝΟΣ

25/9

Στην Πάτμου και στη Δαμάρεως που είχε τα άντρα της η 17Ν μένουν πλέον δύο οικογένειες. Μια πολυκατοικία «εξαφάνισε» το σπίτι όπου έκρυβε τα όπλα της η «Αντικρατική Πάλη»

Στη γωνία Λυδίας και Αντιόπης έχει πάρει τη θέση της μια νεόκτιστη εξαώροφη πολυκατοικία, στη Μαυρικίου και στην Ανάφης τα παράθυρα παραμένουν ερμητικά κλειστά, στην Καλαμά ο χρόνος -παρά τις όποιες αλλαγές- φαίνεται να έχει σταματήσει, ενώ στην Πάτμου και στη Δαμάρεως η ζωή φαίνεται να έχει βρει τον ρυθμό της.

Κανένας δεν γνώριζε την ύπαρξή της, δεν είχε δει τους ενοίκους, ενώ οι ιδιοκτήτες είχαν νοικιάσει το ακίνητό τους σε κάποιον που, ενώ πλήρωνε στην ώρα του, εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι δεν είχε δηλώσει το αληθινό του όνομα.

Μία αποθήκη, ένα υπόγειο, ένα ισόγειο ή ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, στην περίπτωση της Δαμάρεως και ο πρώτος όροφος θα μπορούσε να είναι, ήταν μια… γιάφκα.

Οι… θαμώνες
Με συνήθεις… θαμώνες όπλα, καραμπίνες, νάρκες, χειροβομβίδες, εκρηκτικά, ρουκέτες, εκτυπωτικά μηχανήματα για τις προκηρύξεις, γραφομηχανές, πλαστές πινακίδες, περούκες..

Τρεις δεκαετίες και πλέον πέρασαν από τις πρώτες τρομοκρατικές δράσεις και σίγουρα αρκετά ήταν τα σπίτια και οι αποθήκες που κατά καιρούς είχαν χρησιμοποιηθεί από τα μέλη των οργανώσεων.

Τα σημεία, όμως, που αποδεδειγμένα αποτέλεσαν χώρο εργασίας και δράσης των τρομοκρατών είναι πολύ λίγα.

Ανω Κυψέλη, Σεπόλια, Εξάρχεια, Κάτω Πατήσια, Παγκράτι.

Σήμερα, δε, φέρουν πια τον… βαρύ οπλισμό που είχε εντοπιστεί και για το καθένα από αυτά ο χρόνος επεφύλασσε διαφορετική εξέλιξη.

Απέκτησαν ζωή τα σπίτια της 17N

Πάτμου 84, Κάτω Πατήσια
Στις 3 Ιουλίου του 2002, και ενώ νοσηλεύεται φρουρούμενος στον «Ευαγγελισμό» ο βομβιστής Σάββας Ξηρός, «ανοίγει» η πόρτα ακόμη μιας γιάφκας την οποία είχε νοικιάσει ο 40χρονος αγιογράφος με άλλο όνομα. Οι πρώτες διερευνήσεις των αστυνομικών φέρνουν στο φως: ένα αυτόματο όπλο ούζι, δύο αυτόματα όπλα ΜΡ5, ρουκέτες 3,5 και 2,36 ιντσών, φορείς ρουκετών, έναν φορητό υπολογιστή, πολλά ακαριαία φιτίλια και καρούλια, υλικά μεταμφίεσης, πολλές χειροβομβίδες, προκηρύξεις, μεταξύ άλλων και μία του 1999, καθώς και αυτοσχέδιους εκτοξευτές ρουκετών. Στο ισόγειο της οδού Πάτμου φαίνεται ότι η ζωή έχει ξαναβρεί τους φυσιολογικούς της ρυθμούς με τους νέους ενοίκους του.

Δαμάρεως 73, Παγκράτι
Τον Ιούλιο του 2002 ακόμη μία γιάφκα της «17Ν» εντοπίζουν οι Αρχές στο διαμέρισμα του 1ου ορόφου στην οδό Δαμάρεως 73 και Φρύνης στο Παγκράτι. Στο διαμέρισμα εντοπίστηκαν αντιαρματικές ρουκέτες που είχαν κλαπεί από το στρατόπεδο Συκουρίου Λάρισας (24/12/89), μεγάλος αριθμός χειροβομβίδων, περούκες, ρούχα και άλλα σύνεργα μεταμφιέσεων, πυροσωλήνες, υλικά κατασκευής βομβών καθώς και αυτοσχέδιοι εκτοξευτήρες. Και σε αυτό το διαμέρισμα ο χρόνος δεν άφησε τα σημάδια του, καθώς οι νέοι ενοικιαστές άλλαξαν τη «μοίρα» του και του έδωσαν… ζωή.

Εσβησαν το παρελθόν

Λυδίας 6, Ανω Κυψέλη
Η μέχρι πριν από λίγο καιρό μονοκατοικία με τον κατάφυτο από λουλούδια κήπο της, όπου τον Μάιο του 1985 είχε εντοπιστεί μία από τις πιο γνωστές γιάφκες, άλλαξε ριζικά μορφή, σαν κάποιος να ήθελε να σβήσει κάθε ίχνος από το παρελθόν, και στη θέση της έχει χτιστεί μια πολυκατοικία. Είχε νοικιαστεί στον Χρήστο Τσουτσουβή που σκοτώθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς στου Γκύζη και φερόταν ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης «Αντικρατική Πάλη». Εκπληκτοι έμειναν οι αστυνομικοί από τα ευρήματα όταν άνοιξαν την πόρτα. Αντίγραφα προκηρύξεων, ένας πολύγραφος, υλικά κατασκευής εκρηκτικών μηχανισμών, πυροκροτητές, καθώς και μια προκήρυξη με την οποία η «Αντικρατική Πάλη» αναλάμβανε την ευθύνη για τη δολοφονία του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου.

Εγινε αποθήκη

Καλαμά 25, Σεπόλια
Από μια βλάβη στα υδραυλικά αποκαλύφθηκε τυχαία ότι στο ημιυπόγειο διαμέρισμα υπήρχε βαρύς οπλισμός, υλικά μεταμφίεσης και 386 κλειδιά σπιτιών και οχημάτων. Για ένα από αυτά τα κλειδιά οι Αρχές είχαν ισχυριστεί ότι ανήκε σε αυτοκίνητο που χρησιμοποιήθηκε από τη «17 Νοέμβρη» για τη διαφυγή των δραστών μετά τη δολοφονία δύο αστυνομικών τον Ιανουάριο του 1980. Η συγκεκριμένη γιάφκα είχε συνδεθεί όχι μόνο με το όνομα του Τσουτσουβή, αλλά και του Λεσπέρογλου, του Μπουκουβάλα και του Μπαλάφα.

Το διαμέρισμα πια χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος και όχι ως κατοικία, εφόσον κανένας δεν ενδιαφέρεται για το υπόγειο που -σύμφωνα με την αστυνομία- είχε νοικιάσει με το όνομα Νίκος Μανιατόπουλος ο Γιώργος Μπαλάφας.

Κλειστά παράθυρα

Ανάφης 23-25, Κυψέλη
Στο υπόγειό της είχε ανακαλυφθεί το 1990 η γιάφκα του Μιχάλη Πρέκα.

Σήμερα τα ξεθωριασμένα παράθυρα είναι σχεδόν πάντα κλειστά, ενώ περίοικοι λένε ότι κατά διαστήματα το διαμέρισμα κατοικείται από αλλοδαπούς, που, όμως, δεν μένουν για μεγάλα διαστήματα. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα είχε χρησιμοποιηθεί τόσο από τον Μ. Πρέκα όσο και από τον Χρ. Μαρίνο, σύμφωνα με την αστυνομία.

Κανείς δεν θυμάται

Μαυρικίου 12, Εξάρχεια
Τον Νοέμβρη του 1990 μια βόμβα σκάει στα χέρια του Κυριάκου Μαζοκόπου, μέσα στο μικρό δωμάτιο στην οδό Μαυρικίου 12, στα Εξάρχεια. Ο Κυριάκος Μαζοκόπος καταδικάστηκε σε 17 χρόνια φυλάκιση και αποφυλακίστηκε το 1995. Πλούσια ήταν και εδώ τα ευρήματα για την αστυνομία, καθώς βρέθηκαν 17 νάρκες κατά προσωπικού, τρεις αντιαρματικές νάρκες, οκτώ αμυντικές χειροβομβίδες, ένα 38αρι, ένα 32άρι περίστροφο, ένα πιστόλι φωτοβολίδα, δύο αεροβόλα, πέντε κομμένες καραμπίνες, δύο δίκαννα, φυσίγγια διαφόρων διαμετρημάτων, πυροκροτητές, ένας φορητός ασύρματος, ένας πολύγραφος, κείμενα του ΕΛΑ, κλειδιά και μια κλεμμένη μοτοσικλέτα.

Σήμερα, τίποτα δεν μαρτυρεί το παρελθόν του διαμερίσματος. Τα παράθυρα του υπογείου κλειστά και κανένας από τους γείτονες δεν θυμάται ή δεν θέλει να θυμάται…

ΣΤΕΛΛΑ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗ

Σε ηλικία 97 ετών πέθανε ο «τελευταίος Οθωμανός διάδοχος», Ερτουγρούλ Οσμάνογλου – in.gr

Ο άνθρωπος που δεν έγινε σουλτάνος

Reuters

Σε ιστορικό μνημείο στην Πόλη θα ταφεί ο Ερτουγρούλ ης οθωμανικής δυναστείας

Κωνσταντινούπολη

Στην Κωνσταντινούπολη άφησε την τελευταία του πνοή ο τελευταίος διάδοχος του θρόνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Ερτουγρούλ Οσμάνογλου, σε ηλικία 97 ετών. Ο Ε.Οσμάνογλου πέθανε αργά την Τετάρτη από αναπνευστική ανεπάρκεια στο Αμερικανικό Νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης. Επρόκειτο για τον τελευταίο διάδοχο που γεννήθηκε στο παλάτι, και ήταν 12 ετών όταν το 1924 καταργήθηκε το χαλιφάτο και ιδρύθηκε η Τουρκική Δημοκρατία. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Νέα Υόρκη, ξεκαθαρίζοντας σε κάθε ευκαιρία ότι δεν επιθυμούσε την αποκατάσταση του χαλιφάτου και ότι δεν ήθελε να εμπλακεί στην πολιτική. Στην οικογένεια Οσμάνογλου δόθηκε αμνηστία από το τουρκικό κράτος το 1974, και ο ίδιος επέστρεψε το 1992. Το 2004 απέκτησε την τουρκική υπηκοότητα. Την Παρασκευή δόθηκε έγκριση να ταφεί ο Ερτουγρούλ Οσμάνογλου σε ιστορικό μνημείο, όπου έχουν ταφεί μέλη της οθωμανικής δυναστείας. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Απομακρύνθηκαν 56 ιερείς από τη θέση προϊσταμένου των ναών τους – ΤΑ ΝΕΑ

Αντώνης Καραγιαννάκης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009  

Την παραίτηση 56 ιερέων της Αρχιεπισκοπής από τη θέση προϊσταμένου των ναών τους, ζήτησε και έλαβε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Αιτία η ολιγωρία τους να αποστείλουν έως τα τέλη του περασμένου Ιουνίου απολογιστικές εκθέσεις για τη διαχείριση των οικονομικών των ενοριών τους.

Στην πρόσφατη σύναξη των ιερέων της Αρχιεπισκοπής, ο κ. Ιερώνυμος, εμφανίστηκε εξαιρετικά αυστηρός αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα λάβουν την απάντηση εκείνοι που τον χαρακτηρίζουν άφωνο.

Υπογράμμισε ότι δεν θα ανεχθεί φαινόμενα κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης.

Να σημειωθεί ότι πολλοί από τους ιερείς που υπέβαλαν την παραίτησή τους υπηρετούν και σε σημαντικές θέσεις στην Ιερά Σύνοδο.

Άγκυρα: Καμμία κατηγορία εις βάρος του Αττίλα Ολγκάτς – Express

 

‘Αγκυρα – Δεν στοιχειοθετείται κατηγορία σε βάρος του Τούρκου ηθοποιού, που είχε δηλώσει ότι, το 1974 στην Κύπρο, είχε σκοτώσει δέκα Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους

Πηγή: ΑΠΕ  26/09/09-11:38

Δεν στοιχειοθετείται κατηγορία εναντίον του Τούρκου ηθοποιού, Ατίλα Ολγκάτς, ο οποίος πριν λίγο καιρό είχε δηλώσει στη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής ότι σκότωσε δέκα αιχμάλωτους Ελληνοκύπριους, κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, ανακοίνωσε ο εισαγγελέας, που είχε αναλάβει τη σχετική έρευνα. Κατά τη διαδικασία της έρευνας, ο εισαγγελέας πήρε καταθέσεις από τον ίδιο τον Ολγκάτς, τις παρουσιάστριες της τηλεοπτικής εκπομπής, στην οποία είχε μιλήσει ο Ολγκάτς, τον Τούρκο ιστορικό Γιαλτσίν Κοιουτσούκ, που είχε υπηρετήσει τη θητεία του μαζί με τον ηθοποιό στην Κύπρο το 1974, ενώ ζητήθηκαν στοιχεία κι από το τουρκικό γενικό επιτελείο ενόπλων δυνάμεων. Το επιτελείο στην απάντησή του ανέφερε ότι ο Ολγκάτς δεν πήρε ενεργό μέρος στην εισβολή και ότι υπηρέτησε μεν τη θητεία του στην Κύπρο, αλλά στα μετόπισθεν. Ο ιστορικός Κιουτσούκ, από την πλευρά του, ανέφερε πως ήταν διοικητής του Ολγκάτς στην Κύπρο. Χαρακτήρισε τον ηθοποιό «φοβισμένη προσωπικότητα», που δεν είχε λάβει μέρος στις μάχες. Ωστόσο, ο εισαγγελέας ζήτησε και τη γνωμάτευση δύο εμπειρογνωμόνων από πλευράς ανθρωπιστικού δικαίου. Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Γκαλατάσαραϊ της Κωνσταντινούπολης, διατύπωσαν ότι ακόμη κι αν ευσταθούν οι πρώτοι ισχυρισμοί του Ολγκάτς πως, δηλαδή, σκότωσε δέκα αιχμαλώτους, από πλευράς ανθρωπιστικού δικαίου η Τουρκία δεν φέρει καμία ευθύνη και ότι δεν τίθεται θέμα να δικαστεί ο ηθοποιός στο διεθνές δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου. Υπενθυμίζεται ότι ο ηθοποιός αρχικά είχε υποστηρίξει ότι σκότωσε δέκα αιχμαλώτους Ελληνοκυπρίους. Στη συνέχεια, όμως, και αφού προκλήθηκαν αντιδράσεις στην Τουρκία, επανήλθε και διόρθωσε, λέγοντας ότι τα όσα είπε ήταν μέρος ενός σεναρίου ταινίας, που έχει γράψει ο ίδιος.