Τι συμβαίνει με τα εργατικά ατυχήματα; – της Χριστιάννας Λούπα

Θα πίστευε κανείς πως από τότε που ο Τζ. Κρόνιν έγραψε το συγκλονιστικό βιβλίο «Τ’ αστέρια κοιτάζουν τη Γη», οι συνθήκες εργασίας στα μεταλλεία έχουν αλλάξει άρδην. Τα πρόσφατα εργατικά ατυχήματα όμως στη Λάρυμνα Φθιώτιδας στα μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ, μάλλον το αντίθετο αποδεικνύουν.

Πράγματι, δύο εργάτες έχασαν τη ζωή τους μέσα στον ίδιο μήνα και κάτω από πανομοιότυπες συνθήκες: Κάηκαν ζωντανοί μετά από έκρηξη καμινιού, ενώ στο ένα ατύχημα τραυματίστηκαν και άλλοι τρεις. Ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης Κ. Μουσουρούλης έδωσε εντολή προσωρινής σφράγισης των πέντε ηλεκτροκαμίνων στο εργοστάσιο της Λάρυμνας, ώστε να διεξαχθεί πλήρης έλεγχος στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις. Οι ζωές όμως δεν γυρίζουν πίσω.

Επίσης, στη ΔΕΗ, ένας ανειδίκευτος εργαζόμενος με 8μηνη σύμβαση, σκοτώθηκε στην προσπάθεια του να αποκαταστήσει βλάβη στο δίκτυο χαμηλής τάσης. Λίγους μήνες νωρίτερα ο 46χρονος μετανάστης από το Μπαγκλαντές, παρέμεινε δύο μέρες θαμμένος κάτω από τόνους πεπιεσμένου χαρτιού σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στον Ασπρόπυργο, πριν ανασυρθεί νεκρός. Και ο κατάλογος δεν έχει τέλος…

Τα επίσημα καταγεγραμμένα εργατικά ατυχήματα από το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) εξ άλλου , που συνέβησαν το 2008, ήταν 6.657. Σύμφωνα όμως με το Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, στην πραγματικότητα τα ατυχήματα ήταν τετραπλάσια. Όπως υποστηρίζουν οι συνδικαλιστές άλλωστε, τους περισσότερους νεκρούς εργαζόμενους από την αρχή του χρόνου, τους συναντάμε σε τρεις συγκεκριμένους τομείς: Στα τεχνικά έργα, στα μεταλλεία και στη ΔΕΗ. Και στις τρεις αυτές οικονομικές δραστηριότητες, συναντάμε και τους περισσότερους εργαζόμενους με εργολαβία, ανειδίκευτη εργασία και χαμηλή εκπαίδευση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Ομοσπονδία εργαζομένων στον κλάδο Μετάλλου, ένας στους τέσσερις νεκρούς εργαζόμενους είναι μεταλλεργάτης (Πηγή:capital.gr).

Πολλά ερωτηματικά ανακύπτουν με βάση αυτά τα δεδομένα, που καλό θα ήταν να απασχολήσουν και λίγο τους βαρόνους των media, τους μονίμως αναλισκόμενους με τη γρίπη των χοίρων και τις ειδήσεις λαϊκής (υπερ)κατανάλωσης. Οι ελληνικές επιχειρήσεις ανανεώνουν τον εξοπλισμό τους τακτικά και κάνουν τις απαραίτητες συντηρήσεις και επισκευές σύμφωνα με τους κανόνες ασφαλείας; (Η συγκεκριμένη μονάδα καμινίου της ΛΑΡΚΟ παρουσίαζε προβλήματα τον τελευταίο καιρό, σύμφωνα με τους εργαζόμενους). Τα αρμόδια κρατικά όργανα κάνουν τους ελέγχους που επιβάλλονται, προκειμένου να διαπιστώσουν αν οι επιχειρήσεις πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας για τους εργαζόμενους;

Παρ’ όλο που δεν μου αρέσει καθόλου να ακούγομαι σαν προπολεμικός κομμουνιστής, νομίζω πως στο βωμό του υπερκέρδους η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ εύκολο να θυσιαστεί, ως αναλώσιμο είδος και γι αυτόν τον λόγο οι κρατικοί έλεγχοι επιβάλλεται να είναι αυστηρότατοι και με αμείλικτες ποινές για τους παραβάτες.

Όσον αφορά τα golden boys συγκεκριμένων εταιρειών, που δεν είναι παρά υψηλόβαθμα και αδρά αμοιβόμενα κομματικά στελέχη, καλό θα ήταν, εκτός από το να ασχολούνται με το πώς να γεμίσουν τις τσέπες τους, να διαθέτουν και λίγο χρόνο για τα προβλήματα των εταιρειών που διευθύνουν, όπως οι συνθήκες εργασίας. Γιατί η ανθρώπινη ζωή δεν αποτιμάται σε χρήμα και η αξία της δεν μεταβάλλεται ανάλογα με την εθνικότητα, το χρώμα ή τη φυλή.

Επίθεση με μολότοφ κατά της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι – in.gr

25/08/09 15:56

Από ομάδα αγνώστων Επίθεση με μολότοφ κατά της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι ΑΠΕ Η ελληνική πρεσβεία στο Βελιγράδι (φωτ. αρχείου) Βελιγράδι Ομάδα νεαρών πέταξε τα ξημερώματα της Τρίτης δύο βόμβες μολότοφ κατά του κτιρίου της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι. Τους δράστες αναζητά η σερβική αστυνομία, ενώ την επίθεση καταδίκασε το σερβικό υπουργείο Εξωτερικών.  Λίγο μετά τις 03:00 τα ξημερώματα (ώρα Σερβίας), ομάδα πέντε νεαρών πέταξε δύο βόμβες μολότοφ κατά του κτιρίου. Από την επίθεση έσπασε ένα παράθυρο κοντά στην είσοδο του κτιρίου και προκλήθηκε μικρή εστία φωτιάς, η οποία σβήστηκε εγκαίρως και δεν προχώρησε στο εσωτερικό του κτιρίου. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής, οι νεαροί, μετά την επίθεση, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, εκ των οποίων η μία αποχώρησε πεζή και η δεύτερη με ταξί. Το υπουργείο Εσωτερικών της Σερβίας ανακοίνωσε ότι, η αστυνομία εργάζεται εντατικά για τον εντοπισμό των δραστών. Το σερβικό υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε με τον πλέον απόλυτο τρόπο την επίθεση, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το σερβικό πρακτορείο ειδήσεων Tanjung. Εκπρόσωποι του σερβικού υπουργείου Εξωτερικών βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με την ελληνική διπλωματική αποστολή. Η πρεσβεία λειτουργεί την Τρίτη κανονικά, ενώ και το γενικό προξενείο, που στεγάζεται στο ισόγειο του ίδιου κτιρίου, συνέχισε να δέχεται αιτήσεις για έκδοση βίζας. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο πολίτης Μπερλουσκόνι – Πώς μια δημοκρατία μπορεί να συρθεί στον βούρκο από ένα λαϊκιστή… – του Πάσχου Μανδραβέλη – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κυριακή, 19 Ιούλιος 2009 18:22
——————————————————————————–
O βίος και η πολιτεία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι χρειάζεται τόμους να καταγραφεί. Οι πολυποίκιλες επιχειρηματικές του απάτες, το ξέπλυμα χρήματος δι’ ενός νεφελώματος off shore εταιρειών, οι σχέσεις του με τη Μαφία, ο τρόπος που κυριάρχησε στην ιταλική τηλεοπτική αγορά, οι καταδίκες του από την ιταλική δικαιοσύνη και η αυτο-αμνήστευσή του, δεν μπορούν να περιγραφούν επαρκώς σε ένα βιβλίο 320 σελίδων, όπως είναι η βιογραφία που έγραψε ο κ. Δημήτρης Δεληολάνης. Το βιβλίο «Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Βίος και Πολιτεία» είναι περισσότερο ένας κατάλογος της ιταλικής νομοθεσίας και αυτό διότι δεν πρέπει να υπάρχει νόμος της γείτονος που ο πρωθυπουργός της δεν έχει παραβεί ή έστω στρεβλώσει. Και να φανταστεί κανείς ότι το βιβλίο δεν πρόλαβε τις πρόσφατες «περιπέτειες» του Καβαλιέρε, την εξώθηση δηλαδή σε πορνεία καλλίπυγων νεανίδων που δουλεύουν στα κανάλια του.
Το βιβλίο του κ. Δεληολάνη δεν είναι αποκαλυπτικό. Τα πολλά στοιχεία που εμπεριέχει έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας, απλώς συγκεντρωμένα αποκτούν νέα σημασία. Μπορούν να δείξουν πώς οι μικρές, μεγάλες και τερατώδεις ανηθικότητες μπορούν να αλώσουν μια δημοκρατία και πώς το μονοπώλιο της τηλεόρασης μπορεί να μεταμορφώσει έναν (κατά τον «Economist») γελωτοποιό σε πρωθυπουργό. Η απάντηση του Καβαλιέρε στη σκληρή κριτική που δέχεται από διεθνή μέσα (και μάλιστα τα «δεξιά»: Times, Financial Times, Economist) είναι η ίδια που χρησιμοποιεί για τους εσωτερικούς του αντιπάλους. Οποιος κάνει κριτική εναντίον του συμμετέχει σε κομμουνιστική συνωμοσία. Ετσι, ο Economist (το περιοδικό – βίβλος του φιλελευθερισμού) βαφτίστηκε από τον ίδιο «Ecommunist».

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ξεκίνησε την επιχειρηματική του καριέρα ως εργολάβος οικοδομών. Η πρώτη του μεγάλη δουλειά ήταν το χτίσιμο ενός μικρού, 4.000 πολυτελών κατοικιών, χωριού στα περίχωρα του Μιλάνου. Ουδείς έμαθε ποτέ ποιος τον χρηματοδότησε με το μυθικό για την δεκαετία του ’60 ποσό των 37 δισεκατομμυρίων λιρετών και ουδείς μπορούσε να καταλάβει ποιος θα αγόραζε πολυτελή κατοικία σε μια βιομηχανική περιοχή (πολλές από τις εγκατεστημένες βιομηχανίες ήταν χημικές). Τελικά, όπως γράφει στο βιβλίο του ο κ. Δεληολάνης, «το συνταξιοδοτικό ταμείο που έσωσε από βέβαιη χρεοκοπία τον νεαρό εργολάβο ήταν των γιατρών, πρόεδρος του οποίου ήταν ο Φερούτζιο Ντε Λορέντζο, πρώην βουλευτής του δεξιού Φιλελεύθερου Κόμματος, αλλά το κυριότερο μέλος της μασονικής στοάς Π-2», ο οποίος μάλιστα το 1993 καταδικάστηκε για δωροδοκία. Μέλος της στοάς, όπως αποδείχθηκε αργότερα, ήταν και ο Μπερλουσκόνι.

Η στοά Π-2 ήταν ένας μόνο κρίκος μιας αλυσίδας συνωμοτικών οργανώσεων που έδρασαν μεταπολεμικά στην Ιταλία για να αποτραπεί η εκλογή κομμουνιστών στην κυβέρνηση. Σε αυτό το πρότζεκτ συμμετείχε μεγάλο μέρος της Καθολικής Εκκλησίας, η Μαφία, Χριστιανοδημοκράτες πολιτικοί, τράπεζες, οι μυστικές υπηρεσίες, η Στοά Π-2 κ. ά.

Πάνω σ’ αυτόν τον ιστό και εξαιτίας των διασυνδέσεων που αναπτύχθηκαν κτίστηκε ένα απίστευτο κύκλωμα διαφθοράς και φυσικά επιχειρηματικές αυτοκρατορίες. Ο κουμμουνισμός κατέρρευσε, αλλά οι σχέσεις και η διαπλοκή παρέμειναν. Αυτή η διαπλοκή δέχθηκε ένα μεγάλο πλήγμα από τις αποκαλύψεις για την «Κόκκινη Προβιά» και τις επιχειρήσεις τύπου «Καθαρά Χέρια», αλλά ένα μεγάλο κομμάτι παραμένει ανέπαφο.

Σε αυτό το νεφέλωμα κινήθηκε δραστήρια και αποτελεσματικά ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Κατονομάστηκε από μετανοημένους μαφιόζους (και γι’ αυτό άλλαξε τη νομοθεσία για τη δικαστική χρήση αυτών των καταθέσεων), εμφανίζεται στους καταλόγους των μελών της Στοάς Π-2, υπήρξε ο ευνοημένος επιχειρηματίας στα ραδιοτηλεοπτικά του σοσιαλιστή ηγέτη Μπετίνο Κράξι (πέθανε αυτοεξόριστος και καταζητούμενος από την ιταλική δικαιοσύνη) κ. λπ.

Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η διαφθορά στη γείτονα χώρα δεν είναι γονιδιακό χαρακτηριστικό του ιταλικού λαού. Φούντωσε και απέδωσε καρπούς (για λίγους) επειδή διά συγκεκριμένων πολιτικών καλλιεργήθηκε το τοπίο που την επέτρεψε να κυριαρχήσει. Ηταν το αποτέλεσμα δεκαετών προσπαθειών για την καταπολέμηση του κομμουνισμού που δημιούργησε τις σχέσεις, τα δίκτυα και τη διαπλοκή, που διατηρήθηκαν και μετά την πτώση του κομμουνισμού, όταν πλέον οι παράγοντες αυτής της διαπλοκής θέριεψαν τόσο πολύ που έφτασαν να κυριαρχούν στα media και την πολιτική.

Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι γιατί ο καταφανώς μπλεγμένος σε τόσα σκάνδαλα (ακόμη και την πολεοδομική νομοθεσία έχει καταστρατηγήσει στη βίλα του στη Σαρδηνία) Ιταλός πρωθυπουργός εκλέγεται και επανεκλέγεται; Ενας σημαντικός παράγοντας είναι το μονοπώλιο στην τηλεόραση που έχει ο Ιταλός μεγιστάνας. «H τηλεόραση έγινε πλέον το κέντρο αποφάσεων του πολιτισμού μας» έγραφε ο θεωρητικός των media Νιλ Πόστμαν. «Eίναι πολύ διαφορετική από τα άλλα Mέσα, όπως ο κινηματογράφος, το θέατρο ή η μουσική. O κόσμος πάει σινεμά, βλέπει το έργο και πάει σπίτι ή ακούει ένα δίσκο μουσικής και αυτό ήταν. Στην τηλεόραση όμως στρεφόμαστε για τα πάντα: για τα πολιτικά μας, για τη λογοτεχνία μας, για τη θρησκεία μας, για τα νέα, για τα ψώνια μας. Ετσι, η τηλεόραση έγινε κάτι ανάλογο της μεσαιωνικής εκκλησίας του 14ου και του 15ου αιώνα. Oτιδήποτε για να νομιμοποιηθεί πρέπει να προέρχεται από την τηλεόραση… ο λόγος στην τηλεόραση δεν πρέπει να παίρνεται στα σοβαρά. Aυτό που προσέχουμε είναι κάτι άλλο: πώς φαίνονται, αν η εικόνα τους μεταφέρει μια αίσθηση αποφασιστικότητας και εξουσίας. Ετσι, στην πολιτική, η αλλαγή από τον πολιτισμό του τυπωμένου λόγου στον πολιτισμό της εικόνας επαναπροσδιορίζει την πολιτική σε στοιχείο αισθητικής αντί λογικής και ανάλυσης».

Αυτό το χαρακτηριστικό της τηλεοπτικής δημοκρατίας εκμεταλλεύτηκε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, εμφανιζόμενος σαν αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας που μπορεί εξίσου «αποτελεσματικά» να ανορθώσει την Ιταλία. Οι αποκαλύψεις για τη δράση του φυσικά δεν έπαιζαν στα κανάλια του (που έχουν τη μισή τηλεθέαση), αλλά μόνο σποραδικά στην κρατική τηλεόραση RAI. Οποιοι δημοσιογράφοι της κρατικής τηλεόρασης (όπως οι Ντανιέλε Λουτάτσι, Μικέλε Σαντόρο, Εντζο Μπιάτζι) τόλμησαν να αποκαλύψουν πράγματα, οι συμβάσεις τους δεν ανανεώθηκαν.

Από την άλλη πλευρά, τα επιχειρηματικά «κόλπα» μέσω offshore εταιρειών δύσκολα γίνονται κατανοητά στον μέσο τηλεθεατή, ακόμη και αν αποκαλυφθούν πλήρως. Μπορεί να χρειαστεί πολυετής έρευνα των δικαστικών αρχών ή των δημοσιογράφων η οποία ακυρώνεται σε ένα δευτερόλεπτο με τις κραυγές περί «κομμουνιστικής συνωμοσίας» που αρέσκεται ο Μπερλουσκόνι.

Τι και αν οι περισσότεροι συνεργάτες του ενέχονται σε παράνομες πράξεις ή έχουν καταδικαστεί. Ο Καβαλιέρε τούς έκανε βουλευτές για να έχουν ασυλία. Εξάλλου, για τον ίδιο λόγο έγινε και ο ίδιος πρωθυπουργός.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 19.7.2009

Πέντε οι ομάδες πολιτών που θα εμβολιαστούν πρώτες κατά της νέας γρίπης – Καθορίστηκαν οι κατηγορίες – in.gr

Associated Press

Έφηβοι και παιδιά κάτω των 18 ετών δεν προτείνεται να εμβολιαστούν

Αθήνα Τελευταία ενημέρωση 20/08/09 12:29

Προηγούμενο άρθρο: Να ανοίξουν τα σχολεία εισηγείται το Επιστημονικό Συμβούλιο για τη νέα γρίπη (19/8/2009) Δείτε το βίντεο… Πέντε είναι οι κατηγορίες προτεραιότητας των πολιτών που θα εμβολιαστούν κατά της νέας γρίπης, όπως καθορίστηκαν από το Εθνικό Επιστημονικό και Επιχειρησιακό Συμβούλιο για την Πανδημία Γρίπης, βάσει της επικινδυνότητας που διατρέχει να νοσήσει η κάθε ομάδα. Σε συνολικά 1.631 ανήλθαν τα κρούσματα στη χώρα μας. Σύμφωνα με τα Νέα, οι τελικές αποφάσεις για το πρόγραμμα εμβολιασμού θα ληφθούν από τα συναρμόδια υπουργεία. Η Επιτροπή εισηγήθηκε η πρώτη ομάδα που πρέπει να εμβολιαστεί είναι το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, οι έγκυες (όσες βρίσκονται στο 2 ή 3 τρίμηνο της κύησης) και όσους φροντίζουν μωρά ηλικίας κάτω των 6 μηνών. Στη συγκεκριμένη κατηγορία υπολογίζεται ότι περιλαμβάνονται περίπου 300.000 άνθρωποι. Στη δεύτερη ομάδα περιλαμβάνονται όσοι πάσχουν από χρόνια προβλήματα υγείας, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, όπως οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς, οι διαβητικοί, έχοντες αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα, νεφροπαθείς και μεταμοσχευμένοι. Στην τρίτη κατηγορία είναι οι υγιείς ενήλικοι 18-49 ετών, η τέταρτη οι υγιείς ενήλικοι 49-65 ετών και στο τέλος, η πέμπτη κατηγορία, τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Έφηβοι και παιδιά κάτω των 18 ετών δεν προτείνεται να εμβολιαστούν. Όσον αφορά τους εμβολιασμούς των εργαζομένων σε θέσεις του δημόσιου τομέα, που έχουν καθημερινή και άμεση επαφή με το κοινό ή εργάζονται με πολλά άτομα μαζί σε κλειστούς χώρους, εργάζονται στις ΔΕΚΟ, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τον Στρατό, αναμένονται οι προτάσεις για τον αριθμό των εμβολίων που θα χρειαστούν, σε συνέχεια της συνάντησης που είχε γίνει προ 15νθήμερου μεταξύ των εκπροσώπων της επιτροπής γρίπης με τους γενικούς γραμματείς των υπουργείων. Από κει και πέρα, θα καθοριστούν και οι προτεραιότητες γι΄ αυτούς, σε συνδυασμό με τις παραλαβές των εμβολίων από την ειδική επιτροπή. Δεν φθάνουν τα εμβόλια Τα εμβόλια που έχουν παραγγελθεί δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των πολιτών της χώρας. «Έχουμε παραγγείλει 8.000.000 δόσεις που καλύπτουν το 36,5% του πληθυσμού, αφού για τον καθένα χρειάζονται δύο δόσεις. Επίσης, έχουμε κάνει εκδήλωση ενδιαφέροντος για όλο τον πληθυσμό» διευκρινίζει ο πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας Πάνος Ευσταθίου. Η διάθεση των εμβολίων έχει αποφασιστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) ότι θα γίνει στις χώρες της Ευρώπης κατά προτεραιότητα παραγγελίας. Ωστόσο, και μετά τις καθυστερήσεις στην παραγωγή που ανακοίνωσαν οι φαρμακευτικές εταιρείες, το θέμα των προτεραιοτήτων για τις χώρες-μέλη της ΕΕ αναμένεται να τεθεί εκ νέου τον Οκτώβριο, όταν θα συγκληθεί εκτάκτως το Συμβούλιο Υπουργών Υγείας για τον συντονισμό των ενεργειών για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Επιπλέον, μπορεί να παραλάβουμε την πρώτη παρτίδα εμβολίων στις 15 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν θα προχωρήσουν οι εμβολισμοί έως ότου, τελικά, δοθεί το πράσινο φως από τον ΕΜΕΑ. Newsroom ΔΟΛ

Αρχίζει να εξασθενεί η νέα γρίπη σε χώρες του νότιου ημισφαιρίου – Στους 1.462 οι θάνατοι – in.gr

11/8/2009

Associated Press

Ο ιός βρίσκεται σε έξαρση σε ασιατικές χώρες, όπως η Ταϊλάνδη, η Ινδία και το Βιετνάμ

Γενεύη

Η νέα γρίπη Α (H1N1) έχει στοιχίσει τη ζωή σε 1.462 ανθρώπους από τους 177.457 που έχει πλήξει συνολικά σε 170 χώρες, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ο οποίος ανακοίνωσε την Τρίτη ότι η επιδημία αρχίζει να εξασθενεί σε πολλές χώρες του νοτίου ημισφαιρίου.  Ο προηγούμενος απολογισμός είχε ανακοινωθεί από τον ΠΟΥ στις 5 Αυγούστου. Σε εκείνον αναφέρονταν 1.154 νεκροί σε σύνολο 162.380 κρουσμάτων. «Η δράση του πανδημικού ιού φαίνεται ότι κορυφώθηκε και τώρα αρχίζει να εξασθενεί» σε πολλές εύκρατες χώρες του νοτίου ημισφαιρίου, εξήγησε σε δημοσιογράφους μία εκπρόσωπος του ΠΟΥ. Μεταξύ των χωρών, όπου ο ιός της νέας γρίπης εξασθενεί είναι η Αργεντινή, η Χιλή, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, διευκρίνισε η εκπρόσωπος. Αντίθετα, οι ασιατικές χώρες όπως η Ταϊλάνδη, η Ινδία και το Βιετνάμ αντιμετωπίζουν τώρα μια έντονη διάδοση της ασθένειας, η οποία χαρακτηρίστηκε στις 11 Ιουνίου η πρώτη πανδημία του 21ου αιώνα. Ο ΠΟΥ διευκρίνισε για μια ακόμη φορά ότι τα δεδομένα που διαθέτει υπολείπονται της πραγματικότητας, δεδομένου ότι οι χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο δεν είναι πλέον υποχρεωμένες να καταγράφουν συστηματικά τα κρούσματα. Μόνον τα πρώτα κρούσματα, καθώς και οι στατιστικές για τα θανατηφόρα πρέπει να αναφέρονται υποχρεωτικά στον οργανισμό. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

«Να ανοίξουν τα αρχεία για τους αγνοουμένους» – Επιβεβαιώθηκαν τα εγκλήματα της Τουρκίας – TA NEA

 ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Νικολέττα Μουτούση

 ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 11 Αυγούστου 2009   

Κατακραυγή έχει προκαλέσει η αποκάλυψη της εν ψυχρώ δολοφονίας των πέντε Ελληνοκυπρίων στρατιωτών που είχαν συλληφθεί από τουρκικές δυνάμεις το 1974.

Ελληνική και κυπριακή κυβέρνηση καλούν εκ νέου την Τουρκία να εφαρμόσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και να ανοίξει τα αρχεία για τους αγνοουμένους.

«Οι αποκαλύψεις αυτές καθώς και οι πληροφορίες για τη δολοφονία των Ελληνοκυπρίων στη Λάπηθο επιβεβαιώνουν τα εγκλήματα και την κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς και Ανθρωπιστικού Δικαίου κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο», τόνισε ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών Γρ. Δελαβέκουρας, υποστηρίζοντας πως «επιτέλους, πρέπει να εφαρμοστούν πλήρως οι σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που καλούν την Τουρκία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη διαλεύκανση όλων των περιπτώσεων αγνοουμένων κατά την τουρκική εισβολή». Αναλόγως και ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Στεφάνου δήλωσε στο ΡΙΚ πως «η Τουρκία οφείλει να ανταποκριθεί στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να ανοίξει τα αρχεία του τουρκικού στρατού για το θέμα των αγνοουμένων», σχετικά με τους πέντε στρατιώτες που δολοφονήθηκαν στο χωριό Τζιάος καθώς και για την εκτέλεση της οικογένειας τα λείψανα της οποίας βρέθηκαν στη Λάπηθο.

Ειδικά για τους στρατιώτες που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παρέπεμψε στο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό, το οποίο αποδεικνύει τη σύλληψή τους. «Η ανεύρεση των λειψάνων τους μέσα σε πηγάδι μαρτυρεί ότι δολοφονήθηκαν», υπογράμμισε. Για την τετραμελή οικογένεια- γονείς και δύο παιδιά- στη Λάπηθο ο κ. Στεφάνου ανέφερε πως η δολοφονία τους «δείχνει την αγριότητα που πηγάζει από την εισβολή και κατοχή».

Επιφυλακτικός εμφανίστηκε ωστόσο ο κ. Στεφάνου απέναντι στην πρόταση πολιτικών κομμάτων να γίνει προσφυγή κατά της Τουρκίας για εγκλήματα πολέμου στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. «Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και ψυχραιμία για όλες τις πολιτικές ή νομικές κινήσεις που είναι δυνατόν να γίνουν» τόνισε, δίνοντας έμφαση στην υλοποίηση από πλευράς Τουρκίας της απόφασης για άνοιγμα των αρχείων του τουρκικού στρατού.

«Έμειναν ατιμώρητοι»

ΜΕ ΔΗΛΩΣΕΙΣ του για την είδηση που «έχει συγκλονίσει» επανήλθε χθες και ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Εξωτερικών Ανδρέας Λοβέρδος. «Πρόκειται για βαρύτατα εγκλήματα πολέμου, των οποίων οι δράστες ουδέποτε τιμωρήθηκαν και των οποίων οι ηθικοί αυτουργοί προσπαθούν να κινηθούν με την παραλλαγή του Ευρωπαίου, μιλώντας μάλιστα για ενέργειές τους που απέρρεαν από την ιδιότητά τους ως εγγυητών της νομιμότητας» επισήμανε, ζητώντας από την Τουρκία να δεχθεί τα εγκλήματα που διέπραξε και να αποδεχθεί τις συνέπειες.

Από την πλευρά της, η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Μαρία Καρακλιούμη μίλησε για επιβεβαίωση της όψης του Τούρκου εισβολέα, όψης την οποία-όπως είπε- «η Τουρκία όχι μόνο δεν θέλει να αφήσει στο παρελθόν, αλλά τη θεμελιώνει και για το μέλλον της».

Σε ανακοίνωσή του, το γραφείο Τύπου του ΚΚΕ αναφέρει πως «ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να ξεχνά ότι η εισβολή στην Κύπρο έγινε με την καθοδήγηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και ότι η κατοχή συνεχίζεται με την ανοχή της Ε.Ε. και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών, που αδιαφόρησαν προκλητικά και για την τύχη των αγνοουμένων και για τα εγκλήματα που διέπραξε ο τουρκικός στρατός κατοχής».

Ερώτηση στη Βουλή κατέθεσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης, αν η κυβέρνηση σκοπεύει να ανοίξει τον φάκελο της Κύπρου και να επανατοποθετήσει το Κυπριακό ως θέμα εισβολής και κατοχής και όχι απλώς ως δικοινοτικό πρόβλημα.

Κραυγή αγωνίας από το νησί της Αφροδίτης! – της Χριστιάννας Λούπα

Εξαιρετικής βαρύτητας απόφαση των βρετανικών δικαστηρίων εκδόθηκε πρόσφατα, σύμφωνα με την οποία απαγορεύονται οι απευθείας πτήσεις από τα βρετανικά αεροδρόμια στα Κατεχόμενα της Κύπρου. Συγκεκριμένα, το Administrative Court του High Court of Justice, Queen’s Bench Division, του Ηνωμένου Βασιλείου, απέρριψε τη διεξαγωγή απευθείας πτήσεων μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του παράνομου αεροδρομίου που λειτουργεί στην κατεχόμενη Τύμπου.

Πράγματι, το βρετανικό δικαστήριο προς το οποίο προσέφυγε το καθεστώς των Κατεχομένων μέσω του ταξιδιωτικού γραφείου CTA του Λονδίνου, που είναι θυγατρικό των «Τουρκοκυπριακών Αερογραμμών», ζητώντας να ακυρωθεί η απαγόρευση που επιβάλλει η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας της Βρετανίας (CAA) σε απευθείας πτήσεις, απέρριψε την προσφυγή, καταφέροντας ένα ισχυρό νομικό χαστούκι στην Τουρκία, με πολλές προεκτάσεις.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι για την αρνητική για το καθεστώς των Kατεχομένων απόφασή του, το βρετανικό δικαστήριο έλαβε υπόψη το γεγονός ότι αν επιτρέπονταν οι απευθείας πτήσεις θα παραβιαζόταν η Διεθνής Συμφωνία του Σικάγου για την Πολιτική Αεροπορία, δηλαδή η διεθνής νομιμότητα επί της οποίας βασίζει τη λειτουργία του ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO). Στη προσφυγή τους οι «Τουρκοκυπριακές Αερογραμμές» ισχυρίστηκαν ότι το CAA παρερμήνευε τη Διεθνή Συνθήκη του Σικάγο. (Φιλελεύθερος 30/7/2009).

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τριάντα πέντε χρόνων από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο και σε συνδυασμό με τις ολοένα αυξανόμενες αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων, που δικαιώνουν τους Ελληνοκυπρίους σχετικά με τις περιουσίες τους στα Κατεχόμενα, αναρωτιόμαστε μέχρι πού μπορεί να φτάσει το θράσος της γειτονικής χώρας, που μοιάζει να κωφεύει, ή κατά το κοινώς λεγόμενο να μην «ιδρώνει τ’ αυτί της», από την άλλη μεριά όμως να έχει και την απαίτηση να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Τι καθεστώς ισχύει αλήθεια για τις περιουσίες αυτές που αναγκαστικά εγκαταλείφθηκαν, αποκλεισμένες από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους; Σύμφωνα με επίσημα αρχεία, έως το 1974 το 82% της ιδιωτικής γης που βρίσκεται σήμερα στα Κατεχόμενα ανήκε σε Ελληνοκυπρίους. Ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας αυτής κατανεμήθηκε σε 120.000 Τούρκους εποίκους που μεταφέρθηκαν παράνομα από την Τουρκία στην κατεχόμενη περιοχή, προκειμένου να αλλάξει η δημογραφική δομή της Κύπρου. Οι εθνοκαθαρτήριες πρακτικές άλλωστε, είναι κάτι με το οποίο η αγαπητή γείτων είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένη.

Ο ίδιος ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός και Υπουργός αρμόδιος για Κυπριακές Υποθέσεις Abdullatif Sener εξ άλλου, στις 23/8/2004, είχε δηλώσει στη Milliyet ότι «το σύνολο των περιουσιών, που οι ξένοι αγόρασαν, αυξήθηκε κατά δέκα φορές τα τελευταία δύο χρόνια». Το θέμα είναι ότι οι αγοραπωλησίες αυτές είναι καθ’ όλα παράνομες και για το λόγο αυτό οι κυβερνήσεις πολλών χωρών έχουν εκδώσει οδηγίες προς τους υπηκόους τους να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν, αναζητώντας μια ηλιόλουστη εξοχική κατοικία στη Μεσόγειο, αγοράζουν ακίνητα στη βόρεια Κύπρο.

Ας σημειωθεί εδώ ότι πρόκειται για στυγνή, θρασύτατη και απροκάλυπτη αρπαγή περιουσιών, που δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί κάτω από κανένα απολύτως πρόσχημα, μολονότι το άρθρο 159 του Συντάγματος του ψευδοκράτους ορίζει ότι η ακίνητη περιουσία των Ελληνοκυπρίων προσφύγων περιέρχεται στην ιδιοκτησία του ψευδοκράτους, το οποίο δικαιούται να τη χειριστεί και να τη διαθέσει όπως επιθυμεί!

Αποφάσεις πάντως, σαν αυτή του βρετανικού δικαστηρίου, αναδεικνύουν το γεγονός ότι η οποιαδήποτε κατοχή δεν μπορεί να άρει τα νόμιμα δικαιώματα του βασανισμένου Κυπριακού λαού, που συνεχίζει να αγωνίζεται και να ελπίζει στη δικαίωση.

Το πατάρι του Λουμίδη – Ένα λογοτεχνικό καφενείο που πέρασε στην Ιστορία – LIFO

COFFEE BREAK

Το ‘πε ο παπαγάλος

Oι αδελφοί Λουμίδη κατέκτησαν την αγορά του καφέ με σύμβολο τον παπαγάλο. Η Μερόπη Κοκκίνη μίλησε με έναν από τους απογόνους της οικογένειας, τον Βασίλη Λουμίδη.

Το «πατάρι» της Σταδίου έχει μείνει στην ιστορία… Το Πατάρι της Σταδίου άνοιξε τον Ιανουάριο του 1938 στο νούμερο 38 της οδού Σταδίου, δίπλα στη Στοά Νικολούδη. Έγινε το σημαντικότερο και εμβληματικότερο λογοτεχνικό καφενείο της Αθήνας, παρόλο που δεν ήταν κάτι περιβόητο. Στο ισόγειο, όπου τα παράθυρα προς την οδό Σταδίου ήταν αρκετά μεγάλα ώστε να μπαίνει διάχυτο το φως, σύχναζαν κυρίως δικηγόροι, χρηματιστές και άλλοι βιαστικοί διερχόμενοι. Δεν είχε τραπέζια για να κάτσεις, μονάχα πάγκους όρθιων πελατών. Στο πατάρι σύχναζαν πιο μόνιμοι θαμώνες, που ήταν κυρίως συγγραφείς, ηθοποιοί, και δημοσιογράφοι. Τα τραπέζια -μικρά για να μην καταλαμβάνουν πολύ χώρο- ήταν διαταγμένα σε σχήμα «πι». Στην αριστερή πλευρά κάθονταν οι ηθοποιοί, οι δημοσιογράφοι και οι επιθεωρησιογράφοι. Στο βάθος οι συγγραφείς και οι ποιητές. Συχνοί ήταν όμως και οι θαυμαστές όλων αυτών, που έρχονταν να δούνε από κοντά τα ινδάλματά τους και είχαν έτσι την ευκαιρία να κάτσουν στο διπλανό με αυτούς τραπέζι. Από εκεί πέρασαν και οι Εμπειρίκος, Σαχτούρης, Βρεττάκος, Σεφέρης. Η πιο χαρακτηριστική φιγούρα του καφενείου όμως ήταν το θρυλικό γκαρσόνι Τάκης, που ήξερε όλους τους πελάτες, τον καφέ της προτίμησής τους ακόμα και την εφημερίδα τους!

Εσείς ποιο καφέ προτιμάτε και πώς τον πίνετε;

Για εμένα ένας βαρύς σκέτος ελληνικός καφές με μπόλικο καϊμάκι από το κλασικό βραζιλιάνικο χαρμάνι του παππού είναι απαραίτητος για να με σηκώσει από το κρεβάτι! Μάλιστα, προτιμώ να μην τον συνοδέψω με κανένα γλύκισμα, ώστε να μη χαλάσει τη γεύση του και έτσι να την κρατήσω στο στόμα μέχρι τη στιγμή που θα φτάσω στο γραφείο και θα φτιάξω το δεύτερο καφέ της μέρας μου.

Τι έχει αλλάξει στα ελληνικά καφέ και καφενεία;

Στην Αθήνα δεν λειτουργεί ούτε ένα λογοτεχνικό καφενείο που να άνοιξε προπολεμικά. Είτε έχουν κατεδαφιστεί είτε έχει αλλάξει η χρήση τους. Τα καφενεία κλείνουν το ένα μετά το άλλο και τη θέση τους παίρνουν οι καφετέριες και τα καφέ με μοντέρνα διακόσμηση, δυνατή μουσική και ατελείωτα μενού γεμάτα με ροφήματα, ποτά και φαγητά. Ανέκαθεν τα καφενεία ήταν χώροι ανταλλαγής απόψεων και προβληματισμού γύρω από την επικαιρότητα αλλά και πολλές φορές χώροι επηρεασμού των πολιτών. Γι’ αυτό άλλωστε αποτελούσαν στέκια πολιτικών ή πολιτευτών που επιδίωκαν να συλλάβουν το λαϊκό αίτημα ή να αποκτήσουν το λαϊκό έρεισμα. Τα καφέ πλέον αποτελούν χώρο όπου οι θαμώνες δεν γνωρίζουν ο ένας τον άλλο και, το χειρότερο, δεν ενδιαφέρονται να τον γνωρίσουν, να τον συναναστραφούν. Οι πελάτες των καφέ, είτε βιαστικοί είτε πιο χαλαροί, είναι κλεισμένοι στο μικρόκοσμό τους. Στα νεότερα, ξενόφερτα δε καφέ, η παρέα τους στη διάρκεια απόλαυσης του καφέ είναι ο υπολογιστής τους!

26.2.2009

Οι Τούρκοι έβαψαν γκρίζα και τη νήσο “Ρω”! – Η “Κυρά της Ρω” θα σηκωθεί από τον τάφο της! – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η Κυρά της Ρω

4/8/2009
ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΑΝΑΛΙ ΠΗΡΕ ΠΑΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΚΟΜΑΝΤΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ» ΚΑΙ… ΕΒΓΑΛΕ ΘΕΜΑ

Εβαψαν «γκρίζα» και τη Ρω!

Ανύπαρκτο θεωρεί η ελληνική κυβέρνηση το θέμα με τη νήσο Ρω, την οποία τουρκικό κανάλι παρουσιάζει ως «ουδέτερη»!
Οπως μεταδίδει ο ΑΡΗΣ ΑΜΠΑΤΖΗΣ από την ΑΓΚΥΡΑ, ο τηλεοπτικός σταθμός «Kanal D» προέβαλε ρεπορτάζ συνοδευόμενο από εικόνες της νήσου Ρω, στο οποίο υπογραμμίζει ότι «η Ελλάδα, με ένα νέο τετελεσμένο, οικειοποιήθηκε μια νησίδα που δεν ανήκει σε κανέναν».

Στο ρεπορτάζ αναφέρθηκε ότι, την περασμένη εβδομάδα, ελληνική εβδομαδιαία εφημερίδα είχε γράψει για 1.000 Ελληνες κομάντος που προωθήθηκαν σε νησίδες της Δωδεκανήσου και υπογραμμίστηκε ότι το ελληνικό Γενικό Επιτελείο διέψευσε την πληροφορία.

«Στη μύτη μας»

«Οι εικόνες που μεταδίδουμε διαψεύδουν το ελληνικό επιτελείο», ανέφερε το κανάλι, καθώς επεξηγούσε ότι οι εικόνες δείχνουν τη Ρω και «ένα στρατιωτικό φυλάκιο, μία ελληνική σημαία, Ελληνες στρατιώτες και κτίρια που έχουν κατασκευαστεί γι’ αυτούς».

«Πρόκειται για νησίδα μέσα στη μύτη της Τουρκίας», αναφέρθηκε στο ρεπορτάζ και προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι «με βάση τη συμφωνία του 1947, η νησίδα δεν ανήκει σε κανέναν». Δηλαδή, μεταξύ των «απροσδιορίστου κυριότητας» νησίδων ενέταξε το ρεπορτάζ και τη Ρω, σύμφωνα με τον όρο με τον οποίο η Αγκυρα έχει οικοδομήσει την έννοια των γκρίζων ζωνών μετά την κρίση στα Ιμια. Το κανάλι υποστήριξε ότι «η νησίδα δεν είναι έδαφος ούτε της Τουρκίας ούτε της Ελλάδας και ήδη απαγορεύεται ο εποικισμός της. Ωστόσο οι Ελληνες στρατιώτες έχουν εγκατασταθεί εκεί».

Το «Kanal D» ανήκει στον όμιλο του Αϊντίν Ντογάν, ο οποίος ελέγχει εφημερίδες όπως η «Χουριέτ», η «Μιλιέτ», η «Ραντικάλ» και κανάλια όπως το «Kanal D», το CNN Turk και το «Star TV». Η είδηση μεταδόθηκε ως αποκλειστική από το κανάλι.

Υπενθυμίζεται ότι μοναδικός κάτοικος της νησίδας ήταν η Δέσποινα Αχλαδιώτη, γνωστή ως η «κυρά της Ρω», η οποία απεβίωσε το 1982.

«Ανύπαρκτο»

Στην Αθήνα, πάντως, η κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών δεν έκαναν καμία δήλωση για το όλο ζήτημα. Σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, το θέμα είναι ανύπαρκτο αφού η νήσος Ρω, με βάση τις υπάρχουσες διεθνείς συμβάσεις, ανήκει ξεκάθαρα στην ελληνική επικράτεια και δεν υπάρχει ίχνος βασιμότητας στα περί γκρίζας ζώνης, την οποία επικαλούνται Τούρκοι δημοσιογράφοι. «Το φυλάκιο βρίσκεται στο νησί εδώ και πολλά χρόνια», πρόσθεταν.

*Στο μεταξύ, σύμφωνα με καταγγελίες των κατοίκων του Καστελόριζου, τουρκικές ακταιωροί τις τελευταίες μέρες εμφανίζονται ξαφνικά στα ελληνικά χωρικά ύδατα και περιπλέουν το Καστελόριζο και τις νησίδες Ρω και Στρογγυλή. «Είναι προκλητικοί, δεν ξέρουμε ώς πότε θα κρατούμε την ψυχραιμία μας», έλεγαν ψαράδες του Καστελόριζου, που ήρθαν αντιμέτωποι με τα τουρκικά πλοία. *

“Να με θυμάσαι και να μ’ αγαπάς” – Μελίνα Μερκούρη – Ξαρχάκος/Γκούφας

Ως εδώ με την Αγκυρα! – του Γιώργου Δελαστίκ – ΕΘΝΟΣ

27/7/2009

Ακρως ανησυχητικά εξελίσσεται η κατάσταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι εναέριες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο έχουν προσλάβει ακόμη πιο επιθετικό περιεχόμενο, καθώς οι Τούρκοι πιλότοι προβαίνουν πλέον και σε εικονικούς… βομβαρδισμούς (!) ακριτικών ελληνικών νησιών, όπως το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι. Την ώρα που σε μόλις πέντε μήνες θα κριθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ στη βάση πρωτίστως του αν άνοιξε ή όχι τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της σε πλοία και αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο γνωστός και ακραία φιλότουρκος Καρλ Μπιλντ, υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας που προεδρεύει αυτό το εξάμηνο στους «27», δικαιολογεί την τουρκική κατοχή της μισής Κύπρου ως νόμιμη συνέπεια του πραξικοπήματος της χούντας των συνταγματαρχών κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, δίνοντάς μας έτσι πρόγευση της στάσης που θα τηρήσει η προεδρία της ΕΕ τον Δεκέμβριο.

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργικού «κουμπάρου» Ερντογάν ετοιμάζεται να βγάλει τουρκικό σκάφος για έρευνες και πετρέλαιο σε ελληνική υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και μάλιστα σε περιοχή που αν όντως λάβουν χώρα αυτές οι έρευνες, καταργούνται ντε φάκτο τα δικαιώματα του Καστελόριζου, με δραματικές συνέπειες. Οσοι έχουν την ηλικία ώστε να θυμούνται έστω και αμυδρά τις ανάλογες κρίσεις με το «Χόρα» το 1976 και με το «Σισμίκ» το 1987, που έφεραν Ελλάδα και Τουρκία στο χείλος του πολέμου, αισθάνονται πολύ ανήσυχοι όταν συνειδητοποιούν ότι ενδέχεται να βρισκόμαστε στις παραμονές επανάληψης ανάλογου γεγονότος.

Μόλις προχθές το «Εθνος της Κυριακής» δημοσίευσε ένα άκρως διαφωτιστικό άρθρο του καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας Θεόδωρου Καρυώτη, μέλους της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο παρουσιάζει πολύ αποκαλυπτικά την έκταση του διπλωματικού Βατερλό που απειλεί τη χώρα μας στο κρισιμότατο ζήτημα της οριοθέτησης της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με εκείνη της Κύπρου αλλά και της Αιγύπτου. Το άρθρο αυτό αναδεικνύει την κορυφαία σημασία του Καστελόριζου και της αναγνώρισης των πλήρων δικαιωμάτων του, καθώς αν αυτά περικοπούν (όπως απειλείται να συμβεί λόγω απελπιστικής ανεπάρκειας ελληνικών χειρισμών και απαράδεκτης στάσης του Καϊρου), θα βρεθούν να έχουν θαλάσσια σύνορα η Τουρκία με την… Αίγυπτο! Μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε δραματικά αρνητικό γεγονός τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.

Δυστυχώς, σαν να μην ήταν αρκετές οι αλλεπάλληλες δυσάρεστες εξελίξεις, το χειρότερο είναι πως κανένας σοβαρός πολιτικός παράγοντας στην Ελλάδα δεν ασχολείται σοβαρά με τα θέματα αυτά.

Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ασχολείται πάνω απ όλα με το πώς θα παρατείνει την επιβίωση της παραπαίουσας κυβέρνησής του επί μερικούς μήνες ή και εβδομάδες. Ούτε που έχει μυαλό να σκεφθεί τι σημαίνουν όλα αυτά στο πλαίσιο της πολιτικής Ομπάμα περί αναβάθμισης του ρόλου της Τουρκίας ή πώς θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες αξιοποιώντας τη σθεναρή αντίσταση των ηγετών της Γερμανίας και της Γαλλίας στην προοπτική ένταξης της Αγκυρας στην ΕΕ.

Υπό το πρίσμα αυτό, ούτε που ασχολείται φυσικά με το ζήτημα αιχμής, τη ριζική αναθεώρηση της αναχρονιστικής και εκτός τόπου και χρόνου φανατικής υποστήριξης που προσφέρουν ο ίδιος και η κυβέρνησή του στην άνευ όρων ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, η οποία πλέον έχει καταστεί συν τοις άλλοις και γραφική, σε βαθμό που προκαλεί την οργή αλλά και τη θυμηδία των Ευρωπαίων ηγετών.

Οσο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Γιώργος Παπανδρέου υποτάσσει τα πάντα στην προκήρυξη όσο το δυνατόν πιο γρήγορα πρόωρων εκλογών για να απολαύσει τη νομή της εξουσίας. Αποτέλεσμα αυτής της γραμμής είναι να καταγγέλλει με τους ίδιους τόνους ως ανίκανη την κυβέρνηση Καραμανλή είτε πρόκειται για το Βατοπέδι είτε για τα Ελληνοτουρκικά ή για τη… γρίπη, χωρίς έτσι να πείθει κανέναν.

ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Να διακοπούν οι συνομιλίες

Θα συνιστούσε εθνική συνεισφορά της κυβέρνησης Καραμανλή, λίγο πριν εγκαταλείψει την εξουσία, να κάνει αυτό που δεν έκανε τα σχεδόν έξι χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία: να υψώσει το ανάστημά της απέναντι στην Τουρκία και να μπλοκάρει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Αγκυρα, απαιτώντας και θέτοντας ως όρο για την επανέναρξη των συνομιλιών την εγκατάλειψη της τουρκικής επιθετικής πολιτικής και τη ρύθμιση μιας σειράς ελληνοτουρκικών θεμάτων. Η κυβέρνηση της ΝΔ θα υπονομεύσει ευθέως τα συμφέροντα της Ελλάδας, αν τυχόν συναινέσει τον Δεκέμβριο στη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μετά τα αίσχη που διαπράττει η Τουρκία στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Οι τέσσερις «άθλοι» του Μπαράκ Ομπάμα – Tου David Ignatius, αρθρογράφου της Washington Post – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Hμερομηνία δημοσίευσης: 26-07-09

Πέρασαν έξι μήνες και τι γίνεται άραγε με την εξωτερική πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα; Ορισμένοι εμπειρογνώμονες δίνουν τα εύσημα στον πρόεδρο επειδή βελτίωσε τη ζοφερή στο εξωτερικό εικόνα της Αμερικής. Οι ίδιοι όμως προειδοποιούν ότι τα δύσκολα έρχονται.Υψίστη προτεραιότητα του Ομπάμα ήταν να αναβαθμίσει τη θέση της Αμερικής σε ένα κόσμο οργισμένο με την αλαζονεία και τη μονομέρεια της κυβέρνησης Μπους. Ο πρόεδρος πολύ σωστά αντιμετώπισε το ζήτημα σαν σοβαρή απειλή κατά της εθνικής ασφάλειας και επιστράτευσε το φυσικό του χάρισμα για να αλλάξει την εντύπωση αυτή κατεσπευσμένα. Τα κατάφερε αρκετά καλά. «Εξαλείψαμε το αντανακλαστικό του αντιαμερικανισμού, στο οποίο οφείλεται η άρνηση συνδιαλλαγής μαζί μας. Δεν έχουμε φτάσει στο τέλος της διαδρομής, αλλά απέχουμε πολύ πλέον από την αφετηρία», λέει ο Ραμ Εμάνιουελ, προσωπάρχης του Λευκού Οίκου. Η επιτυχία του Ομπάμα στην καταπολέμηση του αντιαμερικανισμού επαινέθηκε και από τον Μπρεντ Σκόουκροφτ, πρώην σύμβουλο ασφαλείας των Ρεπουμπλικανών προέδρων Τζέραλντ Φορντ και Τζορτζ Μπους του πατρός. «Ο Ομπάμα έπρεπε πρώτα να αλλάξει την κακή διάθεση και νομίζω ότι έκανε πολύ καλή δουλειά. Η μεταβολή διαθέσεων σε ολόκληρο τον κόσμο είναι αξιοσημείωτη», λέει. Το πρόβλημα στην εξωτερική πολιτική που θα ανακύψει στο μέλλον θυμίζει επισφαλές δάνειο. Στην αρχή όλα είναι φτηνά και εύκολα. Ο κόσμος είναι ανακουφισμένος με το νέο αμερικανικό πνεύμα, ο Ομπάμα έχει δημιουργήσει προσδοκίες για τη διευθέτηση δύσκολων προβλημάτων. Και εδώ όμως υπάρχει μια μεγάλη «φούσκα», που θα εμφανιστεί όταν η Αμερική και οι σύμμαχοί της θα πρέπει να λάβουν αποφάσεις με μεγάλο κόστος. Και τότε τα αποθεματικά ίσως να μην επαρκούν για την αποπληρωμή των υποχρεώσεων του Ομπάμα. Ο κίνδυνος ανυπαρξίας ισοζυγίου μεταξύ προσδοκιών και αποτελεσμάτων είναι εμφανής όσον αφορά τους τέσσερις «άθλους» του Ομπάμα, δηλαδή τη σύρραξη Ισραηλινών – Παλαιστινίων, το Ιράκ, το Ιράν και το Αφγανιστάν. Ο Ομπάμα υπήρξε τολμηρός και άσκησε πιέσεις στους Ισραηλινούς, ζητώντας τους να σταματήσουν τους εποικισμούς, ώστε να δοθούν έτσι κίνητρα στους Αραβες να προβούν σε ανάλογες υποχωρήσεις και να αναθερμανθεί η ειρηνευτική διαδικασία. Ομως η αραβική πλευρά, επιφυλακτική, ζητεί από τον Ομπάμα κάτι σαν «μεγάλη έκρηξη», δηλαδή να καταθέσει το πλαίσιο ενός παλαιστινιακού κράτους. Εάν ο Αμερικανός πρόεδρος το αποτολμήσει, θα χάσει την υποστήριξη των Ισραηλινών. Εάν δεν τολμήσει, τότε θα χάσει τους Αραβες. Στο Ιράκ στόχος είναι η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων. Τον περασμένο μήνα, όταν στον Λευκό Οίκο επικράτησε νευρικότητα εξαιτίας της βραδύτητας με την οποία συντελείται η πολιτική συμφιλίωση στο Ιράκ, ο Εμάνιουελ πρότεινε την αποστολή του αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν με την ιδιότητα του ειδικού απεσταλμένου. Ετσι το ιρακινό ζήτημα επανήλθε στο προσκήνιο, δεν είναι όμως καθόλου σαφές, ειδικά στους Ιρακινούς, ποια θα είναι μελλοντικά η ανάμειξη της Αμερικής στην προσπάθεια να αποτραπεί το χάος σε μια πάντα εύθραυστη χώρα. Οπότε και εδώ οι δύσκολες αποφάσεις θα ληφθούν στο μέλλον. Το Ιράν είναι ο μεγαλύτερος «άθλος» προς πραγμάτωση της κυβέρνησης αυτής. Ο Ομπάμα προσβλέπει σε συνομιλίες με την ιρανική ηγεσία για το θέμα του πυρηνικού προγράμματος, παρά τις ταραχές που συνόδευσαν τις εκλογές της 12ης Ιουνίου. Ο Εμάνιουελ ισχυρίζεται ότι με μια διαιρεμένη και αποπροσανατολισμένη ηγεσία, η προσέγγιση και η πίεση δεν συνιστούν αντίθετα, αλλά η προσέγγιση είναι ένα είδος πίεσης. Σωστά, αλλά τι θα γίνει όταν το Ιράν απορρίψει το αίτημα των ΗΠΑ για την περικοπή του πυρηνικού του προγράμματος; Το Αφγανιστάν χαρακτηρίζεται ήδη «Βιετνάμ του Ομπάμα» και είναι το θέμα που διχάζει την κυβέρνηση. Ο Μπάιντεν δεν είναι καθόλου βέβαιος ότι οι στρατιωτικές ενισχύσεις θα αναχαιτίσουν τους Ταλιμπάν και ζητεί αναθεώρηση της αμερικανικής στρατηγικής το φθινόπωρο, ούτως ώστε να συζητηθεί ποιοι μεγάλοι στόχοι πρέπει να μικρύνουν. Ο διοικητής της Centcom Ντέιβιντ Πετρέους πιστεύει ότι πριν από το καλοκαίρι του 2010 δεν είναι δυνατή η πλήρης αξιολόγηση της κατάστασης. Αναμένεται λοιπόν διαμάχη ως προς την ακολουθητέα πολιτική, με τις σκληρές αποφάσεις σε εκκρεμότητα. Ενας τελευταίος «άθλος» του Ομπάμα είναι να εξορθολογίσει τη διαδικασία της εξωτερικής πολιτικής. Μέχρι στιγμής η εικόνα είναι συγκεχυμένη, θυμίζει σύστημα ad hoc, κατά το οποίο σε κάθε θερμό σημείο αποστέλλεται ένας ειδικός απεσταλμένος και οι επικεφαλής, η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον και ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Τζιμ Τζόουνς, αντιμετωπίζονται ως συμβολικά πρόσωπα. «Δέστε τα αποτελέσματα», είναι η απάντηση του Λευκού Οίκου. Οπως ισχυρίζονται οι διάφοροι αξιωματούχοι, σε έξι μήνες ανέτρεψαν την προηγούμενη εικόνα της Αμερικής. Ισως να έχουν δίκιο, όμως για την ώρα δοκιμάσαμε μόνο τα ορεκτικά. Μένει το κυρίως φαγητό, χωρίς να έχουμε ιδέα τι θα είναι το επιδόρπιο.