Ιούνιος 1940: Ο Χίτλερ στο Παρίσι – Σύντομο ιστορικό – Συλλεκτικές φωτογραφίες και videos (Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύεται για καθαρά ιστορικούς λόγους)

Η Βέρμαχτ παρελαύνει στο Παρίσι

Μετά την εκκένωση της Δουνκέρκης και τη διάσωση των Συμμαχικών στρατευμάτων από τον Βρετανικό στόλο, αλλά και τη διάσπαση της Γραμμής Μαζινό, που οι Γάλλοι θεωρούσαν απροσπέλαστη, (μόνο ο Ντε Γκωλ είχε τις αντιρρήσεις του), στις 14 Ιουνίου 1940 οι Γερμανοί μπαίνουν στο Παρίσι και παρελαύνουν στα Ηλύσια Πεδία. Οι Γάλλοι δεν θα τους το συγχωρήσουν ποτέ!

Οι Γερμανικές ορδές ΄παρελαύνουν στα Ηλύσια Πεδία

Μια εβδομάδα αργότερα, ο Στρατάρχης Ανρί Πεταίν υπογράφει ανακωχή με τη Γερμανία και ο ίδιος τίθεται επικεφαλής της κυβέρνησης-μαριονέτας της Νότιας Γαλλίας, που θα συνεργαστεί με τους Γερμανούς, της λεγόμενης κυβέρνησης του Βισύ, ενώ οι Γερμανοί, σύμφωνα με τη συνθήκη ανακωχής, θα καταλάβουν όλη τη Βόρεια Γαλλία και την ακτή του Ατλαντικού.

Γάλλος που κλαίει καθώς βλέπει τους ναζί να παρελαύνουν

Λίγες μέρες αργότερα, ο Χίτλερ επισκέπτεται το Παρίσι. Το 1945, λίγο πριν αυτοκτονήσει, δήλωσε ότι η μέρα που επισκέφθηκε το Παρίσι ήταν η πιο ευτυχισμένη της ζωής του.

Η φωτογραφία του μπροστά στον Πύργο του Άιφφελ, είναι ίσως η πιο διάσημη φωτογραφία του υπερφίαλου Γερμανού Καγκελλάριου. Παρ’ όλα αυτά το μεγαλύτερο όνειρό του, το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, ήταν να πατήσει το πόδι του στο “Νησί” (Μεγάλη Βρετανία).

Αριστερά ο αρχιτέκτονας Άλμπερτ Σπερ (Speer) Δεξιά ο Αρνο Μπρέκερ

Οι Γερμανοί στο Παρίσι – Φιλμάκι προπαγάνδας από τα Γερμανικά επίκαιρα της 22/6/1940

Αν είναι να το γράφετε, να το γράφετε σωστά! – Από το Blog του κ. Νίκου Σαραντάκου (Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία)

 

http://sarantakos.wordpress.com/

Δημοσιεύθηκε από sarant στο 6 Απριλίου, 2009

Στην ηλεκτρονική σελίδα (καλορίζικη, παρεμπιπτόντως) της Ελευθεροτυπίας, υπάρχει εδώ και μερικές ώρες ένα μαργαριταράκι, σε ρεπορτάζ για τη γνωστή υπόθεση του τ. υπουργού που ίσως να αμάρτησε για το παιδί του. Είπα να μην το σχολιάσω, μήπως και το διορθώσουν, αλλά δεν το διόρθωσαν.

Λοιπόν, διαβάζω:

Επί «ξηρού ακμής» κινείται η κυβερνητική πλειοψηφία, καθώς τα μεσάνυχτα….

Φυσικά, το σωστό είναι “επί ξυρού ακμής” και είναι έκφραση από την Ιλιάδα, που αρέσει σε πολλούς να τη χρησιμοποιούν σαν κλισέ. Θα παραθέσω μια παράγραφο από παλιότερο κείμενό μου, όταν είχα βρει το ίδιο λάθος στο εξίσου έγκυρο Βήμα:

Κι έτσι ξεράθηκε το ξυράφι! Ίσως μου πείτε πως είναι υπερβολικό ή και άχαρο να πιάνεται κανείς από ένα λαθάκι που μπορεί κάλλιστα να είναι αβλεψία ή να οφείλεται στο δαίμονα του τυπογραφείου (ο οποίος στην ηλεκτρονική εποχή μας έχει αποχτήσει πολλά καινούργια ποδάρια). Θα παρατηρήσω όμως ότι ο συντάκτης τα ήθελε και τα έπαθε. Διότι όταν χρησιμοποιείς μιαν ομηρική έκφραση (επί ξυρού ακμής) περιφρονώντας την ισοδύναμη και κατά την ταπεινή μου γνώμη πολύ πιο παραστατική έκφραση της εποχής σου (στην κόψη του ξυραφιού), όταν ξενερώνεις το κείμενό σου για να κάνεις φιγούρα και να πουλήσεις τρισχιλιετιλίκι, δεν είσαι αθώος για τις παράπλευρες απώλειες.

Επιπλέον, συνήθως στην κόψη του ξυραφιού (ή επί ξυρού ακμής) βρίσκεται κανείς, δεν κινείται. Αν θέλει να μετακινηθεί (και πού να πάει, άραγε, έτσι που τα έχει καταφέρει;) πρέπει να βαδίσει πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Αλλά αυτό ίσως είναι λεπτομέρεια.

“Άνω θρώσκοντα όντα” – Σοφά λόγια περί ανιδιοτέλειας – Από το Blog του κ. Θεόφιλου Ελευθεριάδη

Παρασκευή, 29 Μάϊος 2009

Από το blog του κ. Θεόφιλου Ελευθεριάδη, κτηνίατρου – ποιητή – μυθιστοριογράφου

http://theofiloseleftheriadis.blogspot.com/

Άνω θρώσκοντα όντα

Διότι τι περισσότερο θέλεις αν έχεις ήδη κάνει καλό σε άνθρωπο ;
Δεν σου αρκεί ότι έπραξες σύμφωνα με την φύση σου, αλλά ζητάς και αμοιβή γι αυτό ; Είναι σαν τα μάτια να ζητούν αμοιβή επειδή βλέπουν και τα πόδια επειδή βαδίζουν.

Μάρκος Αυρήλιος (Ρωμαίος αυτοκράτωρ και Στωικός φιλόσοφος , 2ος μΧ αι ), Τα εις εαυτόν, Θ΄, 42.

————————————————–

Στο κελί, στο μοναστήρι, στη συναγωγή
κάποιοι ονειρεύονται τον παράδεισο κι άλλοι τρέμουν την κόλαση.
Αλλά κανένας που πραγματικά γνωρίζει τα μυστικά του Θεού του
δεν έχει φυτέψει σπόρους σαν κι αυτούς μες την καρδιά του.

Ομάρ Καγιάμ, Πέρσης ποιητής , 11ος μΧ αι.

—————————————————

Θεέ μου, έλεγε τώρα ο Φραγκίσκος , αν σε αγαπώ γιατί θέλω να με βάλεις στην Παράδεισο, πέψε τον άγγελο σου με τη ρομφαία να μου κλείσει την πόρτα ΄ αν σε αγαπώ γιατί φοβούμαι την Κόλαση, ρίξε με στην Κόλαση ΄ μα αν σε αγαπώ για σένα, για σένα μονάχα, άνοιξε την αγκαλιά σου και δέξου με.

Νίκος Καζαντζάκης, Ο Φτωχούλης του Θεού, σελ. 126

 

“Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν σε όλους”, σύμφωνα με το περιοδικό Newsweek – Νέος Κόσμος (Αυστραλίας)

“Ανήκουν σε όλους”

12 Jun 2009

Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν σε όλους, υποστηρίζει σε δημοσίευμά του το αμερικανικό περιοδικό «Newsweek», αναλύοντας τις προεκτάσεις των επιχειρημάτων και των δυο πλευρών, όσον αφορά το αίτημα για επιστροφή τους στην Ελλάδα.

Με αφορμή την επικείμενη έναρξη λειτουργίας του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, το περιοδικό επιχειρείνα απαντήσει στο «αμφιλεγόμενο και καυτό», όπως το χαρακτηρίζει, ερώτημα: «Πρέπει το Βρετανικό Μουσείο να στείλει τα Μάρμαρα πίσω, στο αρχικό τους πλαίσιο;».

Μεταξύ άλλων, στο άρθρο αναφέρεται ότι «ακόμη και στις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε ο Λόρδος Έλγιν απέσπασε τα αρχαία ελληνικά γλυπτά από τον Παρθενώνα, την εποχή εκείνη του ιμπεριαλισμού, πολλοί Βρετανοί έβλεπαν τις πράξεις του Έλγιν ως πολιτισμικό βανδαλισμό».

Στη συνέχεια, σημειώνεται ότι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης θα ανοίξει στη σκιά του Παρθενώνα στην Αθήνα. «Το κτίριο του Μουσείου αποτελεί αρχιτεκτονική ως επιχείρημα, που αποσκοπεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων» αναφέρει το άρθρο.

«Το επιστέγασμα του Μουσείου αποτελεί την πιο ισχυρή συνηγορία για την αποκατάσταση των Μαρμάρων, καθώς ευθυγραμμίζεται πλήρως με τον Παρθενώνα, που είναι ορατός σε απόσταση περίπου 1000 ποδών» προσθέτει η αρθρογράφος.

Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι «η ιστορία για το πώς τα Μάρμαρα έφτασαν στο Λονδίνο είναι αρκετά θολή, ώστε να ενισχύσει τα επιχειρήματα ένθεν κακείθεν», προβάλλοντας και τον ισχυρισμό του Βρετανικού Μουσείου ότι από το 1816 που τα Μάρμαρα περιήλθαν στη βρετανική κυβέρνηση, αυτά, σύμφωνα με το νόμο, ανήκουν στο μουσείο και ότι διατηρούνται καλύτερα στο Λονδίνο, από ό,τι θα διατηρούνταν στην πνιγμένη στο νέφος Αθήνα, με τις πενιχρές μουσειακές εγκαταστάσεις της.

Στο δημοσίευμα φιλοξενείται δήλωση του υπουργού Πολιτισμού, Αντώνη Σαμαρά: «Οι Βρετανοί έλεγαν: δεν τα αξίζετε, δεν έχετε ένα μέρος να τα τοποθετήσετε. Τώρα έχουμε ένα από τα καλύτερα μουσεία που μπορεί να υπάρξουν».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα τα εναπομείναντα Μάρμαρα του Παρθενώνα να επανενωθούν τελικά, έστω και προσωρινά, καθώς «η διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου έχει δηλώσει ότι μελετά το ενδεχόμενο να δανείσει τα Μάρμαρα στην Αθήνα, με την προϋπόθεση ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αναγνωρίσει την ιδιοκτησία του βρετανικού μουσείου επί των γλυπτών».

Στην βρετανική αυτή αξίωση, αντιπαρατίθεται η θέση του κ. Σαμαρά, ότι «οι θησαυροί αυτοί αποσπάστηκαν από την Ακρόπολη όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό εχθρική κατοχή».
Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι «όσοι συμφωνούν ότι τα Μάρμαρα είναι ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου έχουν ένα ισχυρό επιχείρημα, καθώς, σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, δεν υπάρχει καμία νομική βάση που να στοιχειοθετεί κλοπή ή λεηλασία, αφού οι πράξεις του Έλγιν είχαν την έγκριση των κυβερνώντων και έχουν παρέλθει 200 χρόνια έκτοτε».

Τέλος, η αρθρογράφος, προσπαθώντας να λύσει το «γόρδιο δεσμό», όπως τονίζει, προτείνει μία «συμβιβαστική ιδέα: την επανένωση των Μαρμάρων στην Αθήνα για μία περίοδο και την επιστροφή τους έπειτα στην επιμελητεία του Βρετανικού Μουσείου, όπου μπορούν να ενταχθούν μέσα σε ένα πανόραμα των υψηλότερων επιτευγμάτων του ανθρωπίνου είδους».

Καταλήγοντας, αναφέρει: «Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός που παρήγαγε τα Μάρμαρα έσπειρε όλο το δυτικό πολιτισμό και όχι μόνο το σύγχρονο έθνος της Ελλάδας. Τα Μάρμαρα ανήκουν πραγματικά σε όλους».

“Κονσέρτο Αρανχουέθ (Concierto de Aranjuez)” – Joaquin Rodrigo(1901 – 1999) – John Williams – Daniel Barenboim & Berliner Philharmoniker(Φιλαρμονική του Βερολίνου) – Βερολίνο 1998 (live video)

Ο Joaquin Rodrigo, μολονότι τυφλός από νεαρή ηλικία, υπήρξε εξαιρετικός συνθέτης μουσικής για κιθάρα και δεξιοτέχνης πιανίστας,

“Ο κυρ-Αντώνης” – Ο Μάνος Χατζιδάκις και η Μελίνα Μερκούρη τραγουδούν για τη γαλλική τηλεόραση – Πολύ σπάνιο συλλεκτικό video!

Βάιολετ Τζέσσοπ (Violet Jessop):Επέζησε από τον Τιτανικό, τον Βρεταννικό και τον Ολυμπιακό! – Μια απίστευτη ιστορία! – της Χριστιάννας Λούπα

 

Ευχαριστώ τον Καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, κ. Σταύρο Παπαμαρινόπουλο, για την ενημέρωση.

 

Η Βάιολετ Κόνστανς Τζέσσοπ (1887 – 1971) ήταν συνοδός σε υπερωκεάνεια κρουαζιερόπλοια και εθελόντρια νοσοκόμα στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγινε γνωστή γιατί επέζησε του ναυαγίου του Τιτανικού και του αδελφού του πλοίου Βρεταννικού, ενώ επέβαινε και στον Ολυμπιακό όταν συγκρούστηκε με αγγλικό πολεμικό πλοίο.

Γεννήθηκε στην Αργεντινή από γονείς Ιρλανδούς μετανάστες. Είχε άλλα οκτώ αδέλφια, από τα οποία επέζησαν τα έξι, ενώ η ίδια κατάφερε να επιβιώσει από τη φυματίωση, παρά τις αντίθετες προβλέψεις των γιατρών. Όταν πέθανε ο πατέρας της επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία με την υπόλοιπη οικογένειά της.

Στις 20 Οκτωβρίου 1910, σε ηλικία 23 ετών, επιβιβάζεται στο πολυτελές επιβατηγό πλοίο Ολυμπιακός ,(Olympic), το μεγαλύτερο της εποχής, ως συνοδός. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1911 όμως, το πλοίο συγκρούστηκε με το βρετανικό πολεμικό Hawke και μολονότι υπέστη μεγάλη ζημιά , κατάφερε να πλεύσει μέχρι το λιμάνι του Σάουθαμπτον.

Στις 10 Απριλίου 1912 η Βάιολετ, ως συνοδός, ξεκινά το καινούριο ταξίδι της με τον μοιραίο Τιτανικό, (Titanic) και τέσσερις μέρες αργότερα θα αντιμετωπίσει ένα από τα μεγαλύτερα ναυάγια της Ιστορίας, καθώς το υπερπολυτελές υπερωκεάνειο θα συγκρουστεί με παγόβουνο και θ’ αρχίσει να βυθίζεται. Όπως εξιστορεί η ίδια στο βιβλίο που θα εκδώσει αργότερα, της δόθηκε εντολή να επιβιβαστεί στη σωσίβια λέμβο 16, όπου ένας αξιωματικός του πληρώματος της έβαλε στην αγκαλιά ένα μωρό. Την επόμενη μέρα οι επιζήσαντες περισυνελέγησαν από το πλοίο Καρπάθια (Carpathia). Εκεί, μια γυναίκα της άρπαξε το μωρό από την αγκαλιά κι εξαφανίστηκε. Στο βιβλίο της αναφέρει πως πολλά χρόνια αργότερα, μια βροχερή νύχτα – παρ’ όλο που δεν είχε αναφέρει σε κανέναν το γεγονός με το μωρό - δέχθηκε ένα τηλεφώνημα κατά το οποίο μια γυναίκα της είπε πως εκείνη ήταν το μωρό που είχε σώσει κάποτε.

Κατά τη διάρκεια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, η Βάιολετ υπηρέτησε ως νοσοκόμα στο Βρετανικό Ερυθρό Σταυρό. Το 1916, βρισκόταν πάνω στο Βασιλικό Πλωτό Νοσοκομείο Βρεταννικός, (Britannic), που είχε επιταχθεί από την βρετανική κυβέρνηση και εκτελούσε την έκτη αποστολή του, (είχε ήδη μεταφέρει 15.000 τραυματίες στην Αγγλία), όταν το πλοίο προσέκρουσε σε νάρκη και βυθίστηκε στο Αιγαίο Πέλαγος, κοντα στη Τζια. Δεν θα είχε χαθεί κανείς, αφού μετά το ναυάγιο του Τιτανικού, τα πλοία είχαν εξοπλιστεί με πολύ καλά σωστικά μέσα, αν από λάθος οι σωσίβιες λέμβοι δεν είχαν κατέβει πριν την ώρα τους και ενόσω λειτουργούσαν ακόμα οι μηχανές του πλοίου, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τριάντα άτομα, αφού οι λέμβοι παρασύρθηκαν από τη δίνη που δημιουργούσαν οι προπέλες. Η Βάιολετ, τυχερή για μια ακόμη φορά, πήδηξε εγκαίρως από τη λέμβο, παρασύρθηκε όμως από μια προπέλα και χτύπησε στο κεφάλι. Τελικά διασώθηκε από τα πλοία που έσπευσαν για βοήθεια. Αυτό που θυμάται είναι ότι πρόλαβε να αρπάξει την οδοντόβουρτσά της, πριν μπει στη λέμβο, γιατί αυτή ήταν που της είχε λείψει περισσότερο στο ναυάγιο του Τιτανικού!!

Μετά τον Πόλεμο, η Τζέσσοπ, απτόητη συνέχισε να εργάζεται σε μεγάλα υπερατλαντικά κρουαζιερόπλοια. Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου είχε κάνει έναν άσχημο γάμο σύντομης διάρκειας και δεν απέκτησε παιδιά. Το 1950 αποσύρθηκε στο Great Ashfield του Suffolk, όπου και πέθανε 21 χρόνια αργότερα.

Πώς θα μπορούσε άραγε να χαρακτηρίσει κανείς τη ζωή αυτής της γυναίκας, που αναμφίβολα είχε την εύνοια της τύχης;
Είναι άραγε η ζωή μας προκαθορισμένη από τη μέρα που γεννιόμαστε;
“Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον”, ή όλα είναι θέμα συμπτώσεων και τύχης;
Μήπως εκεί ψηλά, σε κάποιο αστέρι, είναι όλα γραμμένα;
Ο σοφός λαός πάντως το λέει ξεκάθαρα: “Όποιου του μέλλει να πνιγεί, ποτέ του δεν πεθαίνει”!

(Πηγές:

Encyclopedia Titanica

Wikipedia)

Ανταλλαγή της Χάλκης με τους μουφτήδες ζητά η Τουρκία! – Τι φέρνει ο Ερντογάν στην Αθήνα – Ελεύθερος Τύπος

Τι φέρνει ο Ερντογάν στην Αθήνα

Κυριακή, 14.06.09

Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας κ.κ. Κ. Καραμανλής και Ρ. Τ. Ερντογάν τα τελευταία πέντε χρόνια συναντιούνται όταν θέλουν να υποδηλώσουν ότι είναι φίλοι. Το επόμενο Σάββατο θα συναντηθούν για να πείσουν ότι δεν είναι εχθροί.

Το άγχος της κυβέρνησης να υποχρεωθεί η Αγκυρα σε εφαρμογή του πρωτοκόλλου για την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών θα εκφραστεί προς έναν ηγέτη ο οποίος ζητά αναγνώριση των τουρκικών αξιώσεων στη Θράκη για να λειτουργήσει ξανά η Χάλκη, ενώ αρνείται να εκπληρώσει την υποχρέωση για άνοιγμα των λιμανιών και των αεροδρομίων για τα κυπριακά πλοία και σκάφη, παρά την εκπνοή της σχετικής προθεσμίας που έχει θέσει η Ε.Ε.

Η Αθήνα αιφνιδιάστηκε ευχάριστα όταν ενημερώθηκε για την ανταπόκριση του κ. Ερντογάν στην πρόσκληση να παραστεί στα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης το επόμενο Σάββατο. Η αισιοδοξία ενισχύθηκε όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός έκανε δημόσια αυτοκριτική για τις εθνικές εκκαθαρίσεις που έγιναν στη χώρα του.

Πριν από τρεις μέρες, όμως, τα χαμόγελα «πάγωσαν»: Μιλώντας σε τουρκικό κανάλι επιτέθηκε στην ελληνική κυβέρνηση λέγοντας ότι «δεν αντέχει να ακούει τη λέξη Τούρκος στη Δυτική Θράκη» και ότι «δεν επιτρέπει την εκλογή των μουφτήδων γιατί πιέζεται από τα ΜΜΕ…». «Οι πολίτες μου στη Θράκη» ήταν η φράση του κ. Ερντογάν που ανάγκασε την υπ. Εξωτερικών κυρία Ντόρα Μπακογιάννη να απαντήσει ότι «οι μουσουλμάνοι στη Θράκη είναι Ελληνες πολίτες και είναι περήφανοι γι’ αυτό».  Οι κ.κ. Καραμανλής και Ερντογάν θα ανταλλάξουν χαμόγελα και αβροφροσύνες πάνω στο βράχο της Ακρόπολης, αλλά όταν συναντηθούν κεκλεισμένων των θυρών στο Μέγαρο Μαξίμου θα έχουν, όπως όλα δείχνουν, μια δύσκολη συζήτηση.

Αιτήματα και ανταλλάγματα
Ο πρωθυπουργός «καίγεται» για την απόκρουση των φουσκωτών που έρχονται από την Τουρκία γεμάτα λαθρομετανάστες και για την ηρεμία στο Αιγαίο που θα τον απαλλάξει από τον κίνδυνο διαχείρισης εθνικής κρίσης πριν από τις εκλογές. Ο Τούρκος ομόλογός του διεκδικεί απόλυτη στήριξη της ενταξιακής πορείας της χώρας του και ανταλλάγματα για τη διαφαινόμενη αλλαγή της πολιτικής του απέναντι στο Φανάρι. Βέβαιο είναι ότι θα ικανοποιηθεί από την απόφαση για δημιουργία τζαμιού και μουσουλμανικού νεκροταφείου στην Αττική, αφού -όπως τονίζουν διπλωματικές πηγές- πρόθεσή του είναι να εμφανιστεί ως «πατέρας» όλων των ομοδόξων του εδώ.

Από το φθινόπωρο και μέχρι το τέλος του έτους η ελληνική διπλωματία θα τα δει όλα: Το ορόσημο του Δεκεμβρίου, η ώρα της κρίσης για τις σχέσεις Τουρκίας-Ε.Ε., δημιουργεί τις συνθήκες για εξελίξεις στο Κυπριακό. Η Αγκυρα φαίνεται ότι έχει λάβει διαβεβαιώσεις από τις Βρυξέλλες ότι, αν προχωρήσει σε μια κίνηση καλής θέλησης προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα ξεπεράσει εύκολα το σκόπελο της μη επέκτασης της τελωνειακής σύνδεσης στην Κυπριακή Δημοκρατία, εξασφαλίζοντας νέα παράταση. Η τουρκική διπλωματία ενθαρρύνει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με καθεστώς λυκείου και υπό την εποπτεία του τουρκικού υπ. Παιδείας. Θέτει μάλιστα ως προϋπόθεση την ικανοποίηση των τουρκικών απαιτήσεων στη Θράκη. Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχει ορατός κίνδυνος να στραφεί η πίεση της Ε.Ε. προς την Αθήνα, που θα καλείται να ανταποδώσει, και στη Λευκωσία, που θα ενθαρρύνεται να ξεχάσει το θέμα της de facto αναγνώρισής της με το επιχείρημα ότι θα επηρεαστούν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

Τα διλήμματα θα είναι οδυνηρά και η διαχείριση δύσκολη, ειδικά όταν, παράλληλα, θα βρίσκεται σε εξέλιξη νέα πρωτοβουλία για το Σκοπιανό με όρους blame game. Πολύ περισσότερο, όταν η άνοδος του ΛΑΟΣ (7,1%) συνδέεται ευθέως με την επιδοκιμασία σκληρών θέσεων στα εθνικά θέματα.

 

ΣΠΑΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Ελεύθερος Τύπος

15 και 16 Ιουνίου:Ουμανοτουρισμός για τα αδεσποτάκια στα Ιωάννινα!

ΓΙΝΕ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ!

Μιας και ο καιρός για το πολυαναμενόμενο ταξίδι της Indiseandout στη χώρα μας πλησιάζει,είπαμε να το υπενθυμίσουμε!

Η νέα μορφή ουμανοτουρισμού που συνδυάζει φιλανθρωπικές και φιλοζωϊκές ευαισθησίες με ταξίδι και περιπέτεια,φτάνει και στη χώρα μας,μέσω της πρωτοβουλίας της Ζωής Katsulos.

Με μεγάλη μας χαρά ανακοινώνουμε τη συνεργασία του StraysHelp και υποσχόμαστε να στηρίξουμε με το καλύτερο δυνατό τρόπο τη προβολή του ταξιδιού στα Ιωάννινα,μέσα στον Ιούνιο του 2009.

Η Insideandout που θα συνεργαστεί και με την GAWF στην προσπάθειά της αυτή,θα βρεθεί στα Ιωάννινα για να βοηθήσει τα αδέσποτα ζώα αλλά και στην Αθήνα,για να ενισχύσει το ΚΑΖ.

• Ζητούνται άτομα που μιλούν Ελληνικά και Αγγλικά,εθελοντές που βοηθούν ήδη τα αδέσποτα της χώρας μας,να συνεργαστούν μαζί τους και να μοιράσουν τα φυλλάδια για τη στείρωση,τη δηλητηρίαση,την εγκατάλειψη και την υπεύθυνη ιδιοκτησία ζώων στις 15 & 16 Ιουνίου 2009,στα Ιωάννινα.

• Επίσης,καλούνται όλοι οι φιλόζωοι να συμμετέχουν στη σιωπηρή διαμαρτυρία μπροστά από το γραφείου του Δημάρχου
  το απόγευμα της 16ης Ιουνίου.

Η ομάδα της Insideandout αποτελείται από νέα άτομα,ηλικίας 25 έως 35 και θα ναι μια πραγματικά υπέροχη ευκαιρία να συναντήσουν τους νέους,δυναμικούς και αξιόλογους εθελοντές
που τόσο βοηθούν τα αδεσποτάκια στην Ελλάδα.

• Επίσης,προσκαλούνται οι υπεύθυνοι φιλοζωϊκών οργανώσεων και οι εθελοντές να παρευρεθούν στο δείπνο γνωριμίας που θα γίνει στον Άλιμο,στις 21 Ιουνίου.
  
  Για περισσότερες πληροφορίες & δηλώσεις συμμετοχής:

  insideoutadventures@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. & zoe@theinsideandout.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Επισκεφθείτε το  www.theinsideandout.com για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ουμανοτουρισμό.

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Strayshelp.gr

Διάβημα Ιταλίας – Ελλάδας στην ΕΕ – Καραμανλής – Μπερλουσκόνι ζητούν κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για τους μετανάστες – ΤΟ ΒΗΜΑ

Μετανάστες που μόλις αποβιβάστηκαν σε νησί του Αιγαίου

Τη θέσπιση «βίζας Σένγκεν» για τους πολίτες τρίτων χωρών προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Μ. ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗΣ | Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ Με βασικό στόχο να ωθήσουν την Ευρωπαϊκή Ενωση προς την έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης προς χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα που δέχονται καθημερινά κύματα λαθρομεταναστών, οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών κκ. Σίλβιο Μπερλουσκόνι και Κ. Καραμανλής απέστειλαν διαδοχικά αυτή την εβδομάδα επιστολές τόσο προς την τσεχική προεδρία όσο και προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας επιτακτικά να τεθεί το πρόβλημα προς συζήτηση στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη και την Παρασκευή στις Βρυξέλλες. Στις εκκλήσεις Καραμανλή- Μπερλουσκόνι έτειναν ευήκοον ους τα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ και, σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων στα λόγια τουλάχιστον θα ανταποκριθούν και στα τελικά συμπεράσματα της συνόδου της ερχόμενης εβδομάδας θα υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές στο ζήτημα.

Στην πράξη ωστόσο δεν αναμένεται να υπάρξουν θεαματικές εξελίξεις, κυρίως δε σε σχέση με την επανεγκατάσταση των λαθρομεταναστών που κατακλύζουν τις μεσογειακές χώρες-μέλη της ΕΕ, στις άλλες χώρες-μέλη. Ετσι θα εξακολουθήσει να ισχύει η αρχή σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί να υποχρεωθεί κράτος-μέλος της ΕΕ να δεχθεί λαθρομετανάστες που βρίσκονται σε άλλη χώρα-μέλος. Αυτό θα μπορεί να συμβεί μόνο εφόσον συμφωνεί η χώρα υποδοχής των λαθρομεταναστών.

Κατά τα άλλα, η σύνοδος κορυφής αναμένεται να ταχθεί υπέρ της ενίσχυσης της Frontex, της κοινοτικής υπηρεσίας εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, που σήμερα έχει μόνο 600 υπαλλήλους για όλη την Ευρώπη. Συζητείται επίσης το ενδεχόμενο να συσταθεί ένα κοινοτικό ταμείο «εσωτερικής ασφάλειας» της Ευρώπης για τη χρηματοδότηση της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της. Οσον αφορά την Τουρκία, η ελληνική πλευρά ευελπιστεί ότι οι «27» θα εντείνουν τις πιέσεις τους ώστε να υπογράψει διμερή συμφωνία επανεισδοχής με την ΕΕ και στη συνέχεια να την εφαρμόσει.

Ενώ όμως βραχυπρόθεσμα δεν αναμένονται σημαντικές αποφάσεις, η μεσοπρόθεσμη αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης απασχολεί όλο και περισσότερο την ΕΕ. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και ο αρμόδιος για θέματα Δικαιοσύνης επίτροπος κ. Ζακ Μπαρό δημοσιοποίησαν αυτή την εβδομάδα σειρά προτάσεων τις οποίες θα πρέπει τα κράτημέλη να εξετάσουν τους επόμενους μήνες. Ειδικότερα:

- Προτείνεται η θέσπιση «βίζας Σένγκεν» για τους πολίτες τρίτων χωρών, οι κάτοχοι της οποίας θα κινούνται ελεύθερα σε όλη τη ζώνη Σένγκεν και όχι μόνο στο κράτος που την έδωσε. Η «βίζα Σένγκεν» θα δίδεται βάσει κοινών κριτηρίων για την «προσωπική επικινδυνότητα» του αιτούντος και όχι βάσει των εθνικών κριτηρίων που έχει κάθε κράτος-μέλος.

- Κρίνεται απαραίτητη η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος καταγραφής (νόμιμων και παράνομων) εισόδων και εξόδων στη ζώνη Σένγκεν. Ετσι οι Αρχές όλων των κρατών-μελών θα γνωρίζουν ποιοι πολίτες τρίτων χωρών εξακολουθούν να κινούνται, παρά τη λήξη της άδειας παραμονής τους, στη ζώνη Σένγκεν.

Ολα αυτά θα συζητηθούν στο πρώτο επί σουηδικής προεδρίας συμβούλιο των υπουργών Δικαιοσύνης της ΕΕ (τον Ιούλιο στη Στοκχόλμη) και σίγουρα θα είναι ένα από τα κεντρικά θέματα της συνόδου κορυφής του Δεκεμβρίου, αλλά και της ισπανικής προεδρίας που θα ακολουθήσει το 2010.

Κτηνωδία με αλλεπάλληλα περιστατικά βασανισμού σκύλων μέχρι θανάτου στην Κρήτη – Έκκληση σε όποιον γνωρίζει – in.gr

Σοκ μπροστά στην εικόνα των βασανισμένων σκύλων στην περιοχή Μαλλίων Κρήτης

Αθήνα 13/6/2009

Σκυλιά βασανισμένα μέχρι θανάτου, κρεμασμένα με σκοινί από δέντρα και φράχτες να αργοπεθαίνουν. Τρία πρωτοφανή περιστατικά βασανισμού σκύλων έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα στον Τρυπητό και τα Έξω Μουλιανά Σητείας, καθώς και στην περιοχή Μαλλίων Κρήτης. Τα τοπικά φιλοζωϊκά σωματεία έχουν υποβάλλει καταγγελία στην αστυνομία και απευθύνουν έκκληση σε όποιον έχει πληροφορίες για τους δράστες της απίστευτης κτηνωδίας να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Το τελευταίο περιστατικό αναφέρθηκε στην περιοχή Μαλλίων Κρήτης, κοντά στον αρχαιολογικό χώρο. Σκυλιά βρέθηκαν βασανισμένα, σε κατάσταση αποσύνθεσης, κρεμασμένα με σκοινί και καρφωμένα σε φράχτη. Η Αναστασία Μπομπολάκη, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής 100 Φιλοζωικών Σωματείων, έχει δηλώσει πως πρόκειται να σταλεί επιστολή στους αρμόδιους υπουργούς, ενώ θα υπάρξει ενημέρωση και προς τις αρμόδιες επιτροπές της ΕΕ. Το πρώτο περιστατικό είχε σημειωθεί στον Τρυπητό Σητείας, όπου πέντε σκυλιά βρέθηκαν κρεμασμένα από μια ελιά. Ο τρόπος με τον οποίο ήταν κρεμασμένα τα σκυλιά, που πατούσαν ελάχιστα στο έδαφος, υποδεικνύει, λένε οι κτηνίατροι που είδαν την αποτρόπαια σκηνή πως τα σκυλιά υπέφεραν επί οκτώ ώρες μέχρι τον αναπόφευκτο θάνατό τους. Αλλος ένα σκυλί βρέθηκε αργότερα κρεμασμένο με τον ίδιο τρόπο στα Έξω Μουλιανά Σητείας. Πολίτες απευθύνουν έκκληση στις δημοτικές Αρχές Σητείας να ξεκινήσουν άμεσα έρευνες για να βρεθούν οι δράστες και εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους μέσω υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης και blogs. Newsroom ΔΟΛ

“Τέσσερις Εποχές (Άνοιξη)” – Antonio Vivaldi (1678 – 1741) (music video)

Πόσο κοστίζουν οι εκλογές; – της Χριστιάννας Λούπα

Οπωσδήποτε οι Ευρωεκλογές κοστίζουν στο ελληνικό Δημόσιο λιγότερο από τις βουλευτικές και δημοτικές εκλογές, αφού ο κάθε υποψήφιος δεν δίνει προσωπικό αγώνα για να εκλεγεί και το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος επωμίζεται η Ε. Ε. Εξ άλλου,η προεκλογική εκστρατεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που πραγματοποιείται σε 27 χώρες και σε πάνω από 23 γλώσσες, κοστίζει περίπου 18 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό είναι ισοδύναμο με περίπου 5 λεπτά ανά ψηφοφόρο (δεδομένου ότι υπάρχουν 375 εκατομμύρια δυνητικοί ψηφοφόροι) και τα χρήματα αυτά λαμβάνονται από τον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου αποτελεί μέρος του συνολικού προϋπολογισμού της Ε.Ε.

Αν αναλογιστούμε ωστόσο, τους τόνους χαρτιού που σπαταλήθηκε για τα φεϊγ βολάν, τα έξοδα για τις προεκλογικές ομιλίες των αρχηγών των κομμάτων, αλλά και τις αποζημιώσεις των δικαστικών αντιπροσώπων και όσων βοήθησαν στην οργάνωση, τα έξοδα για την Ε.Ε. άμεσα και έμμεσα για το ελληνικό κράτος δεν είναι καθόλου αμελητέα, ενώ αντίστοιχη επιβάρυνση υφίσταται και το περιβάλλον.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία (9/6/2009), μόνο ο Δήμος Αθηναίων, στο πλαίσιο του προγράμματος ανακύκλωσης, συγκέντρωσε εκατόν δέκα τόνους υλικού που χρησιμοποιήθηκε κατά την προεκλογικη περίοδο και την ημέρα των ευρωεκλογών.

Από το συνολικό υλικό, που μόλις έπεσε η αυλαία των εκλογών κατέληξε στους κάδους της ανακύκλωσης, οι 75 τόνοι αφορούσαν υλικό για αφίσες. Όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση του Δήμου Αθηναίων τα πολιτικά κόμματα δε στάθηκαν στο ύψος των περιβαλλοντικών περιστάσεων τη στιγμή μάλιστα που έχουν θέσει ως προτεραιότητά τους την προστασία του περιβάλλοντος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο το χαρτί για τις αφίσες αντιστοιχεί στην καταστροφή 1.275 δέντρων!

Τα πράγματα βέβαια είναι πολύ χειρότερα στις βουλευτικές εκλογές. Σύμφωνα με το νόμο 3023/2003 (άρθρο 14), οι προεκλογικές δαπάνες υποψηφίων βουλευτών ποικίλουν ανά περιφέρεια.

Για παράδειγμα, υποψήφιος βουλευτής μονοεδρικής περιφέρειας δικαιούται να δαπανήσει 15.000 ευρώ (μία μονάδα). Υποψήφιος περιφέρειας με 2-7 έδρες δικαιούται να δαπανήσει επιπλέον 0,5 μονάδες ανά έδρα. Δηλαδή, στην τριεδρική Λέσβο θα δαπανήσει 30.000 ευρώ. Από την όγδοη έδρα και πάνω, επιπλέον 0,1 μονάδες ανά έδρα. Δηλαδή, στην Α’ Αθηνών που έχει 17 έδρες, θα δαπανήσει έως και 75.000 ευρώ!!!

Το ύψος της “μονάδας” καθορίζεται με υπουργική απόφαση, πέντε μέρες μετά την προκήρυξη των εκλογών.

Δεν λέω, βρε παιδιά, οι εκλογές είναι σίγουρα ο ακρογωνιαίος λίθος της Δημοκρατίας, αλλά οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, (πλην της Ιταλίας, ίσως), όπου κανείς δεν θα δει δέκα αφίσες υποψηφίων ή κομμάτων κολλημένες τη μία επάνω στην άλλη στις κολόνες των δρόμων και κανείς δεν θα συναντήσει καταμεσής στους δρόμους σωρούς από τσαλαπατημένα προεκλογικά φυλλάδια, που απεικονίζουν χαμογελαστούς και πολλά υποσχόμενους εθνοπατέρες – Μαυρογιαλούρους, ούτε περίπτερα υποψηφίων κάθε πέντε μέτρα, όπου αλλαλάζοντες οπαδοί προσπαθούν με κάθε τρόπο να προσελκύσουν τους βαριεστημένους πια περαστικούς, έχουν λιγότερη δημοκρατία από εμάς;

Αναλογίστηκε δε, ποτέ κανείς με όλα αυτά τα πεταμένα χρήματα πόσα έργα μπορούσαν να έχουν γίνει; Γιατί από λόγια έχουμε μπόλικα, από έργα όμως τι γίνεται;

“Είδα την Άννα κάποτε” – Διονύσης Σαββόπουλος

O Aλλάχ και η οικονομία – του Πάσχου Μανδραβέλη – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

31/5/2009

Oταν οι μουσουλμάνοι έχτιζαν τη Γρανάδα, οι Eυρωπαίοι δεν έτρωγαν ακριβώς… βελανίδια, αλλά παρέμεναν το υπανάπτυκτο κομμάτι του κόσμου. Οταν οι Aραβες ανακάλυπταν την Aλγεβρα και τον Aριστοτέλη, οι βόρειοι γείτονές τους έστελναν αιρετικούς επιστήμονες στην πυρά. Mέχρι τον Mεσαίωνα ο μουσουλμανικός κόσμος κυριαρχούσε στο γνωστό τότε κομμάτι του κόσμου: είχε καταλάβει την Iσπανία και έφτασε μέχρι τις πύλες της Bιέννης.

Mε μαγιά την αρχαιοελληνική γραμματεία, από τον 7ο μ. Χ. αιώνα άνθησαν όλες οι επιστήμες. O Aλ Xάιθαμ, που γεννήθηκε στο σημερινό Iράκ το 965, έκανε πειράματα με το φως και τους φακούς, βάζοντας τα θεμέλια της σύγχρονης οπτικής. Πολύ πριν από τον Γαλιλαίο διακήρυξε πως θεμέλιο της επιστήμης πρέπει να είναι το πείραμα. O μαθηματικός και αστρονόμος Aλ Mπιρουνί γεννήθηκε στο σημερινό Oυζμπεκιστάν το 973. Εγραψε 146 βιβλία (κάπου 13.000 σελίδες) ένα από τα οποία θα μπορούσε σήμερα να χαρακτηριστεί κοινωνιολογική και γεωγραφική μελέτη της Iνδίας. O φιλόσοφος και γιατρός Iμπ Σίνα, που γεννήθηκε στην Mπουχάρα (σημερινό Oυζμπεκιστάν) το 891, έκανε την εγκυκλοπαίδεια «Oι κανόνες της ιατρικής» μνημειώδες έργο ενός εκατομμυρίου λέξεων που χρησιμοποιούνταν ως πανεπιστημιακό βιβλίο στη Δύση μέχρι τον 17ο αιώνα.

Tι συνέβη όμως και η Δύση πήρε το πάνω χέρι; Γιατί ο πολιτισμός των Aράβων έφθινε σιγά σιγά ενώ η Δύση ανέβαινε; Οταν η οικονομία παράγει μόνο τα αναγκαία προς το ζην των λαών, δεν γεννάται λόγος περί… καλών τεχνών. Oι Aραβες έμποροι υπήρξαν εξαιρετικά επιτυχημένοι κατά τον Μεσαίωνα και μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά το μουσουλμανικό θεσμικό πλαίσιο είναι κομμένο και ραμμένο για το μικρής κλίμακας εμπόριο. Για τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Ντιουκ Τίμουρ Κουράν ο ισλαμικός νόμος ήταν το βασικό εμπόδιο για τη μετάβαση από το μικρεμπόριο στο επόμενο βήμα: τη συγκέντρωση κεφαλαίων και τη μεγάλη επιχείρηση. Στην εργασία του «H ισλαμική εμπορική κρίση: Oι θεσμικές ρίζες της καθυστέρησης στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας στη Mέση Aνατολή» προτείνει μια εξήγηση: ο ισλαμικός νόμος περί συνεταιρισμού και κληρονομικών δικαιωμάτων είχε ως αποτέλεσμα να μείνουν οι επιχειρήσεις της Mέσης Aνατολής μικρές, μη επιτρέποντας την ανάπτυξη των μετοχικών επιχειρήσεων.

Kατά τον Mεσαίωνα και ο ισλαμικός και ο ευρωπαϊκός νόμος απαιτούσε να διαλύεται ο συνεταιρισμός από τη στιγμή που ένας εταίρος πέθαινε ή ήταν ανίκανος να εργαστεί. Στην Eυρώπη η παράδοση ήθελε ως κληρονόμους τα άμεσα μέλη της οικογένειας του θανόντος (σύζυγο και παιδιά) με αποτέλεσμα να μη διασπάται το εταιρικό μερίδιο σε πολλά μέρη. O συνεταιρισμός διαλυόταν τυπικά και ξαναφτιαχτόταν με τους νέους εταίρους. Aντίθετα, κατά τον ισλαμικό νόμο, η κληρονομιά πρέπει να μοιράζεται σε όλους τους συγγενείς (γονείς, θείους, παιδιά κ. λπ.). Δεν υπήρχε τρόπος να περιοριστεί σε ένα ή δύο άτομα. Aυτή η επιταγή προερχόταν απευθείας από το Kοράνι και ήταν αδύνατον να αλλάξει.

Ετσι, στην Eυρώπη άρχισαν να δημιουργούνται σιγά σιγά μεγάλες επιχειρήσεις που μπόρεσαν να πιέσουν για αλλαγή του νομικού πλαισίου για να φτιαχτούν τελικά οι μεγάλες ανώνυμες επιχειρήσεις και το χρηματιστήριο, που χρηματοδότησαν την αλματώδη ανάπτυξη. Aντίθετα, στον ισλαμικό κόσμο δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν αυτοί οι θεσμοί γιατί το κληρονομικό δίκαιο περιόριζε τις εταιρείες σε μικρό μέγεθος.

Oι μεγάλες επιχειρήσεις αύξησαν την παραγωγικότητα των δυτικών κοινωνιών και σχηματικά δημιουργήθηκαν τα οικονομικά πλεονάσματα για να χρηματοδοτηθεί η πολύπλευρη ανάπτυξη. Στον ισλαμικό κόσμο τα πράγματα συνεχίζονταν χωρίς μεγάλες αλλαγές. H διαφορά οικονομικού δυναμικού, που δημιουργήθηκε μεταξύ των δύο κόσμων, τον πρώτο καιρό δεν δημιούργησε προβλήματα. Mέχρι τον 18ο αιώνα οι μικροί μουσουλμανικοί συνεταιρισμοί ήταν εξαιρετικά επιτυχημένοι στο εμπόριο στην Aφρική και την Aσία. Oι επιχειρήσεις, όμως, στη Δύση και ειδικά στη Mεγάλη Bρετανία, που μεγάλωσαν τρομακτικά σε μέγεθος, απέκτησαν πολιτική επιρροή και άρχισαν να επεκτείνονται στους χώρους που κυριαρχούσαν οι έμποροι του Iσλάμ. H σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη και φυσικά η οικονομικά πλεονασματική Δύση κυριάρχησε, τις περισσότερες φορές με βαρύτατο φόρο αίματος.

Οι θρησκευτικές μειονότητες

Aλλά κι εντός των ισλαμικών κρατών οι θρησκευτικές μειονότητες των Xριστιανών και Iουδαίων είχαν τα ίδια πλεονεκτήματα σε σχέση με τους μουσουλμάνους. Ετσι, προϊόντος του χρόνου το εμπόριο και οι επιχειρήσεις πέρασαν στα χέρια τους. Aυτό δημιούργησε τριβές μεταξύ των πληθυσμών, επαναστάσεις και σφαγές, αλλά και την ανάγκη εκσυγχρονισμού του επιχειρηματικού δικαίου κατά τον 19ο αιώνα. «Σήμερα», λέει ο καθηγητής Κουράν «το ισλαμικό κληρονομικό δίκαιο δεν βάζει εμπόδια στις μεγάλες επιχειρήσεις. H περιουσία μοιράζεται σε μετοχές και οι επιχειρήσεις δεν έχουν κανένα λόγο να διαλυθούν».

«Δεν θέλω να κατηγορήσω τον ισλαμικό νόμο. Aυτό είναι εξ ορισμού λάθος», καταλήγει ο Τίμουρ Κουράν, επισημαίνοντας ότι δεν μπορούν οι θεσμοί να κριθούν εκ των υστέρων, έχοντας δηλαδή την ιστορική εμπειρία. «Οταν θεσμοθετήθηκε το κληρονομικό δίκαιο στον ισλαμικό κόσμο του 7ου μ. X. αιώνα, οι μουσουλμάνοι δεν σκέφτονταν τις επιπτώσεις που θα είχε το δίκαιό τους στο εμπόριο 1.000 χρόνια μετά. Aναφερόταν στις ανισότητες του καιρού τους, στις κόρες τους που έμεναν χωρίς περιουσία και χωρίς δυνατότητες εργασίας. Aλλά στη διαδικασία το πρόβλημα αναδύθηκε 1.000 χρόνια μετά».

Ιnfo

- Κάρεν Αρμστρονγκ, «Ισλάμ μια σύντομη ιστορία», εκδ. Πατάκη

- Κάρεν Αρμστρονγκ, «Μωάμεθ. Μια δυτική απόπειρα κατανόησης του Ισλάμ», εκδ. Φιλίστωρ

- Dominique Urvoy, «Ισλάμ. Λέξεις – Εννοιες – Σύμβολα», εκδ. Κέδρος

- Antoine Basbous, «Ισλαμισμός μια αποτυχημένη επανάσταση;», εκδ. Παπαδήμα

- Maxim Rodison, «Ισλάμ και καπιταλισμός», εκδ. Κάλβος

Πράσινο φως από το Ανώτατο Δικαστήριο για την πώληση της Chrysler στη Fiat – Η Φωνή της Αμερικής

10-06-2009

Το Αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε τελικά την πώληση της αυτοκινητοβιομηχανίας Chrysler στην Ιταλική FIAT, παρά τις νομικές παρεμβολές πιστωτών και επενδυτών της Αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. 

Το Ανώτατο Δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφαση του αργά τη Τρίτη, εδώ στην Ουάσιγκτον, μετά από ολοήμερες ακροάσεις και διαβουλεύσεις για το θέμα.  Οι πιστωτές της Chrysler ισχυρίζονταν ότι η πώληση θα πρέπει να αναβληθεί γιατί ενέχει κινδύνους για τους επενδυτές της εταιρείας. 

Αμέσως μετά την απόφαση ο Λευκός Οίκος εξέδωσε ανακοίνωση εκφράζοντας την ικανοποίηση του για την απόφαση του δικαστηρίου. 

Παράλληλα σε άλλο δικαστήριο κατέθεσαν την Τρίτη και οι ιδιοκτήτες αντιπροσωπειών της Chrysler, οι οποίοι χαρακτηρίζουν άδικο το σχέδιο της εταιρείας να κλείσει εκατοντάδες αντιπροσωπείες της.

 Η Chrysler έχει δηλώσει ότι δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν πουληθεί στην FIAT και αν δεν κλείσει το 25% των αντιπροσωπειών της.