Η Τουρκία και η Αρμενία θέλουν να βάλουν τέλος στην αιώνια έχθρα τους – Νέος Κόσμος (Αυστραλίας)

neoskosmos.com
27/4/2009

ΑΓΚΥΡΑ, Κυριακή.- Τέλος στην έχθρα ενός περίπου αιώνα επιχειρούν να δώσουν η Τουρκία και η Αρμενία, οι οποίες συμφώνησαν σε κοινό πλαίσιο για την εξομάλυνση των σχέσεών τους και σε “οδικό χάρτη” για την αποκατάσταση των διπλωματιών σχέσεων και την επαναλειτουργία των μεταξύ τους συνόρων. Η σημαντική για την ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου εξέλιξη, αποτέλεσμα πολύμηνων πυρετωδών επαφών και διαπραγματεύσεων με διαμεσολαβητή την Ελβετία, ανακοινώθηκε αργά την Τετάρτη, παραμονές της επετείου της αρμενικής γενοκτονίας (24 Απριλίου 1915).

Με ενδιαφέρον αναμένεται σήμερα η σχετική με την επέτειο δήλωση του προέδρου Ομπάμα, ο οποίος προεκλογικά είχε δεσμευτεί υπέρ της αναγνώρισης του όρου “αρμενική γενοκτονία”. Εν συνεχεία, ευρισκόμενος στην Τουρκία στις αρχές Απριλίου, απέφυγε κάθε αναφορά στον όρο, προτρέποντας την Αρμενία και την Τουρκία, να εργαστούν υπέρ της αποκατάστασης σχέσεων καλής γειτονίας.

Αυτήν ακριβώς την πτυχή του τουρκοαρμενικού εγχειρήματος επαίνεσε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, ώρες πριν από την ανακοίνωση της συμφωνίας περί οδικού χάρτη. Τα εγκώμια συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ρόμπερτ Γουντ, λέγοντας ότι η θέση των ΗΠΑ υπήρξε και παραμένει εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, “άνευ όρων και εντός λογικού χρονικού πλαισίου, βάσει των συμφωνηθέντων περί οδικού χάρτη”.

Άρα η αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας μάλλον παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, μολονότι συνιστά πάγιο αίτημα της αρμενικής διασποράς και της Αρμενίας. Να σεβαστεί τις δεσμεύσεις του ζητούσαν χθες, από τον πρόεδρο Ομπάμα, Αρμένιοι που έκαναν πορεία στο Γερεβάν επ’ ευκαιρία της επετείου και ενώ το κόμμα “Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία” απείλησε να εγκαταλείψει τον κυβερνητικό συνασπισμό. Πλήγμα συμβολικής μάλλον βαρύτητας για τον Αρμένιο πρόεδρο Σερζ Σαρκισιάν, που χθες είχε συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Μεντβέντεφ σε ντάτσα στο Ζαβίντοβο, κοντά στη Μόσχα.

Πρακτικής φύσεως είναι η διαδικασία για την οριστική συνοριακή διευθέτηση ή τη μορφή των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων Αρμενίας – Τουρκίας, που θα αποτελέσουν έργο κοινών επιτροπών, εφόσον “μπει μπροστά” ο οδικός χάρτης. Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να διευθετηθεί η άλλη εκκρεμότητα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, αρμενικού θυλάκου σε αζέρικο έδαφος υπό αρμενική κατοχή, η οποία και “εξώθησε” την Τουρκία, μεγάλο σύμμαχο του Αζερμπαϊτζάν να κλείσει τα σύνορα με την Αρμενία το 1993.

Με την αποχώρηση του αρμενικού στρατού από το θύλακο συνέδεσε το άνοιγμα των τουρκοαρμενικών συνόρων το αζέρικο υπουργείο Εξωτερικών, αναγνωρίζοντας πολύ διπλωματικά το δικαίωμα “οιασδήποτε χώρας να αποκαθιστά διπλωματικές σχέσεις με κάποια άλλη”. Δεν είναι σαφές εάν υπονοούσε την πρόσφατη στροφή του προέδρου Ιλχάμ Αλίγεφ προς τη Μόσχα. “Εάν οι Αζέροι αισθανθούν προδομένοι, τότε γιατί να μην στραφούν προς τη Ρωσία, που προσφέρεται να αγοράσει όλο το αζέρικο φυσικό αέριο σε ευρωπαϊκές τιμές;”, αναρωτιόταν αναλυτής στο Ινστιτούτο Κεντρικής Ασίας – Καυκάσου. Επικαλούμενη διπλωματικές πηγές, η “Χουριέτ” αναφέρεται σε συνάντηση Αλίγεφ-Σαρκισιάν στις 7 Μαΐου στην Ελβετία.

Εάν συμφωνήσουν για το Καραμπάχ, οι πηγές διαβλέπουν διευθέτηση στις 7 Ιουνίου και οριστική συμφωνία Τουρκίας – Αρμενίας εντός του 2009.

1500 νέοι Ειδικοί Φρουροί και 700 δίκυκλα!

greece-salonica.blogspot.com
29/4/2009

Ενισχύονται οι προσπάθειες της ΕΛ.ΑΣ. για αντιμετώπιση της κατάστασης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη καθώς στις δύο αυτές πόλεις καταγράφεται το 80% της εγληματικότητας όλης της χώρας..

Ενα μήνα μετά τη συγκρότηση της ομάδας «ΔΕΛΤΑ» για την αντιμετώπιση της δράσης κουκουλοφόρων, οι επικεφαλής της ΕΛ.ΑΣ. προχωρούν σε επέκταση του σχεδίου δράσης στις περιοχές της Αττικής με τη μεγαλύτερη εγκληματικότητα.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών έχει ήδη εγκρίνει την πρόσληψη 1.500 νέων ειδικών φρουρών, το προσεχές διάστημα.
Ταυτόχρονα, το υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης προχωρά στην αγορά 700 νέων δικύκλων, τα οποία θα διατεθούν για περιπολίες στους δήμους του Λεκανοπεδίου όπου οι δείκτες του εγκλήματος χτυπάνε κόκκινο. Τα… χρήματα που απαιτούνται για την υλοποίηση του σχεδίου θα εκταμιευθούν, σύμφωνα με πληροφορίες, από τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Οι προσπάθειες θα κινούνται προς την αντιμετώπιση του εγκλήματος κυρίως στις περιοχές Αθήνας και Θεσσαλονίκης καθώς το 80% της εγκληματικότητας εντοπίζεται στις 2 αυτές πόλεις ενώ ομάδες “Δέλτα” θα συγκροτηθούν και στις περισσότερες πρωτεύουσες των νομών της χώρας.

Αναρτήθηκε από The acrobats στις Τετάρτη, Απρίλιος 29, 2009

Οι άστεγοι των Αθηνών (της Χριστιάννας Λούπα)

της Χριστιάννας Λούπα

Από τη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Πειραιώς έτυχε να περάσω την περασμένη Κυριακή, όπου ένα θέαμα που παρέπεμπε σε κατοχικές ή πρώτες μεταπολεμικές περιόδους με καθήλωσε. Ουρά ρακένδυτων και κακόμοιρων ανθρώπων διαφόρων χρωμάτων και φυλών, περίμενε για το συσσίτιο. Θα ήταν μεταξύ 12 και 13.00. Ήξερα βέβαια για το πρόβλημα των αστέγων της πρωτεύουσας, το θέαμα όμως ολοζώντανο μου έφερε πραγματική θλίψη, βάζοντάς με σε παράξενους προβληματισμούς. Το πρόσωπο του Κέντρου της Αθήνας, άλλωστε έχει δραματικά μεταλλαχτεί από τις περασμένες δεκαετίες, ενώ όλες οι φυλές του Ισραήλ περιδιαβαίνουν τα σοκάκια, είτε αναζητώντας στον ήλιο μοίρα, είτε διακινώντας ναρκωτικά και προβαίνοντας σε κάθε είδους αθέμιτες συναλλαγές. Ασυνείδητα έσφιξα την τσάντα μου επάνω μου, ενώ το βλέμμα μου έπεσε στην Ακρόπολη που χιλιάδες χρόνια τώρα στέκει εκεί, σαν θεματοφύλακας των Αθηνών. Των Αθηνών, που κι αυτές δεν φαίνεται να γλύτωσαν από το διαβρωτικό και ολέθριο πέρασμα του χρόνου κι από τα σημεία των καιρών.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία εξ άλλου, που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Υγείας, 7.720 άνθρωποι στη χώρα μας αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης, μη συμπεριλαμβανομένων των αθίγγανων και των αλλοδαπών. Από το σύνολο, 1.800 άτομα ζουν στο δρόμο, περίπου 970 σε ξενώνες για αστέγους, καταφύγια γυναικών ή οικογενειακά καταφύγια, 2.200 άτομα είτε φιλοξενούνται προσωρινά από γνωστούς είτε κάνουν παράνομη χρήση κτιρίων, ενώ 2.730 μένουν σε τροχόσπιτα, καταυλισμούς, σκηνές, παραπήγματα και αποθήκες.

Ο Δήμος Αθηναίων ωστόσο, ακολουθώντας το παράδειγμα και άλλων Ευρωπαϊκών Δήμων, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένων σ’ αυτό το θέμα, έχει καθιερώσει τα τελευταία χρόνια θεσμούς που αποβλέπουν στην αρωγή των ανθρώπων που από μια στραβοτιμονιά της ζωής βρέθηκαν στο δρόμο. Σημαντικός είναι ο ρόλος του Ιδρύματος Αστέγων, του οποίου οι βασικοί σκοποί είναι η αντιμετώπιση των προβλημάτων των ανθρώπων οι οποίοι για οποιονδήποτε λόγο βρίσκονται χωρίς στέγη ή δεν διαθέτουν οι ίδιοι ή οι οικογένειές τους ασφαλή κατοικία επαρκούς επιπέδου.

1200 μερίδες φαγητού, μεσημέρι και βράδυ, παρέχονται από το Ίδρυμα σε ημεδαπούς και αλλοδαπούς, ενώ δύο ξενώνες φιλοξενούν βραχυπρόθεσμα έως και 180 άτομα.
Επίσης, το Ίδρυμα, σε συνεργασία με γνωστή αλυσίδα πολυκαταστημάτων, υλοποιεί μία νέα πρωτοβουλία δράσης: το “Παντοπωλείο της Καρδιάς” ή “Κοινωνικό Παντοπωλείο”.

Ο θεσμός, που ήδη λειτουργεί με επιτυχία στη Γαλλία και το Βέλγιο, γίνεται πραγματικότητα και στην Ελλάδα στα όρια του Δήμου Αθηναίων και μάλιστα στεγασμένος σε χώρο του Ιδρύματος.
Το “Κοινωνικό Παντοπωλείο” προσφέρει κάποιες θέσεις εργασίας σε αστέγους και – το βασικότερο – δίνει τη δυνατότητα σε άπορες οικογένειες να προμηθεύονται προϊόντα σε τιμές 90% φθηνότερα από τις λιανικές. Έτσι, διευκολύνεται άμεσα η πρόσβαση για τις ευάλωτες ομάδες σε αγαθά, ενώ διανοίγονται και νέοι ορίζοντες για επιπλέον θέσεις εργασίας.

Εμείς πάντως, συνειδητοποιώντας ότι το πρόβλημα των αστέγων έχει γίνει πλέον διεθνής μάστιγα, με αποτέλεσμα άνθρωποι να πεθαίνουν από το κρύο και την πείνα μέσα στους δρόμους των μεγαλουπόλεων του 21ου αιώνα, δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε τα κοινωνικά αυτά μέτρα να προσφέρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανακούφιση στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και τους απόκληρους της ζωής.

Παράλληλα, ελπίζουμε βέβαια να συνειδητοποιήσουν οι ιθύνοντες – Ευρωπαίοι και ημέτεροι – ότι η εισροή λαθρομεταναστών στη χώρα μόνο δυστυχία μπορεί να προκαλέσει, τόσο στους ίδιους αυτούς ταλαίπωρους, που ζουν από τα συσσίτια και συχνά ξημερώνονται σε κάποια γωνιά του δρόμου, όσο και στην ίδια την Ελλάδα, που είναι αδύνατον να διαχειριστεί από μόνη της αυτό το ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα με τις ποικίλες προεκτάσεις, όπως φτώχεια, εγκληματικότητα, γκετοποίηση συγκεκριμένων περιοχών και μάλιστα του κέντρου της πρωτεύουσας, αλλά και τριτοκοσμική εικόνα ενός κράτους που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όταν η Κάρλα Μπρούνι – Σαρκοζί συνάντησε την Πριγκίπισσα Λετίσια (φωτογραφίες)

Το Προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας πραγματοποίησε προχθές διήμερη επίσκεψη στην Ισπανία.
Η συνάντηση του Γάλλου Προέδρου με τον Ισπανό πρωθυπουργό Θαπατέρο στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, καθώς μάλιστα διαλύθηκαν και κάποια συννεφάκια μικροπαρεξήγησης μεταξύ των δύο ανδρών, εξ αιτίας κάποιων δηλώσεων που φέρεται να είχε κάνει ο Νικολά Σαρκοζί για τον Θαπατέρο.
Τα φλας των δημοσιογράφων ωστόσο, έκλεψαν όπως πάντα οι κυρίες. Πολύς λόγος έγινε για “πόλεμο στυλ και γκλάμορ”, ανάμεσα στην κυρία Σαρκοζί και την Πριγκίπισσα Λετίσια Ορτίζ, σύζυγο του διαδόχου του θρόνου Φελίπε και γιου του βασιλιά Χουάν Κάρλος και της βασίλισσας Σοφίας.Οι δύο κυρίες θεωρούνται από τις πιο καλοντυμένες και κομψές στον κόσμο.
Αντίθετα, η κυρία Σονσόλες Θαπατέρο, (προτελευταία φωτογραφία), επιδιώκει πάντα την ανωνυμία και προτιμά να κινείται στη σκιά των ΜΜΕ.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τη Daily Mail:

Ώρα Δικαιοσύνης για τη δολοφονία νεαρού εβραίου που σόκαρε τη Γαλλία το 2006 – Στο εδώλιο η συμμορία – in.gr

Associated Press Σόκαρε τη Γαλλία το άγριο έγκλημα με θύμα τον 24χρονο Ιλάν Χαλιμί

Παρίσι
29/4/2009

Η δίκη της αποκαλούμενης «συμμορίας των βαρβάρων», που κατηγορείται για την απαγωγή, τον άγριο βασανισμό και τη δολοφονία ενός νεαρού εβραίου άρχισε την Τετάρτη στο Παρίσι, περισσότερο από τρία χρόνια μετά τη δραματική υπόθεση που σόκαρε τη Γαλλία οδηγώντας σε μαζικές διαδηλώσεις κατά του αντισημιτισμού.

Ο φερόμενος ως ηγέτης της συμμορίας, ο 28χρονος Γιούσουφ Φοφανά από την Ακτή του Ελεφαντοστού, βρίσκεται αντιμέτωπος με ποινή ισόβιας κάθειρξης. Κάθεται στο εδώλιο μαζί με 26 υπόπτους ως συνεργού του, μερικοί από οποίους ήταν μικρότεροι των 18 ετών όταν διαπράχθηκαν τα εγκλήματα.

Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει δέκα εβδομάδες.

Στις 20 Ιανουαρίου 2006 στο Παρίσι, ο Ιλάν Χαλιμί, 23 ετών, έπεσε σε ενέδρα που του είχε στήσει η «συμμορία των βαρβάρων», η οποία επεδίωκε να πάρει λύτρα για να τον απελευθερώσει.

Είκοσι τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Ιλάν Χαλιμί βρέθηκε ετοιμοθάνατος στην άκρη μιας προαστιακής σιδηροδρομικής γραμμής. Γυμνός, φιμωμένος, με το σώμα γεμάτο καψίματα, υπέκυψε κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

Ο Φοφανά κατηγορείται για απαγωγή, παράνομη κατακράτηση, βασανισμό και φόνο.

Έχει αποδεχτεί όλες τις κατηγορίες εναντίον του, όχι όμως ότι ήταν εκείνος που μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον Χαλιμί. Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνεται ο αντισημιτισμός, ο οποίος θεωρείται από τη γαλλική νομοθεσία «επιβαρυντική συνθήκη» για την οποία προβλέπονται αυστηρότερες ποινές.

Στη διάρκεια της δίκης θα εξεταστούν 162 μάρτυρες και 50 εμπειρογνώμονες. Η δίκη θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών κατόπιν αιτήματος δύο εκ των κατηγορουμένων, οι οποίοι ήταν ανήλικοι όταν διαπράχθηκαν τα αδικήματα.

Εβραϊκές και αντιρατσιστικές οργανώσεις είχαν οργανώσει στις 26 Φεβρουαρίου 2006 μια πορεία στο Παρίσι για να τιμήσουν τον Χαλιμί. Στη διάρκειά της σημειώθηκαν συμπλοκές μεταξύ νεαρών εβραίων και Αράβων.

Αρκετά μέλη της «συμμορίας των βαρβάρων» έχουν καταθέσει πως ο Χαλιμί έγινε στόχος επειδή ήταν εβραίος, γεγονός σήμαινε γι’ αυτόυς ότι είχε χρήματα και ότι η κοινότητά του θα πλήρωνε για να τον πάρει πίσω.

Μετά το φόνο, ο Φοφανά διέφυγε στην Ακτή του Ελεφαντοστού. Από εκεί διατύπωσε τηλεφωνικά απειλές κατά της ζωής του πατέρα του Χαλιμί και της φιλενάδας του. Εκδόθηκε στη Γαλλία στις 4 Μαρτίου 2006. Στη διάρκεια της κράτησής του «βομβάρδισε» τους δικαστικούς που ερευνούν την υπόθεση με επιστολές γεμάτες αντισημιτικές ύβρεις.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό/Γερμανικό

“I who have nothing” – Shirley Bassey (Live video)

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο «επιστρέφει» την περιουσία σε πρόσφυγα από την Κερύνεια – Καταδίκη-κόλαφος για Τουρκία – TA NEA

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:
Αριστοτελία Πελώνη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

Φρένο στις καταπατήσεις και στις- παράνομες- αγοραπωλησίες περιουσιών Ελληνοκυπρίων στα Κατεχόμενα αναμένεται να βάλει η αυριανή ετυμηγορία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την προσφυγή του Μελέτη Αποστολίδη εναντίον μιας οικογένειας Βρετανών, των Όραμ.
Η απόφαση, εφόσον είναι θετική για τον πρόσφυγα από την Κερύνεια, θα καθιερωθεί ως νομολογία και αυτό σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες ακινήτων που έχουν καταπατηθεί στα Κατεχόμενα θα μπορούν να διεκδικήσουν περιουσίες καταπατητών σε κράτος μέλος της Ε.Ε. Στην περίπτωση του Μ. Αποστολίδη, αν οι Βρετανοί αρνηθούν να καταβάλουν αποζημίωση, ο ενάγων έχει δικαίωμα να διεκδικήσει την περιουσία τους στην Αγγλία. Παράλληλα ανοίγει o δρόμος για τη δικαίωση και αποζημίωση των Ελληνοκυπρίων, των οποίων οι περιουσίες έχουν καταπατηθεί και έχουν πουληθεί σε πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήδη ο κ. Αποστολίδης έχει δικαιωθεί τόσο από κυπριακό όσο και από βρετανικό δικαστήριο (στο οποίο μάλιστα τους αντιδίκους εκπροσώπησε η σύζυγος του Βρετανού πρώην πρωθυπουργού Σερί Μπλερ), ενώ στο ίδιο πνεύμα είναι και η γνωμοδότηση της γενικής εισαγγελέως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η τελική απόφαση του οποίου θα βγει αύριο.

Το 2003, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα που οδηγούν στην κατεχόμενη Κύπρο, ο Μελέτης Αποστολίδης θέλησε να δει το σπίτι του και τη μεγάλη έκταση με τα ελαιόδενδρα, τις λεμονιές και τις πορτοκαλιές που το περιέβαλλε, στην επαρχία Κερύνειας. Προς μεγάλη του έκπληξη, τα δέντρα είχαν ξεριζωθεί και στη θέση τους είχε χτιστεί μια περιφραγμένη βίλα με πισίνα από ένα ζευγάρι Βρετανών, τους Όραμ. Ο Αποστολίδης τους πλησίασε και τους είπε ότι η γη ήταν δική του, αλλά εκείνοι τον έδιωξαν. «Κινηθήκαμε προς την Αγγλία»
Η συνέχεια δόθηκε στο κυπριακό δικαστήριο, όπου ο Αποστολίδης και ο συνήγορός του Κωνσταντής Καντούνας δικαιώθηκαν έναντι των Βρετανών. Όμως, εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο κ. Καντούνας, «αναζητούσαμε τρόπο να εκτελεστεί η απόφαση και γι΄ αυτό έπρεπε να βρούμε τα περιουσιακά στοιχεία των αντιδίκων στην Αγγλία. Ανακαλύψαμε ότι οι Όραμ είχαν ακίνητη περιουσία στην Αγγλία και επειδή η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρχε τρόπος, με βάση κανονισμό της Ε.Ε., να εγγραφεί η απόφαση του κυπριακού δικαστηρίου στην Αγγλία».

Οι Όραμ όρισαν συνήγορό τους τη Σερί Μπλερ. Στην πρώτη δίκη στο βρετανικό δικαστήριο, τον Σεπτέμβριο του 2006, ο Μελέτης Αποστολίδης έχασε και εφεσίβαλε την απόφαση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας. Εκεί ο Ελληνοκύπριος κέρδισε την υπόθεση και έτσι τον Ιούνιο του 2007 το βρετανικό Εφετείο – επειδή η απόφασή του δεν συμφωνούσε με την πρωτόδικη- έστειλε πέντε ερωτήματα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ). Η γνώμη της γενικής εισαγγελέως του ΔΕΚ που εκδόθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο δικαιώνει απόλυτα τον Μ. Αποστολίδη και συνιστά στο ΔΕΚ να αποφασίσει υπέρ του. Σημειώνεται ότι η γνωμοδότηση δεν είναι δεσμευτική, αλλά στην πλειονότητα των περιπτώσεων είθισται οι αποφάσεις του ΔΕΚ να συμφωνούν με τις γνωμοδοτήσεις.

Οι ιδιοκτησίες παραμένουν στους Ελληνοκυπρίους

Η ΤΙΤΙΝΑ ΛΟΪΖΙΔΟΥ,πρόσφυγας από την Κερύνεια, είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ζητώντας αποζημίωση για την απώλεια χρήσης της περιουσίας της στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα πόλη της Κερύνειας, καθώς και αποκατάσταση του δικαιώματός της να απολαμβάνει ειρηνικά και με ασφάλεια την περιουσία της. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με απόφασή του το 1998 δικαίωσε τη Λοϊζίδου και στα δύο σημεία, υιοθετώντας ταυτόχρονα μία σειρά παραδοχών που αποτελούσαν κόλαφο για την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό. Με βάση λοιπόν την απόφαση υπέρ της Λοϊζίδου, η Τουρκία η οποία από το 1974 κατέχει το βόρειο τμήμα της Κύπρου, καθίστατο υπεύθυνη για ό,τι συνέβαινε στον Βορρά. Σε συσχετισμό με το πρώτο σημείο, καθοριζόταν ότι το καθεστώς Ντενκτάς στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο δεν ήταν παρά «υποτελής διοίκηση». Επίσης, καθοριζόταν ότι η κυριότητα των ελληνοκυπριακών περιουσιών στη Βόρεια Κύπρο παρέμενε στους νόμιμους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες.

4.000 αιτήσεις

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εξωτερικών της Κύπρου, το διάστημα 2000-2004 περίπου 4.000 αιτήσεις υποβλήθηκαν από ξένους υπηκόους στο κατοχικό καθεστώς για την «αγορά» ακίνητης περιουσίας στις κατεχόμενες περιοχές. Υπενθυμίζεται ότι το 82% της ιδιωτικής ιδιοκτησίας γης που βρίσκεται σήμερα υπό τουρκική κατοχή ανήκει σε Ελληνοκυπρίους, ενώ το ποσοστό που ανήκει σε πρόσωπα της τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι μόλις 16,7%.

Ινδία: Αποκεφάλισε τη 10χρονη εγγονή του για… καλή σοδειά! – Η Ναυτεμπορική

NAFTEMPORIKI.GR Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009 16:37
Τελευταία Ενημέρωση : 27/04/2009 16:44

Ενα δεκάχρονο κοριτσάκι αποκεφαλίστηκε στην Ινδία από τον παπού της, ο οποίος πίστευε ότι εάν αναμείξει το αίμα της με σπόρους θα εξασφαλίσει καλή σοδειά.

Το αποτρόπαιο έγκλημα σημειώθηκε χθες Κυριακή στην περιοχή Σαμπαλπούρ, 450 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του κρατιδίου της ανατολικής Ορίσα Μπουμπανεσβάρ, μεταδίδει το πρακτορείο ειδήσεων IANS. Ο δράστης συνελήφθη όταν οι συγχωριανοί του διαπίστωσαν τι είχε συμβεί και παρεδόθη στην αστυνομία.

Ο Χέμπραμ, ιδιοκτήτης τριών εκταρίων καλλιεργήσιμης γης, είχε προμελετήσει το έγκλημά του, αποφασισμένος να αναμείξει τους σπόρους με το αίμα της εγγονής του σήμερα Δευτέρα, μία ημέρα που θεωρείται σημαδιακή από τους Ινδουιστές.

“Εκοψε το κεφάλι της εγγονής του Μπερνάκα Καντουλάνα με ένα τσεκούρι μία στιγμή που δεν ήταν κανείς άλλος μέσα στο σπίτι και έχυσε το αίμα της σε ένα κανάτι, δήλωσε εκπρόσωπος της τοπικής αστυνομίας στο IANS.

Η αστυνομία ανακάλυψε κάποιους σπόρους ανακατεμένους με αίμα μέσα σε ένα ατσάλινο κανάτι. Ο δράστης ομολόγησε το έγκλημά του.

Στην Ινδία γίνονται εδώ και αιώνες ανθρωποθυσίες για τον κατευνασμό των θεών, για την εξασφάλιση ευημερίας και για τον εξορκισμό των κακών πνευμάτων. Παρόμοια εγκλήματα αναφέρονται ακόμα και σήμερα σε διάφορες περιοχές της αχανούς χώρας, όπως στο Ουτάρ Πραντές και στο Τζαμού και Κασμίρ.

Προ χρόνων κάποιοι γονείς στην Ορίσα θυσίασαν τους δύο γιούς τους ύστερα από υπόδειξη ενός τοπικού μάγου, πιστεύοντας ότι με τη διπλή αυτή θυσία θα ευχαριστούσαν τους θεούς και θα γίνονταν πλούσιοι.

——————————————————————————–

Κοκό Σανέλ: Μια κομψή επαναστάτρια!- ΤΟ ΒΗΜΑ

Η δουλειά της Κοκό Σανέλ (εδώ φωτογραφημένη στο Παρίσι το 1935) αποτελεί αδιαμφισβήτητα μέρος του κινήματος απελευθέρωσης των γυναικών του 20ού αιώνα

Δούλεψε στον κόσμο της μόδας με κανόνες οι οποίοι ίσχυαν μόνο για ζωγράφους, ποιητές και μουσικούς

Κομψή επαναστάτρια
της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ | Κυριακή 26 Απριλίου 2009
«Η Κοκό Σανέλ δεν ήταν μπροστά από την εποχή της. Ηταν μπροστά από τον εαυτό της» αναφέρει το περιοδικό «Τime» κατατάσσοντας την Γκαμπριέλ Μπονέρ Σανέλ (19 Αυγούστου 1883- 10 Ιανουαρίου 1971) ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα- σημειωτέον, μοναδική στον τομέα της. Παρ΄ ότι η ίδια δεν προσδιόριζε τον εαυτό της ως φεμινίστρια, η δουλειά της αποτελεί, πέραν πάσης αμφιβολίας, μέρος του κινήματος της απελευθέρωσης της γυναίκας. «Πώς ένας εγκέφαλος μπορεί να λειτουργεί κάτω από αυτές τις δημιουργίες;» αναρωτιόταν η ίδια για τα τεράστια καπέλα που έκανε μόδα η μπελ επόκ. Η γυναίκα που διακρίθηκε ιδιαίτερα για την ευφυΐα της, τα έβαλε από νωρίς με το στυλιστικό κατεστημένο της εποχής. Το 1939, όταν έκλεισε τον οίκο της εξαιτίας του ΒΔΠαγκοσμίου Πολέμου, είχε ήδη καταφέρει να γίνει θρύλος και να διαγράψει μια λαμπρή τροχιά γεμάτη καινοτομίες στον χώρο της μόδας. Η Κοκό Σανέλ δεν έκανε μόδα μόνο νέα στυλ και υφάσματα, αλλά και την απροκάλυπτη ανυπακοή στα κοινωνικά δεδομένα. Οταν επέστρεψε το 1954, εισήγαγε το περίφημο κοστούμι Chanel το οποίο την αποκατέστησε στην κορυφή της υψηλής ραπτικής. Πεθαίνοντας ήσυχα σε μονό κρεβάτι του ξενοδοχείου Ritz, σε ηλικία 88 ετών, η σχεδιάστρια είχε καταφέρει να ζήσει μια συναρπαστική ζωή γεμάτη πάθος και δημιουργία.

Η μοντέρνα, νεωτεριστική φιλοσοφία της, η αναζήτηση της πολυτελούς απλότητας, η σύνδεση κοινωνίας και μόδας και το προσωπικό στυλ δίνουν το στίγμα των σημαντικότερων καινοτομιών της. Η Κοκό Σανέλ άντλησε την έμπνευσή της από την ίδια τη ζωή της. Η λεπτή, αγορίστικη φιγούρα της, τα κοντά μαλλιά της, το μαυρισμένο δέρμα της και η οικονομική ανεξαρτησία της, έρχονταν σε απευθείας αντίθεση με το στυλ και τις αξίες που κυριαρχούσαν στις αρχές του περασμένου αιώνα. Το μαύρισμα της Σανέλ από τις διακοπές της στη Ριβιέρα άλλαξε το πρότυπο του λευκού δέρματος που επικρατούσε, ενώ οι κορσέδες, τα μεγάλα εσώρουχα και τα φανελένια μεσοφόρια αντικαταστάθηκαν από το νέο στυλ, το οποίο επένδυσε στην άνεση και στην καθημερινή κομψότητα, καθώς οι γυναίκες άρχισαν να έχουν δικαίωμα σε επιτυχημένη καριέρα. Μεταξύ των καινοτομιών της γαλλίδας σχεδιάστριας που εμπλουτίζουν τη γυναικεία γκαρνταρόμπα ως σήμερα είναι τα μικρά καπέλα, τα ζέρσεϊ ταγέρ και φορέματα, τα τουίντ (πλεκτά) ταγέρ, τα πουκάμισα, οι πλισέ φούστες, τα γυναικεία πουλόβερ, οι μπλούζες χωρίς γιακά, τα μπλέιζερ, οι δίχρωμες γόβες χωρίς φτέρνα, τα στράπλες φορέματα, η ζώνη-αλυσίδα, το total look, τα κοσμήματα στα ρούχα, το κασμιρένιο κάρντιγκαν, η καπιτονέ τσάντα με την αλυσίδα, τα παντελόνια-καμπάνες και άλλα.

Πράγματι, η ζωή της γυναίκας αυτής «ήταν κάτι σαν θαύμα», όπως είχε πει ο Ζαν Κοκτό. «Δούλεψε στον κόσμο της μόδας με κανόνες οι οποίοι ίσχυαν μόνο για ζωγράφους, ποιητές και μουσικούς». Ισως γι΄ αυτό οι καινοτομίες της να είναι βασικά κομμάτια της γκαρνταρόμπας πολλών γενεών γυναικών. Σήμερα, ένα μπουκάλι Chanel Νο 5, που δημιούργησε το 1923, πωλείται κάθε 30 δευτερόλεπτα, ενώ το «μικρό μαύρο φόρεμα» που εφηύρε, παρομοιάστηκε – από την αμερικανική «Vogue»- με το αυτοκίνητο Ford για την καθιέρωσή του στη μόδα ως βασικό στοιχείο της. Η κόρη του γάλλου γυρολόγου που συνδέθηκε με εκφραστές των μοντέρνων κινημάτων της εποχής της, όπως ο Πάμπλο Πικάσο και ο Ιγκoρ Στραβίνσκι, κυνήγησε την προσωπική ευτυχία στις τάξεις της αριστοκρατίας, δίχως αποτέλεσμα. Οι δεσμοί της με τον Μεγάλο Δούκα Ντμίτρι Παύλοβιτς, τον Δούκα του Γουεστμίνστερ και τον αξιωματικό των ναζιστών, Χανς Γκύντερ φον Ντίνκλαγκε, εξαιτίας του οποίου εξορίστηκε μετά τον πόλεμο στην Ελβετία, είχαν ατυχή κατάληξη. Αφησε όμως στη μόδα του δυτικού κόσμου μια τεράστια παρακαταθήκη. Πολλές δημιουργίες σύγχρονων σχεδιαστών, από τη Μιούτσια Πράντα ως τον Χέλμουτ Λαγκ, αντανακλούν τη δική της έμπνευση. Το στυλ της Κοκό Σανέλ, ως εκ τούτου, δεν ήταν μόνο μπροστά από την εποχή του, αλλά υπερβαίνει και τη μόδα τού σήμερα.

Στο σινεμά και στο θέατρο
Κινηματογράφος και τηλεόραση έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με τον βίο της Κοκό Σανέλ. Ωστόσο η γαλλική μίνι σειρά «Une femme,une poque» (1978),αλλά και η (ξεχασμένη) ταινία «Chanel Solitaire» που γύρισε το 1981 οΤζορτζ Κάτζεντερ υπήρξαν φτωχές απόπειρες ανάγνωσης της προσωπικότητας, προσανατολισμένες στην επιδερμική,«σαπουνοπερατική» προσέγγιση της ζωής της.Σε ό,τι αφορά το θέατρο,το 1969 η Κάθριν Χέπμπορν υποδύθηκε τη Σανέλ στο θεατρικό μιούζικαλ «Coco».Η συγκεκριμένη ιστορία μάλιστα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί όταν ενημέρωσαν τη Σανέλ για το σχέδιο νόμισε ότι θα την υποδυόταν η Οντρεϊ Χέπμπορν και όχι η Κάθριν- κάτι που την είχε ενοχλήσει γιατί δεν έβρισκε ομοιότητες μαζί της. Μόλις πέρυσι ήταν η σειρά της Σίρλεϊ Μακ Λέιν,η οποία υποδύθηκε τη Σανέλ σε μεγάλη ηλικία στην τηλεταινία «Coco Chanel» που δεν έχουμε δει προς το παρόν στην Ελλάδα.Ο ρόλος οδήγησε την ηθοποιό στις Χρυσές Σφαίρες,από τις οποίες όμως έφυγε άπραγη.

Τέλος,ας σημειωθεί ότι και η Νικόλ Κίντμαν είχε δείξει ενδιαφέρον για να υποδυθεί τη Σανέλ στον κινηματογράφο,απλώς και μόνον επειδή ανέκαθεν αγαπούσε το άρωμα Chanel Νο 5- ήταν το πρώτο άρωμα στην ιστορία της αρωματοποιίας που βγήκε στην αγορά από σχεδιαστή ρούχων.Το άρωμα δημιουργήθηκε το 1922 και από τότε παραμένει το πιο κερδοφόρο προϊόν της επιχείρησης Chanel.

Συνέντευξη της Coco Chanel στο γραφείο της το 1959

25 Απριλίου 1986 – Τσέρνομπιλ: Ώρα μηδέν! (της Χριστιάννας Λούπα)

Η Άνια ζει στην πόλη Γκομέλ της Λευκορωσίας. Είναι μόλις 18 χρονών κι εφοδιασμένη με το Πιστοποιητικό 000358. Δεν πρόκειται ούτε για πιστοποιητικό γεννήσεως, ούτε γλωσσομάθειας, ούτε διακρίσεως σε κάποιο άθλημα ή μάθημα. Είναι ένα χαρτί που κανένα άλλο παιδί δε θα ζήλευε, ένα μακάβριο πιστοποιητικό που επιβεβαιώνει ότι το νεαρό κορίτσι είναι θύμα του πυρηνικού ατυχήματος του Τσέρνομπιλ, παρ’ όλο που τότε δεν είχε καν γεννηθεί.

Όταν άλλα παιδιά της ηλικίας της έτρεχαν κι έπαιζαν χαρούμενα, εκείνη – όπως χιλιάδες άλλα άτυχα πλάσματα της ευρύτερης περιοχής του Τσέρνομπιλ – ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται στο κρεβάτι κάποιου νοσοκομείου και να κάνει χημειοθεραπεία και ακτινοβολίες. Ήταν τεσσάρων χρονών όταν οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο και σίγουρα η μικρούλα Άνια με το αγγελικό προσωπάκι, δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει και να φανταστεί πόσο διαφορετική θα ήταν στο εξής η ζωή της. Το Πιστοποιητικό 000358, που της χορήγησε η ιατρική επιτροπή, της δίνει το δικαίωμα δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε επιλεγμένα ιδρύματα.

Όμως η Άνια δεν είναι μόνο ένας αριθμός… Είναι ένα παιδί, ανάμεσα σε πολλά άλλα, που κάποιοι εγκληματίες το καταδίκασαν σε αργό θάνατο, κλέβοντάς του το δικαίωμα στη χαρά και τη ζωή. Όταν τα μεσάνυχτα της 25ης Απριλίου 1986, τεχνικοί του απαρχαιωμένου πυρηνικού σταθμού «Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν» στο Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας αποπειράθηκαν να κάνουν ένα πείραμα για να ελέγξουν τα συστήματα ασφαλείας, σίγουρα δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι λίγη ώρα αργότερα αλυσιδωτές αντιδράσεις στον μοιραίο αντιδραστήρα νούμερο 4 θα προκαλούσαν διαδοχικές εκρήξεις, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες θανατηφόρας ραδιενέργειας. Κανείς άλλωστε δεν μπορούσε να φανταστεί τη στιγμή εκείνη, ότι η ιστορία της ανθρωπότητας στο εξής θα χωριζόταν σε προ και μετά Τσέρνομπιλ εποχή.

Πράγματι, οι αριθμοί που έδωσε στη δημοσιότητα η ουκρανική κυβέρνηση 14 χρόνια μετά το τραγικό ατύχημα – όταν επί τέλους αποφάσισε να κλείσει το επικίνδυνο εργοστάσιο – είναι ανατριχιαστικοί: εκτός από τους 56 τεχνικούς του σταθμού, που σκοτώθηκαν άμεσα – ο ένας μάλιστα εξαερώθηκε – τους 47 εργάτες και πυροσβέστες και τα 9 παιδιά, περίπου 15.000 άνθρωποι πέθαναν και 50.000 έμειναν ανάπηροι κατά τον καθαρισμό του εργοστασίου μετά την έκρηξη. Υπολογίζεται πως ένας στους δεκαέξι Ουκρανούς, περίπου 3.500.000 άνθρωποι δηλαδή, πάσχουν από ασθένειες που προκλήθηκαν από το ραδιενεργό σύννεφο που κάλυψε την περιοχή – ανάμεσά τους 1.600.000 παιδιά.

Εξ άλλου τα περιστατικά διαφόρων μορφών καρκίνου στην περιοχή είναι δεκαπλάσια από το μέσο εθνικό ποσοστό, ενώ υπολογίζεται ότι χιλιάδες παιδιά που έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια θα προσβληθούν από καρκίνο του θυρεοειδούς στα επόμενα χρόνια, αφού εκλύθηκαν τεράστιες ποσότητες ραδιενεργών ισοτόπων ιωδίου 131, το οποίο επηρεάζει ιδιαίτερα τον θυρεοειδή αδένα των παιδιών που αναπτύσσονται. Ακόμα οι ανωμαλίες των οστών και των μυών αυξήθηκαν κατά 70%, ενώ οι ασθένειες του νευρικού συστήματος κατά 45%.

Ας σημειωθεί δε ότι η ραδιενέργεια που εκλύθηκε στο Τσέρνομπιλ ήταν τουλάχιστον 200 φορές περισσότερη από εκείνη που είχε εκλυθεί στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μαζί και ότι η περιοχή της πρώην ΕΣΣΔ που μολύνθηκε είχε έκταση 160.000 χιλιόμετρα, στην οποία ζούσαν 17.223.700 άνθρωποι!

Το πιο εξοργιστικό απ’ όλα όμως είναι ότι η μυστικοπαθής και ασυνείδητη σοβιετική κυβέρνηση τήρησε εγκληματική σιωπή για το γεγονός. Τρεις ολόκληρες μέρες πέρασαν και καμία χώρα δεν είχε ενημερωθεί για να λάβει τα μέτρα της! Πολύτιμος χρόνος είχε χαθεί. Κάθε λεπτό που περνούσε ισοδυναμούσε με ένα θάνατο. Εντελώς τυχαία όταν το ραδιενεργό νέφος έφτασε στη Σουηδία, μετά τρεις μέρες, και έγινε αντιληπτό από τα μηχανήματα του Πανεπιστημίου της Ουψάλας, σήμανε συναγερμός σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το κακό όμως είχε γίνει και ήταν πια μη αναστρέψιμο. Τρία ραδιενεργά σύννεφα κάλυπταν λίγο λίγο ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο, μολύνοντας την ατμόσφαιρα και την τροφική αλυσίδα: έδαφος, νερό, φυτά, ζώα, τρόφιμα. Ωρισμένα ραδιενεργά στοιχεία εξ άλλου, όπως το καίσιο, θα κάνουν χιλιάδες χρόνια να εξαφανιστούν από το έδαφος της Γης. Ραδιενεργή βροχή άρχισε να πέφτει κατά τόπους. Στη χώρα μας η μόλυνση έφτασε στις 2 Μαίου.

Πολλοί χαρακτήρισαν το ατύχημα του Τσέρνομπιλ σαν την Πομπηία της Σοβιετικής Ένωσης. Οι υπεύθυνοι για το ατύχημα δεν έζησαν για να πληρώσουν, οι αρτηριοσκληρωμένοι ιθύνοντες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης όμως, που με την ολιγωρία τους καθυστέρησαν να ενημερώσουν, δεν έπρεπε να τιμωρηθούν παραδειγματικά για το έγκλημά τους κατά της ανθρωπότητας; Γιατί ο πλανήτης αυτός όσο ζει θα είναι μολυσμένος και γιατί, ας μην ξεχνάμε, χιλιάδες από τα θύματα του Τσέρνομπιλ δεν έχουν γεννηθεί ακόμα.

Οι κυβερνήσεις έχουν τώρα τον λόγο – του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ – Νέος Κόσμος (Αυστραλίας)

neoskosmos.com
27/4/2009

TΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΟΦ *

ΚΑΘΩΣ η παγκόσμια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση βαθαίνει και γίνεται όλο και πιο σοβαρή, πρέπει όλοι να επανεξετάσουμε ορισμένα ζητήματα κομβικής σημασίας, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του κράτους.

Η επίθεση εναντίον του κράτους ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια, με τη Μάργκαρετ Θάτσερ και τον Ρόναλντ Ρίγκαν να ρίχνουν τις πρώτες βολές. Οικονομολόγοι, επιχειρηματίες και πολιτικοί έδειχναν την κυβέρνηση σαν την πηγή σχεδόν κάθε προβλήματος που προέκυπτε στην οικονομία.

Πράγματι, υπήρχαν πολλά να επικρίνει κανείς στον τρόπο που λειτουργούσαν οι κυβερνήσεις. Εκείνη την εποχή, οι ψηφοφόροι είχαν καλούς λόγους να υποστηρίζουν πολιτικούς οι οποίοι υπόσχονταν να περιορίσουν τον ρόλο της κυβερνητικής γραφειοκρατίας και να δώσουν στις επιχειρήσεις περισσότερη ελευθερία ώστε να αναπτυχθούν.

Ωστόσο, πίσω από την κριτική εναντίον της κυβέρνησης υπήρχε κάτι άλλο. Οι κρυφοί στόχοι αντικατόπτριζαν τα συμφέροντα εκείνων οι οποίοι, ενώ υπόσχονταν ότι “η οικονομική παλίρροια θα βοηθήσει όλες τις επιχειρήσεις να επιπλεύσουν”, ασχολούνταν περισσότερο με το να παρέχουν απόλυτη ελευθερία στις μεγάλες εταιρείες, απαλλάσσοντάς τες από σημαντικές υποχρεώσεις τους προς την κοινωνία και διαλύοντας τις κοινωνικές δικλίδες ασφαλείας οι οποίες προστάτευαν τους εργαζομένους.

Ολοένα και περισσότερο, το κράτος διωκόταν από διάφορες οικονομικές και επιχειρηματικές σφαίρες, αφήνοντάς τες ουσιαστικά χωρίς καμία επίβλεψη. Η μία μετά την άλλη δημιουργούνταν “φούσκες”, οι οποίες είτε νωρίτερα είτε αργότερα έσκαγαν – η ψηφιακή “φούσκα”, η “φούσκα” του χρηματιστηρίου και των στεγαστικών δανείων. Τελικά, η παγκόσμια οικονομία ως σύνολο κατέληξε να γίνει μια τεράστια “φούσκα”. Ενώ συνέβαινε αυτό, μικρές ομάδες ατόμων δημιούργησαν τεράστιες περιουσίες για λογαριασμό τους, τη στιγμή που το βιοτικό επίπεδο των περισσοτέρων ανθρώπων, στην καλύτερη περίπτωση, παρέμεινε στάσιμο. Όσο για τους φτωχούς του κόσμου, οι δεσμεύσεις να τους παρασχεθεί βοήθεια ως επί το πλείστον ξεχάστηκαν.

Ο Σεπτέμβριος του 2008 είδε την αρχή μιας καταστρεπτικής κατάρρευσης ολόκληρης της οικονομικής δομής. Αυτή η κατάρρευση θάβει τις οικονομίες των ανθρώπων κάτω από τα χαλάσματα, μειώνοντας τους ρυθμούς παραγωγής περισσότερο από ποτέ και αφήνοντας εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς δουλειά. Δεν αποτελεί υπερβολή να πούμε ότι απειλείται η οικονομία κάθε χώρας του κόσμου.

Ακόμη κι έτσι, συνεχίζουμε να ακούμε εκείνους που πιστεύουν στις μαγικές, “θεραπευτικές” δυνάμεις των αγορών που δεν διέπονται από κάποιο ρυθμιστικό πλαίσιο. Στις ημέρες μας, όμως, οι άνθρωποι δεν προσβλέπουν πλέον στις αγορές για λύσεις. Περιμένουν από τους εκλεγμένους ηγέτες τους να αναλάβουν δράση. Αυτοί οι ηγέτες πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία της κυβερνητικής παρέμβασης, διότι κανένα άλλο εργαλείο δεν είναι πλέον διαθέσιμο.

Σε μια εποχή κατά την οποία το οικονομικό τσουνάμι απειλεί τον βιοπορισμό εκατοντάδων εκατομμυρίων ατόμων, οφείλουμε να επανεξετάσουμε την ευθύνη του κράτους να εξασφαλίζει την ασφάλεια.

Έχουμε ακούσει επιχειρήματα κατά του “κράτους γκουβερνάντας” και κατά της “διά βίου ασφάλισης”. Πράγματι, η κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι τα πάντα για όλους τους ανθρώπους. Οφείλει όμως τουλάχιστον να προστατεύει τους πολίτες από υψηλού επιπέδου οικονομικές κλοπές, του είδους που έχει επιτρέψει.

Οι κυβερνήσεις ανέλαβαν τώρα την ευθύνη να διασώσουν την οικονομία. Για να ανταποκριθούν σε αυτή την πρόκληση πρέπει να επιτρέψουν την ανεξέλεγκτη δαπάνη μεγάλων ποσών που προέρχονται από χρήματα των φορολογούμενων πολιτών. Τα χρήματα αυτά δεν πρέπει να καταλήξουν στα χέρια και στις τσέπες εκείνων που πάντοτε ήθελαν να “ιδιωτικοποιήσουν τα κέρδη και να εθνικοποιήσουν τις απώλειες”.

Θα πρέπει, ταυτοχρόνως, να βάλουμε μια τάξη σε μεμονωμένες χώρες, ενώ οικοδομούμε δομές για μακροπρόθεσμη διακυβέρνηση σε διεθνές επίπεδο. Η πρώτη σύνοδος κορυφής του G20, η οποία συγκλήθηκε πέρυσι τον Νοέμβριο στην Ουάσιγκτον, αποτέλεσε μια αρχή. Η σύνθεση της ομάδας των “20″ έδειξε την ανάγκη για μια άνευ προηγουμένου σύμπραξη δυνάμεων.

Οι προκλήσεις προκαλούν πραγματικό δέος: οφείλουμε να ορίσουμε έναν νέο ρόλο για τις κυβερνήσεις και για τα διεθνή Σώματα όσον αφορά τη ρύθμιση της οικονομίας, να αρχίσουμε να οικοδομούμε οικονομίες που δεν θα λειτουργούν με βάση την υπερκατανάλωση και τα υπέρμετρα κέρδη και να εναρμονίσουμε ηθικές και περιβαλλοντικές ανησυχίες με την οικονομική ανάπτυξη.

* Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ήταν ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Νομπέλ Ειρήνης το 1990. Σήμερα είναι πρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος Κοινωνικοοικονομικών και Πολιτικών Σπουδών (Ίδρυμα Γκορμπατσόφ).

Αρνητής του Ολοκαυτώματος – Πρώην μέλος της Κου Κλουξ Κλαν διατάχθηκε να εγκαταλείψει την Τσεχία – in.gr (Κι εμείς αθωώνουμε τους ναζιστές!)

25/04/09 10:39

ΑΠΕ Η τσεχική αστυνομία συνέλαβε τον Ντέιβιντ Ντιουκ την Παρασκευή σε εστιατόριο της Πράγας
Πράγα
Τελευταία ενημέρωση 25/04/09 11:43

Αρχηγικό μέλος της Κου Κλουξ Κλαν στη Λουϊζιάνα την εποχή του φυλετικού μίσους συνελήφθη κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Τσεχία και διετάχθη να εγκαταλείψει τη χώρα. Ο 58χρονος Ντέιβιντ Ντιουκ μετέβη στην Πράγα προσκεκλημένος νεοναζιστικών οργανώσεων για την προώθηση της αυτοβιογραφίας του, στην οποία αρνείται το Ολοκαύτωμα.

Ο Ντέιβιντ Ντιουκ συνελήφθη την Παρασκευή από την τσεχική αστυνομία και εκκρεμούσε δικαστική απόφαση για την προσαγωγή του ή μη σε δίκη, καθώς η άρνηση του Ολοκαυτώματος των εβραίων από τη ναζιστική Γερμανία αποτελεί έγκλημα μίσους στην Τσεχία κι επισύρει ποινή φυλάκισης έως και τριών ετών.

Τελικώς, όμως, το Σάββατο αφέθηκε ελεύθερος, καθώς αντίθετα με προηγούμενες δηλώσεις ο εισαγγελέας αποφάσισε να μην ζητήσει την προφυλάκισή του. Ο Ντιουκ κλήθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα έως τα μεσάνυχτα του Σαββάτου.

Ο Ντέιβιντ Ντιουκ, πρώην Μέγας Μάγιστρος της Κου Κλουξ Κλαν στη Λουιζιάνα, είχε μεταβεί στην Τσεχία προσκεκλημμένος των τοπικών νεοναζιστικών οργανώσεων για να δώσει στην δημοσιότητά της μετάφραση της αυτοβιογραφίας του με τίτλο Η Αφύπνισή μου, η οποία είχε εκδοθεί το 1998.

Επρόκειτο να εκφωνήσει τρεις ομιλίες το Σαββατοκύριακο στην Πράγα και στην δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τσεχίας, Μπρνο. Νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα, το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα ακύρωσε προγραμματισμένη ομιλία του Ντιουκ με θέμα τον εξτρεμισμό, καθώς η πρυτανεία φοβόταν ότι θα την παρακολουθούσαν κυρίως νεοναζί.

Η δραστηριότητα των τσέχικων ακροδεξιών οργανώσεων εντείνεται τους τελευταίους μήνες. Μεταξύ άλλων, νεοναζί έκαναν προκλητικές παρελάσεις σε γκέτο των Ρομά.

Ο Ντιουκ συνελήφθη την Παρασκευή σε εστιατόριο της Πράγας όπου μίλαγε, και σύμφωνα με αξιωματούχους της αστυνομίας είχε προσωπική φρουρά, που αποτελείτο από μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Narodni Odpor (Εθνική Αντίσταση).

Ο Τσέχος υπουργός Εσωτερικών Ιβάν Λάνγκερ και ο υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Μειονοτήτων Μίκαελ Κότσαμπ είχαν εκφράσει την περασμένη εβδομάδα την έντονη ενόχληση της κυβέρνησης της χώρας για την επίσκεψη του πρώην ηγέτη της Κου Κλουξ Κλαν.

Η Κου Κλουξ Κλαν ιδρύθηκε το 1866 από μια ομάδα νότιων, βετεράνων του εμφυλίου στις τάξεις της Συνομοσπονδίας των πολιτειών που ήθελαν την διατήρηση της δουλείας και θεωρούσαν τους Αφροαμερικανούς κατώτερους των λευκών.

Έγινε διαβόητη για μια μακρά σειρά τρομοκρατικών ενεργειών, λιντσαρισμάτων και φόνων μαύρων και εβραίων, εκστρατειών εκφοβισμού και άλλων εγκλημάτων μίσους.

Το 1925 έφθασε στο αποκορύφωμα της δράσης της έχοντας πέντε εκατομμύρια μέλη, ανάμεσά τους γνωστούς πολιτικούς, οικονομικούς και θεσμικούς παράγοντες, περιλαμβανομένου και ενός μέλους του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.

Όμως η οργάνωση σταδιακά αποδυναμώθηκε μετά την δεκαετία του 1920 και από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 τα μέλη της εκτιμάται πως δεν ξεπερνούν τους 3.000 έως 6.000 ανθρώπους.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό/Γερμανικό

Βόμβα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στο σπίτι της Μέρκελ – ΑΝΤ1

Πηγή:Α.Π.Ε. Δημιουργία:25/4/2009 12:56 μμ

Μία σοβιετική βόμβα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανακαλύφθηκε την Παρασκευή έξω από το διαμέρισμα στο Βερολίνο της καγκελαρίου Άγγελας Μέρκελ προκαλώντας μεγάλη κινητοποίηση της αστυνομίας στο κέντρο της πόλης ενώ πυροτεχνουργοί την εξουδετέρωσαν.

Η βάρους εκατό κιλών βόμβα ανακαλύφθηκε μόλις δέκα εκατοστά κάτω από την αμμώδη επιφάνεια του προαυλίου ενός μουσείου. Η βόμβα βρέθηκε μπροστά από το μουσείο Neues,ενα από τα πέντε μουσεία τέχνης και αρχαιοτήτων που έχει δώσει το όνομά του στο νησί στο κέντρο της πόλης. Η Μέρκελ και ο σύζυγός της διαμένουν στο νησί των Μουσείων, μεταξύ των δύο οχθών του ποταμού Σπρέε του Βερολίνου.

Ενώ οι πυροτεχνουργοί εργάζονταν για την εξουδετέρωση της βόμβας, διακόπησε η κίνηση των συρμών σε μία γραμμή εξπρές και προαστιακού καθώς και των οχημάτων σε γύρο δρόμους με αποτέλεσμα να προκληθεί κυκλοφοριακή συμφόρηση.

Πηγές ανέφεραν ότι πριν αρχίσουν οι πυροτεχνουργοί, η Μέρκελ έφθασε στην αποκλεισμένη περιοχή με την λιμουζίνα που οδηγούσε ο σοφέρ της και με σωματοφύλακες, ανέβηκε και αφού πήρε κάτι από το διαμέρισμα αναχώρησε και πάλι.

Βόμβες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανακαλύπτονται συχνά σε γερμανικές πόλεις, κυρίως κατά την διάρκεια οικοδομικών εργασιών.

“Κάρμεν” (Prelude and Habanera) – Bizet – Μαρία Κάλλας – Αμβούργο 1962 (Live video)

Στέφανος Σωτηρίου: “Πατροκοσμάς: Ποτέ την Κυριακή. Η διδαχή που άλλαξε την Ευρώπη”

Η σύγκρουση του Κοσμά με τους αποικιοκράτες Φράγκους, τους Πασάδες κατακτητές και τους Εβραίους τοκογλύφους, δεν είχε ίχνος εθνικού, θρησκευτικού, ιδεολογικού ή πολιτισμικού χαρακτήρα.
Ουδείς εξ αυτών ενδιαφέρονταν αν ο Κοσμάς δίδασκε κάτι σχετικό με την Ορθόδοξη λατρεία. Ούτε καν για τα σχολεία (πλην μόνον της παπικής λογοκρισίας στα Επτάνησα).
Η σύγκρουση ήταν καθαρά οικονομική, παρότι ο Κοσμάς δεν φαντάστηκε πως μπορεί να ήταν έτσι. Η μεγαλύτερη συνέπεια που είχαν οι διδαχές και το κήρυγμα του, ήταν η οικονομική, έστω και ως παράπλευρη. Γι΄ αυτήν την οικονομική πλευρά των διδαχών του τον εδίωξαν, τον πολέμησαν και στο τέλος τον θανάτωσαν.
Η διαπάλη του Κοσμά με τους Εβραίους είχε πάρει μεγάλες διατάσεις.
Ο Κοσμάς ποτέ δεν είχε ως κύριο θέμα στις κατηγορίες που εκτόξευε εναντίων τους, την ευθύνη τους για την σταύρωση του Κυρίου, παρότι σε κάποια κηρύγματα του τους αποκαλεί «θεοκτόνους».
Αντίθετα, ο Κοσμάς εξυψώνει τον Μωυσή και τις άλλες μορφές της Παλαιάς Διαθήκης και τους αναφέρει συχνότατα σαν παράδειγμα στα κηρύγματα του. O τίμιος γάμος ταυτίζεται με τον Ιωακείμ και την Άννα, η πίστη για την τεκνογονία, με την Σάρα του Αβραάμ, το άγιο βάπτισμα με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο…
Η σύγκρουση με τους Εβραίους ήταν κοινωνική, αλλά έγινε βαθύτερη, χωρίς να επιδιωχθεί από τον Κοσμά. Έγινε οικονομική.
Και αυτός που θα κατείχε τα σκήπτρα στην οικονομία της αυτοκρατορίας, θα είχε και τον πρώτο λόγο σε αυτήν, ιδίως στα χρόνια που θα ακολουθούσαν, όταν η Οθωμανία θα γίνονταν ο «Μεγάλος Ασθενής»! Και τα σκήπτρα θα τα είχε εκείνος που θα έλεγχε το εμπόριο, το οποίο γίνονταν κυρίως με μορφή παζαριών, τα οποία εδώ και αιώνες γίνονταν μόνο Κυριακές από τους Εβραίους.
Το κήρυγμα του Κοσμά για παζάρια το Σάββατο, ημέρα που ο μωσαϊκός νόμος απαγορεύει κάθε δραστηριότητα, θα γίνονταν η αιτία για την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία. Το φαλίρισμα των Εβραίων και τον απόλυτο έλεγχο του εμπορίου από τους Έλληνες και εξ αυτών, από τους Βλάχους της Ηπείρου και της Μακεδονίας, και τους Χιώτες και Επτανήσιους στην θάλασσα τους επόμενους τρεις αιώνες, σε ολόκληρη την κεντρική, ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη.

Ο Κοσμάς θα θανατωθεί δόλια
Όμως θα βγει νικητής, Και όπως συμβαίνει με όλες τις προσωπικότητες της ιστορίας, με τον Χριστό πρώτο, ο θάνατος του ήταν ο σπόρος για την αναγέννηση, για την ανάπτυξη, για την δημιουργία του νέου, του ωραίου του ρομαντικού, του εθνικού.
Ο Κοσμάς ήταν αυτος που δημιούργησε την πρώτη ελληνική αστική τάξη. Τάξη που κυριάρχησε οικονομικά σε ολόκληρη την Ευρώπη, για τρεις περίπου αιώνες. Τάξη που χρηματοδότησε τον εθνικό διαφωτισμό, την εθνική επανάσταση του 1821, το κράτος που προέκυψε από αυτήν… Τάξη που χρηματοδότησε την εθνική αφύπνιση πολλών ακόμα λαών της Ευρώπης….

Ο Πατροκοσμάς και οι μαθητές του ήταν, χωρίς αμφιβολία, αυτοί που ανέτρεψαν το κατεστημένο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο.

Σελίδες 288, πολυτονικό.
Τιμή 11.80€.

Εκδόσεις Ψηφίδα (Αρμός)
Τηλ: 210.3304196
www.armosbooks.gr
email: harmos@ath.forthnet.gr

Ρατσιστικές συμμορίες – Πακιστανοί: Δεχτήκαμε πάνω από 30 επιθέσεις σε 15 ημέρες (της Γεωργίας Δαμα) – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (Ντροπή μας!)

24/4/2009

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ

Εστησαν μπλόκα και τραυμάτισαν με σιδηρογροθιές τουλάχιστον 19 Πακιστανούς τις τελευταίες 15 μέρες. Πραγματοποίησαν, ανενόχλητοι, πάνω από 30 επιθέσεις, εκεί όπου ζουν Πακιστανοί σχεδόν τρεις δεκαετίες: στη Ν. Ιωνία, την Καλογρέζα, το Γαλάτσι, τον Περισσό, το Ηράκλειο. Το καταγγέλλουν οι εκπρόσωποι της πακιστανικής κοινότητας, προσθέτοντας ότι όλα έγιναν οργανωμένα από δύο ομάδες που δρουν με αυτοκίνητα και μηχανές την ώρα που ξέρουν πως οι Πακιστανοί ξεκινούν για τις λαϊκές αγορές.

Ο 25χρονος Μοχάμετ περιγράφει: «Ηταν πεντέμισι το πρωί. Περίμενα το λεωφορείο στη στάση της λ. Ηρακλείου (Περισσός). Με πλησίασαν πέντε άτομα. Με κλότσαγαν με τις μπότες, χτυπούσαν με σιδηρογροθιές. Για να ξεφύγω έφτασα στη μέση του δρόμου, όπου πέρναγαν αυτοκίνητα. Ο ένας τούς έκανε σινιάλο να περάσουν και οι άλλοι συνέχιζαν. Μέχρι που σταμάτησε ένα λεωφορείο. Με άφησαν αιμόφυρτο κι έφυγαν».

Ο Αχμέτ Μπασίρ, μεταφραστής, που δέχτηκε επίθεση περιγράφει: «Στη Λαμπρινή επιτίθενται συχνά στα σπίτια που νοικιάζουν Πακιστανοί. Οι επιθέσεις ξεκίνησαν από την πλατεία του Αγ. Ανδρέα. Μας κυνηγούν μέχρι το σπίτι μας, στην οδό Συρακουσών. Τρεις φορές έσπασαν τις πόρτες και τα παράθυρα, μπήκαν στο σπίτι, στις 18 Απριλίου, τραυμάτισαν 7 άτομα. Τη δεύτερη μέρα παρακολουθούσαν, περίμεναν να βγούμε από το σπίτι και μας χτύπησαν. Οι γείτονες κάλεσαν την Αστυνομία. Αστυνομικοί ήρθαν στις 18 Απριλίου, έπιασαν μόνο έναν 18χρονο κι άλλον ένα 22 χρόνων που έλεγε ότι είναι αστυνομικός. Πήγα στο Α.Τ. και ο αστυνομικός στην είσοδο απείλησε να με χτυπήσει αν μπω μέσα».

Σ’ ένα πακιστανικό καφενείο, στη Ν. Ιωνία, είναι συγκεντρωμένοι δεκάδες Πακιστανοί. Οι τραυματίες, συγγενείς τους, εκπρόσωποι της πακιστανικής κοινότητας. Τρομαγμένοι και θυμωμένοι επισημαίνουν ότι «σχεδόν τριάντα χρόνια πέρασαν από τότε που ήρθαν οι πρώτοι Πακιστανοί στην περιοχή. Και ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα. Μόνο τις τελευταίες 15 μέρες».

«Δύο ομάδες»
Μιλώντας για τις επιθέσεις, που συνεχίζονταν μέχρι χθες το πρωί, οι εκπρόσωποι της πακιστανικής κοινότητας Τζ. Ασλάμ και Ι. Ταμούρ διευκρίνισαν: «Ολες οι περιγραφές συμπίπτουν σε κάποια σημεία. Στην ευρύτερη περιοχή δρουν δύο ομάδες. Στην πρώτη, που δρα στη Ν. Ιωνία, συμμετέχουν από 15-30 άτομα, ελληνικής καταγωγής, ηλικίας 20-22 ετών. Χτυπάει κάποιος με τατουάζ, άλλος με μούσι. Η κοπέλα 20 ετών είναι οδηγός του αυτοκινήτου. Διαθέτουν 4-5 αυτοκίνητα και μηχανές. Κάθε φορά χρησιμοποιούν διαφορετικό αυτοκίνητο. Βγαίνουν για περιπολίες τα ξημερώματα -περίπου τέσσερις με πεντέμισι- που ξέρουν πως ξεκινούν οι Πακιστανοί για τις λαϊκές. Ανακαλύπτουν μεμονωμένα άτομα, ειδοποιούν, μαζεύονται τέσσερα αυτοκίνητα στις γωνίες για να μην μπορεί να ξεφύγει. Βγαίνουν τέσσερα άτομα, με σιδηρογροθιές. Τον περικυκλώνουν. Ο ένας τον χτυπάει στο πρόσωπο. Ολοι είναι χτυπημένοι στο πρόσωπο από σιδηρογροθιές».
«Η δεύτερη ομάδα δρα από τη Ν. Ιωνία μέχρι το Χαλάνδρι. Κάνουν περιπολίες με 3-4 μηχανές, κι όποιον πετύχουν στον δρόμο τον εγκαταλείπουν αιμόφυρτο».
«Είναι απορίας άξιο γιατί η ελληνική πολιτεία καθώς και η κοινωνία μένουν απαθείς και άπραγες μπροστά σ’ αυτές τις αθλιότητες, σε βάρος μιας ήσυχης και ειρηνικής κοινότητας μεταναστών που με την ενεργό παρουσία της συμβάλλει στην οικονομική πορεία του τόπου», προσθέτει ο Ιρφ. Ταμούρ, εκπρόσωπος της πακιστανικής κοινότητας.

Συλλαλητήριο
Καλούμε σε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Κυριακή στις 5 το απόγευμα στο ΚΕΠ Ν. Ιωνίας, πρόσθεσε ο Π. Κωνσταντίνου (Επιτροπή κατά του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου της Ε.Ε.), προσθέτοντας πως «οι αστυνομικοί συνέλαβαν μόνο δύο ανήλικους από τους επιτιθέμενους». *