Τέρμα τα φιλιά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Γουάρινγκτον στη Βρετανία! – in.gr

Reuters – Ειδικές πινακίδες τοποθετήθηκαν στο σταθμό

Λονδίνο
17/2/2009

Τα παθιασμένα φιλιά ηττήθηκαν στη μάχη με την… ακρίβεια των δρομολογίων, στο σιδηροδρομικό σταθμό του Γουάρινγκτον, στη Βρετανία, καθώς από τη Δευτέρα απαγορεύεται στους ταξιδιώτες να φιλιούνται για να μην καθυστερούν τα τρένα.

Οι πρωτότυπες πινακίδες που απαγορεύουν τα φιλιά τοποθετήθηκαν στο σταθμό, στο χώρο που σταθμεύουν τα ταξί, καθώς οι εναγκαλισμοί και οι εκδηλώσεις πάθους κρίθηκε ότι απειλούν την αναχώρηση των τρένων στην ώρα τους.

Η εταιρεία Virgin Rail, που διευθύνει το σταθμό, ανακοίνωσε ότι οι πινακίδες δεν είναι παρά ένας «χιουμοριστικός» τρόπος για να πείσει τους ταξιδιώτες να μην μπλοκάρουν το χώρο.

Πολύ συχνά στο σταθμό αυτό, που εξυπηρετεί προορισμούς όπως το Λονδίνο, τη Γλασκόβη και το Μπέρμιγχαμ, επικρατεί συνωστισμός.

Πολλοί πάντως ήταν αυτοί που δεν «διασκέδασαν» με την ιδέα του ψυχρού αποχαιρετισμού με τους αγαπημένους τους.

«Είναι γελοίο. Δεν καταλαβαίνω σε τι αποσκοπεί να υπάρχει ένας χώρος όπου απαγορεύονται τα φιλιά. Ασφαλώς οι άνθρωποι δικαιούνται να αποχαιρετιούνται» είπε μια 38χρονη γυναίκα ενώ ένας νεαρός άνδρας αναρωτήθηκε εάν θα επιβάλλεται πρόστιμο στα ζευγάρια που θα «συλληφθούν» να παρανομούν.

«Θα εφαρμόσουμε το μέτρο σε λογικά πλαίσια» σχολίασε απλώς ένας εκπρόσωπος της εταιρείας.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γερμανικό

"FLOWER DUET" – LAKME – CHARLOTTE CHURCH – LEO DELIBES (1836 -1891) (VIDEO)

Προφυλακιστέος ο «θείος» που ασελγούσε σε βάρος της ανήλικης ανιψιάς του – EΡΤ

news.ert.gr
16/2/2009

Προφυλακιστέος κρίθηκε μετά την απολογία του ενώπιον του 23ου τακτικού ανακριτή ο 57χρονος Γιώργος Ε. Ιορδάνου, που κατηγορείται για ασέλγεια σε βάρος της ανήλικης ανιψιάς του στο Μαρκόπουλο.
Ο 57χρονος απολογήθηκε για τις κατηγορίες της αποπλάνησης ανηλίκου και βιασμού κατ΄ εξακολούθηση, κατηγορίες τις οποίες αρνείται, υποστηρίζοντας ότι είναι σκευωρία σε βάρος του της οικογένειας του θύματος.

Με διάταξη της εισαγγελέως κ. Ελένης Ράικου το όνομα του κατηγορουμένου δημοσιοποιείται βάσει του νόμου για αδικήματα που διαπράττονται σε βάρος ανηλίκων.

ΠΗΓΕΣ: ΑΠΕ

Σύγκρουση πυρηνικών υποβρυχίων στον Ατλαντικό στις αρχές Φεβρουαρίου – Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Το γαλλικό πυρηνικό υποβρύχιο Le Triomphant.

NAFTEMPORIKI.GR
Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009 14:26

Σύγκρουση ανάμεσα στο βρετανικό υποβρύχιο HMS Vanguard και το γαλλικό Le Triomphant στα νερά του Ατλαντικού σημειώθηκε στις 3 ή 4 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα στην εφημερίδα “The Guardian”.

Τα δύο υποβρύχια -τα οποία μεταφέρουν πυρηνικούς πυραύλους- θεωρείται ότι συγκρούστηκαν κατά τη βύθισή τους, με πλήρωμα 250 άτομα.

Σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων του βρετανικού Υπουργείου Άμυνας, κανένα από τα δύο υποβρύχια δεν μπόρεσε να ανιχνεύσει το άλλο μέσα στο νερό, ενώ έντονα ερωτήματα εγείρει η σύγκρουση σχετικά με την αξιοπιστία των σόναρ και των ραντάρ που περιλαμβάνονται στον εξοπλισμό τους.

Ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας ανακοίνωσε ότι το Vanguard επέστρεψε στη βάση του στο Φασλέιν της Σκωτίας μόνο με «γρατζουνιές». Ο εκπρόσωπος τύπου δήλωσε: «Είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε ότι η δύναμη αποτροπής της Βρετανίας παραμένει ανεπηρέαστη και ότι δεν γίνονται συμβιβασμοί ως προς την πυρηνική ασφάλεια».

Στο Vanguard, ένα από τα βρετανικά υποβρύχια κατηγορίας V που απαρτίζουν τη δύναμη αποτροπής Trident, εντοπίστηκαν ορατά βαθουλώματα στη γάστρα κατά τη διάρκεια της ρυμούλκησής του στη βάση του χθες το βράδυ.

Σύμφωνα με τις αναφορές, ο θόλος σόναρ του Triomphant έχει υποστεί σοβαρότατες ζημιές. Έρευνες διεξάγονται και στις δύο χώρες, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα.

GILES UNGPAKORN: British professor flees Thailand after charge of insulting king – THE GUARDIAN

Duncan Campbell The Guardian,
Monday 9 February 2009

A leading Bangkok-based professor who has joint British and Thai nationality fled Thailand at the weekend in the face of a lengthy sentence under the country’s draconian lese-majesty laws, which forbid criticism of the king.

He is the latest person to face prosecution under the laws, seen as an attempt by the government to stifle dissent.

Giles Ji Ungpakorn, 54, arrived in England at the weekend after being charged under the laws. He had been due to present himself to the police in Bangkok today and could have faced 15 years in jail if found guilty.

“I did not believe I would receive a fair trial,” said Ungpakorn, an associate professor of political science at Chulalongkom University and a contributor to the New Statesman and Asian Sentinel.”

Ungpakorn, who has an English mother and son, and who studied at Sussex and Durham universities and the School of Oriental and African Studies in London, is the author of A Coup for the Rich, in which he criticises the 2006 military coup.

He said that the charges arose out of eight paragraphs in the first chapter deemed insulting to King Bhumibol. He claimed that the director of a university bookshop stocking his book had informed the special branch that it “insulted the monarchy”. The offending paragraphs deal with incidents around the coup.

“It is clear that the charge is really about preventing any discussion about the relationship between the military junta and the monarchy,” Ungpakorn said. “This is in order to protect the military’s sole claim to legitimacy: that it acted in the interests of the monarchy.”

He said a website had been set up so people could inform on anyone alleged to have violated the law. “There is a climate of fear,” he said.

The English chapter of PEN, the international writers’ organisation, has written to Bill Rammell, the Foreign Office minister who is due to visit Thailand, urging him to make representations to the Thai government.

Carole Seymour-Jones of PEN said: “We remain deeply concerned by the increased use of lese-majesty laws in Thailand. Giles is the second New Statesman contributor to have faced such charges in recent months, the first being the Australian writer Harry Nicolaides, sentenced to three years in prison on 19 January.”

Academics from the UK, India, South Africa, Turkey, France, Greece, Poland, Canada, Australia and other countries have also protested. A group, including Professor Alex Callinicos, Susan George and Dennis Brutus have signed a petition expressing “deep concern”. In a letter to the Guardian recently, more than 30 academics urged that charges be dropped.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ! – "ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΙΑΜ" (της Χριστιάννας Λούπα)

της Χριστιάννας Λούπα

Σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο υπέστη τις προάλλες η μητέρα του Ελληνοαυστραλού Χάρη Νικολαΐδη. Δεν μπόρεσε να αντέξει τον καημό του Χάρη, που εκτίει τριετή ποινή φυλάκισης στα μεσαιωνικά μπουντρούμια της Ταϊλάνδης για το… τίποτα!

Ο Θεός να βοηθήσει κι αυτήν και τον Χάρη.

Στο μεταξύ οι φωνές διαμαρτυρίας ολοένα και πληθαίνουν στην Ταϊλάνδη, όσον αφορά τον απαρχαιωμένο και σκληρό νόμο για τη δυσφήμιση της Μοναρχίας (lèse majesté), βάσει του οποίου έχουν καταδικαστεί διάφοροι διανοούμενοι και δημοσιογράφοι, μεταξύ των οποίων και ο Νικολαΐδης.

Συγκεκριμένα, τον περασμένο Νοέμβριο συνελήφθη ο 76χρονος ακαδημαϊκός Σουλάκ Σιβαράσκα, εξ αιτίας μιας ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο, όπου έθιγε τα κακώς κείμενα, ενώ πρόσφατα παραπέμφθηκε σε δίκη ο επίσης ακαδημαϊκός Τζίλες Ούνγκπακορν, κατάφερε όμως και διέφυγε στη Βρετανία στις 9 Φεβρουαρίου.

Ο Ούνγκπακορν, που έχει διπλή υπηκοότητα, αφού η μητέρα του ήταν Αγγλίδα, διώκεται για το βιβλίο του “Ένα πραξικόπημα για τους πλούσιους – Η πολιτική κρίση της Ταϊλάνδης”, στο οποίο επικρίνει το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2006. Το Πανεπιστήμιο λογόκρινε βέβαια το βιβλίο του κι έτσι το εξέδωσε μόνος του.

Μόλις εγκατέλειψε την Ταϊλάνδη και πάτησε το πόδι του στη Βρετανία ωστόσο, ο 54χρονος καθηγητής, ανέβασε στο διαδίκτυο ένα Μανιφέστο με τον τίτλο “Κόκκινο Σιάμ”, που κυκλοφορεί ήδη σε όλο τον κόσμο, ξεσηκώνοντας τους συμπατριώτες του όχι μόνο εναντίον του “lèse majeté”, αλλά καλώντας τους σε επανάσταση. Σε μια χώρα που ο λαός λατρεύει τον βασιλιά σαν Θεό, καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολες μπορεί να είναι οι προσπάθειες για αφύπνιση. Τα φωτεινά μυαλά όμως, όσο λιγοστά κι αν είναι στην αρχή, είναι αυτά που ξεκινούν τις ρηξικέλευθες αλλαγές της Ιστορίας.

Ας σημειωθεί εδώ ότι ο περιβόητος νόμος, που έχει τις ρίζες του στο απολυταρχικό καθεστώς της Γαλλίας των Λουδοβίκων, εφαρμόζεται στη χώρα από το 1956.

Γράφει, μεταξύ άλλων, ο Ούνγκπακορν στο “Μανιφέστο του Κόκκινου Σιάμ”:
“Την ώρα που οι ηγέτες του κόσμου, όπως ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα, παλεύουν να δώσουν λύση στην οικονομική κρίση, η κυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος της Ταϊλάνδης αφήνει χιλιάδες εργάτες άνεργους. Η μόνη έννοια της κυβέρνησης είναι να συντρίψει κάθε φωνή διαμαρτυρίας με τον νόμο lèse majesté. Έχει μάλιστα δημιουργήσει και μία ιστοσελίδα όπου ο ένας πολίτης μπορεί να καταδίδει τον άλλον! Στρατός έχει σταλεί σε διάφορες κοινότητες και χωριά προκειμένου να επιβάλλει την τάξη”.

Συνεχίζοντας κι ενώ καθοδηγεί τον λαό σε εξέγερση, ο ακαδημαϊκός γράφει: “Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το μπλε, το άσπρο και το κόκκινο, [σ.σ. τα χρώματα της σημαίας της Ταϊλάνδης], αντιπροσώπευαν το σύνθημα: “Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα”. Αυτό είναι το σύνθημα που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς…
Τα όπλα μας θα είναι μαζικές διαδηλώσεις, απεργίες και διάδοση των ιδεών μας σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, συμπεριλαμβανομένων και των κατώτερων τάξεων του στρατού”.

Πλήθος διανοούμενων και ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων, διεθνείς Οργανώσεις και φορείς απ’ όλον τον πλανήτη έχουν συνταχθεί στο πλευρό του Ούνγκπακορν, του Νικολαΐδη, που καθημερινά βιώνει έναν εφιάλτη αλυσοδεμένος στις μεσαιωνικές φυλακές της Μπανγκόκ και οποιουδήποτε άλλου υψώνει το ανάστημά του στο απολυταρχικό καθεστώς της Ταϊλάνδης.

Εσείς υπογράψατε για την απελευθέρωση του συμπατριώτη μας, που καταδικάστηκε σαν κοινός εφκληματίας;

Αν όχι, κάντε το το συντομότερο, χωρίς δεύτερη σκέψη! Η κάθε υπογραφή έχει πολύ μεγαλύτερη αξία απ’ ότι φαντάζεστε. Τη στιγμή αυτή συγκεντρώνονται χιλιάδες υπογραφές απ’ όλο τον κόσμο. Ο στόχος είναι 100.000! Όταν συγκεντρωθούν, θα χρησιμεύσουν σαν μοχλός πίεσης στον Υπουργό Εξωτερικών της Αυστραλίας, κύριο Στίβεν Σμιθ και γενικότερα στην Αυστραλιανή κυβέρνηση για να ενεργήσει, ώστε να του απονεμηθεί χάρις από το βασιλιά.

Υπογραφές στο bringharryhome.com, που έχει δημιουργηθεί από την οικογένεια του Χάρη και πουθενά αλλού. Οποιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα έχει δημιουργηθεί από αγνώστους και για άλλα συμφέροντα.

Ένας Έλληνας βρίσκεται αλυσοδεμένος στα μπουντρούμια μιας τριτοκοσμικής χώρας.
Η σωματική και ψυχική του υγεία κινδυνεύει άμεσα.
Ένας δικός μας άνθρωπος έχει την ανάγκη μας.
Όλοι στο πλευρό του Χάρη!

Έχει την ανάγκη μας για να επιβιώσει!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΝ ΑΥΤΟ!!! ΜΑΚΑΡΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ!

Ένα 8χρονο παιδί πιάστηκε σε μία αγορά στο Ιράν να κλέβει ψωμί

- Στο όνομα του Ισλάμ το παιδί πρέπει να τιμωρηθεί, ένα αυτοκίνητο θα πατήσει το χέρι του. Θα χάσει για πάντα τη δυνατότητα να ξαναχρησιμοποιήσει το χέρι του.
- Είναι αυτή θρησκεία ειρήνης και αγάπης;

Καμία θρησκεία δε μπορεί ποτέ να δικαιολογήσει τέτοια αποτρόπαια εγκλήματα

Προωθήστε το …..αφήστε τον κόσμο να μάθει τι συμβαίνει στο όνομα του Ισλάμ…

Προωθήστε το σε όλους, για ενημέρωση.
Πρέπει να σταλεί παγκοσμίως!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΒΑΣΙΑ ΚΥΡΙΤΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.

Έχουν οι πολιτικοί ημερομηνία λήξεως; (του Βασίλη Μαρκεζίνη) – ΤΟ ΒΗΜΑ

Βασίλης Μαρκεζίνης | Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

Στον πρόναο του ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς υπήρχε χαραγμένο το σοφό παράγγελμα «Γνώθι σαυτόν». Οπως όλα τα μεστά νοήματος αρχαιοελληνικά ρητά, είναι και αυτό πολύ βαθύτερο από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Η νοηματική πυκνότητά του ενισχύεται επιπλέον από την ανάγκη να γίνεται κατανοητό σε συνδυασμό με το άλλο παράγγελμα που δινόταν στους προσερχομένους: «Μηδέν άγαν».

Πόσο άραγε έχουν απασχολήσει οι ιδέες αυτές τους σημερινούς πολιτικούς (εάν υποθέσουμε ότι τους αφήνει κάποιον χρόνο η μελέτη των δημοσκοπήσεων); Ειδικότερα, έχουν άραγε ποτέ σκεφθεί μήπως οι προειδοποιήσεις που βλέπουμε στις συσκευασίες τροφίμων στα ράφια των σουπερμάρκετ- «ημερομηνία λήξεως τάδε» ή «ανάλωση κατά προτίμηση πριν από τη δείνα ημερομηνία» – θα μπορούσαν να ισχύουν και για τους ίδιους; Διερωτώμαι, επειδή και ο πατέρας μου υπήρξε ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στο δημόσιο καλό και στην πατρίδα του, ο οποίος όμως, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία, τυφλός και ολοένα πιο αδύναμος, δεν σταμάτησε να προσδοκά κάποιας μορφής πολιτική επάνοδο. Τούτη όμως ποτέ δεν ήλθε. Τολμώ δε να υποθέσω πως η αιτία δεν ήταν το γεγονός ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι, έκανε κάποια λάθη, τα οποία πλήρωσε ακριβά ο ίδιος (όχι όμως η πατρίδα του), αλλά ότι είχε πια φτάσει η «ημερομηνία λήξεως» της πολιτικής του δράσης. Δύσκολα θα πίστευε κανείς πως δεν ισχύει το ίδιο και για άλλους πολιτικούς, οι οποίοι όμως αδυνατούν να διαβλέψουν την πορεία των γεγονότων.

▅ Εμμονή με την εξουσία

Η ύβρις της κ. Θάτσερ, στη δύση του πολιτικού της βίου, επέφερε- όπως πάντοτε επιφέρει, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο- την νέμεσιν. Η εξουσία όμως που είχε ασκήσει η βρετανίδα πρωθυπουργός επί δέκα και πλέον χρόνια την είχε κάνει να παραβλέπει το γεγονός ότι θα ερχόταν μια μέρα που και η ίδια θα απομακρυνόταν (από το πολιτικό ράφι)· πράγμα το οποίο και συνέβη. Αυτή μάλιστα η ατιμωτική πτώση μάς έδωσε και τη μοναδική φωτογραφία της Σιδηράς Κυρίας να… κλαίει!

Είναι άραγε πιθανόν ο ελληνικός πολιτικός κόσμος, όλων των αποχρώσεων, να διέρχεται την ίδια ψυχολογική φάση, ανήμπορος να συνειδητοποιήσει ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχει κλείσει σχεδόν τριάντα χρόνια στην εξουσία και ότι για αρκετά μέλη του πλησιάζει ομοίως η στιγμή που θα απομακρυνθούν από το ράφι, έτσι όπως στις εκκλησίες σβήνουν τα τελειωμένα κεριά και τα πετούν;

Είναι αδιάσειστη η λογική βάση αυτού του ισχυρισμού. Και η ιστορία το επιβεβαιώνει. Εν τούτοις, ο παλιός πολιτικός κόσμος ποτέ δεν παραχωρεί αμαχητί τη θέση του στον νέο. Το πρόβλημα είναι ότι η δίψα του να μείνει στο προσκήνιο πληρώνεται από τον λαό. Και αν καθυστερήσει υπερβολικά η αλλαγή φρουράς, τα άξια ακόμη μέλη του παλιού κόσμου μπορεί και αυτά να παρασυρθούν από τον επερχόμενο χείμαρρο και η εξέλιξη να δώσει τη θέση της στην εξέγερση.

Βλέπω καθημερινά αυτή την εικόνα να μεγαλώνει μπροστά μου στη δεύτερη πατρίδα μου· και διαβάζω ότι το ίδιο μπορεί να ισχύει και για την πρώτη πατρίδα μου. Η άβυσσος που απλώνεται μπροστά από τους δύο πολιτικούς κόσμους- τον βόρειο και τον νότιο- οφείλεται στο γεγονός ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι νέα. Και η έκτασή τους δεν έχει προηγούμενο. Τα προβλήματα αυτά θα προκαλέσουν πρωτοφανή οικονομική αστάθεια, ανεργία, φτώχεια, κοινωνικό αναβρασμό, αν όχι και ανατροπές. Το μόνο που παραμένει απρόβλεπτο είναι το πότε- ή, όπως θα έλεγαν οι σύγχρονοι πολιτικοί που θέλουν να… λατινίζουν, dies certus an incertus quando. Ο ελληνικός ήλιος όμως μουδιάζει τις αισθήσεις. Η μεσογειακή joie de vivre δεν είναι δυνατόν να χαλιναγωγηθεί από εγκεφαλικές εκτιμήσεις. Τα ατομικά συμφέροντα των χιλιάδων ανθρώπων οι οποίοι βιοπορίζονται χάρις στη γενναιοδωρία των πολιτικών αφεντικών τους- των γνωστών για την ακόρεστη ανάγκη τους για αδρά αμειβόμενους συμβούλους- ξέρουν πώς να παραμερίζουν τις λογικές αναλύσεις προκειμένου να «απομυζούν» τη ζωή όσο τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Ας φάμε και ας πιούμε, λένε, και αύριο θα βρούμε κάποιους άλλους να ξεγελάσουμε και να εκμεταλλευτούμε. Η ιστορία διδάσκει (όποιον επιθυμεί να τη μελετήσει) ότι σε περιόδους επερχόμενης παρακμής οι λίγοι αισχροκερδούν εις βάρος των πολλών. Και τα όσα έχουν συμβεί στην Αγγλία μετά την τεράστια τραπεζική κρίση του τελευταίου έτους δείχνουν ακριβώς ότι πολλοί από εκείνους που την προκάλεσαν έρχονται τώρα να συμβουλεύσουν την κυβέρνηση για το πώς θα διαχειριστεί το χάος.

Οσοι είναι αρκετά έξυπνοι, ώστε να διακρίνουν το γενικό κλίμα δυσαρέσκειας, να συναισθανθούν την αποστροφή για τη διάχυτη οσμή διαφθοράς και να καταλάβουν ότι η επίκληση λατινικών φράσεων του τύπου mea culpa και tabula rasa συγκαλύπτει μια προσπάθεια διαγραφής ή και αποκήρυξης όλων όσα οι ίδιοι έκαναν, ωθούνται κατόπιν να προσανατολιστούν στη γενική αναζήτηση του «νέου»· διότι το «νέο», στην προκειμένη περίπτωση, είναι η τελευταία ευκαιρία επιβίωσης.

Δυστυχώς, αυτό το «νέο» είναι απλώς το «παλιό», αναβαπτισμένο «νέο». Είμαι της γνώμης ότι στο συγκεκριμένο σημείο έγκειται το σφάλμα της συλλογιστικής που πηγάζει από την απόγνωση. Πράγματι, το ξαναζεσταμένο φαγητό παραμένει το ίδιο, παλιό φαγητό και, τις πιο πολλές φορές, είναι και πιο άνοστο.

▅ Συνεργασίες «made in Greece»

Οι σημερινές συζητήσεις περί κυβερνήσεων συνεργασίας αποτελούν απλώς έξυπνες προσπάθειες να σερβιριστούν ξαναζεσταμένα φαγητά. Για ποιον λόγο όμως ο Χ, που ήταν μέλος μιας, υποθετικά, «αποτυχημένης» κυβέρνησης, θα γίνει «καλός» εάν συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση της οποίας είναι μέλος και ο, υποθετικά, εξίσου «αποτυχημένος» Ψ; Το νιτρικό οξύ και η γλυκερίνη, μολονότι, ξεχωριστά, είναι χρήσιμες (και σταθερές) χημικές ουσίες, σε συνδυασμό γίνονται η επικίνδυνη εκρηκτική ύλη νιτρογλυκερίνη. Χρειαζόμαστε όμως κάτι τέτοιο στη σημερινή πολιτική; Οπωσδήποτε, τα μείγματα αυτά προωθούνται από τους «πολιτικούς σεφ» τους με έξυπνους τρόπους. Ενας τρόπος είναι η παραδειγματική αναφορά σε συνεργατικές κυβερνήσεις άλλων χωρών, όπως της Γερμανίας. Προσωπικά, δυσκολεύομαι να παραλληλίσω τη σχετικά επιπόλαιη μεσογειακή σκέψη με τον ελεγχόμενο και προμελετημένο τρόπο δράσης των Γερμανών. Επίσης, δεν μπορώ καν να διανοηθώ να γίνεται στην Ελλάδα μια ταυτόχρονη τηλεοπτική εμφάνιση δεξιών και σοσιαλιστών, ανάλογη εκείνης που έγινε πριν από μερικές εβδομάδες στη Γερμανία, όταν ανακοινώθηκε το νέο χρηματοοικονομικό πακέτο, αφήνοντας κατά μέρος βαθιά ριζωμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις.

Κατά την άποψή μου, οι πολιτικές συνεργασίες στην Ελλάδα έχουν μια δική τους, χαρακτηριστική χροιά. Είναι, εν ολίγοις, «made in Greece». Θεωρώ, και μπορεί φυσικά να σφάλλω, ότι η προαναφερθείσα στάση υποδηλώνει μια προσωρινή, καιροσκοπική συμβίωση, η οποία κρατά όσον καιρό απαιτείται προκειμένου ο ικανότερος από τους δύο «συμβιούντες» να αποκτήσει το πλεονέκτημα που του (ή της) χρειάζεται. Κατόπιν, όταν επιτευχθεί αυτός ο στόχος, η σύμπραξη τερματίζεται και οι εκλογείς καλούνται να επιλέξουν μεταξύ Χ και Ψ, που αμφότεροι είναι μεν γνώριμοι στο κοινό επί δεκαετίες, αλλά έχουν πλέον πάρει το χρίσμα του «νέου», μια και έχουν εμβαπτιστεί στην Κολυμβήθρα του «συνεργατικού» Σιλωάμ. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, το ανασυσκευασμένο προϊόν αποκτά καινούργια «ημερομηνία λήξεως».

Ετσι λειτουργούσαν οι τριαρχίες στη Ρώμη. Καθώς μάλιστα πιστεύω πως η Ελλάδα πλησιάζει περισσότερο στη Ρώμη παρά στη Γερμανία, περιμένω με ανυπομονησία να δω ποιος θα είναι ο επόμενος Μάρκος Αντώνιος και ποιος ο επόμενος Οκτάβιος Αύγουστος. Εως τότε, όμως, ας ζεστάνω καλού- κακού το δείπνο μου, προτού «αλλοιωθούν» εντελώς τα συστατικά του! Διότι, primum enim edere, deinde philosophari (και ας αφήσουμε τους λατινιστές της πολιτικής να μεταφράσουν μόνοι τη φράση αυτήν).

Ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης φέρει τον τίτλο του σερ και είναι τακτικό μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, αντεπιστέλλον μέλος των Ακαδημιών Αθηνών, Γαλλίας, Ρώμης, Βελγίου, Ολλανδίας και νομικός σύμβουλος (επί τιμή) της βασίλισσας της Αγγλίας.

ΥΜΗΤΤΟΣ, "ΘΥΣΙΑ" ΣΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Hμερομηνία δημοσίευσης: 15-02-09

Γεμάτο «παράθυρα δόμησης» το Π.Δ. του ΥΠΕΧΩΔΕ για προστασία του βουνού, ενώ συζητείται απόσυρση Ι.Χ. και νομιμοποίηση αυθαιρέτων

Του Γιωργου Λιαλιου

Στο ευρύ προεκλογικό πεδίο των παροχών, των στρατηγικών κινήσεων και της πρακτικής «διερεύνησης» των αντιδράσεων και των προσδοκιών της κοινής γνώμης εντάσσονται εσχάτως η προωθούμενη νομιμοποίηση παρανομιών στον Υμηττό, η αναθέρμανση συζητήσεων για τα αυθαίρετα και η απόσυρση των παλαιών Ι.Χ.

Ετσι, μετά την κατεπείγουσα προώθηση του ειδικού χωροταξικού για τον τουρισμό, το οποίο προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από το σύνολο των αρμόδιων φορέων, το ΥΠΕΧΩΔΕ, στο μεγάλο κεφάλαιο που το αφορά, ανοίγει (έμμεσα ή άμεσα) τρία ακόμα φλέγοντα θέματα που η Iστορία τα «ταυτοποιεί» με προεκλογικές περιόδους.

Η δέσμευση για την αναθεώρηση του Προεδρικού Διατάγματος για τον πολύπαθο Υμηττό είχε εκφραστεί από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργο Σουφλιά, μετά την αποκάλυψη της αυθαίρετης κατοικίας – αναψυκτηρίου του πρώην υπουργού Απασχόλησης κ. Βασ. Μαγγίνα.

Ομως το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που δόθηκε προ ημερών στους δήμους για διαβούλευση απέχει μακράν από τις αρχικές εξαγγελίες. Το σχέδιο διατηρεί όλα τα «παράθυρα» για δόμηση ακόμα και στη ζώνη Α΄ του Υμηττού (ζώνη προστασίας…), ενώ προωθείται η διευθέτηση των αυθαιρέτων – και όχι η κατεδάφισή τους. Το υπουργείο σχεδιάζει τον Υμηττό ως ένα περιορισμένο αστικό πάρκο, περικυκλωμένο από νοσοκομεία, εκπαιδευτήρια και γήπεδα. Και αφήνει βάσιμες ελπίδες στους δήμους της περιοχής ότι θα ικανοποιηθούν οι όποιες αξιώσεις τους.

Η νομιμοποίηση ενός οικισμού αυθαιρέτων και του παράνομου τμήματος μιας βιομηχανικής περιοχής που προωθεί το Διάταγμα στον Υμηττό, έρχεται την ίδια ώρα που οι συζητήσεις για ρυθμίσεις υπέρ των αυθαιρέτων έχουν και πάλι αναζωπυρωθεί. Μια δήλωση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ περί δημιουργίας επιτροπής που θα εξετάσει το ζήτημα ήταν αρκετή, αν και στη συνέχεια, στελέχη του υπουργείου διέψευδαν σε όλους τους τόνους κάθε ενδεχόμενο ευνοϊκών ρυθμίσεων, όπως είθισται. Στο ίδιο κλίμα εντάσσονται και οι προτάσεις για ένα νέο πρόγραμμα απόσυρσης αυτοκινήτων. Παρότι η απόφαση δεν έχει ληφθεί, ασκούνται ισχυρές πιέσεις με το επιχείρημα της οικονομικής και περιβαλλοντικής διάστασης του προγράμματος και του θετικού αποήχου της στην κοινή γνώμη.

Ρυθμίσεις επιβράβευσης των παρανομούντων

Τη νομιμοποίηση «φανταχτερών» και «ταπεινών» αυθαιρέτων στον Υμηττό «εισηγείται» το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος του ΥΠΕΧΩΔΕ για την προστασία του ορεινού όγκου. Το σχέδιο διατηρεί στο σύνολό τους όλες τις διατάξεις που χρησιμοποιήθηκαν την τελευταία 30ετία ως «παραθυράκια» για παράνομη δόμηση, αφήνει περιθώρια για την ικανοποίηση διαφόρων αιτημάτων των δήμων της περιοχής, αλλά και για τη δημιουργία εμπορικών χώρων, ανοίγει χώρο για την εγκατάσταση και νέων ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και θεραπευτηρίων στους πρόποδες του βουνού. Και εν τέλει δεν προνοεί ούτε για την κατεδάφιση αυθαιρέτων, ούτε για την απομάκρυνση στρατοπέδων, βιομηχανιών ή άλλων ασύμβατων με τον χώρο χρήσεων, ούτε για την αντιμετώπιση των ιδιοκτησιακών προβλημάτων.

Το διαβόητο διάταγμα, που θα ερχόταν με προσωπική παρέμβαση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργου Σουφλιά ως απάντηση σε φαινόμενα… υπουργικών αναψυκτηρίων, έρχεται, τελικά, όχι μόνο να διαιωνίσει τη σημερινή κατάσταση, αλλά και να επιβραβεύσει τους παρανομούντες! Πιο συγκεκριμένα:

Ο Υμηττός (έκταση 81.230 στρεμμάτων, το σύνολο των οποίων κηρύχθηκε αναδασωτέα περιοχή με υπουργική απόφαση του 1934 και υπάγεται στο δίκτυο Natura) χωρίζεται σήμερα με το Προεδρικό Διάταγμα του 1978 σε δύο ζώνες: στη ζώνη Α΄, που καταλαμβάνει τον πυρήνα του ορεινού όγκου και στην οποία επιτρέπονται χρήσεις αναψυχής και πολιτισμού και κτίρια έως 150 τ.μ. Και στη ζώνη Β΄ που καταλαμβάνει την περιφερειακή περιοχή και στην οποία επιτρέπεται η εγκατάσταση κοινωφελών και κοινόχρηστων λειτουργιών, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Τι προβλέπουν οι νέες ρυθμίσεις

Το νέο σχέδιο προεδρικού διατάγματος, που δόθηκε προ ημερών στους δήμους της περιοχής και σε φορείς για διαβούλευση, χωρίζει την περιοχή σε τρεις ζώνες (Α΄, Β΄ και Ε΄) και οκτώ υπο-ζώνες. Η νέα ζώνη Α΄ συμπίπτει με τα σύνορα της παλαιάς, ενώ η έκταση της ζώνης Β΄ έχει μειωθεί μετά την αφαίρεση δύο περιοχών με αυθαίρετα! Οσον αφορά τις υπο-ζώνες:

- Η ζώνη Α1 είναι απόλυτης προστασίας, στην οποία όμως διατηρούνται χρήσεις αναψυχής και επιτρέπεται η κατασκευή αναψυκτηρίων. Η μοναδική και μάλλον επουσιώδης διαφοροποίηση στην Α΄ ζώνη σε σχέση με το παρελθόν είναι η μείωση των τετραγωνικών των αναψυκτηρίων από 150 τ.μ. σε 100 τ.μ.

- Η ζώνη Α2 ονομάζεται «περιαστικό πάρκο» και σε αυτήν επιτρέπονται χρήσεις αναψυχής και πολιτισμού, η κατασκευή αναψυκτηρίων και περιπτέρων πληροφόρησης ή αναψυχής.

- Η ζώνη Β1 παραμένει ως υποδοχέας «κοινωφελών λειτουργιών». Δηλαδή, επιτρέπονται νοσοκομεία και θεραπευτήρια, εκπαιδευτήρια, πολιτιστικοί χώροι, αθλητικά κέντρα κ.λπ.

- Η ζώνη Β2 έχει τον ίδιο χαρακτήρα με την Β1, χωρίς τη δυνατότητα ανέγερσης νοσοκομείων και θεραπευτηρίων.

- Η ζώνη Β3 έχει τον ίδιο χαρακτήρα με την Β1, χωρίς τη δυνατότητα ανέγερσης νοσοκομείων, θεραπευτηρίων και εκπαιδευτηρίων.

- Η ζώνη Β4 θα αποτελέσει μελλοντικά το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδί, το οποίο θα θεσμοθετηθεί… στο μέλλον με άλλο Προεδρικό Διάταγμα. Λύση «σαλαμοποίησης», που δημιουργεί εύλογη απορία για τις προθέσεις της, με δεδομένο ότι χρησιμοποιήθηκε προσφάτως στην περίπτωση της Πάρνηθας για να νομιμοποιήσει το βιοτεχνικό πάρκο «Τεχνόπολη» μέσα στον εθνικό δρυμό.

- Η ζώνη Ε1 που καθορίζεται ως πάρκο κεραιών ραδιοφωνίας – τηλεόρασης, σε μια προσπάθεια να συμμαζευτεί το δάσος των κεραιών.

- Η ζώνη Ε2, που περιλαμβάνει νεκροταφεία.

Ταυτόχρονα, το διάταγμα προτείνει να εξαιρεθεί από τη Β΄ ζώνη (και να νομιμοποιηθεί) έκταση 10 στρεμμάτων με πολυκατοικίες στην Αγία Παρασκευή καθώς και παράνομες βιομηχανικές εγκαταστάσεις στα Μεσόγεια σε έκταση 290 στρεμμάτων. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παρελθόν το ΥΠΕΧΩΔΕ είχε επιχειρήσει να νομιμοποιήσει τις δύο αυτές περιοχές, μαζί με άλλους οικισμούς παρανομούντων περί τον Υμηττό (Χέρωμα Βάρης, Σκάρπιζα, Κίτσι και Προφήτης Ηλίας Κορωπίου, Πανόραμα Παιανίας), αλλά και τις εγκαταστάσεις υψηλής τάσης της ΔΕΗ. Ωστόσο, η προσπάθεια προσέκρουσε στις αντιρρήσεις του ΣτΕ.

«Αναπτυξιακές» ευκαιρίες – εμπορικά «φιλέτα»

Τι διαφαίνεται λοιπόν από το νέο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για τον Υμηττό; Οτι δεν έχει την πρόθεση να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των αυθαιρέτων και των καταπατήσεων, αλλά να δώσει νέες «αναπτυξιακές ευκαιρίες». «Ο θεσμός της Α΄ και Β΄ ζώνης που προέβλεπε το διάταγμα του 1978 εκ των πραγμάτων τελικά απέτυχε» εξηγεί στην «Κ» ο κ. Γιάννης Πολύζος, καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων και αντιπρύτανης του ΕΜΠ.

«Με την πάροδο των χρόνων ανεγέρθησαν κτίρια, αυθαίρετα ή νόμιμα, υπό την «ομπρέλα» του κοινωφελούς χαρακτήρα. Αυτό που θα έπρεπε το νέο διάταγμα να ξεκαθαρίζει, είναι ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια δόμησης στον Υμηττό, ούτε καν για χρήσεις που έχει ανάγκη η πόλη, όπως χρήσεις υγείας, παιδείας και αθλητισμού. Δεν έχουμε περιθώριο να χάσουμε άλλο πράσινο. Θα έπρεπε ολόκληρος ο Υμηττός να ανήκει σε μία και μόνο ζώνη με δασικό χαρακτήρα, χωρίς «παραθυράκια». Αντίθετα το νέο διάταγμα δημιουργεί υπο-κατηγορίες, με σκοπό να «φωτογραφίσει» καταστάσεις και να επισημοποιήσει τη σημερινή κατάσταση».

«Το νέο σχέδιο διαιωνίζει την κατάσταση που υποτίθεται ότι ήρθε να αντιμετωπίσει» λέει στην «Κ» ο κ. Πάνος Τότσικας, περιβαλλοντολόγος και επικεφαλής της Διαδημοτικής Συντονιστικής Επιτροπής για τη Διάσωση του Υμηττού. «Αφήνει περιθώρια για να υποκύψει στις πιέσεις των δήμων για ακόμα περισσότερες εντάξεις αυθαιρέτων –παρότι τις απέρριψε το Συμβούλιο της Επικρατείας–, δεν απομακρύνει τις οχλούσες δραστηριότητες όπως τους σταθμούς απορριμματοφόρων και τα οκτώ στρατόπεδα, αδιαφορεί για το ιδιοκτησιακό και τις διεκδικήσεις. Οσο επιτρέπεται η δόμηση στον Υμηττό, τόσο το πράσινο θα κατατρώγεται από το τσιμέντο, μέχρι βέβαια να μείνει ένα παρκάκι… σε ανάμνηση».

Οι πρώτες «παρενέργειες», πάντως, από τη δημοσιοποίηση του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος είναι ήδη γεγονός. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ» ήδη κυκλοφορούν στην αγορά ακινήτων πληροφορίες για το επόμενο εμπορικό «φιλέτο», την περιοχή κοντά στο στρατόπεδο Σακέτα όπου θα δημιουργηθεί ο κόμβος της επέκτασης της Αττικής Οδού προς τα Μεσόγεια. Βάση στα σχέδια φαίνεται να δίνει (αναξιοποίητη έως τώρα) πρόβλεψη στο νόμο για την Αττική Οδό, που δίνει δυνατότητα δημιουργίας «ζώνης ελεγχόμενης ανάπτυξης», δηλαδή εμπορικών εγκαταστάσεων.

Ταυτόχρονα, από την ανατολική πλευρά του Υμηττού, «παράγοντες» μοιράζουν απλόχερα υποσχέσεις για νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, λέγοντας ότι έχουν ως «εκ των έσω» πληροφορίες.

Το πολυετές σίριαλ της νομιμοποίησης αυθαιρέτων

Επίκειται τελικά ή όχι κάποια ρύθμιση για τα αυθαίρετα; Το ΥΠΕΧΩΔΕ απαντά αρνητικά, ωστόσο, η φημολογία έχει φουντώσει για τα καλά, παράλληλα με την εκλογολογία. Η σύνδεση αυθαιρέτων και εκλογών δεν είναι βέβαια… αυθαίρετη, με δεδομένο ότι αφορά το 1/4 των ιδιοκτητών κατοικιών στη χώρα και ότι οι κυβερνήσεις της τελευταίας εικοσαετίας έχουν συνηθίσει σε προεκλογικές «ρυθμίσεις» και παροχές.

Η ξεπερασμένη πλέον (από την έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης) συζήτηση για τα αίτια της αυθαίρετης δόμησης δείχνει τα τελευταία χρόνια χωρίς κανένα νόημα: η αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα είναι καθεστώς και συντηρεί μια τεράστια «βιομηχανία». Τα αυθαίρετα εκτιμάται ότι ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο, χωρίς να συνυπολογιστούν ένα εκατομμύριο αυθαίρετοι ημιυπαίθριοι χώροι. Ακόμα και το επιχείρημα ότι η αυθαίρετη δόμηση προκαλείται από την έλλειψη πολεοδομημένης γης δείχνει μετέωρο, αφού στα τελευταία είκοσι χρόνια εντάχθηκαν στο σχέδιο πόλης ως περιοχές πρώτης και δεύτερης κατοικίας περισσότερα από 600.000 στρέμματα, με περίπου 700 προεδρικά διατάγματα και αποφάσεις. Η ανέγερση αυθαιρέτων, όμως, δεν ανασχέθηκε…

Η ανέγερση αυθαιρέτων δεν ανασχέθηκε βέβαια ούτε από τις ειδικές ρυθμίσεις της Πολιτείας, που κατά σύμπτωση γίνονταν κατά βάση σε προεκλογικές περιόδους. Εξαίρεση, ο νόμος 1337/83, επί υπουργίας Αντώνη Τρίτση. «Ο νόμος είχε ως σύνθημα ότι όποιος δήλωνε το αυθαίρετό του θα μπορούσε να το διατηρήσει και ότι αυτή θα ήταν η τελευταία γενιά αυθαιρέτων», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Μάρκος Φραγκουδάκης, μέλος της ομάδας εργασίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας για τα αυθαίρετα. «Ομως, τα προβλήματα που παρουσίασαν οι ρυθμίσεις κατά την εφαρμογή τους, ουδείς φρόντισε να τα ρυθμίσει αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα ο πρωτοποριακός αυτός νόμος μετά είκοσι χρόνια εφαρμογής να είναι, πλέον, αναποτελεσματικός». Αυθαίρετα, λοιπόν, συνέχισαν να υπάρχουν μετά το 1983 και οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν εφεύρισκαν διάφορες «ρυθμίσεις», με κεντρικό άξονα την εισπρακτική πλευρά. Για παράδειγμα, το 1994 ανακοινώθηκε η επιλεκτική ηλεκτροδότηση αυθαιρέτων για κοινωνικούς λόγους, με αποτέλεσμα οι μισοί αυθαιρετούντες να εμφανιστούν ως νεφροπαθείς, καρδιοπαθείς και καρκινοπαθείς! Το 2003 ο νόμος 3212 οδήγησε στη νομιμοποίηση 40.000-50.000 αυθαιρέτων, κυρίως στην Ανατολική Αττική, συνδέοντάς τα «άνευ όρων» με τα δίκτυα κοινής ωφελείας. «Με τον νόμο αυτό πήραν ρεύμα ακόμα και κτίρια για τα οποία εκκρεμούσαν πρωτόκολλα κατεδάφισης!», λέει στην «Κ» ο κ. Φραγκιουδάκης. «Ακόμη χειρότερα, πήραν ρεύμα οικόπεδα χωρίς σπίτι, προσθέτοντας σπίτι μόνο στη φωτογραφία με ένα κολάζ στον ηλεκτρονικό υπολογιστή».

Στα σκαριά πρόγραμμα απόσυρσης αυτοκινήτων

Πρόταση για εκτεταμένο πρόγραμμα απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων «ρίχνει στο τραπέζι» το ΥΠΕΧΩΔΕ, στο πλαίσιο της αναζήτησης μέτρων για την τόνωση της αγοράς… και της εικόνας της κυβέρνησης. Ωστόσο, η «πράσινη» διάσταση της πρότασης, αλλά και τα προσδοκώμενα οικονομικά και επικοινωνιακά οφέλη δεν φαίνεται να έπεισαν ιδιαίτερα το υπόλοιπο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Πάντως, το περιβάλλον του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ εκτιμά ότι η απόφαση είναι πλέον ειλημμένη.

Η πρόταση του κ. Γιώργου Σουφλιά για τη δημιουργία ενός νέου προγράμματος απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων κατατέθηκε προ ημερών στην οικονομική τρόικα της κυβέρνησης. Οπως εκτιμά το ΥΠΕΧΩΔΕ, η απόσυρση θα έχει τριπλό όφελος, αφού θα τονώσει μια χειμαζόμενη αγορά, θα έχει μια σαφή περιβαλλοντική διάσταση και καλό απόηχο στην κοινή γνώμη.

Αντιρρήσεις Γ. Παπαθανασίου

Η πρόταση ωστόσο βρήκε αντίρρηση στο πρόσωπο του υπουργού Οικονομικών κ. Γιάννη Παπαθανασίου, ο οποίος υποστήριξε ότι οι εισαγωγές νέων οχημάτων θα αποδώσουν στο κράτος ελάχιστη προστιθέμενη αξία, εξυπηρετώντας ουσιαστικά τις χώρες που έχουν βιομηχανίες κατασκευής αυτοκινήτων. Επιπλέον, όπως επεσήμανε ο κ. Παπαθανασίου, το μέτρο αυτό θα διευρύνει το ήδη επιβαρυμένο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Οι διαβουλεύσεις για το ενδεχόμενο και τη μορφή της απόσυρσης συνεχίστηκαν καθ’ όλη την προηγούμενη εβδομάδα, με το ΥΠΕΧΩΔΕ και τους εκπροσώπους των εταιρειών εισαγωγής αυτοκινήτων να ασκούν έντονες πιέσεις. Η απόφαση δεν έχει ακόμα ληφθεί, ωστόσο το περιβάλλον του κ. Σουφλιά εκτιμά ότι η πρόταση θα βρει τελικά πρόσφορο έδαφος. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες (καθώς το πλαίσιο είναι ακόμα αδιευκρίνιστο), η απόσυρση θα αφορά και τα καταλυτικά πρώτης γενιάς και θα γίνει στο πρότυπο της εκτεταμένης απόσυρσης Ι.Χ. που είχε γίνει στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Komm zurück (J’ attendrai) – Berlin 1939 – ODEON

Τουρκικό διάβημα στο Ισραήλ για τις δηλώσεις στρατηγού – H KAΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ο Ισραηλινός στρατηγός αναφέρθηκε στο Κουρδικό και στη γενοκτονία των Αρμενίων.

14/2/2009

Ο πρεσβευτής του Ισραήλ κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για να του επιδοθεί διάβημα διαμαρτυρίας για τις δηλώσεις υψηλόβαθμου αξιωματικού του ισραηλινού στρατού, ανακοίνωσε σήμερα το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η Τουρκία ζητεί «επειγόντως διευκρινίσεις» για τις δηλώσεις του στρατηγού Αβι Μιζραχί, επικεφαλής του γενικού επιτελείου του ισραηλινού στρατού, οι οποίες κρίθηκαν «απαράδεκτες» από την Άγκυρα.

Τουρκικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν χθες, Παρασκευή ότι ο Ισραηλινός στρατηγός απαντώντας σε επικρίσεις υψηλόβαθμων Τούρκων αξιωματούχων για την τελευταία στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα έπρεπε πρώτα να «σκουπίσει μπροστά στην πόρτα του».

Ο στρατηγός Μιζραχί υπονοούσε ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός θα έπρεπε πρώτα να ρυθμίσει ζητήματα όπως η διένεξη με τους Κούρδους στην Τουρκία και οι σφαγές και οι εκτοπισμοί των Αρμενίων μεταξύ του 1915 και του 1917 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που προκάλεσαν το θάνατο περισσότερων από ενάμισι εκατομμύριο ανθρώπων. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι νεκροί ανέρχονται σε 300.000 ως 500.000 και αρνείται ότι επρόκειτο για γενοκτονία.

Ο τουρκικός στρατός κρίνει τις δηλώσεις του Ισραηλινού στρατηγού «υπερβολικές, δυσάρεστες και απαράδεκτες», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών.

Ο Ερντογάν επέκρινε σχεδόν καθημερινά τις ισραηλινές πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Γάζας που άρχισαν στις 27 Δεκεμβρίου και τερματίστηκαν στις 18 Ιανουαρίου, γεγονός που έχει προκαλέσει εντάσεις στις σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες συνδέονται από το 1996 με συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

DON’T DRINK AND DRIVE! – ΟΧΙ ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΤΙΜΟΝΙ!

China’s farmers weather worst drought in 50 years – CNN

Rain-fed farms in Henan province have been at the whim of Mother Nature.
Farmwork is backbreaking, especially under an unforgiving sky that hasn’t rained in months.

13 February 2009

HENAN, China — Now I understand why so many of China’s farmers leave their homes in the countryside to look for jobs in the city, even though urban living conditions for migrant workers can be poor.

We followed the drought to Henan province, one of the driest areas. Fields of winter wheat stretch for miles, from the edge of the freeway over faraway hilltops.

We saw farmers bent over their crops, acre after acre, watering each sprout by hand. Many worry if it doesn’t rain significantly soon, their crops will die.

One farmer told us if he doesn’t have a good harvest, he will have no choice but to look for a job in the city. But jobs in the city are getting harder to find as China’s economy slows down. He hadn’t heard about the economic crisis.

Crops on irrigated farms may survive the drought. But in more remote areas, irrigation systems are poor or nonexistent. China’s rain-fed farms, the farms that depend on rain, are the most seriously threatened. They are at the whim of Mother Nature.

Mother Nature has wreaked havoc on China’s vast landscape in the last year, from snowstorms, to floods, an earthquake, and now the drought.

But the people who weather these natural disasters are resilient. There is a saying in Chinese: “Eat bitterness.” It refers to the ability of the Chinese to suffer without complaint, and still, survive.

The farmers in Henan province are yet another example.

Posted by: CNN Correspondent, Emily Chang
Filed under: China • Natural Disasters

ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ – ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ (ΠΡΟΛΗΨΗ) – hamomilaki.blogspot.com

Το βίντεο αποτελεί μέρος της σειράς που ετοιμάζει το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση. Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο σε όσους περισσότερους μπορείτε, για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας. http://hamomilaki.blogspot.com/

ΟΙ 7 ΝΑΝΟΙ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ… – του Γιάννη Στεφανογιάννη – Χανιώτικα Νέα

Από το Blog του κ. Στεφανογιάννη:

FREE YOUR MIND

http://stefanogiannis.blogspot.com/2008/05/7.html

O Γιόζεφ Μένγκελε, αρχίατρος του Γερμανικού στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς και μια από τις εγκληματικότερες προσωπικότητες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποίησε πάνω σε αθώους ανθρώπους μερικά από τα φρικιαστικότερα πειράματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Υπήρχε, όμως, μια φορά που ο διεστραμμένος αυτός χαρακτήρας φέρθηκε σχεδόν ως κανονικός άνθρωπος.

Εισαγωγή

Η συγκεκριμένη ιστορία, στην αρχή της τουλάχιστον, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα ευχάριστο παιδικό παραμύθι. Δεν είναι, όμως, σε καμία περίπτωση παραμύθι, αφού αποτελεί ένα δραματικό γεγονός, που εκτυλίχθηκε στην κόλαση των γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, μέσα στους χώρους που βασανίστηκαν βίαια και θανατώθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι.

Mια φορά και έναν καιρό…

Το 1868 σε ένα μικρό χωριό της Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία, γεννιέται ο Εβραϊκής καταγωγής νάνος Σίμσον Όβιτζ, με ύψος που δεν ξεπερνούσε το ένα μέτρο. Μόλις ενηλικιώνεται, αποφασίζει να μετατρέψει την αναπηρία του σε εργαλείο επιβίωσης: αγοράζει ένα μαύρο κοστούμι και ένα ημίψηλο καπέλο και στη συνέχεια γίνεται δημόσιος διασκεδαστής σε γάμους, γιορτές και πανηγύρια, χορεύοντας, τραγουδώντας ή λέγοντας αστεία και γρίφους. Ο έξυπνος και ταλαντούχος αυτός νάνος παντρεύεται μία φυσιολογική γυναίκα και αποκτά δέκα παιδιά, τα επτά από τα οποία είναι νάνοι.
Πέφτοντας κάτω από τη μηλιά, αλλά και μη μπορώντας να ασκήσουν κανένα άλλο προσοδοφόρο επάγγελμα, τα λιλιπούτεια παιδιά, πέντε κορίτσια και δύο αγόρια, γίνονται κι αυτά διασκεδαστές, μαθαίνοντας να χορεύουν, να τραγουδούν και να παίζουν διάφορα ειδικά κατασκευασμένα, μικρών διαστάσεων, μουσικά όργανα. Ενδεικτικό της οικονομικής τους ευμάρειας, είναι το γεγονός ότι είναι οι μόνοι στην επαρχία τους που έχουν δικό τους αυτοκίνητο και μάλιστα αρκετά χρόνια προτού ξεσπάσει ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Μια διεθνής καριέρα…

Σύντομα, η επιτυχία τους ξεπερνά τα σύνορα της χώρας τους, ενώ οι παραστάσεις τους κατακλύζονται από κόσμο, που είναι περίεργος να δει και να θαυμάσει τους μικροσκοπικούς αυτούς ανθρωπάκους. Στα εβραϊκά, μάλιστα, χωριά, η άφιξή τους θεωρείται σημαντικό πολιτιστικό και ψυχαγωγικό γεγονός. Ο Σίμσον, ο πατέρας και οργανωτής της ομάδας των νάνων, πεθαίνει το 1923. Επτά χρόνια αργότερα, λίγο προτού αφήσει τη ζωή, η μητέρα μαζεύει τα παιδιά και τους δίνει μια συμβουλή που χαράζεται βαθιά στο μυαλό τους: ʽʼΌ,τι και να γίνει, να μείνετε όλοι μαζίʼʼ. Τα χρόνια που ακολούθησαν, οι 7 νάνοι έδωσαν εκατοντάδες παραστάσεις και έγιναν γνωστοί στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες.

Η μεταφορά στο Άουσβιτς…

Στις 30 Αυγούστου 1940, η ρουμανική Τρανσυλβανία γίνεται έδαφος της Ουγγαρίας. Μετά από τέσσερα χρόνια, τον Ιούνιο του 1944, οι 400.000 Εβραίοι της Ουγγαρίας συγκεντρώνονται και μεταφέρονται από τα ναζιστικά στρατεύματα στο Άουσβιτς. Ανάμεσά τους βρίσκονται, ενωμένοι σαν γροθιά, και οι μικροί Όβιτζ που διέθεταν εβραϊκή υπηκοότητα, οι οποίοι έτυχε εκείνη την εποχή να κάνουν περιοδεία στην Ουγγαρία. Μαζί με εκατοντάδες άλλους ομοεθνείς τους, μεταφέρονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, στριμωγμένοι στο χώρο αποσκευών ενός παλιού τρένου. Φτάνοντας, περιμένουν μαζί με εκατοντάδες άλλους ανθρώπους στην αποβάθρα, παγωμένοι από τον φόβο, ενόσω οι ναζί αξιωματικοί διαχωρίζουν εξευτελιστικά τους νεοαφιχθέντες, χωρίζοντας αυτούς που θα χρησιμοποιηθούν ως εργάτες, από αυτούς που θα σταλούν άμεσα στους φούρνους δηλητηριωδών αερίων. Τότε είναι που εμφανίζεται στο χώρο της μακάβριας διαλογής ο διαβόητος Δρ Γιόζεφ Μένγκελε, ο γενετιστής του στρατοπέδου, ο συλλέκτης ανθρώπινων πειραματοζώων, κυρίως διδύμων, νάνων, γιγάντων ή άλλων ατόμων με γενετικές ανωμαλίες, τα οποία χρησιμοποιούσε στα απάνθρωπα πειράματά του για τη δημιουργία του υπερανθρώπου της Αρίας φυλής.

Με πρόσχημα την ʽʼεπιστημονικήʼʼ έρευνα γύρω από την κληρονομικότητα, συνήθιζε να υποβάλλει τα θύματά του σε σαδιστικά βασανιστήρια: αφαίρεση νωτιαίου μυελού, μόλυνση με θανατηφόρους ιούς, ακρωτηριασμούς, στειρώσεις, ενέσεις χρωστικών στα μάτια, χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς αναισθησία κ.α. [Όπως αναλύθηκαν σε παλαιότερο άρθρο μου: ʽʼΤα πειράματα γενετικής των Ναζί΄, Χανιώτικα Νέα, 22-1-07]. Στο Άουσβιτς έχει το παρατσούκλι ʽʼΟ Άγγελος του Θανάτουʼʼ επειδή, ενώ διέθετε ευγενικό παρουσιαστικό, κανένας δεν έβγαινε ζωντανός από τα κτηνώδη πειράματά του.

Το θαύμα της επιβίωσης…

Παρά την απάνθρωπη συμπεριφορά του, όμως, προς όλους τους κρατούμενους, ο Μένγκελε περιβάλλει τους επτά νάνους της οικογένειας Όβιτζ με ένα προστατευτικό πέπλο. Γνωρίζοντας πως δεν μπορούν να αντέξουν τη ζωή του στρατοπέδου, τους εφοδιάζει με κουβέρτες και τους απαλλάσσει από το προσκλητήριο και τη ριγέ στολή λέγοντάς τους συχνά: ʽʼΌσο μένετε μαζί μου, όλα θα πάνε καλάʼʼ. Είναι σκληρός και αδυσώπητος με όλους τους άλλους, αλλά πολύ λιγότερο με αυτούς. Στο εργαστήριό του, στο συγκρότημα 10, τους εξετάζει από όλες τις πλευρές, τους φωτογραφίζει, τους μελετά τα δόντια και τα μαλλιά, τους βομβαρδίζει με ερωτήσεις για τη σεξουαλικότητά τους και παρακολουθεί τη συμπεριφορά τους για ώρες ολόκληρες. Παρά την προστασία, όμως, που τους παρείχε, δεν δίστασε να τους υποβάλλει και σε ορισμένα επικίνδυνα, αλλά όχι θανατηφόρα, πειράματα, όπως ενέσεις με βακτήρια, αμέτρητες λήψεις αίματος και βιοψίες, έκθεση σε ακτινοβολία ή χορήγηση καυστικών ουσιών στη μήτρα των κοριτσιών.

Τα 7 αδέλφια υπέμεναν αδιαμαρτύρητα τις εξετάσεις, ακόμη και τα μαρτύρια, που τους υπέβαλε ο Μένγκελε, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα μπορούσαν να οδηγηθούν στους φούρνους αερίων ακόμη και με μια κίνηση των ματιών του. Επίσης, εξασκώντας τη μόνη δουλειά που γνώριζαν στη ζωή τους, διασκέδαζαν πολλές φορές τους αξιωματικούς του στρατοπέδου συγκέντρωσης, τραγουδώντας γερμανικά τραγούδια, χορεύοντας ή λέγοντας διάφορα αστεία. Κάποιες άλλες φορές, ο σατανικός δρ Μένγκελε ανάγκαζε τους 7 νάνους να γδύνονται στη σκηνή, με σκοπό να τους χλευάσει, αλλά και να δείξει στους συναδέλφους του πόσο εκφυλισμένη είναι η Εβραϊκή φυλή!

Το τέλος του πολέμου…

Με το τέλος του πολέμου και την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο στρατόπεδο Άουσβιτς το 1945, ο εγκληματίας Μένγκελε διαφεύγει στο Βερολίνο. Από κει, με πλαστό διαβατήριο, καταφεύγει στην Αργεντινή, όπου διάγει μια ήσυχη ζωή, ανοίγει ένα κατάστημα παιχνιδιών και στο τέλος πνίγεται στη θάλασσα το 1979, μετά από ανακοπή καρδιάς, χωρίς ποτέ να τον αναγνωρίσει ή να τον ενοχλήσει κανείς.
Οι 7 λιλιπούτειοι Όβιτζ επέζησαν όλοι. Το 1949 μεταναστεύουν στο Ισραήλ, στη Χάιφα, όπου συνεχίζουν την καριέρα των διασκεδαστών για μερικά ακόμη χρόνια, χρησιμοποιώντας το όνομα ʽʼΟι 7 νάνοι του Άουσβιτςʼʼ. Το 1955, όμως, μετά από την εμφάνιση προβλημάτων υγείας που προήλθαν από τα πειράματα του Μένγκελε, σταματούν οριστικά τις παραστάσεις και με τα χρήματα που είχαν κερδίσει αγοράζουν δύο κινηματογράφους, ένα κέντρο διασκέδασης και ένα μεγάλο διαμέρισμα, όπου έμεναν όλοι μαζί. Το πρώτο από τα 7 αδέλφια έφυγε από τη ζωή το 1972, ενώ το τελευταίο, η μικρότερη αδελφή, το 2001.
Σαράντα πέντε χρόνια μετά την απελευθέρωσή τους, δύο Ισραηλινοί δημοσιογράφοι, οι Γεχούντα Κορέν και Εϊλάτ Νεγκέβ, θα καταφέρουν να ανασυγκροτήσουν και να αποτυπώσουν στο χαρτί την απίστευτη οδύσσεια των 7 νάνων, γράφοντας ένα βιβλίο με βάση τις μαρτυρίες τους, που είχε τον τίτλο: ʽʼΣτις καρδιές μας ήμασταν γίγαντεςʼʼ.

Ο τελευταίος νάνος…

Το βιβλίο με την απίστευτη ιστορία των 7 νάνων, ολοκληρώθηκε χάρη στις αφηγήσεις του τελευταίου μέλους της οικογένειας Όβιτζ, της Πέρλα, η οποία έφυγε από τη ζωή τον Σεπτέμβριο του 2001. Η γυναίκα αυτή επαναλάμβανε συχνά, με μια πικρή ειρωνεία, τη φράση ʽʼH αναπηρία μας ήταν το μόνο μέσο που βρήκε ο Θεός για να μας κρατήσει στη ζωήʼʼ, αλλά και: ʽʼΣωθήκαμε επειδή ακολουθήσαμε τη συμβουλή της μητέρας μας, δηλαδή να μη χωρίσουμε ποτέ. Αν δεν ήμασταν και οι 7 μαζί, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βγαίναμε ζωντανοί από τα χέρια του Μένγκελε στο κολαστήριο του Άουσβιτςʼʼ.
Έχουν τα κτήνη καρδιά;

Γιατί, όμως, έγιναν όλα αυτά; Γιατί ο αδίστακτος εγκληματίας Μένγκελε, που τεμάχιζε χωρίς αναισθησία ακόμη και μικρά παιδιά, δεν οδήγησε στο θάνατο αυτούς τους 7 μικροσκοπικούς νάνους, όπως έπραξε με αναρίθμητους άλλους ανθρώπους με σωματικές ανωμαλίες; Πολλοί πιστεύουν ότι φιλοδοξούσε να τους εκθέσει μια μέρα στο γερμανικό λαό, ως ζωντανές αποδείξεις των ναζιστικών θεωριών περί ʽʼεκφυλισμού της Εβραϊκής φυλήςʼʼ, με απώτερο σκοπό τη δικαιολόγηση της εξόντωσης εκατομμυρίων Εβραίων και την απόδειξη της ανωτερότητας της ʽʼΑρίαςʼʼ φυλής.

Η αλήθεια, όμως, φαίνεται ότι είναι διαφορετική. Η Πέρλα Όβιτζ, η τελευταία επιζήσασα από την ομάδα των 7 νάνων, ανέφερε σε συνέντευξή της ότι ένας Γερμανός γιατρός, που συμμετείχε στα γενετικά πειράματα, κάποτε της είχε πει: ʽʼΕσύ και τα αδέλφια σου σωθήκατε από το θάνατο, επειδή όταν ήταν μικρός ο Μένγκελε, η μητέρα του τον νανούριζε με την ιστορία της Χιονάτης και των 7 νάνων. Ήταν το αγαπημένο του παραμύθι…ʼʼ

Γιάννης Στεφανογιάννης

________________________________________________________________

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ”Χανιώτικα Νέα” στις 22-5-2008
__________________

Πηγή: BlogΘέα PortalV2.1

ΟΙ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ… – gianniotis.gr

gianniotis.gr

Πάει ένας περίπου χρόνος από τότε που μία ομάδα νέων παιδιών αποφάσισε τη δημιουργία ενός ακόμα ομογενειακού οργανισμού.

Ο λόγος για την Αυστραλιανή Μακεδονική Συμβουλευτική Επιτροπή (Australian Macedonian Advisory Council – AMAC) που κατά τη δημιουργία της είχε ως κύριο στόχο την πληροφόρηση της αυστραλιανής κοινής γνώμης για το θέμα της Μακεδονίας μας και την προβολή της ιστορικής προέλευσης του ονόματος της Μακεδονίας.

Μετά τη δημιουργία της Επιτροπής, την οποία στήριξε η Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτωρίας, η εκτελεστική ομάδα του οργάνου αποφάσισε τη διενέργεια εράνου για να συγκεντρωθεί ένα ποσόν για την καταχώρηση ολοσέλιδης διαφήμισης για την ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία σε αγγλόφωνο μέσο μαζικής ενημέρωσης.

Η ανταπόκριση της ελληνικής παροικίας ήταν άμεση.
Συγκεντρώθηκαν περίπου $85.000 και μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα καταχωρήθηκε ολοσέλιδη διαφήμιση στην εφημερίδα “The Australian” προκειμένου ο πολιτικός κόσμος της χώρας καθώς και ο ευρύτερος αυστραλιανός λαός να αντιληφθούν την παραποίηση της ιστορικής αλήθειας, πρακτική την οποία έχει υιοθετήσει η σκοπιανή πλευρά.

Η Επιτροπή αποτελείται από τους Νίκο Κουκουβιτάκη, Σταύρο Λαζαρίδη, Πίτερ Καλλιακούδη, Κον Κουρεμένο, Γιώργο Λιάβα, Τζένη Σταματέλου, Αντώνη Τσουρδαλάκη, Δημήτρη Κανελλάκο, Αποστόλη Κουνέλη, Παναγιώτη Ιασωνίδη, Κώστα Τσουμπάκο, Γιάννη Παπαδημητρίου και Κώστα Μπουζίκο.
Στόχος της Επιτροπής είναι μια ενημερωτική εκστρατεία για το Μακεδονικό.
Φυσικά όχι για τον Έλληνα, αλλά για τον Αυστραλό.

Αναρτήθηκε από gianniotis.gr στις 12:14 μμ